Juízes 5
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Então Débora e Baraque, filho de Abinoão, cantaram naquele dia, dizendo:
1Toen zongen Debora en Barak, de zoon van Abinóam:
2“Porque os líderes tomaram a frente em Israel, porque o povo se ofereceu voluntariamente, bendigam ao SENHOR!
2Toen men in Israël de haren liet groeien, Jahweh’s volk zich aanbood ten strijd,
3“Ouçam, reis! Prestem atenção, príncipes! Eu, sim eu, cantarei ao SENHOR. Cantarei louvores ao SENHOR, o Deus de Israel.
3Hoort koningen, Luistert vorsten: Ik wil zingen ter ere van Jahweh, Spelen voor Jahweh, Israëls God.
4“Ó SENHOR, quando saíste de Seir, quando marchaste desde os campos de Edom, a terra tremeu, e os céus gotejaram. Sim, as nuvens gotejaram água.
4Jahweh, toen Gij uittoogt uit Seïr, Wegtrokt van Edoms veld, Sidderde de aarde, en beefde de hemel, Sloegen de wolken in regen neer.
5Os montes tremeram diante da presença do SENHOR, até mesmo o Sinai tremeu diante da presença do SENHOR, o Deus de Israel.
5Schokten de bergen voor Jahweh, Voor Jahweh, Israëls God.
6“Nos dias de Sangar, filho de Anate, nos dias de Jael, os caminhos principais estavam desertos. Os viajantes andavam por caminhos tortuosos.
6In de dagen van Sjamgar, den zoon van Anat, In de dagen van Jaël, trokken geen karavanen uit; En die op reis gingen, Sloegen zijpaden in.
7Os governantes cessaram em Israel. Cessaram até que eu, Débora, me levantei; Até que me levantei como mãe em Israel.
7De leiders ontbraken, In Israël was er niet één: Tot gij opstondt, Debora, Tot gij opstondt, moeder in Israël!
8Eles escolheram novos deuses. Então a guerra estava nas portas. Viu-se escudo ou lança entre quarenta mil em Israel?
8Omdat men zich nieuwe goden had gekozen, Was het brood uit de poorten verdwenen, Werd schild noch lans meer bespeurd Voor de veertig duizend in Israël.
9Meu coração está com os governantes de Israel, que se ofereceram voluntariamente entre o povo. Bendigam ao SENHOR!
9Mijn hart gaat uit naar Israëls leiders, Die zich met Jahweh’s volk ten strijde hebben gewijd,
10“Falem, vocês que cavalgam em jumentas brancas, vocês que se assentam em ricos tapetes, e vocês que caminham pelo caminho.
10Die gevlekte ezelinnen berijden, Op tapijten gezeten. Die te voet gaat langs de weg, jubelt het uit,
11Longe do barulho dos arqueiros, nos lugares onde se tira água, ali eles relatarão os atos de justiça do SENHOR, os atos de justiça de seu domínio em Israel. “Então o povo do SENHOR desceu às portas.
11Onder het juichen van die bij de drinkbakken staan, Waar men Jahweh’s gerechte daden bezingt, Zijn rechtvaardige leiding in Israël.
12‘Desperte, desperte, Débora! Desperte, desperte, entoe um cântico! Levante-se, Baraque, e leve os seus cativos, filho de Abinoão.’
12Op, Debora; op, met uw lied; Doe het volk oprijzen bij duizenden! Op, Barak, in uw kracht; Boei, die u boeiden, Abinóams zoon!
13“Então desceu o remanescente dos nobres e do povo. O SENHOR desceu por mim contra os poderosos.
13Daar daalt de rest der dapperen af, Jahweh’s volk komt af met zijn helden:
14Aqueles cuja raiz está em Amaleque desceram de Efraim, após você, Benjamim, entre os seus povos. Governantes desceram de Maquir. Os que empunham o cajado de comandante vieram de Zebulom.
14Aanvoerders uit Efraïm staan in de vlakte, Uw broeder Benjamin onder uw drommen. Uit Makir komen de leiders aan, Uit Zabulon die de bevelstaf zwaaien;
15Os príncipes de Issacar estavam com Débora. Como foi Issacar, assim foi Baraque. Eles desceram correndo para o vale, seguindo seus passos. Junto aos ribeiros de Rúben, houve grandes resoluções de coração.
15Issakars vorsten vergezellen Debora, Nu Barak zijn voetvolk de valleien injaagt. Maar aan Rubens beken Zijn de angsten des harten geweldig.
16Por que você ficou sentado entre os redis de ovelhas? Para ouvir os assobios chamando os rebanhos? Junto aos ribeiros de Rúben, houve grandes esquadrinhares de coração.
16Waarom blijft ge tussen de omheiningen zitten, Luisterend naar het fluiten der herders?
17Gileade permaneceu além do Jordão. E Dã, por que demorou junto aos navios? Aser ficou assentado na costa do mar, e habitou tranquilo em suas baías.
17Gilad dommelt aan de overkant van de Jordaan, Dan houdt zich bij zijn schepen op; Aser blijft zitten aan het strand van de zee, Ingesluimerd aan zijn baaien.
18Zebulom foi um povo que arriscou a sua vida até a morte; Naftali também, nos lugares altos do campo.
18Maar Zabulon is een volk, dat zijn leven waagt, En de dood durft trotseren; Evenals Neftali, Dat op de hoogvlakten woont.
19“Os reis vieram e lutaram, então os reis de Canaã lutaram em Taanaque, junto às águas de Megido. Não levaram nenhum despojo de prata.
19Daar kwamen de koningen, in slagorde geschaard, Daar streden de koningen van Kanaän Bij Taänak, aan het water van Megiddo; Maar een buit van zilver behaalden ze niet.
20Desde os céus lutaram as estrelas. Desde as suas órbitas, lutaram contra Sísera.
20Uit de hemel hebben de sterren de strijd aangebonden, Van haar banen uit gestreden, Tegen Sisera gevochten:
21O ribeiro de Quisom os arrastou, aquele antigo ribeiro, o ribeiro de Quisom. Avante, minha alma, com força!
21En de stromende Kisjon sleurde ze mee. De oeroude beek, de beek Kisjon Vertrapte de lijken der helden;
22Então os cascos dos cavalos pisotearam por causa do galope, o galope dos seus fortes corcéis.
22Daar stampten de hoeven der paarden Door het angstig gejaag zijner dapperen.
23‘Amaldiçoem Meroz’, disse o anjo do SENHOR. ‘Amaldiçoem amargamente os seus habitantes, porque não vieram em auxílio do SENHOR, em auxílio do SENHOR contra os poderosos.’
23Vervloekt Meroz, sprak de engel van Jahweh, Vervloekt zijn bewoners; Omdat zij Jahweh niet te hulp zijn gesneld, Met hun dapperen Jahweh niet hielpen!
24“Bendita seja Jael entre as mulheres, a mulher de Héber, o queneu; bendita seja ela entre as mulheres na tenda.
24Maar gezegend zij Jaël onder de vrouwen, Gezegend onder haar, die in tenten verblijven;
25Ele pediu água. Ela lhe deu leite. Ela lhe trouxe coalhada em uma tigela de nobres.
25Water vraagt hij, ze geeft hem melk, In een vorstelijke schaal brengt ze hem room.
26Ela estendeu a mão para a estaca da tenda, e a sua mão direita para o martelo de trabalhador. Com o martelo ela golpeou Sísera. Ela esmagou a sua cabeça. Sim, ela perfurou e cravou-lhe as têmporas.
26Met de ene hand grijpt ze de tentpin, Met haar rechter een timmermanshamer; Ze treft Sisera, verbrijzelt zijn hoofd, Vermorzelt en doorboort zijn slapen.
27Aos seus pés ele se curvou, caiu e ficou prostrado. Aos seus pés ele se curvou e caiu. Onde se curvou, ali ele caiu morto.
27Aan haar voeten heeft hij zich uitgestrekt, Aan haar voeten is hij in slaap gevallen; Doch waar hij zich neerlegt, Ligt hij nu dood.
28“Pela janela ela olhou, e gritou; a mãe de Sísera olhou pela treliça. ‘Por que o seu carro demora tanto a vir? Por que se atrasam as rodas dos seus carros?’
28Aan het venster door de tralies Tuurt en weeklaagt Sisera’s moeder: Waarom laat zijn strijdkar nog steeds op zich wachten; Waarom rollen zijn wagens zo langzaam aan?
29As suas sábias damas lhe responderam, sim, ela respondeu a si mesma:
29De wijste harer edelvrouwen geeft haar ten antwoord, Wat ze reeds bij zichzelf had bedacht:
30‘Porventura não acharam e estão repartindo os despojos? Uma moça, duas moças para cada homem; para Sísera, um despojo de roupas tingidas, um despojo de roupas tingidas e bordadas, de roupas tingidas e bordadas de ambos os lados, para o pescoço daquele que toma o despojo?’
30Ze hebben buit gevonden, die ze moeten verdelen; Eén, twee slavinnen voor iederen held! Buit: bonte kleren voor Sisera; Buit: bonte kleurige doeken; Een, twee bonte doeken Als buit voor zijn hals.
31“Assim pereçam todos os teus inimigos, ó SENHOR, mas que aqueles que o amam sejam como o sol quando se levanta em sua força.” Então a terra teve descanso por quarenta anos.
31Zo mogen omkomen Al uw vijanden, Jahweh! Maar die U liefhebben Mogen zijn als de opgang der zon in haar kracht! En het land genoot veertig jaar lang rust.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.