တောလည် 32
Judson Burmese Bible (1840)Translation
Judson Burmese Bible (1840)
Freedom Bible (Thai)
1ရုဗင် အမျိုးသား နှင့် ဂဒ် အမျိုးသား တို့သည် အလွန် များပြားသော တိရစ္ဆာန် တို့နှင့် ကြွယ်ဝ သည်ဖြစ်၍၊ ယာဇာ ပြည် ၊ ဂိလဒ် ပြည် တို့၌ တိရစ္ဆာန် ကျက်စားစရာဘို့ ကောင်းသည်ကို မြင် ကြလျှင် ၊
1ลูกหลานของรูเบนกับลูกหลานของกาดมีฝูงสัตว์จำนวนมากมาย พวกเขาเห็นแผ่นดินยาเซอร์และแผ่นดินกิเลอาด ดูสิ สถานที่นั้นเหมาะสำหรับเลี้ยงสัตว์
2မောရှေ နှင့် ယဇ်ပုရောဟိတ် ဧလာဇာ အစရှိ သော ပရိသတ် တို့တွင် မင်း များတို့ထံသို့ လာ ၍ ၊
2ลูกหลานของกาดกับลูกหลานของรูเบนจึงมาพูดกับโมเสส เอเลอาซาร์ปุโรหิต และบรรดาผู้นำของชุมนุมชนว่า
3အတရုတ် ၊ ဒိဘုန် ၊ ယာဇာ ၊ နိမရ ၊ ဟေရှဘုန် ၊ ဧလာလေ ၊ ရှေဘံ ၊ နေဗော ၊ ဗောန တည်းဟူသော၊
3“อาทาโรท ดีโบน ยาเซอร์ นิมราห์ เฮชโบน เอเลอาเลห์ เสบาม เนโบ และเบโอน
4ဣသရေလ ပရိသတ် ရှေ့မှာ ထာဝရဘုရား လုပ်ကြံ တော်မူသော ဤပြည် သည် တိရစ္ဆာန် နှင့် တော်လျော်ပါ၏။ ကိုယ်တော် ကျွန် တို့၌ လည်း တိရစ္ဆာန် များပြားပါ၏။
4คือแผ่นดินที่พระยาห์เวห์ทรงโจมตีต่อหน้าชุมนุมชนอิสราเอล เป็นแผ่นดินที่เหมาะสำหรับเลี้ยงสัตว์ และผู้รับใช้ของท่านก็มีฝูงสัตว์”
5သို့ဖြစ်၍ ကျွန်တော်တို့သည် ရှေ့ တော်၌ မျက်နှာရ လျှင် ၊ ဤ ပြည် ကို ကိုယ်တော် ကျွန် တို့အား အပိုင်ပေး တော်မူပါ။ ကျွန်တော် တို့ကို ယော်ဒန် မြစ်တဘက်သို့ ပို့ဆောင် တော်မ မူပါနှင့်ဟု လျှောက် ကြ၏။
5พวกเขากล่าวต่อว่า “ถ้าพวกเราเป็นที่โปรดปรานในสายตาของท่าน ขอโปรดมอบแผ่นดินนี้ให้ผู้รับใช้ของท่านเป็นกรรมสิทธิ์ อย่าพาพวกเราข้ามแม่น้ำจอร์แดนเลย”
6မောရှေ ကလည်း ၊ သင်တို့သည် ဤ အရပ်၌ နေရစ် ၍၊ သင် တို့ညီအစ်ကို များတို့သည် စစ်တိုက် သွား ရမည်လော။
6โมเสสพูดกับลูกหลานของกาดและลูกหลานของรูเบนว่า “พี่น้องของพวกเจ้าจะต้องไปรบ ขณะที่พวกเจ้านั่งอยู่ที่นี่หรือ?
7ထာဝရဘုရား ပေး တော်မူသော ပြည် သို့ ဣသရေလ အမျိုးသား တို့သည် မကူး မသွားမည် အကြောင်း၊ သူတို့စိတ် ကို အဘယ်ကြောင့် ဖျက် ကြသနည်း။
7ทำไมพวกเจ้าจึงทำให้ชาวอิสราเอลหมดกำลังใจที่จะข้ามไปยังแผ่นดินที่พระยาห์เวห์ประทานแก่พวกเขา?
8ပြည် တော်ကို ကြည့်ရှု စေခြင်းငှါ ၊ သင် တို့အဘ တို့ကို ကာဒေရှဗာနာ အရပ်က ငါ စေလွှတ် သောအခါ ထိုသို့ ပြု ကြ၏။
8บรรพบุรุษของพวกเจ้าก็ทำอย่างนี้ เมื่อเราส่งพวกเขาจากคาเดชบารเนียไปสำรวจแผ่นดิน
9ဧရှကောလ ချောင်း သို့ သွား ၍ ပြည် တော်ကို ကြည့် မြင်ပြီးမှ၊ ထာဝရဘုရား ပေး တော်မူသော ပြည် သို့ ဣသရေလ အမျိုးသား တို့သည် မ သွား မည်အကြောင်းသူတို့စိတ် ကို ဖျက် ကြ၏။
9เมื่อพวกเขาขึ้นไปถึงหุบเขาเอชโคลและเห็นแผ่นดินนั้น พวกเขาทำให้ชาวอิสราเอลหมดกำลังใจ ไม่ให้เข้าไปในแผ่นดินที่พระยาห์เวห์ประทานแก่พวกเขา
10ထိုအခါ ထာဝရဘုရား သည် အမျက် တော်ထွက် လျက်၊ အကယ်စင်စစ်အာဗြဟံ ၊ ဣဇာတ် ၊ ယာကုပ် တို့ အား ငါကျိန်ဆို ၍ ပေးသောပြည် ကို၊ အဲဂုတ္တု ပြည်မှ ထွက်လာ သောသူတို့တွင် ကေနက် အမျိုး ယေဖုန္နာ ၏သား ကာလက် နှင့် နုန် ၏သား ယောရှု မှတပါး ၊ အဘယ်သူမျှငါ့ နောက်သို့ လုံးလုံးမ လိုက်သောကြောင့် ၊ အသက် နှစ်ဆယ် လွန် သောသူ တစုံတယောက်မျှ မ မြင် ရ။ ထိုသူ နှစ်ယောက်သာ ထာဝရဘုရား နောက်သို့ လုံးလုံးလိုက်ကြ ပြီဟု ကျိန်ဆို တော်မူ၏။
10วันนั้นพระยาห์เวห์ทรงโกรธจัด และพระองค์ทรงสาบานว่า
no verse 11 in this text
11‘ในบรรดาชายที่ออกจากอียิปต์ ตั้งแต่อายุ 20 ปีขึ้นไป จะไม่มีใครได้เห็นแผ่นดินที่เราสาบานว่าจะมอบให้อับราฮัม อิสอัค และยาโคบ เพราะพวกเขาไม่ได้ติดตามเราอย่างสุดใจ
no verse 12 in this text
12ยกเว้นคาเลบลูกชายของเยฟุนเนห์ชาวเคนัสและโยชูวาลูกชายของนูน เพราะทั้งสองติดตามพระยาห์เวห์อย่างสุดใจ’
13ထိုသို့ ထာဝရဘုရား ရှေ့ တော်၌ ဆိုး သောအမှု ကို ပြု သောလူအပေါင်း တို့သည် မ ပျက်စီး မှီတိုင်အောင်၊ ထာဝရဘုရား သည် ဣသရေလ အမျိုးသားတို့ကို အမျက် ထွက် ၍ အနှစ် လေးဆယ် ပတ်လုံးတော ၌ လှည့်လည် စေ တော်မူ၏။
13พระยาห์เวห์ทรงโกรธอิสราเอลจัด พระองค์ทรงให้พวกเขาเร่ร่อนไปมาในถิ่นทุรกันดารเป็นเวลา 40 ปี จนคนทั้งรุ่นที่ทำชั่วในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์หมดสิ้นไป
14ယခုမူကား၊ ထာဝရဘုရား သည် ဣသရေလ အမျိုးသားတို့ကို သာ၍ ပြင်းစွာ အမျက် တော်ထွက်စေမည် အကြောင်း၊ သာ၍ ဆိုး သောသူတည်းဟူသောသင်တို့သည် သင် တို့အဘ များကိုယ်စား ပေါ်ထ ကြပြီတကား။
14“ดูสิ บัดนี้คนบาปอีกรุ่นหนึ่งอย่างพวกเจ้าได้ลุกขึ้นมาแทนบรรพบุรุษ และยิ่งทำให้พระยาห์เวห์ทรงโกรธอิสราเอลอย่างรุนแรงขึ้น
15သင်တို့သည် နောက် တော်သို့မလိုက်ဘဲ လွှဲသွား ကြလျှင် ၊ တဖန် ဣသရေလအမျိုးသားတို့ကို တော ၌ စွန့်ပစ် တော်မူသဖြင့် ၊ သင်တို့သည် ဤ လူမျိုး အပေါင်း ကို ဖျက်ဆီး ကြလိမ့်မည်ဟု ဂဒ် အမျိုးသား ၊ ရုဗင် အမျိုးသား တို့ အား ပြန်ပြော ၏။
15ถ้าพวกเจ้าหันไปจากการติดตามพระองค์ พระองค์จะทรงปล่อยประชาชนเหล่านี้ไว้ในถิ่นทุรกันดารอีกครั้ง และพวกเจ้าจะทำลายประชาชนทั้งหมดนี้”
16ထိုသူတို့သည်၊ အနီးအပါးသို့ချဉ်းကပ် ၍၊ ကျွန်တော်တို့သည် ကျွန်တော် တို့ တိရစ္ဆာန် များအဘို့ ဤ အရပ်၌ သိုး ခြံတို့ကို၎င်း ၊ ကျွန်တော် တို့ သူငယ် များ အဘို့ မြို့ တို့ကို၎င်းတည် ပါမည်။
16พวกเขาเข้ามาใกล้โมเสสและพูดว่า “เราจะสร้างคอกแกะไว้ที่นี่สำหรับฝูงสัตว์ และสร้างเมืองสำหรับลูกเล็ก ๆ ของเรา
17သို့ရာတွင် ဣသရေလအမျိုးသားတို့ကို သူ တို့ နေရာ အရပ်သို့ မ ပို့ မဆောင်မှီတိုင်အောင်၊ ကျွန်တော်တို့သည် လက်နက် ကိုင်လျက် သူတို့ရှေ့မှာ သွား ပါမည်။ ဤပြည် ၌ ကျန်ကြွင်း သေးသော လူတို့ကြောင့် ကျွန်တော် တို့သူငယ် များသည် ခိုင်ခံ့ သောမြို့ ၌ နေ ရပါမည်။
17แต่พวกเราจะเตรียมอาวุธพร้อมและนำหน้าชาวอิสราเอล จนกว่าจะพาพวกเขาไปถึงที่ของตน ส่วนลูกเล็ก ๆ ของเราจะอาศัยอยู่ในเมืองที่มีป้อมปราการ เพื่อให้ปลอดภัยจากชาวแผ่นดินนี้
18ဣသရေလ အမျိုးသား အပေါင်းတို့သည် အမွေ ခံရသောမြေကို မ ဝင်စား မှီတိုင်အောင်ကျွန်တော်တို့သည် ကိုယ် အိမ် သို့ မ ပြန် မလာပါ။
18เราจะไม่กลับบ้านจนกว่าชาวอิสราเอลทุกคนจะได้รับมรดกของตน
19ကျွန်တော်တို့သည် ယော်ဒန် မြစ်တဘက် ၌ သူ တို့ နှင့်အတူ အမွေ ကို မ တောင်းမခံပါ။ ကျွန်တော် တို့အမွေ ခံရာမြေသည် ယော်ဒန် မြစ်အရှေ့ ဘက်၌ ကျပါသည်ဟု လျှောက် ပြန်ကြ၏။
19เพราะเราจะไม่รับมรดกร่วมกับพวกเขาอีกฟากหนึ่งของแม่น้ำจอร์แดนและไกลออกไป เนื่องจากเราได้รับมรดกของเราทางฟากตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดนแล้ว”
20မောရှေ ကလည်း ၊ သို့ဖြစ်၍သင်တို့သည် ထာဝရဘုရား ရှေ့ တော်၌ လက်နက် ကိုင်လျက် စစ်တိုက် သွား လျှင် ၎င်း၊
20โมเสสพูดกับพวกเขาว่า “ถ้าพวกเจ้าทำเช่นนี้ ถ้าพวกเจ้าเตรียมอาวุธพร้อมเพื่อออกไปรบต่อหน้าพระยาห์เวห์
21ထာဝရဘုရားသည် ရန်သူ တို့ကို ရှေ့ တော်မှ နှင်ထုတ် ၍ ထိုပြည် ကို အောင် တော်မ မူမှီတိုင်အောင်၊
21และชายพร้อมรบทุกคนของพวกเจ้าข้ามแม่น้ำจอร์แดนต่อหน้าพระยาห์เวห์ จนกว่าพระองค์จะทรงขับไล่ศัตรูให้พ้นไป
22သင် တို့ရှိသမျှ သည် လက်နက် ကိုင်လျက် ထာဝရဘုရား ရှေ့ တော်၌ ယော်ဒန် မြစ်တဘက်သို့ ကူး သွားလျှင် ၎င်း၊ ထိုနောက်မှ ထာဝရဘုရား ရှေ့၊ ဣသရေလ အမျိုးသားရှေ့၌အပြစ် ကင်းလွတ်လျက်၊ ဤ ပြည် သို့ ပြန်လာ ၍ ထာဝရဘုရား အခွင့်နှင့် အမွေ ခံရ ကြမည်။
22และแผ่นดินนั้นถูกปราบลงต่อหน้าพระยาห์เวห์ หลังจากนั้นพวกเจ้าจึงกลับมาได้ และจะพ้นจากพันธะต่อพระยาห์เวห์และต่ออิสราเอล แล้วแผ่นดินนี้จะเป็นกรรมสิทธิ์ของพวกเจ้าต่อหน้าพระยาห์เวห์
23ထိုသို့မ ပြု လျှင် မူကား ၊ သင်တို့သည် ထာဝရဘုရား ကို ပြစ်မှား ခြင်းရှိသည်အတိုင်း ၊ ထိုအပြစ် သည် သင် တို့ကို လိုက် ၍ မှီလိမ့်မည်။
23“แต่ถ้าพวกเจ้าไม่ทำเช่นนั้น ดูสิ พวกเจ้าก็ทำบาปต่อพระยาห์เวห์ และจงรู้แน่ว่าบาปของพวกเจ้าจะตามทันพวกเจ้า
24သူငယ် များအဘို့ မြို့ တို့ကို၎င်း ၊ သိုး များအဘို့ သိုးခြံ တို့ကို၎င်း၊ တည် လုပ်ကြလော့။ ယခုပြော သမျှ အတိုင်း ပြု ကြလော့ဟုဆိုလျှင်၊
24จงสร้างเมืองสำหรับลูกเล็ก ๆ และคอกสำหรับแกะของพวกเจ้า แล้วทำตามสิ่งที่ออกจากปากของพวกเจ้า”
25ဂဒ် အမျိုးသား နှင့် ရုဗင် အမျိုး တို့က၊ ကိုယ်တော် ကျွန် တို့သည် သခင် မိန့် တော်မူသည်အတိုင်း ပြု ပါမည်။
25ลูกหลานของกาดกับลูกหลานของรูเบนตอบโมเสสว่า “ผู้รับใช้ของท่านจะทำตามที่นายท่านบัญชา
26ကျွန်တော် တို့ မယား သားသူငယ် များနှင့် သိုး နွား အလုံးစုံ တို့သည် ဤ အရပ်၊ ဂိလဒ် မြို့ တို့၌ နေရစ် ရပါမည်။
26ลูกเล็ก ๆ ภรรยา ฝูงแพะและแกะ และสัตว์เลี้ยงทั้งหมดของเราจะอยู่ในเมืองต่าง ๆ แห่งกิเลอาด
27ကိုယ်တော် ကျွန် အပေါင်းတို့မူကား ၊ သခင် မိန့် တော်မူသည်အတိုင်း ၊ လက်နက် ကိုင်လျက် ထာဝရဘုရား ရှေ့ တော်၌ စစ်တိုက် ခြင်းငှါကူး သွားပါမည်ဟု လျှောက်ထား ကြ၏။
27แต่ผู้รับใช้ของท่านทุกคนที่มีอาวุธพร้อมรบจะข้ามไปต่อหน้าพระยาห์เวห์เพื่อเข้าสู่สนามรบ ตามที่นายท่านกล่าว”
28ထိုအမှုကြောင့်၊ မောရှေ သည် ယဇ်ပုရောဟိတ် ဧလာဇာ ၊ နုန် ၏သား ယောရှု အစရှိသော ဣသရေလ အမျိုးသား အဆွေအမျိုး သူကြီး များတို့ကို ခေါ် ၍ ၊
28โมเสสจึงมอบคำสั่งเกี่ยวกับพวกเขาแก่เอเลอาซาร์ปุโรหิต โยชูวาลูกชายของนูน และบรรดาหัวหน้าวงศ์วานฝ่ายบิดาของเผ่าต่าง ๆ แห่งอิสราเอล
29ဂဒ် အမျိုးသား နှင့် ရုဗင် အမျိုးသား တို့သည် စစ်တိုက်ခြင်းငှါအသီးအသီးလက်နက် ကိုင်လျက် ထာဝရဘုရား ရှေ့ တော်၌ သင် တို့နှင့်အတူ ယော်ဒန် မြစ်တဘက် သို့ ကူး သွား၍၊ သင်တို့သည် ထိုပြည် ကို အောင် ပြီးလျှင် ၊ ထိုအမျိုးသား တို့အား ဂိလဒ် ပြည် ကို အပိုင် ပေး ရကြမည်။
29โมเสสพูดกับพวกเขาว่า “ถ้าลูกหลานของกาดกับลูกหลานของรูเบนข้ามแม่น้ำจอร์แดนไปกับพวกเจ้า โดยชายทุกคนมีอาวุธพร้อมรบต่อหน้าพระยาห์เวห์ และแผ่นดินนั้นถูกปราบลงต่อหน้าพวกเจ้า ก็จงมอบแผ่นดินกิเลอาดให้พวกเขาเป็นกรรมสิทธิ์
30သို့မဟုတ် သူတို့သည်လက်နက် ကိုင်လျက် သင် တို့နှင့်အတူ မ ကူး မသွားလျှင် ၊ ခါနာန် ပြည် ၌ သင် တို့တွင် ကိုယ်ပိုင်ရာမြေကို ခံယူ ရကြမည်ဟု မှာထား လေ၏။
30แต่ถ้าพวกเขาไม่ข้ามไปกับพวกเจ้าพร้อมอาวุธ ก็ให้พวกเขาได้รับกรรมสิทธิ์ท่ามกลางพวกเจ้าในแผ่นดินคานาอัน”
31ဂဒ် အမျိုးသား နှင့် ရုဗင် အမျိုးသား တို့ကလည်း၊ ထာဝရဘုရား သည် ကိုယ်တော် ကျွန် တို့အား မိန့် တော်မူသည် အတိုင်း ၊ ကျွန်တော်တို့သည် ပြု ကြပါမည်။
31ลูกหลานของกาดกับลูกหลานของรูเบนตอบว่า “พระยาห์เวห์ตรัสกับผู้รับใช้ของท่านไว้อย่างไร เราจะทำตามอย่างนั้น
32ယော်ဒန် မြစ်အရှေ့ ဘက်၌ အမွေ ခံရပါမည်အကြောင်း၊ ကျွန်တော် တို့သည် လက်နက် ကိုင်လျက် ထာဝရဘုရား ရှေ့ တော်၌ ခါနာန် ပြည် သို့ ကူး သွားပါမည် ဟု ပြန်လျှောက် ကြ၏။
32เราจะข้ามไปพร้อมอาวุธต่อหน้าพระยาห์เวห์เข้าสู่แผ่นดินคานาอัน แต่กรรมสิทธิ์ซึ่งเป็นมรดกของเราจะยังคงอยู่กับเราทางฟากนี้ของแม่น้ำจอร์แดน”
33ထိုအခါ မောရှေ သည် အာမောရိ ရှင်ဘုရင် ရှိဟုန် ၏ နိုင်ငံ ဆိုင်သမျှ၊ ဗာရှန် ရှင်ဘုရင် ဩဃ ၏ နိုင်ငံ ဆိုင်သမျှသောနယ်မြေ မြို့ ရွာတို့ကို ဂဒ် အမျိုးသား ၊ ရုဗင် အမျိုးသား ၊ ယောသပ် ၏သား မနာရှေမှ ဆင်းသက်သော မနာရှေ အမျိုးသား တဝက် ၌ အပ် ပေးလေ၏။
33โมเสสมอบอาณาจักรของสิโหนกษัตริย์แห่งชาวอาโมไรต์และอาณาจักรของโอกกษัตริย์แห่งบาชานให้ลูกหลานของกาด ลูกหลานของรูเบน และครึ่งเผ่ามนัสเสห์ลูกชายของโยเซฟ คือแผ่นดินพร้อมทั้งเมืองและเขตแดน รวมถึงเมืองต่าง ๆ โดยรอบ
34ဂဒ် အမျိုးသား တို့သည် ဒိဗုန် ၊ အတရုတ် ၊ အာရော် ၊
34ลูกหลานของกาดสร้างเมืองดีโบน อาทาโรท และอาโรเออร์ขึ้นใหม่
35အာတရုတ် ၊ ရှောဖန်၊ ယာဇာ ၊ ယုမ္ဘေဟ ၊
35รวมทั้งอาทาโรทโชฟาน ยาเซอร์ และยอกเบฮาห์
36ဗက်နိမရာ ၊ ဗေသာရန် မြို့ များကို၎င်း ၊ သိုး ခြံများ ကို၎င်းတည် လုပ်ကြ၏။
36เบธนิมราห์ และเบธฮาราน เป็นเมืองที่มีป้อมปราการ และสร้างคอกแกะ
37ရုဗင် အမျိုးသား တို့သည် ဟေရှဘုန် ၊ ဧလာလေ ၊ ကိရယသိမ် ၊
37ลูกหลานของรูเบนสร้างเมืองเฮชโบน เอเลอาเลห์ และคีริยาธาอิมขึ้นใหม่
38နေဗော ၊ ဗာလမောန ၊ ရှိဗမ မြို့ များကို အသစ် သောအမည် ဖြင့် သမုတ် ၍ တည် ကြ၏။
38รวมทั้งเนโบ บาอัลเมโอน และสิบมาห์ (โดยเปลี่ยนชื่อเมืองเหล่านั้น) พวกเขาตั้งชื่อใหม่ให้เมืองที่สร้างขึ้น
39မနာရှေ မှ ဆင်းသက်သော မာခိရ အမျိုးသား တို့သည်၊ ဂိလဒ် မြို့သို့ သွား ၍ သိမ်းယူ ပြီးလျှင် ၊ အရင် မြို့သား အာမောရိ လူတို့ကို နှင်ထုတ် ကြ၏။
39ลูกหลานของมาคีร์ลูกชายของมนัสเสห์ไปยังแผ่นดินกิเลอาด ยึดครองแผ่นดินนั้น และขับไล่ชาวอาโมไรต์ที่อยู่ที่นั่น
40မောရှေ သည် ဂိလဒ် မြို့ကို မနာရှေ ၏သား မာခိရ အမျိုးသားတို့အား ပေး ၍ သူတို့သည် နေ ကြ၏။
40โมเสสมอบกิเลอาดให้มาคีร์ลูกชายของมนัสเสห์ และเขาก็อาศัยอยู่ที่นั่น
41မနာရှေ အမျိုးသား ယာဣရ သည်လည်း သွား ၍ ဂိလဒ်ရွာ များကို သိမ်းယူ ပြီးမှ ၊ ဟာဝုတ် ယာဣရ အမည် ဖြင့် သမုတ် လေ၏။
41ยาอีร์ลูกชายของมนัสเสห์ไปยึดหมู่บ้านต่าง ๆ และเรียกหมู่บ้านเหล่านั้นว่าฮาวโวทยาอีร์
42နောဗာ သည်လည်း သွား ၍ ကေနတ် မြို့ ရွာတို့ကို သိမ်းယူ ပြီးမှ ၊ မိမိ အမည် ဖြင့် နောဗာ မြို့ဟု သမုတ် လေ၏။
42โนบาห์ไปยึดเมืองเคนาทกับหมู่บ้านโดยรอบ และเรียกเมืองนั้นว่าโนบาห์ตามชื่อของตน
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.