Judit 10
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Toen zij haar dringende bede tot den Heer had geëindigd, stond zij op van de plaats, waar zij zich voor den Heer had neergeworpen,
1Quando terminou de clamar ao Deus de Israel e de dizer todas essas palavras,
2riep haar dienstmaagd en ging naar beneden in haar huis. Daar deed zij haar boetekleed uit, legde haar weduwkleed af,
2Judite se levantou do lugar onde havia se prostrado, chamou sua serva e desceu para a casa onde costumava permanecer nos dias de sábado e nos dias de festa.
3waste zich en zalfde zich met mirrebalsem. Zij maakte haar hoofdhaar op, legde er een hoofdband omheen, en trok haar feestkleren aan. Zij bond sandalen aan haar voeten, deed haar armbanden om, haar halssnoeren, oorhangers en ringen, en tooide zich met al haar sieraden.
3Tirou o pano de saco que vestia e as roupas de sua viuvez, lavou todo o corpo com água, ungiu-se com perfume precioso, penteou os cabelos e colocou sobre a cabeça uma tiara. Vestiu as roupas festivas que costumava usar durante a vida de Manassés, seu marido.
4En de Heer verleende haar nog groter schoonheid, omdat zij zich opsierde niet uit zinnelijkheid maar met een vrome bedoeling; daarom vermeerderde de Heer nog haar schoonheid, zodat zij aan allen verscheen in onvergelijkelijke pracht.
4Calçou sandálias, colocou tornozeleiras, pulseiras, anéis, brincos e todas as suas joias. Enfeitou-se de modo a ficar muito bela, a fim de seduzir os olhos de todos os homens que a vissem.
5Nu gaf zij haar dienstmaagd een leren zak met wijn, een kruik olie, geroosterd gerstebrood, vijgenkoeken, brood en kaas, en begaf zich op weg.
5Entregou à serva um odre de vinho e um frasco de azeite, encheu uma sacola com grãos torrados, bolos de figo e pães finos. Arrumou todos os seus utensílios e os colocou sobre a serva.
6Bij de stadspoort gekomen, troffen zij daar Oezzi-ja aan met de oudsten der stad, die op haar wachtten.
6Elas saíram em direção ao portão da cidade de Betúlia e encontraram ali Ozias e os anciãos da cidade, Cabris e Carmis.
7Toen zij haar zagen, stonden zij stom van verbazing over haar schoonheid,
7Quando a viram, perceberam que sua aparência e suas roupas haviam mudado e ficaram muito admirados com sua beleza. Disseram-lhe:
8maar stelden geen vragen. Zij lieten haar doorgaan en zeiden slechts: De God van onze vaderen schenke u zijn genade en steune u met zijn kracht bij al de plannen, die gij beraamt, opdat Jerusalem op u mag roemen en uw naam wordt genoemd onder het getal van de heiligen en rechtvaardigen.
8“Que o Deus de nossos pais lhe conceda favor e faça prosperar seus planos para a glória dos filhos de Israel e para a exaltação de Jerusalém.” Então ela adorou a Deus
9En allen, die daar tegenwoordig waren, riepen eenparig: Amen, Amen!
9e lhes disse: “Ordenem que abram para mim o portão da cidade. Sairei para realizar aquilo sobre o que vocês falaram comigo.” Eles ordenaram aos jovens que abrissem o portão para ela, conforme havia pedido,
10En in gebed tot den Heer ging Judit met haar dienstmaagd de poort uit.
10e assim fizeram. Então Judite saiu, acompanhada de sua serva. Os homens da cidade ficaram olhando enquanto ela descia a montanha, até que atravessou o vale e desapareceu de sua vista.
11Toen zij nu bij het aanbreken van de dag de berg afdaalde, kwamen er assyrische verkenners op haar af, die haar aanhielden en zeiden: Waar komt ge vandaan, en waar gaat ge naar toe?
11Elas seguiram em frente pelo vale, e a patrulha dos assírios as encontrou.
12Zij antwoordde: Ik ben een hebreeuwse vrouw; ik ben van hen weggevlucht, omdat ik voorzie, dat zij uw prooi zullen worden, daar zij u hebben geminacht en zich niet vrijwillig aan u wilden overgeven, om genade bij u te vinden.
12Os homens a detiveram e perguntaram: “De que povo você é? De onde vem? Para onde vai?” Ela respondeu: “Sou uma filha dos hebreus. Estou fugindo deles porque estão prestes a ser entregues a vocês para serem destruídos.
13Daarom dacht ik bij mezelf: Ik zal naar Holoférnes gaan, den legeraanvoerder, om hem hun geheimen te verraden, en hem te zeggen, langs welke weg hij hen overrompelen kan, zonder ook maar één man van zijn leger te verliezen.
13Estou indo à presença de Holofernes, comandante-chefe do exército de vocês, para lhe transmitir palavras verdadeiras. Vou mostrar-lhe um caminho pelo qual poderá avançar e conquistar toda a região montanhosa sem perder um único homem nem uma única vida.”
14Toen de mannen haar antwoord hadden gehoord, staarden zij haar aan met verbaasde ogen, omdat zij door haar schoonheid waren verbluft.
14Quando os homens ouviram suas palavras e observaram seu rosto, ficaram profundamente admirados com sua beleza e disseram:
15En ze zeiden tot haar: Gij hebt uw leven gered, door het besluit te nemen, naar omlaag te komen en tot onzen veldheer te gaan.
15“Você salvou sua vida vindo depressa à presença de nosso senhor. Agora vá para a tenda dele. Alguns de nós a acompanharão até que a entreguem nas mãos dele.
16Ge kunt er zeker van zijn, dat hij u goed zal behandelen, als ge voor hem verschijnt, en dat ge hem zeer welkom zult zijn. Zij brachten haar dus naar de tent van Holoférnes, en dienden haar aan.
16Quando estiver diante dele, não tenha medo em seu coração. Diga-lhe o que acabou de nos dizer, e ele a tratará bem.”
17Maar nauwelijks was zij voor hem verschenen, of hij werd door haar aanblik overweldigd.
17Eles escolheram cem homens e os designaram para acompanhar Judite e sua serva, e as conduziram à tenda de Holofernes.
18En zijn dienaars zeiden tot hem: Wie zou het volk der Hebreën kunnen verachten, dat zulke schone vrouwen heeft? Dit alles reeds is reden genoeg, om hen te bestrijden!
18Houve grande agitação em todo o acampamento, porque a notícia de sua chegada se espalhou entre as tendas. Os homens vieram e a cercaram enquanto ela permanecia do lado de fora da tenda de Holofernes, até que ele fosse informado a respeito dela.
19Zodra Judit Holoférnes bemerkte, die gezeten was achter een muskietengaas van purper- en gouddraad, bezet met smaragden en edelstenen,
19Ficaram maravilhados com sua beleza e admirados com os filhos de Israel por causa dela. Cada um dizia ao seu companheiro: “Quem poderia desprezar este povo, que tem entre si mulheres como esta? Não é bom deixar vivo nem sequer um homem deles, pois, se forem soltos, poderão enganar toda a terra.”
20zag zij hem aan en boog zich diep voor hem ter aarde, om hem te huldigen. Maar op bevel van hun heer richtten de dienaars van Holoférnes haar op.
20Então os guardas de Holofernes e todos os seus servos saíram e a levaram para dentro da tenda.
no verse 21 in this text
21Holofernes descansava sobre sua cama debaixo de um dossel tecido com púrpura, ouro, esmeraldas e pedras preciosas.
no verse 22 in this text
22Eles lhe falaram sobre Judite, e ele saiu para a área diante de sua tenda, precedido por lâmpadas de prata.
no verse 23 in this text
23Quando Judite chegou à presença dele e de seus servos, todos ficaram maravilhados com a beleza de seu rosto. Ela se prostrou com o rosto em terra diante dele, mas seus servos a levantaram.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.