Numeri 32
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Freedom Bible (Thai)
1De zonen van Ruben en Gad bezaten zeer talrijke kudden. En daar de Rubenieten en Gadieten zagen, dat het land Jazer en het land Gilad een zeer geschikte streek voor vee was,
1ลูกหลานของรูเบนกับลูกหลานของกาดมีฝูงสัตว์จำนวนมากมาย พวกเขาเห็นแผ่นดินยาเซอร์และแผ่นดินกิเลอาด ดูสิ สถานที่นั้นเหมาะสำหรับเลี้ยงสัตว์
2gingen ze naar Moses, den priester Elazar en de aanvoerders van de gemeenschap en zeiden:
2ลูกหลานของกาดกับลูกหลานของรูเบนจึงมาพูดกับโมเสส เอเลอาซาร์ปุโรหิต และบรรดาผู้นำของชุมนุมชนว่า
3Atarot, Dibon, Jazer, Nimra, Chesjbon, Elale, Sibma, Nebo en Báal-Meon,
3“อาทาโรท ดีโบน ยาเซอร์ นิมราห์ เฮชโบน เอเลอาเลห์ เสบาม เนโบ และเบโอน
4het land, dat Jahweh aan de gemeenschap van Israël heeft onderworpen, is een land van veeteelt, en uw dienaren oefenen veeteelt uit.
4คือแผ่นดินที่พระยาห์เวห์ทรงโจมตีต่อหน้าชุมนุมชนอิสราเอล เป็นแผ่นดินที่เหมาะสำหรับเลี้ยงสัตว์ และผู้รับใช้ของท่านก็มีฝูงสัตว์”
5En zij vervolgden: Zo wij genade hebben gevonden in uw ogen, laat dan dit land aan uw dienaren als bezitting worden gegeven, en voer ons niet over de Jordaan.
5พวกเขากล่าวต่อว่า “ถ้าพวกเราเป็นที่โปรดปรานในสายตาของท่าน ขอโปรดมอบแผ่นดินนี้ให้ผู้รับใช้ของท่านเป็นกรรมสิทธิ์ อย่าพาพวกเราข้ามแม่น้ำจอร์แดนเลย”
6Maar Moses gaf de zonen van Gad en Ruben ten antwoord: Wilt gij dan hier blijven wonen, terwijl uw broeders ten strijde trekken?
6โมเสสพูดกับลูกหลานของกาดและลูกหลานของรูเบนว่า “พี่น้องของพวกเจ้าจะต้องไปรบ ขณะที่พวกเจ้านั่งอยู่ที่นี่หรือ?
7Waarom wilt ge de Israëlieten de moed benemen, om naar de overkant te trekken, naar het land, dat Jahweh hun heeft gegeven?
7ทำไมพวกเจ้าจึงทำให้ชาวอิสราเอลหมดกำลังใจที่จะข้ามไปยังแผ่นดินที่พระยาห์เวห์ประทานแก่พวกเขา?
8Zo hebben uw vaders gedaan, toen ik hen uitzond van Kadesj-Barnéa, om het land te verkennen.
8บรรพบุรุษของพวกเจ้าก็ทำอย่างนี้ เมื่อเราส่งพวกเขาจากคาเดชบารเนียไปสำรวจแผ่นดิน
9Zij trokken op tot de Esjkol-vallei, en zij verkenden het land; maar toen ontnamen zij de kinderen Israëls de moed, om het land binnen te trekken, dat Jahweh hun had gegeven.
9เมื่อพวกเขาขึ้นไปถึงหุบเขาเอชโคลและเห็นแผ่นดินนั้น พวกเขาทำให้ชาวอิสราเอลหมดกำลังใจ ไม่ให้เข้าไปในแผ่นดินที่พระยาห์เวห์ประทานแก่พวกเขา
10Maar toen ook ontbrandde de gramschap van Jahweh, en zwoer Hij:
10วันนั้นพระยาห์เวห์ทรงโกรธจัด และพระองค์ทรงสาบานว่า
11De mannen van twintig jaar oud en daarboven, die uit Egypte zijn opgetrokken, zullen het land niet aanschouwen, dat Ik aan Abraham, Isaäk en Jakob onder ede beloofd heb, omdat zij Mij niet trouw zijn gebleven!
11‘ในบรรดาชายที่ออกจากอียิปต์ ตั้งแต่อายุ 20 ปีขึ้นไป จะไม่มีใครได้เห็นแผ่นดินที่เราสาบานว่าจะมอบให้อับราฮัม อิสอัค และยาโคบ เพราะพวกเขาไม่ได้ติดตามเราอย่างสุดใจ
12Uitgezonderd werden Kaleb, de Kenizziet, de zoon van Jefoenne, en Josuë, de zoon van Noen; want zij bleven Jahweh getrouw.
12ยกเว้นคาเลบลูกชายของเยฟุนเนห์ชาวเคนัสและโยชูวาลูกชายของนูน เพราะทั้งสองติดตามพระยาห์เวห์อย่างสุดใจ’
13Zo ontstak de toorn van Jahweh tegen Israël en liet Hij ze veertig jaar lang in de woestijn zwerven, tot heel het geslacht, dat kwaad had gedaan in de ogen van Jahweh, was gestorven.
13พระยาห์เวห์ทรงโกรธอิสราเอลจัด พระองค์ทรงให้พวกเขาเร่ร่อนไปมาในถิ่นทุรกันดารเป็นเวลา 40 ปี จนคนทั้งรุ่นที่ทำชั่วในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์หมดสิ้นไป
14En nu neemt gij de plaats van uw vaderen in, zondig gebroed, en roept gij de grimmige toorn van Jahweh over Israël weer af.
14“ดูสิ บัดนี้คนบาปอีกรุ่นหนึ่งอย่างพวกเจ้าได้ลุกขึ้นมาแทนบรรพบุรุษ และยิ่งทำให้พระยาห์เวห์ทรงโกรธอิสราเอลอย่างรุนแรงขึ้น
15Zo ge u van Hem afwendt, zal Hij het nog langer in de woestijn laten zwerven, en stort gij heel dit volk in het verderf.
15ถ้าพวกเจ้าหันไปจากการติดตามพระองค์ พระองค์จะทรงปล่อยประชาชนเหล่านี้ไว้ในถิ่นทุรกันดารอีกครั้ง และพวกเจ้าจะทำลายประชาชนทั้งหมดนี้”
16Maar zij traden op hem toe, en zeiden: Wij willen hier enkel schaapskooien bouwen voor onze kudden en steden voor onze kinderen;
16พวกเขาเข้ามาใกล้โมเสสและพูดว่า “เราจะสร้างคอกแกะไว้ที่นี่สำหรับฝูงสัตว์ และสร้างเมืองสำหรับลูกเล็ก ๆ ของเรา
17maar wij zelf zullen strijdvaardig aan de spits van de Israëlieten optrekken, totdat wij ze naar hun bestemming hebben gebracht; intussen zullen onze kinderen dan in versterkte steden kunnen blijven, om tegen de bewoners van het land beveiligd te zijn.
17แต่พวกเราจะเตรียมอาวุธพร้อมและนำหน้าชาวอิสราเอล จนกว่าจะพาพวกเขาไปถึงที่ของตน ส่วนลูกเล็ก ๆ ของเราจะอาศัยอยู่ในเมืองที่มีป้อมปราการ เพื่อให้ปลอดภัยจากชาวแผ่นดินนี้
18Wij keren niet naar huis terug, eer ieder van Israëls kinderen zijn aandeel heeft bekomen.
18เราจะไม่กลับบ้านจนกว่าชาวอิสราเอลทุกคนจะได้รับมรดกของตน
19Ook zullen we geen erfbezit bij hen krijgen aan de overkant van de Jordaan, zo wij ons erfdeel hebben gekregen aan deze zijde, ten oosten van de Jordaan.
19เพราะเราจะไม่รับมรดกร่วมกับพวกเขาอีกฟากหนึ่งของแม่น้ำจอร์แดนและไกลออกไป เนื่องจากเราได้รับมรดกของเราทางฟากตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดนแล้ว”
20Toen sprak Moses tot hen: Wanneer gij dit woord gestand doet, en u voor Jahweh ten strijde gordt,
20โมเสสพูดกับพวกเขาว่า “ถ้าพวกเจ้าทำเช่นนี้ ถ้าพวกเจ้าเตรียมอาวุธพร้อมเพื่อออกไปรบต่อหน้าพระยาห์เวห์
21en gij allen welbewapend de Jordaan overtrekt voor het aanschijn van Jahweh, totdat Hij zijn vijanden voor Zich heeft uitgedreven,
21และชายพร้อมรบทุกคนของพวกเจ้าข้ามแม่น้ำจอร์แดนต่อหน้าพระยาห์เวห์ จนกว่าพระองค์จะทรงขับไล่ศัตรูให้พ้นไป
22en eerst terugkeert als het land aan Jahweh is onderworpen, dan gaat ge vrij uit voor Jahweh en Israël, en zal dit land voor het aanschijn van Jahweh uw eigendom zijn.
22และแผ่นดินนั้นถูกปราบลงต่อหน้าพระยาห์เวห์ หลังจากนั้นพวกเจ้าจึงกลับมาได้ และจะพ้นจากพันธะต่อพระยาห์เวห์และต่ออิสราเอล แล้วแผ่นดินนี้จะเป็นกรรมสิทธิ์ของพวกเจ้าต่อหน้าพระยาห์เวห์
23Maar doet ge het niet, dan zondigt ge tegen Jahweh, en zult ge de gevolgen van uw zonde ondervinden.
23“แต่ถ้าพวกเจ้าไม่ทำเช่นนั้น ดูสิ พวกเจ้าก็ทำบาปต่อพระยาห์เวห์ และจงรู้แน่ว่าบาปของพวกเจ้าจะตามทันพวกเจ้า
24Bouwt dus steden voor uw kinderen en kooien voor uw schapen, maar doet, wat ge beloofd hebt.
24จงสร้างเมืองสำหรับลูกเล็ก ๆ และคอกสำหรับแกะของพวกเจ้า แล้วทำตามสิ่งที่ออกจากปากของพวกเจ้า”
25Toen zeiden de zonen van Gad en Ruben tot Moses: Uw dienaren zullen doen, zoals mijn heer heeft bevolen.
25ลูกหลานของกาดกับลูกหลานของรูเบนตอบโมเสสว่า “ผู้รับใช้ของท่านจะทำตามที่นายท่านบัญชา
26Onze kinderen en vrouwen, ons vee, en al onze runderen zullen in de steden van Gilad blijven,
26ลูกเล็ก ๆ ภรรยา ฝูงแพะและแกะ และสัตว์เลี้ยงทั้งหมดของเราจะอยู่ในเมืองต่าง ๆ แห่งกิเลอาด
27maar uw dienaren zullen allen, welbewapend, naar de overkant trekken, om voor Jahweh te strijden, zoals mijn heer heeft gezegd.
27แต่ผู้รับใช้ของท่านทุกคนที่มีอาวุธพร้อมรบจะข้ามไปต่อหน้าพระยาห์เวห์เพื่อเข้าสู่สนามรบ ตามที่นายท่านกล่าว”
28Nu gaf Moses den priester Elazar en Josuë, den zoon van Noen, met de familiehoofden van Israëls stammen zijn bevelen betreffende hen.
28โมเสสจึงมอบคำสั่งเกี่ยวกับพวกเขาแก่เอเลอาซาร์ปุโรหิต โยชูวาลูกชายของนูน และบรรดาหัวหน้าวงศ์วานฝ่ายบิดาของเผ่าต่าง ๆ แห่งอิสราเอล
29Moses zeide: Wanneer de zonen van Gad en van Ruben, allen welbewapend, met u de Jordaan overtrekken, om voor Jahweh te strijden, en het land aan u onderworpen is, dan moet ge hun het land Gilad in eigendom geven;
29โมเสสพูดกับพวกเขาว่า “ถ้าลูกหลานของกาดกับลูกหลานของรูเบนข้ามแม่น้ำจอร์แดนไปกับพวกเจ้า โดยชายทุกคนมีอาวุธพร้อมรบต่อหน้าพระยาห์เวห์ และแผ่นดินนั้นถูกปราบลงต่อหน้าพวกเจ้า ก็จงมอบแผ่นดินกิเลอาดให้พวกเขาเป็นกรรมสิทธิ์
30maar zo ze niet welbewapend met u naar de overkant trekken, dan moeten zij worden gedwongen zich onder u in het land Kanaän te vestigen.
30แต่ถ้าพวกเขาไม่ข้ามไปกับพวกเจ้าพร้อมอาวุธ ก็ให้พวกเขาได้รับกรรมสิทธิ์ท่ามกลางพวกเจ้าในแผ่นดินคานาอัน”
31De zonen van Gad en Ruben verzekerden: Wat Jahweh uw dienaars bevolen heeft, zullen ze doen.
31ลูกหลานของกาดกับลูกหลานของรูเบนตอบว่า “พระยาห์เวห์ตรัสกับผู้รับใช้ของท่านไว้อย่างไร เราจะทำตามอย่างนั้น
32Voor Jahweh’s aanschijn zullen wij welbewapend naar het land Kanaän trekken, en eerst dan zullen we aan deze zijde van de Jordaan vaste bezittingen verkrijgen.
32เราจะข้ามไปพร้อมอาวุธต่อหน้าพระยาห์เวห์เข้าสู่แผ่นดินคานาอัน แต่กรรมสิทธิ์ซึ่งเป็นมรดกของเราจะยังคงอยู่กับเราทางฟากนี้ของแม่น้ำจอร์แดน”
33Zo gaf Moses aan de zonen van Gad en Ruben en aan de helft van de stam van Manasse, den zoon van Josef, het rijk van Sichon, den koning der Amorieten, en het rijk van Og, den koning van Basjan, zowel de steden van het land als het grondgebied rondom de steden.
33โมเสสมอบอาณาจักรของสิโหนกษัตริย์แห่งชาวอาโมไรต์และอาณาจักรของโอกกษัตริย์แห่งบาชานให้ลูกหลานของกาด ลูกหลานของรูเบน และครึ่งเผ่ามนัสเสห์ลูกชายของโยเซฟ คือแผ่นดินพร้อมทั้งเมืองและเขตแดน รวมถึงเมืองต่าง ๆ โดยรอบ
34De zonen van Gad herbouwden de vestingsteden Dibon, Atarot en Aroër,
34ลูกหลานของกาดสร้างเมืองดีโบน อาทาโรท และอาโรเออร์ขึ้นใหม่
35Atrot-Sjofan, Jazer en Jogbeha,
35รวมทั้งอาทาโรทโชฟาน ยาเซอร์ และยอกเบฮาห์
36Bet-Nimra, Bet-Haran met haar schaapskooien.
36เบธนิมราห์ และเบธฮาราน เป็นเมืองที่มีป้อมปราการ และสร้างคอกแกะ
37De zonen van Ruben herbouwden Chesjbon, Elale en Kirjatáim,
37ลูกหลานของรูเบนสร้างเมืองเฮชโบน เอเลอาเลห์ และคีริยาธาอิมขึ้นใหม่
38Nebo, Báal-Meon (onder een andere naam) en Sibma, en gaven aan de steden, die ze bouwden, andere namen.
38รวมทั้งเนโบ บาอัลเมโอน และสิบมาห์ (โดยเปลี่ยนชื่อเมืองเหล่านั้น) พวกเขาตั้งชื่อใหม่ให้เมืองที่สร้างขึ้น
39De zonen van Makir, den zoon van Manasse, trokken naar Gilad, veroverden het en verdreven de Amorieten, die daar woonden.
39ลูกหลานของมาคีร์ลูกชายของมนัสเสห์ไปยังแผ่นดินกิเลอาด ยึดครองแผ่นดินนั้น และขับไล่ชาวอาโมไรต์ที่อยู่ที่นั่น
40Moses gaf Gilad aan Makir, den zoon van Manasse, die zich daar vestigde.
40โมเสสมอบกิเลอาดให้มาคีร์ลูกชายของมนัสเสห์ และเขาก็อาศัยอยู่ที่นั่น
41Ook Jaïr, de zoon van Manasse, trok op, veroverde hun kampementen en noemde ze kampementen van Jaïr.
41ยาอีร์ลูกชายของมนัสเสห์ไปยึดหมู่บ้านต่าง ๆ และเรียกหมู่บ้านเหล่านั้นว่าฮาวโวทยาอีร์
42Ook Nóbach trok op, veroverde Kenat met zijn onderhorige plaatsen, en noemde het Nóbach naar zijn eigen naam.
42โนบาห์ไปยึดเมืองเคนาทกับหมู่บ้านโดยรอบ และเรียกเมืองนั้นว่าโนบาห์ตามชื่อของตน
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.