Ecclesiastes 4
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Synodal Translation (Синодальный перевод)
1[Verti me ad alia, et vidi calumnias quæ sub sole geruntur, et lacrimas innocentium, et neminem consolatorem, nec posse resistere eorum violentiæ, cunctorum auxilio destitutos,
1И обратился я и увидел всякие угнетения, какие делаются под солнцем: и вот слезы угнетенных, а утешителя у них нет; и в руке угнетающих их - сила, а утешителя у них нет.
2et laudavi magis mortuos quam viventes;
2И ублажил я мертвых, которые давно умерли, более живых, которые живут доселе;
3et feliciorem utroque judicavi qui necdum natus est, nec vidit mala quæ sub sole fiunt.
3а блаженнее их обоих тот, кто еще не существовал, кто не видал злых дел, какие делаются под солнцем.
4Rursum contemplatus sum omnes labores hominum, et industrias animadverti patere invidiæ proximi; et in hoc ergo vanitas et cura superflua est.
4Видел я также, что всякий труд и всякий успех в делах производят взаимную между людьми зависть. И это - суета и томление духа!;
5Stultus complicat manus suas, et comedit carnes suas, dicens:
5Глупый сидит, сложив свои руки, и съедает плоть свою.
6Melior est pugillus cum requie, quam plena utraque manus cum labore et afflictione animi.
6Лучше горсть с покоем, нежели пригоршни с трудом и томлением духа.
7Considerans, reperi et aliam vanitatem sub sole.
7И обратился я и увидел еще суету под солнцем;
8Unus est, et secundum non habet, non filium, non fratrem, et tamen laborare non cessat, nec satiantur oculi ejus divitiis; nec recogitat, dicens: Cui laboro, et fraudo animam meam bonis? In hoc quoque vanitas est et afflictio pessima.]
8человек одинокий, и другого нет; ни сына, ни брата нет у него; а всем трудам его нет конца, и глаз его не насыщается богатством. “Для кого же я тружусь и лишаю душу мою блага?” И это - суета и недоброе дело!
9[Melius est ergo duos esse simul quam unum; habent enim emolumentum societatis suæ.
9Двоим лучше, нежели одному; потому что у них есть доброе вознаграждение в труде их:
10Si unus ceciderit, ab altero fulcietur. Væ soli, quia cum ceciderit, non habet sublevantem se.
10ибо если упадет один, то другой поднимет товарища своего. Но горе одному, когда упадет, а другого нет, который поднял бы его.
11Et si dormierint duo, fovebuntur mutuo; unus quomodo calefiet?
11Также, если лежат двое, то тепло им; а одному как согреться?
12Et si quispiam prævaluerit contra unum, duo resistunt ei; funiculus triplex difficile rumpitur.
12И если станет преодолевать кто-либо одного, то двое устоят против него: и нитка, втрое скрученная, нескоро порвется.
13Melior est puer pauper et sapiens, rege sene et stulto, qui nescit prævidere in posterum.
13Лучше бедный, но умный юноша, нежели старый, но неразумный царь, который не умеет принимать советы;
14Quod de carcere catenisque interdum quis egrediatur ad regnum; et alius, natus in regno, inopia consumatur.
14ибо тот из темницы выйдет на царство, хотя родился в царстве своем бедным.
15Vidi cunctos viventes qui ambulant sub sole cum adolescente secundo, qui consurget pro eo.
15Видел я всех живущих, которые ходят под солнцем, с этим другим юношею, который займет место того.
16Infinitus numerus est populi omnium qui fuerunt ante eum, et qui postea futuri sunt non lætabuntur in eo; sed et hoc vanitas et afflictio spiritus.]
16Не было числа всему народу, который был перед ним, хотя позднейшие не порадуются им. И это - суета и томление духа!
17[Custodi pedem tuum ingrediens domum Dei, et appropinqua ut audias. Multo enim melior est obedientia quam stultorum victimæ, qui nesciunt quid faciunt mali.]
17Наблюдай за ногою твоею, когда идешь в дом Божий, и будь готов более к слушанию, нежели к жертвоприношению; ибо они не думают, что худо делают.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.