Isaiæ 58
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Freedom Bible (フリーダム・バイブル)
1[Clama, ne cesses, quasi tuba exalta vocem tuam, et annuntia populo meo scelera eorum, et domui Jacob peccata eorum.
1「声を限りに叫べ。控えてはならない。 角笛のように声を上げよ。 わたしの民にその背きを、 ヤコブの家にその罪を告げよ。
2Me etenim de die in diem quærunt, et scire vias meas volunt, quasi gens quæ justitiam fecerit, et judicium Dei sui non dereliquerit. Rogant me judicia justitiæ; appropinquare Deo volunt.
2それでも彼らは日々わたしを求め、 わたしの道を知ることを喜んでいる。 義を行い、 自分たちの神の定めを捨てなかった国のように、 彼らはわたしに正しい裁きを求め、 神に近づくことを喜んでいる。
3Quare jejunavimus, et non aspexisti; humiliavimus animas nostras, et nescisti? Ecce in die jejunii vestri invenitur voluntas vestra, et omnes debitores vestros repetitis.
3彼らは言う。『なぜ私たちは断食したのに、あなたは見てくださらないのですか。 なぜ自分を苦しめたのに、あなたは気づいてくださらないのですか。』 「見よ、あなたがたは断食の日にも自分の楽しみを求め、 労働者をみな虐げている。
4Ecce ad lites et contentiones jejunatis, et percutitis pugno impie. Nolite jejunare sicut usque ad hanc diem, ut audiatur in excelso clamor vester.
4見よ、あなたがたは争いと口論のために断食し、 悪意のこぶしで打つために断食している。 今日のような断食では、あなたがたの声は高い所に届かない。
5Numquid tale est jejunium quod elegi, per diem affligere hominem animam suam? numquid contorquere quasi circulum caput suum, et saccum et cinerem sternere? numquid istud vocabis jejunium, et diem acceptabilem Domino?]
5これが、わたしの選んだ断食なのか。 人が自分を苦しめる日なのか。 葦のように頭を垂れ、 粗布と灰を自分の下に敷くことなのか。 あなたはこれを断食、 主に受け入れられる日と呼ぶのか。
6[Nonne hoc est magis jejunium quod elegi? Dissolve colligationes impietatis, solve fasciculos deprimentes, dimitte eos qui confracti sunt liberos, et omne onus dirumpe;
6「わたしが選んだ断食は、これではないか。 悪の鎖を解き、 くびきの縄をほどき、 虐げられている者たちを自由にし、 すべてのくびきを打ち壊すことではないか。
7frange esurienti panem tuum, et egenos vagosque induc in domum tuam; cum videris nudum, operi eum, et carnem tuam ne despexeris.
7あなたのパンを飢えた者に分け与え、 家を追われた貧しい者たちを迎え入れることではないか。 裸の者を見たなら、 その人を覆い、 自分の肉親から身を隠さないことではないか。
8Tunc erumpet quasi mane lumen tuum; et sanitas tua citius orietur, et anteibit faciem tuam justitia tua, et gloria Domini colliget te.
8その時、あなたの光は朝日のように差し出て、 あなたの癒やしは速やかに現れる。 あなたの義はあなたの前を進み、 主の栄光があなたのしんがりとなる。
9Tunc invocabis, et Dominus exaudiet; clamabis, et dicet: Ecce adsum. Si abstuleris de medio tui catenam, et desieris extendere digitum et loqui quod non prodest;
9その時、あなたが呼べば、主は答えられる。 あなたが助けを叫び求めれば、主は『ここにいる』と言われる。 「もし、あなたが自分の中からくびきを取り除き、 指をさすことと、 悪を語ることをやめ、
10cum effuderis esurienti animam tuam, et animam afflictam repleveris, orietur in tenebris lux tua, et tenebræ tuæ erunt sicut meridies.
10飢えた者のために自分を差し出し、 苦しむ者を満ち足らせるなら、 あなたの光は闇の中から昇り、 あなたの暗がりは真昼のようになる。
11Et requiem tibi dabit Dominus semper, et implebit splendoribus animam tuam, et ossa tua liberabit; et eris quasi hortus irriguus, et sicut fons aquarum cujus non deficient aquæ.
11主は絶えずあなたを導き、 乾ききった場所でもあなたを満ち足らせ、 あなたの骨を強くされる。 あなたは潤された園のように、 水の絶えることのない 泉のようになる。
12Et ædificabuntur in te deserta sæculorum, fundamenta generationis et generationis suscitabis; et vocaberis ædificator sepium, avertens semitas in quietem.
12あなたから出た者たちは、昔の荒れ果てた場所を建て直す。 あなたは代々の基を立て直す。 あなたは『城壁の破れを修復する者』、 『人が住むための道を回復する者』と呼ばれる。
13Si averteris a sabbato pedem tuum facere voluntatem tuam in die sancto meo, et vocaveris sabbatum delicatum, et sanctum Domini gloriosum, et glorificaveris eum dum non facis vias tuas, et non invenitur voluntas tua, ut loquaris sermonem:
13「もし、あなたが安息日に自分の足を引き止め、 わたしの聖なる日に自分の楽しみを行わず、 安息日を喜びの日と呼び、 主の聖なる日を尊いものと呼び、 それを尊び、 自分の道を行わず、 自分の楽しみを求めず、 自分の言葉を語らないなら、
14tunc delectaberis super Domino, et sustollam te super altitudines terræ, et cibabo te hæreditate Jacob patris tui: os enim Domini locutum est.]
14あなたは主にあって喜ぶ。 わたしはあなたを地の高い所へ進ませ、 あなたの父ヤコブの相続財産であなたを養う。」 主の口がこれを語った。
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.