Sapientiæ Solomonis
Chapter 9

Sapientiæ Solomonis

Clementine Vulgate, 1598
vs Bíblia Portuguesa …
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Sapientiæ Solomonis 9

Clementine Vulgate, 1598
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1[Deus patrum meorum, et Domine misericordiæ, qui fecisti omnia verbo tuo,
1“Ó Deus de meus antepassados e Senhor de misericórdia, que fizeste todas as coisas por tua palavra
2et sapientia tua constituisti hominem, ut dominaretur creaturæ quæ a te facta est,
2e, por tua sabedoria, formaste o ser humano para que dominasse sobre as criaturas que fizeste,
3ut disponat orbem terrarum in æquitate et justitia, et in directione cordis judicium judicet:
3governasse o mundo com santidade e justiça e exercesse o julgamento com retidão de alma,
4da mihi sedium tuarum assistricem sapientiam, et noli me reprobare a pueris tuis:
4dá-me a sabedoria, aquela que se assenta junto a ti em teus tronos. Não me rejeites dentre teus servos,
5quoniam servus tuus sum ego, et filius ancillæ tuæ; homo infirmus, et exigui temporis, et minor ad intellectum judicii et legum.
5porque sou teu servo e filho de tua serva, um homem fraco e de vida breve, com pouca capacidade para compreender o julgamento e as leis.
6Nam etsi quis erit consummatus inter filios hominum, si ab illo abfuerit sapientia tua, in nihilum computabitur.
6Ainda que alguém seja perfeito entre os filhos dos homens, se não tiver a sabedoria que vem de ti, será considerado como nada.
7Tu elegisti me regem populo tuo, et judicem filiorum tuorum et filiarum:
7Tu me escolheste para ser rei de teu povo e juiz de teus filhos e filhas.
8et dixisti me ædificare templum in monte sancto tuo, et in civitate habitationis tuæ altare: similitudinem tabernaculi sancti tui quod præparasti ab initio.
8Ordenaste que eu construísse um santuário em teu santo monte e um altar na cidade onde habitas, cópia da santa tenda que preparaste desde o princípio.
9Et tecum sapientia tua, quæ novit opera tua, quæ et affuit tunc cum orbem terrarum faceres, et sciebat quid esset placitum oculis tuis, et quid directum in præceptis tuis.
9A sabedoria está contigo e conhece tuas obras. Ela estava presente quando fizeste o mundo e sabe o que é agradável aos teus olhos e o que é correto segundo teus mandamentos.
10Mitte illam de cælis sanctis tuis, et a sede magnitudinis tuæ, ut mecum sit et mecum laboret, ut sciam quid acceptum sit apud te:
10Envia-a dos santos céus e manda-a vir do trono de tua glória, para que, presente comigo, ela trabalhe ao meu lado e eu aprenda o que te agrada.
11scit enim illa omnia, et intelligit, et deducet me in operibus meis sobrie, et custodiet me in sua potentia.
11Pois ela conhece e entende todas as coisas, guiará prudentemente minhas ações e me guardará em sua glória.
12Et erunt accepta opera mea, et disponam populum tuum juste, et ero dignus sedium patris mei.
12Assim minhas obras serão aceitáveis. Julgarei teu povo com justiça e serei digno do trono de meu pai.
13Quis enim hominum poterit scire consilium Dei? aut quis poterit cogitare quid velit Deus?
13Pois que homem conhecerá o conselho de Deus? Quem compreenderá o que o Senhor deseja?
14Cogitationes enim mortalium timidæ, et incertæ providentiæ nostræ;
14Os pensamentos dos mortais são instáveis, e nossos planos estão sujeitos ao fracasso.
15corpus enim quod corrumpitur aggravat animam, et terrena inhabitatio deprimit sensum multa cogitantem.
15Pois o corpo corruptível pesa sobre a alma, e a tenda terrena sobrecarrega a mente cheia de preocupações.
16Et difficile æstimamus quæ in terra sunt, et quæ in prospectu sunt invenimus cum labore: quæ autem in cælis sunt, quis investigabit?
16Mal conseguimos compreender as coisas que estão sobre a terra e descobrimos com esforço aquilo que está ao nosso alcance; mas quem investigou as coisas que estão nos céus?
17Sensum autem tuum, quis sciet, nisi tu dederis sapientiam, et miseris spiritum sanctum tuum de altissimis,
17Quem conheceu teu conselho, se não lhe deste sabedoria e não enviaste do alto teu santo espírito?
18et sic correctæ sint semitæ eorum qui sunt in terris, et quæ tibi placent didicerint homines?
18Foi assim que os caminhos dos que vivem sobre a terra foram corrigidos, os seres humanos aprenderam o que te agrada e foram salvos por meio da sabedoria.”
19Nam per sapientiam sanati sunt quicumque placuerunt tibi, Domine, a principio.]
no verse 19 in this text

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.