Numbers 32
World English BibleTranslation
World English Bible
Freedom Bible (Thai)
1Now the children of Reuben and the children of Gad had a very great multitude of livestock. They saw the land of Jazer, and the land of Gilead. Behold, the place was a place for livestock.
1ลูกหลานของรูเบนกับลูกหลานของกาดมีฝูงสัตว์จำนวนมากมาย พวกเขาเห็นแผ่นดินยาเซอร์และแผ่นดินกิเลอาด ดูสิ สถานที่นั้นเหมาะสำหรับเลี้ยงสัตว์
2Then the children of Gad and the children of Reuben came and spoke to Moses, and to Eleazar the priest, and to the princes of the congregation, saying,
2ลูกหลานของกาดกับลูกหลานของรูเบนจึงมาพูดกับโมเสส เอเลอาซาร์ปุโรหิต และบรรดาผู้นำของชุมนุมชนว่า
3“Ataroth, Dibon, Jazer, Nimrah, Heshbon, Elealeh, Sebam, Nebo, and Beon,
3“อาทาโรท ดีโบน ยาเซอร์ นิมราห์ เฮชโบน เอเลอาเลห์ เสบาม เนโบ และเบโอน
4the land which the LORD struck before the congregation of Israel, is a land for livestock; and your servants have livestock.”
4คือแผ่นดินที่พระยาห์เวห์ทรงโจมตีต่อหน้าชุมนุมชนอิสราเอล เป็นแผ่นดินที่เหมาะสำหรับเลี้ยงสัตว์ และผู้รับใช้ของท่านก็มีฝูงสัตว์”
5They said, “If we have found favor in your sight, let this land be given to your servants for a possession. Don’t bring us over the Jordan.”
5พวกเขากล่าวต่อว่า “ถ้าพวกเราเป็นที่โปรดปรานในสายตาของท่าน ขอโปรดมอบแผ่นดินนี้ให้ผู้รับใช้ของท่านเป็นกรรมสิทธิ์ อย่าพาพวกเราข้ามแม่น้ำจอร์แดนเลย”
6Moses said to the children of Gad, and to the children of Reuben, “Shall your brothers go to war while you sit here?
6โมเสสพูดกับลูกหลานของกาดและลูกหลานของรูเบนว่า “พี่น้องของพวกเจ้าจะต้องไปรบ ขณะที่พวกเจ้านั่งอยู่ที่นี่หรือ?
7Why do you discourage the heart of the children of Israel from going over into the land which the LORD has given them?
7ทำไมพวกเจ้าจึงทำให้ชาวอิสราเอลหมดกำลังใจที่จะข้ามไปยังแผ่นดินที่พระยาห์เวห์ประทานแก่พวกเขา?
8Your fathers did so when I sent them from Kadesh Barnea to see the land.
8บรรพบุรุษของพวกเจ้าก็ทำอย่างนี้ เมื่อเราส่งพวกเขาจากคาเดชบารเนียไปสำรวจแผ่นดิน
9For when they went up to the valley of Eshcol, and saw the land, they discouraged the heart of the children of Israel, that they should not go into the land which the LORD had given them.
9เมื่อพวกเขาขึ้นไปถึงหุบเขาเอชโคลและเห็นแผ่นดินนั้น พวกเขาทำให้ชาวอิสราเอลหมดกำลังใจ ไม่ให้เข้าไปในแผ่นดินที่พระยาห์เวห์ประทานแก่พวกเขา
10The LORD’s anger burned in that day, and he swore, saying,
10วันนั้นพระยาห์เวห์ทรงโกรธจัด และพระองค์ทรงสาบานว่า
11‘Surely none of the men who came up out of Egypt, from twenty years old and upward, shall see the land which I swore to Abraham, to Isaac, and to Jacob; because they have not wholly followed me,
11‘ในบรรดาชายที่ออกจากอียิปต์ ตั้งแต่อายุ 20 ปีขึ้นไป จะไม่มีใครได้เห็นแผ่นดินที่เราสาบานว่าจะมอบให้อับราฮัม อิสอัค และยาโคบ เพราะพวกเขาไม่ได้ติดตามเราอย่างสุดใจ
12except Caleb the son of Jephunneh the Kenizzite, and Joshua the son of Nun, because they have followed the LORD completely.’
12ยกเว้นคาเลบลูกชายของเยฟุนเนห์ชาวเคนัสและโยชูวาลูกชายของนูน เพราะทั้งสองติดตามพระยาห์เวห์อย่างสุดใจ’
13The LORD’s anger burned against Israel, and he made them wander back and forth in the wilderness forty years, until all the generation who had done evil in the LORD’s sight was consumed.
13พระยาห์เวห์ทรงโกรธอิสราเอลจัด พระองค์ทรงให้พวกเขาเร่ร่อนไปมาในถิ่นทุรกันดารเป็นเวลา 40 ปี จนคนทั้งรุ่นที่ทำชั่วในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์หมดสิ้นไป
14“Behold, you have risen up in your fathers’ place, an increase of sinful men, to increase the fierce anger of the LORD toward Israel.
14“ดูสิ บัดนี้คนบาปอีกรุ่นหนึ่งอย่างพวกเจ้าได้ลุกขึ้นมาแทนบรรพบุรุษ และยิ่งทำให้พระยาห์เวห์ทรงโกรธอิสราเอลอย่างรุนแรงขึ้น
15For if you turn away from after him, he will yet again leave them in the wilderness; and you will destroy all these people.”
15ถ้าพวกเจ้าหันไปจากการติดตามพระองค์ พระองค์จะทรงปล่อยประชาชนเหล่านี้ไว้ในถิ่นทุรกันดารอีกครั้ง และพวกเจ้าจะทำลายประชาชนทั้งหมดนี้”
16They came near to him, and said, “We will build sheepfolds here for our livestock, and cities for our little ones;
16พวกเขาเข้ามาใกล้โมเสสและพูดว่า “เราจะสร้างคอกแกะไว้ที่นี่สำหรับฝูงสัตว์ และสร้างเมืองสำหรับลูกเล็ก ๆ ของเรา
17but we ourselves will be ready armed to go before the children of Israel, until we have brought them to their place. Our little ones shall dwell in the fortified cities because of the inhabitants of the land.
17แต่พวกเราจะเตรียมอาวุธพร้อมและนำหน้าชาวอิสราเอล จนกว่าจะพาพวกเขาไปถึงที่ของตน ส่วนลูกเล็ก ๆ ของเราจะอาศัยอยู่ในเมืองที่มีป้อมปราการ เพื่อให้ปลอดภัยจากชาวแผ่นดินนี้
18We will not return to our houses until the children of Israel have all received their inheritance.
18เราจะไม่กลับบ้านจนกว่าชาวอิสราเอลทุกคนจะได้รับมรดกของตน
19For we will not inherit with them on the other side of the Jordan and beyond, because our inheritance has come to us on this side of the Jordan eastward.”
19เพราะเราจะไม่รับมรดกร่วมกับพวกเขาอีกฟากหนึ่งของแม่น้ำจอร์แดนและไกลออกไป เนื่องจากเราได้รับมรดกของเราทางฟากตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดนแล้ว”
20Moses said to them: “If you will do this thing, if you will arm yourselves to go before the LORD to the war,
20โมเสสพูดกับพวกเขาว่า “ถ้าพวกเจ้าทำเช่นนี้ ถ้าพวกเจ้าเตรียมอาวุธพร้อมเพื่อออกไปรบต่อหน้าพระยาห์เวห์
21and every one of your armed men will pass over the Jordan before the LORD until he has driven out his enemies from before him,
21และชายพร้อมรบทุกคนของพวกเจ้าข้ามแม่น้ำจอร์แดนต่อหน้าพระยาห์เวห์ จนกว่าพระองค์จะทรงขับไล่ศัตรูให้พ้นไป
22and the land is subdued before the LORD; then afterward you shall return, and be clear of obligation to the LORD and to Israel. Then this land shall be your possession before the LORD.
22และแผ่นดินนั้นถูกปราบลงต่อหน้าพระยาห์เวห์ หลังจากนั้นพวกเจ้าจึงกลับมาได้ และจะพ้นจากพันธะต่อพระยาห์เวห์และต่ออิสราเอล แล้วแผ่นดินนี้จะเป็นกรรมสิทธิ์ของพวกเจ้าต่อหน้าพระยาห์เวห์
23“But if you will not do so, behold, you have sinned against the LORD; and be sure your sin will find you out.
23“แต่ถ้าพวกเจ้าไม่ทำเช่นนั้น ดูสิ พวกเจ้าก็ทำบาปต่อพระยาห์เวห์ และจงรู้แน่ว่าบาปของพวกเจ้าจะตามทันพวกเจ้า
24Build cities for your little ones, and folds for your sheep; and do that which has proceeded out of your mouth.”
24จงสร้างเมืองสำหรับลูกเล็ก ๆ และคอกสำหรับแกะของพวกเจ้า แล้วทำตามสิ่งที่ออกจากปากของพวกเจ้า”
25The children of Gad and the children of Reuben spoke to Moses, saying, “Your servants will do as my lord commands.
25ลูกหลานของกาดกับลูกหลานของรูเบนตอบโมเสสว่า “ผู้รับใช้ของท่านจะทำตามที่นายท่านบัญชา
26Our little ones, our wives, our flocks, and all our livestock shall be there in the cities of Gilead;
26ลูกเล็ก ๆ ภรรยา ฝูงแพะและแกะ และสัตว์เลี้ยงทั้งหมดของเราจะอยู่ในเมืองต่าง ๆ แห่งกิเลอาด
27but your servants will pass over, every man who is armed for war, before the LORD to battle, as my lord says.”
27แต่ผู้รับใช้ของท่านทุกคนที่มีอาวุธพร้อมรบจะข้ามไปต่อหน้าพระยาห์เวห์เพื่อเข้าสู่สนามรบ ตามที่นายท่านกล่าว”
28So Moses commanded concerning them to Eleazar the priest, and to Joshua the son of Nun, and to the heads of the fathers’ households of the tribes of the children of Israel.
28โมเสสจึงมอบคำสั่งเกี่ยวกับพวกเขาแก่เอเลอาซาร์ปุโรหิต โยชูวาลูกชายของนูน และบรรดาหัวหน้าวงศ์วานฝ่ายบิดาของเผ่าต่าง ๆ แห่งอิสราเอล
29Moses said to them, “If the children of Gad and the children of Reuben will pass with you over the Jordan, every man who is armed to battle before the LORD, and the land is subdued before you, then you shall give them the land of Gilead for a possession;
29โมเสสพูดกับพวกเขาว่า “ถ้าลูกหลานของกาดกับลูกหลานของรูเบนข้ามแม่น้ำจอร์แดนไปกับพวกเจ้า โดยชายทุกคนมีอาวุธพร้อมรบต่อหน้าพระยาห์เวห์ และแผ่นดินนั้นถูกปราบลงต่อหน้าพวกเจ้า ก็จงมอบแผ่นดินกิเลอาดให้พวกเขาเป็นกรรมสิทธิ์
30but if they will not pass over with you armed, they shall have possessions among you in the land of Canaan.”
30แต่ถ้าพวกเขาไม่ข้ามไปกับพวกเจ้าพร้อมอาวุธ ก็ให้พวกเขาได้รับกรรมสิทธิ์ท่ามกลางพวกเจ้าในแผ่นดินคานาอัน”
31The children of Gad and the children of Reuben answered, saying, “As the LORD has said to your servants, so will we do.
31ลูกหลานของกาดกับลูกหลานของรูเบนตอบว่า “พระยาห์เวห์ตรัสกับผู้รับใช้ของท่านไว้อย่างไร เราจะทำตามอย่างนั้น
32We will pass over armed before the LORD into the land of Canaan, and the possession of our inheritance shall remain with us beyond the Jordan.”
32เราจะข้ามไปพร้อมอาวุธต่อหน้าพระยาห์เวห์เข้าสู่แผ่นดินคานาอัน แต่กรรมสิทธิ์ซึ่งเป็นมรดกของเราจะยังคงอยู่กับเราทางฟากนี้ของแม่น้ำจอร์แดน”
33Moses gave to them, even to the children of Gad, and to the children of Reuben, and to the half-tribe of Manasseh the son of Joseph, the kingdom of Sihon king of the Amorites, and the kingdom of Og king of Bashan; the land, according to its cities and borders, even the cities of the surrounding land.
33โมเสสมอบอาณาจักรของสิโหนกษัตริย์แห่งชาวอาโมไรต์และอาณาจักรของโอกกษัตริย์แห่งบาชานให้ลูกหลานของกาด ลูกหลานของรูเบน และครึ่งเผ่ามนัสเสห์ลูกชายของโยเซฟ คือแผ่นดินพร้อมทั้งเมืองและเขตแดน รวมถึงเมืองต่าง ๆ โดยรอบ
34The children of Gad built Dibon, Ataroth, Aroer,
34ลูกหลานของกาดสร้างเมืองดีโบน อาทาโรท และอาโรเออร์ขึ้นใหม่
35Atroth-shophan, Jazer, Jogbehah,
35รวมทั้งอาทาโรทโชฟาน ยาเซอร์ และยอกเบฮาห์
36Beth Nimrah, and Beth Haran: fortified cities and folds for sheep.
36เบธนิมราห์ และเบธฮาราน เป็นเมืองที่มีป้อมปราการ และสร้างคอกแกะ
37The children of Reuben built Heshbon, Elealeh, Kiriathaim,
37ลูกหลานของรูเบนสร้างเมืองเฮชโบน เอเลอาเลห์ และคีริยาธาอิมขึ้นใหม่
38Nebo, and Baal Meon, (their names being changed), and Sibmah. They gave other names to the cities which they built.
38รวมทั้งเนโบ บาอัลเมโอน และสิบมาห์ (โดยเปลี่ยนชื่อเมืองเหล่านั้น) พวกเขาตั้งชื่อใหม่ให้เมืองที่สร้างขึ้น
39The children of Machir the son of Manasseh went to Gilead, took it, and dispossessed the Amorites who were therein.
39ลูกหลานของมาคีร์ลูกชายของมนัสเสห์ไปยังแผ่นดินกิเลอาด ยึดครองแผ่นดินนั้น และขับไล่ชาวอาโมไรต์ที่อยู่ที่นั่น
40Moses gave Gilead to Machir the son of Manasseh; and he lived therein.
40โมเสสมอบกิเลอาดให้มาคีร์ลูกชายของมนัสเสห์ และเขาก็อาศัยอยู่ที่นั่น
41Jair the son of Manasseh went and took its villages, and called them Havvoth Jair.
41ยาอีร์ลูกชายของมนัสเสห์ไปยึดหมู่บ้านต่าง ๆ และเรียกหมู่บ้านเหล่านั้นว่าฮาวโวทยาอีร์
42Nobah went and took Kenath and its villages, and called it Nobah, after his own name.
42โนบาห์ไปยึดเมืองเคนาทกับหมู่บ้านโดยรอบ และเรียกเมืองนั้นว่าโนบาห์ตามชื่อของตน
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.