Juízes 5
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Septuagint (Greek Old Testament), second edition
1Então Débora e Baraque, filho de Abinoão, cantaram naquele dia, dizendo:
1ΚΑΙ ἦσαν Δεββώρα καὶ Βαρὰκ υἱὸς Ἀβινεὲμ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ λέγοντες·
2“Porque os líderes tomaram a frente em Israel, porque o povo se ofereceu voluntariamente, bendigam ao SENHOR!
2Ἀπεκαλύφθη ἀποκάλυμμα ἐν Ἰσραήλ· ἐν τῷ ἑκουσιασθῆναι λαόν, εὐλογεῖτε Κύριον.
3“Ouçam, reis! Prestem atenção, príncipes! Eu, sim eu, cantarei ao SENHOR. Cantarei louvores ao SENHOR, o Deus de Israel.
3ἀκούσατε, βασιλεῖς, καὶ ἐνωτίσασθε, σατράπαι· ἐγώ εἰμι τῷ Κυρίῳ, ἐγώ εἰμι, ἄσομαι, ψαλῶ τῷ Κυρίῳ τῷ Θεῷ Ἰσραήλ.
4“Ó SENHOR, quando saíste de Seir, quando marchaste desde os campos de Edom, a terra tremeu, e os céus gotejaram. Sim, as nuvens gotejaram água.
4Κύριε, ἐν τῇ ἐξόδῳ σου ἐν Σηείρ, ἐν τῷ ἀπαίρειν σε ἐξ ἀγροῦ Ἐδώμ, γῆ ἐσείσθη καὶ ὁ οὐρανὸς ἔσταξε δρόσους, καὶ αἱ νεφέλαι ἔσταξαν ὕδωρ·
5Os montes tremeram diante da presença do SENHOR, até mesmo o Sinai tremeu diante da presença do SENHOR, o Deus de Israel.
5ὄρη ἐσαλεύθησαν ἀπὸ προσώπου Κυρίου Ἐλωΐ, τοῦτο Σινὰ ἀπὸ προσώπου Κυρίου Θεοῦ Ἰσραήλ.
6“Nos dias de Sangar, filho de Anate, nos dias de Jael, os caminhos principais estavam desertos. Os viajantes andavam por caminhos tortuosos.
6ἐν ἡμέραις Σαμεγὰρ υἱοῦ Ἀνάθ, ἐν ἡμέραις Ἰαὴλ ἐξέλιπον ὁδοὺς καὶ ἐπορεύθησαν ἀτραπούς, ἐπορεύθησαν ὁδοὺς διεστραμμένας·
7Os governantes cessaram em Israel. Cessaram até que eu, Débora, me levantei; Até que me levantei como mãe em Israel.
7ἐξέλιπον δυνατοὶ ἐν Ἰσραήλ, ἐξέλιπον, ἕως οὗ ἀνέστη Δεββώρα, ἕως οὗ ἀνέστη μήτηρ ἐν Ἰσραήλ.
8Eles escolheram novos deuses. Então a guerra estava nas portas. Viu-se escudo ou lança entre quarenta mil em Israel?
8ἐξελέξαντο θεοὺς καινούς· τότε ἐπολέμησαν πόλεις ἀρχόντων· θυρεὸς ἐὰν ὀφθῇ καὶ λόγχη ἐν τεσσαράκοντα χιλιάσιν ἐν Ἰσραήλ.
9Meu coração está com os governantes de Israel, que se ofereceram voluntariamente entre o povo. Bendigam ao SENHOR!
9ἡ καρδία μου εἰς τὰ διατεταγμένα τῷ Ἰσραήλ· οἱ ἐκουσιαζόμενοι ἐν λαῷ εὐλογεῖτε Κύριον.
10“Falem, vocês que cavalgam em jumentas brancas, vocês que se assentam em ricos tapetes, e vocês que caminham pelo caminho.
10ἐπιβεβηκότες ἐπὶ ὄνου θηλείας μεσημβρίας, καθήμενοι ἐπὶ κριτηρίου καὶ πορευόμενοι ἐπὶ ὁδοὺς συνέδρων ἐφ᾿ ὁδῷ,
11Longe do barulho dos arqueiros, nos lugares onde se tira água, ali eles relatarão os atos de justiça do SENHOR, os atos de justiça de seu domínio em Israel. “Então o povo do SENHOR desceu às portas.
11διηγεῖσθε ἀπὸ φωνῆς ἀνακρουομένων ἀνὰ μέσον ὑδρευομένων· ἐκεῖ δώσουσι δικαιοσύνας Κυρίῳ, δικαιοσύνας αὔξησον ἐν Ἰσραήλ. τότε κατέβη εἰς τὰς πόλεις λαὸς Κυρίου.
12‘Desperte, desperte, Débora! Desperte, desperte, entoe um cântico! Levante-se, Baraque, e leve os seus cativos, filho de Abinoão.’
12ἐξεγείρου, ἐξεγείρου, Δεββώρα. ἐξεγείρου, ἐξεγείρου, λάλησον ᾠδήν· ἀνάστα Βαράκ, καὶ αἰχμαλώτισον αἰχμαλωσίαν σου, υἱὸς Ἀβινεέμ.
13“Então desceu o remanescente dos nobres e do povo. O SENHOR desceu por mim contra os poderosos.
13τότε κατέβη κατάλειμμα τοῖς ἰσχυροῖς, λαὸς Κυρίου κατέβη αὐτῷ ἐν τοῖς κραταιοῖς.
14Aqueles cuja raiz está em Amaleque desceram de Efraim, após você, Benjamim, entre os seus povos. Governantes desceram de Maquir. Os que empunham o cajado de comandante vieram de Zebulom.
14ἐξ ἐμοῦ Ἐφραὶμ ἐξερρίζωσεν αὐτοὺς ἐν τῷ Ἀμαλήκ· ὀπίσω σου Βενιαμὶν ἐν τοῖς λαοῖς σου. ἐν ἐμοὶ Μαχὶρ κατέβησαν ἐξερευνῶντες καὶ ἀπὸ Ζαβουλὼν ἕλκοντες ἐν ράβδῳ διηγήσεως γραμματέως.
15Os príncipes de Issacar estavam com Débora. Como foi Issacar, assim foi Baraque. Eles desceram correndo para o vale, seguindo seus passos. Junto aos ribeiros de Rúben, houve grandes resoluções de coração.
15καὶ ἀρχηγοὶ ἐν Ἰσσάχαρ μετὰ Δεββώρας καὶ Βαράκ, οὕτω Βαρὰκ ἐν κοιλάσιν ἀπέστειλεν ἐν ποσὶν αὐτοῦ. εἰς τὰς μερίδας Ρουβὴν μεγάλοι ἐξικνούμενοι καρδίαν.
16Por que você ficou sentado entre os redis de ovelhas? Para ouvir os assobios chamando os rebanhos? Junto aos ribeiros de Rúben, houve grandes esquadrinhares de coração.
16εἰς τί ἐκάθισαν ἀνὰ μέσον τῆς διγομίας τοῦ ἀκοῦσαι συρισμοῦ ἀγγέλων; εἰς διαιρέσεις Ρουβὴν μεγάλοι ἐξετασμοὶ καρδίας.
17Gileade permaneceu além do Jordão. E Dã, por que demorou junto aos navios? Aser ficou assentado na costa do mar, e habitou tranquilo em suas baías.
17Γαλαὰδ ἐν τῷ πέραν τοῦ Ἰορδάνου ἐσκήνωσε· καὶ Δὰν εἰς τί παροικεῖ πλοίοις; Ἀσὴρ ἐκάθισε παραλίαν θαλασσῶν καὶ ἐπὶ διεξόδοις αὐτοῦ σκηνώσει.
18Zebulom foi um povo que arriscou a sua vida até a morte; Naftali também, nos lugares altos do campo.
18Ζαβουλὼν λαὸς ὠνείδισε ψυχὴν αὐτοῦ εἰς θάνατον καὶ Νεφθαλὶ ἐπὶ ὕψη ἀγροῦ.
19“Os reis vieram e lutaram, então os reis de Canaã lutaram em Taanaque, junto às águas de Megido. Não levaram nenhum despojo de prata.
19ἦλθον αὐτῶν βασιλεῖς, παρετάξαντο, τότε ἐπολέμησαν βασιλεῖς Χαναὰν ἐν Θαναὰχ ἐπὶ ὕδατι Μαγεδδώ· δῶρον ἀργυρίου οὐκ ἔλαβον.
20Desde os céus lutaram as estrelas. Desde as suas órbitas, lutaram contra Sísera.
20ἐξ οὐρανοῦ παρετάξαντο οἱ ἀστέρες, ἐκ τρίβων αὐτῶν παρετάξαντο μετὰ Σισάρα.
21O ribeiro de Quisom os arrastou, aquele antigo ribeiro, o ribeiro de Quisom. Avante, minha alma, com força!
21χειμάρρους Κισῶν ἐξέσυρεν αὐτούς, χειμάρρους ἀρχαίων, χειμάρρους Κισῶν· καταπατήσει αὐτὸν ψυχή μου δυνατή.
22Então os cascos dos cavalos pisotearam por causa do galope, o galope dos seus fortes corcéis.
22ὅτε ἐνεποδίσθησαν πτέρναι ἵππου, σπουδῇ ἔσπευσαν ἰσχυροὶ αὐτοῦ.
23‘Amaldiçoem Meroz’, disse o anjo do SENHOR. ‘Amaldiçoem amargamente os seus habitantes, porque não vieram em auxílio do SENHOR, em auxílio do SENHOR contra os poderosos.’
23καταρᾶσθε Μηρώζ, εἶπεν ἄγγελος Κυρίου, καταρᾶσθε, ἐπικατάρατος πᾶς ὁ κατοικῶν αὐτήν, ὅτι οὐκ ἤλθοσαν εἰς βοήθειαν Κυρίου, εἰς βοήθειαν ἐν δυνατοῖς.
24“Bendita seja Jael entre as mulheres, a mulher de Héber, o queneu; bendita seja ela entre as mulheres na tenda.
24εὐλογηθείη ἐν γυναιξὶν Ἰαὴλ γυνὴ Χαβὲρ τοῦ Κιναίου, ἀπὸ γυναικῶν ἐν σκηναῖς εὐλογηθείη.
25Ele pediu água. Ela lhe deu leite. Ela lhe trouxe coalhada em uma tigela de nobres.
25ὕδωρ ᾔτησε, γάλα ἔδωκεν, ἐν λεκάνῃ ὑπερεχόντων προσήνεγκε βούτυρον.
26Ela estendeu a mão para a estaca da tenda, e a sua mão direita para o martelo de trabalhador. Com o martelo ela golpeou Sísera. Ela esmagou a sua cabeça. Sim, ela perfurou e cravou-lhe as têmporas.
26χεῖρα αὐτῆς ἀριστερὰν εἰς πάσσαλον ἐξέτεινε καὶ δεξιὰν αὐτῆς εἰς σφῦραν κοπιώντων καὶ ἐσφυροκόπησε Σισάρα, διήλωσε κεφαλὴν αὐτοῦ καὶ ἐπάταξε, διήλωσε κρόταφον αὐτοῦ.
27Aos seus pés ele se curvou, caiu e ficou prostrado. Aos seus pés ele se curvou e caiu. Onde se curvou, ali ele caiu morto.
27ἀνὰ μέσον τῶν ποδῶν αὐτῆς κατεκυλίσθη, ἔπεσε καὶ ἐκοιμήθη· ἀνὰ μέσον τῶν ποδῶν αὐτῆς κατακλιθεὶς ἔπεσε· καθὼς κατεκλίθη, ἐκεῖ ἔπεσεν ἐξοδευθείς.
28“Pela janela ela olhou, e gritou; a mãe de Sísera olhou pela treliça. ‘Por que o seu carro demora tanto a vir? Por que se atrasam as rodas dos seus carros?’
28διὰ τῆς θυρίδος παρέκυψε μήτηρ Σισάρα ἐκτὸς τοῦ τοξικοῦ, διότι ἠσχύνθη ἅρμα αὐτοῦ, διότι ἐχρόνισαν πόδες ἁρμάτων αὐτοῦ.
29As suas sábias damas lhe responderam, sim, ela respondeu a si mesma:
29αἱ σοφαὶ ἄρχουσαι αὐτῆς ἀπεκρίθησαν πρὸς αὐτήν, καὶ αὐτὴ ἀπέστρεψε λόγους αὐτῆς ἑαυτῇ.
30‘Porventura não acharam e estão repartindo os despojos? Uma moça, duas moças para cada homem; para Sísera, um despojo de roupas tingidas, um despojo de roupas tingidas e bordadas, de roupas tingidas e bordadas de ambos os lados, para o pescoço daquele que toma o despojo?’
30οὐχ εὑρήσουσιν αὐτὸν διαμερίζοντα σκῦλα; οἰκτίρμων οἰκτειρήσει εἰς κεφαλὴν ἀνδρός· σκῦλα βαμμάτων τῷ Σισάρᾳ, σκῦλα βαμμάτων ποικιλίας, βάμματα ποικιλτῶν αὐτά, τῷ τραχήλῳ αὐτοῦ σκῦλα.
31“Assim pereçam todos os teus inimigos, ó SENHOR, mas que aqueles que o amam sejam como o sol quando se levanta em sua força.” Então a terra teve descanso por quarenta anos.
31οὕτως ἀπόλοιντο πάντες οἱ ἐχθροί σου, Κύριε· καὶ οἱ ἀγαπῶντες αὐτὸν ὡς ἔξοδος ἡλίου ἐν δυνάμει αὐτοῦ. Καὶ ἡσύχασεν ἡ γῆ τεσσαράκοντα ἔτη.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.