Mark 10
King James Version with ApocryphaTranslation
King James Version with Apocrypha
Freedom Bible (Thai)
1And he arose from thence, and cometh into the coasts of Judæa by the farther side of Jordan: and the people resort unto him again; and, as he was wont, he taught them again.
1พระองค์ลุกจากที่นั่น และมายังเขตแดนแคว้นยูเดียกับบริเวณอีกฟากแม่น้ำจอร์แดน ฝูงชนมารวมกันรอบพระองค์อีก และพระองค์ก็สอนพวกเขาอีกเช่นเคย
2¶ And the Pharisees came to him, and asked him, Is it lawful for a man to put away his wife? tempting him.
2พวกฟาริสีมาหาพระองค์เพื่อทดสอบ และถามว่า “ผู้ชายได้รับอนุญาตให้หย่าภรรยาหรือไม่?”
3And he answered and said unto them, What did Moses command you?
3พระองค์ตอบว่า “โมเสสสั่งพวกคุณไว้ว่าอย่างไร?”
4And they said, Moses suffered to write a bill of divorcement, and to put her away.
4พวกเขาตอบว่า “โมเสสอนุญาตให้เขียนหนังสือรับรองการหย่า แล้วหย่าภรรยาได้”
5And Jesus answered and said unto them, For the hardness of your heart he wrote you this precept.
5แต่พระเยซูกล่าวกับพวกเขาว่า “เพราะใจของพวกคุณแข็งกระด้าง โมเสสจึงเขียนคำสั่งนี้ไว้ให้พวกคุณ
6But from the beginning of the creation God made them male and female.
6แต่ตั้งแต่เริ่มสร้าง พระเจ้าสร้างพวกเขาให้เป็นชายและหญิง
7For this cause shall a man leave his father and mother, and cleave to his wife;
7เพราะเหตุนี้ ผู้ชายจะละบิดาและมารดา และผูกพันกับภรรยาของตน
8And they twain shall be one flesh: so then they are no more twain, but one flesh.
8และทั้งสองจะเป็นเนื้อเดียวกัน ดังนั้นพวกเขาจึงไม่เป็นสองอีกต่อไป แต่เป็นเนื้อเดียวกัน
9What therefore God hath joined together, let not man put asunder.
9เพราะฉะนั้น สิ่งที่พระเจ้าผูกไว้ด้วยกัน อย่าให้มนุษย์แยกออกจากกัน”
10And in the house his disciples asked him again of the same matter .
10เมื่ออยู่ในบ้าน สาวกของพระองค์ถามพระองค์อีกเรื่องเดียวกัน
11And he saith unto them, Whosoever shall put away his wife, and marry another, committeth adultery against her.
11พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “ผู้ใดหย่าภรรยาของตนและแต่งงานกับหญิงอื่น ผู้นั้นก็ล่วงประเวณีต่อภรรยาของตน
12And if a woman shall put away her husband, and be married to another, she committeth adultery.
12และถ้าผู้หญิงหย่าสามีของตนและแต่งงานกับชายอื่น นางก็ล่วงประเวณี”
13¶ And they brought young children to him, that he should touch them: and his disciples rebuked those that brought them .
13ผู้คนพาเด็กเล็ก ๆ มาหาพระองค์ เพื่อให้พระองค์แตะพวกเขา แต่สาวกตำหนิคนที่พาเด็กมา
14But when Jesus saw it , he was much displeased, and said unto them, Suffer the little children to come unto me, and forbid them not: for of such is the kingdom of God.
14เมื่อพระเยซูเห็นเช่นนั้น พระองค์ไม่พอใจอย่างยิ่ง และกล่าวกับพวกเขาว่า “ปล่อยให้เด็กเล็ก ๆ มาหาเรา อย่าห้ามพวกเขา เพราะอาณาจักรของพระเจ้าเป็นของคนเช่นนี้
15Verily I say unto you, Whosoever shall not receive the kingdom of God as a little child, he shall not enter therein.
15เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า ผู้ใดไม่รับอาณาจักรของพระเจ้าเหมือนเด็กเล็ก ผู้นั้นจะไม่ได้เข้าอาณาจักรนั้นเลย”
16And he took them up in his arms, put his hands upon them, and blessed them.
16พระองค์อุ้มเด็กเหล่านั้นไว้ในอ้อมแขน วางมือบนพวกเขา และอวยพรพวกเขา
17¶ And when he was gone forth into the way, there came one running, and kneeled to him, and asked him, Good Master, what shall I do that I may inherit eternal life?
17ขณะที่พระองค์กำลังออกเดินทาง ชายคนหนึ่งวิ่งเข้ามาหา คุกเข่าต่อหน้าพระองค์ และถามว่า “อาจารย์ที่ดี ข้าพเจ้าจะต้องทำอะไรจึงจะได้รับชีวิตนิรันดร์เป็นมรดก?”
18And Jesus said unto him, Why callest thou me good? there is none good but one, that is , God.
18พระเยซูกล่าวกับเขาว่า “ทำไมท่านจึงเรียกเราว่าดี? ไม่มีใครดีนอกจากพระเจ้าเพียงผู้เดียว
19Thou knowest the commandments, Do not commit adultery, Do not kill, Do not steal, Do not bear false witness, Defraud not, Honour thy father and mother.
19ท่านรู้คำสั่งเหล่านี้แล้ว คือ ‘อย่าฆ่า’ ‘อย่าล่วงประเวณี’ ‘อย่าลักขโมย’ ‘อย่าเป็นพยานเท็จ’ ‘อย่าฉ้อโกง’ และ ‘จงให้เกียรติบิดาและมารดาของเจ้า’”
20And he answered and said unto him, Master, all these have I observed from my youth.
20ชายนั้นตอบพระองค์ว่า “อาจารย์ ข้าพเจ้าได้ปฏิบัติตามสิ่งเหล่านี้ทั้งหมดตั้งแต่ยังหนุ่ม”
21Then Jesus beholding him loved him, and said unto him, One thing thou lackest: go thy way, sell whatsoever thou hast, and give to the poor, and thou shalt have treasure in heaven: and come, take up the cross, and follow me.
21พระเยซูมองเขาและรักเขา แล้วกล่าวว่า “ท่านยังขาดอยู่สิ่งหนึ่ง จงไปขายทุกสิ่งที่ท่านมี และแจกให้คนยากจน แล้วท่านจะมีทรัพย์สมบัติในสวรรค์ จากนั้นจงมา แบกกางเขน และติดตามเรา”
22And he was sad at that saying, and went away grieved: for he had great possessions.
22แต่เมื่อได้ยินคำพูดนั้น สีหน้าของเขาก็หม่นลง และจากไปด้วยความเศร้า เพราะเขามีทรัพย์สมบัติมาก
23¶ And Jesus looked round about, and saith unto his disciples, How hardly shall they that have riches enter into the kingdom of God!
23พระเยซูมองไปรอบ ๆ และกล่าวกับสาวกว่า “คนที่มีทรัพย์สมบัติจะเข้าอาณาจักรของพระเจ้าได้ยากเพียงไร!”
24And the disciples were astonished at his words. But Jesus answereth again, and saith unto them, Children, how hard is it for them that trust in riches to enter into the kingdom of God!
24สาวกประหลาดใจกับคำพูดของพระองค์ แต่พระเยซูตอบอีกว่า “ลูก ๆ เอ๋ย คนที่วางใจในทรัพย์สมบัติจะเข้าอาณาจักรของพระเจ้าได้ยากเพียงไร!
25It is easier for a camel to go through the eye of a needle, than for a rich man to enter into the kingdom of God.
25อูฐลอดรูเข็มยังง่ายกว่าคนมั่งมีเข้าอาณาจักรของพระเจ้า”
26And they were astonished out of measure, saying among themselves, Who then can be saved?
26พวกเขายิ่งประหลาดใจอย่างมาก และถามพระองค์ว่า “ถ้าอย่างนั้น ใครจะรอดได้?”
27And Jesus looking upon them saith, With men it is impossible, but not with God: for with God all things are possible.
27พระเยซูมองพวกเขาและกล่าวว่า “สำหรับมนุษย์นั้นเป็นไปไม่ได้ แต่สำหรับพระเจ้าไม่เป็นเช่นนั้น เพราะทุกสิ่งเป็นไปได้สำหรับพระเจ้า”
28¶ Then Peter began to say unto him, Lo, we have left all, and have followed thee.
28เปโตรเริ่มกล่าวกับพระองค์ว่า “ดูสิ พวกเราได้ละทุกสิ่งและติดตามท่านมา”
29And Jesus answered and said, Verily I say unto you, There is no man that hath left house, or brethren, or sisters, or father, or mother, or wife, or children, or lands, for my sake, and the gospel’s,
29พระเยซูกล่าวว่า “เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า ไม่มีใครที่ละบ้าน พี่น้องชาย พี่น้องหญิง บิดา มารดา ภรรยา ลูก ๆ หรือที่ดิน เพราะเราและเพราะข่าวดี
30But he shall receive an hundredfold now in this time, houses, and brethren, and sisters, and mothers, and children, and lands, with persecutions; and in the world to come eternal life.
30แล้วจะไม่ได้รับมากขึ้นร้อยเท่าในเวลานี้ คือ บ้าน พี่น้องชาย พี่น้องหญิง มารดา ลูก ๆ และที่ดิน พร้อมกับการข่มเหง และในยุคหน้าจะได้รับชีวิตนิรันดร์
31But many that are first shall be last; and the last first.
31แต่คนแรกหลายคนจะเป็นคนสุดท้าย และคนสุดท้ายจะเป็นคนแรก”
32¶ And they were in the way going up to Jerusalem; and Jesus went before them: and they were amazed; and as they followed, they were afraid. And he took again the twelve, and began to tell them what things should happen unto him,
32พวกเขากำลังเดินทางขึ้นไปยังเยรูซาเล็ม พระเยซูเดินนำหน้าพวกเขา พวกเขาประหลาดใจ และคนที่ติดตามก็กลัว พระองค์พาสิบสองคนแยกออกมาอีกครั้ง และเริ่มบอกถึงสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นกับพระองค์
33Saying , Behold, we go up to Jerusalem; and the Son of man shall be delivered unto the chief priests, and unto the scribes; and they shall condemn him to death, and shall deliver him to the Gentiles:
33“ดูสิ พวกเรากำลังขึ้นไปยังเยรูซาเล็ม บุตรมนุษย์จะถูกมอบให้แก่หัวหน้าปุโรหิตและพวกอาลักษณ์ พวกเขาจะตัดสินให้ถึงตาย และจะมอบให้คนต่างชาติ
34And they shall mock him, and shall scourge him, and shall spit upon him, and shall kill him: and the third day he shall rise again.
34พวกเขาจะเยาะเย้ย บ้วนน้ำลายใส่ เฆี่ยนตี และฆ่า ในวันที่สาม บุตรมนุษย์จะฟื้นขึ้นมา”
35¶ And James and John, the sons of Zebedee, come unto him, saying, Master, we would that thou shouldest do for us whatsoever we shall desire.
35ยากอบกับยอห์น ลูกของเศเบดี เข้ามาหาพระองค์ และกล่าวว่า “อาจารย์ พวกเราอยากให้ท่านทำสิ่งที่พวกเราจะขอ”
36And he said unto them, What would ye that I should do for you?
36พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “พวกคุณต้องการให้เราทำอะไรให้?”
37They said unto him, Grant unto us that we may sit, one on thy right hand, and the other on thy left hand, in thy glory.
37พวกเขาตอบว่า “ขอให้พวกเราได้นั่งในพระสิริของท่าน คนหนึ่งทางขวามือของท่าน และอีกคนหนึ่งทางซ้าย”
38But Jesus said unto them, Ye know not what ye ask: can ye drink of the cup that I drink of? and be baptized with the baptism that I am baptized with?
38แต่พระเยซูกล่าวกับพวกเขาว่า “พวกคุณไม่รู้ว่ากำลังขออะไร พวกคุณดื่มถ้วยที่เราดื่มได้หรือ? และรับบัพติศมาด้วยบัพติศมาที่เรารับได้หรือ?”
39And they said unto him, We can. And Jesus said unto them, Ye shall indeed drink of the cup that I drink of; and with the baptism that I am baptized withal shall ye be baptized:
39พวกเขาตอบว่า “พวกเราทำได้” พระเยซูกล่าวกับพวกเขาว่า “พวกคุณจะดื่มถ้วยที่เราดื่มจริง และจะรับบัพติศมาด้วยบัพติศมาที่เรารับ
40But to sit on my right hand and on my left hand is not mine to give; but it shall be given to them for whom it is prepared.
40แต่การนั่งทางขวาหรือทางซ้ายของเรา ไม่ใช่สิ่งที่เราจะให้ได้ ตำแหน่งเหล่านั้นถูกเตรียมไว้ให้ใคร ก็เป็นของคนนั้น”
41And when the ten heard it , they began to be much displeased with James and John.
41เมื่อสิบคนที่เหลือได้ยิน ก็เริ่มไม่พอใจยากอบกับยอห์น
42But Jesus called them to him , and saith unto them, Ye know that they which are accounted to rule over the Gentiles exercise lordship over them; and their great ones exercise authority upon them.
42พระเยซูเรียกพวกเขามา และกล่าวว่า “พวกคุณรู้ว่า ผู้ที่ถือกันว่าเป็นผู้ปกครองชนชาติต่าง ๆ ก็วางอำนาจเหนือพวกเขา และคนใหญ่คนโตของพวกเขาก็ใช้อำนาจเหนือพวกเขา
43But so shall it not be among you: but whosoever will be great among you, shall be your minister:
43แต่ในหมู่พวกคุณจะไม่เป็นเช่นนั้น ผู้ใดต้องการเป็นใหญ่ในหมู่พวกคุณ จะต้องเป็นผู้รับใช้ของพวกคุณ
44And whosoever of you will be the chiefest, shall be servant of all.
44และผู้ใดต้องการเป็นคนแรกในหมู่พวกคุณ จะต้องเป็นทาสของทุกคน
45For even the Son of man came not to be ministered unto, but to minister, and to give his life a ransom for many.
45เพราะบุตรมนุษย์ไม่ได้มาเพื่อให้คนรับใช้ แต่มาเพื่อรับใช้ และให้ชีวิตของพระองค์เป็นค่าไถ่เพื่อคนจำนวนมาก”
46¶ And they came to Jericho: and as he went out of Jericho with his disciples and a great number of people, blind Bartimæus, the son of Timæus, sat by the highway side begging.
46พวกเขามาถึงเยรีโค ขณะที่พระองค์ออกจากเยรีโคพร้อมกับสาวกและฝูงชนจำนวนมาก บารทิเมอัส ลูกของทิเมอัส คนขอทานตาบอด กำลังนั่งอยู่ข้างทาง
47And when he heard that it was Jesus of Nazareth, he began to cry out, and say, Jesus, thou Son of David, have mercy on me.
47เมื่อเขาได้ยินว่าเป็นพระเยซูชาวนาซาเร็ธ เขาก็เริ่มร้องว่า “พระเยซู บุตรของดาวิด โปรดเมตตาข้าพเจ้าด้วย!”
48And many charged him that he should hold his peace: but he cried the more a great deal, Thou Son of David, have mercy on me.
48หลายคนตำหนิเขาให้เงียบ แต่เขายิ่งร้องดังขึ้นว่า “บุตรของดาวิด โปรดเมตตาข้าพเจ้าด้วย!”
49And Jesus stood still, and commanded him to be called. And they call the blind man, saying unto him, Be of good comfort, rise; he calleth thee.
49พระเยซูหยุดยืน และกล่าวว่า “เรียกเขามา” พวกเขาจึงเรียกชายตาบอด และบอกเขาว่า “สบายใจได้! ลุกขึ้น เขากำลังเรียกท่าน!”
50And he, casting away his garment, rose, and came to Jesus.
50ชายนั้นทิ้งเสื้อคลุมของตน กระโดดลุกขึ้น และมาหาพระเยซู
51And Jesus answered and said unto him, What wilt thou that I should do unto thee? The blind man said unto him, Lord, that I might receive my sight.
51พระเยซูถามเขาว่า “ท่านต้องการให้เราทำอะไรให้?” ชายตาบอดตอบว่า “รับโบนี ขอให้ข้าพเจ้ามองเห็นอีกครั้ง”
52And Jesus said unto him, Go thy way; thy faith hath made thee whole. And immediately he received his sight, and followed Jesus in the way.
52พระเยซูกล่าวกับเขาว่า “ไปเถอะ ความเชื่อของท่านทำให้ท่านหายแล้ว” ทันทีนั้น เขาก็มองเห็น และติดตามพระเยซูไปตามทาง
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.