ရှင်မာကု 10
Judson Burmese Bible (1840)Translation
Judson Burmese Bible (1840)
Freedom Bible (Thai)
1ထို အရပ်မှ ကိုယ်တော်သည်ထ ၍ ယော်ဒန် မြစ်တစ်ဘက် ကို ရှောက်သွားသဖြင့် ယုဒ ပြည် စွန်းသို့ ရောက် တော်မူ၏။ လူ များတို့သည် အထံ တော်၌ စုဝေး ပြန် ၍၊ ထုံးစံ ရှိတော်မူသည်အတိုင်း တစ်ဖန် ဆုံးမ ဩဝါဒပေးတော်မူ၏။
1พระองค์ลุกจากที่นั่น และมายังเขตแดนแคว้นยูเดียกับบริเวณอีกฟากแม่น้ำจอร์แดน ฝูงชนมารวมกันรอบพระองค์อีก และพระองค์ก็สอนพวกเขาอีกเช่นเคย
2ဖာရိရှဲ တို့သည် အထံတော်သို့လာ ၍ ၊ လူ သည် မိမိမယား နှင့်ကွာ အပ် သလောဟု စုံစမ်း နှောင့်ရှက်ခြင်းငှာမေးလျှောက် ကြသော်၊
2พวกฟาริสีมาหาพระองค์เพื่อทดสอบ และถามว่า “ผู้ชายได้รับอนุญาตให้หย่าภรรยาหรือไม่?”
3ယေရှုက၊ မောရှေ သည်သင် တို့အား အဘယ်သို့ စီရင် သနည်း ဟုလှန် ၍ မေး တော်မူလျှင်၊
3พระองค์ตอบว่า “โมเสสสั่งพวกคุณไว้ว่าอย่างไร?”
4သူ တို့က၊ ဖြတ်စာ ကို ပေး ၍ မယားနှင့် ကွာ စေခြင်းငှာမောရှေ စီရင် ပါသည်ဟု လျှောက် ကြ၏။
4พวกเขาตอบว่า “โมเสสอนุญาตให้เขียนหนังสือรับรองการหย่า แล้วหย่าภรรยาได้”
5ယေရှု ကလည်း ၊ သင် တို့စိတ် နှလုံး ခိုင်မာသောကြောင့် မောရှေသည် ထို ပညတ် ကို ရေး ထားသတည်း။”
5แต่พระเยซูกล่าวกับพวกเขาว่า “เพราะใจของพวกคุณแข็งกระด้าง โมเสสจึงเขียนคำสั่งนี้ไว้ให้พวกคุณ
6ဘုရားသခင်ဖန်ဆင်း တော်မူစက ယောက်ျား နှင့် မိန်းမ နှစ်ယောက်တည်းကို ဖန်ဆင်း တော်မူ၏။”
6แต่ตั้งแต่เริ่มสร้าง พระเจ้าสร้างพวกเขาให้เป็นชายและหญิง
7ထို အကြောင်း ကြောင့်ယောက်ျား သည် ကိုယ် မိဘ ကိုစွန့် ၍ ကိုယ် ခင်ပွန်း ၌ မှီဝဲ သဖြင့် ၊”
7เพราะเหตุนี้ ผู้ชายจะละบิดาและมารดา และผูกพันกับภรรยาของตน
8ထိုသူနှစ် ယောက်တို့သည် တသား တကိုယ်တည်းဖြစ် ရလိမ့်မည်။ ထိုကြောင့် လင်မယားတို့သည် နှစ် ဦးမ ဟုတ် တစ်ဦးတည်း ဖြစ်၏။”
8และทั้งสองจะเป็นเนื้อเดียวกัน ดังนั้นพวกเขาจึงไม่เป็นสองอีกต่อไป แต่เป็นเนื้อเดียวกัน
9ဘုရားသခင် တွဲဘက် ၍ ထမ်းဘိုးတင်တော်မူသောအရာ ကို လူ မ ခွဲ မခွာစေနှင့်” ဟု မိန့် တော်မူ၏။
9เพราะฉะนั้น สิ่งที่พระเจ้าผูกไว้ด้วยกัน อย่าให้มนุษย์แยกออกจากกัน”
10နောက်တစ်ဖန် တပည့် တော်တို့သည် အိမ် ၌ ရှိစဉ်၊ ထို အကြောင်း ကို မေးလျှောက် ပြန်ကြ၏။
10เมื่ออยู่ในบ้าน สาวกของพระองค์ถามพระองค์อีกเรื่องเดียวกัน
11ကိုယ်တော်ကလည်း၊ အကြင်သူ သည် မယား နှင့်ကွာ ၍ အခြား သောမိန်းမနှင့် စုံဘက် ခြင်းကိုပြု၏။ ထို သူသည် မိမိမယားကို ပြစ်မှား ၏။”
11พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “ผู้ใดหย่าภรรยาของตนและแต่งงานกับหญิงอื่น ผู้นั้นก็ล่วงประเวณีต่อภรรยาของตน
12မိန်းမ သည်လည်း မိမိ လင် နှင့်ကွာ ၍ အခြား သောယောက်ျားနှင့်စုံဘက် ခြင်းကိုပြုလျှင် မှားယွင်း ခြင်းသို့ ရောက်သည်” ဟု မိန့် တော်မူ၏။
12และถ้าผู้หญิงหย่าสามีของตนและแต่งงานกับชายอื่น นางก็ล่วงประเวณี”
13ထိုအခါ သူငယ် တို့ကို လက်တော်နှင့် တို့ စေခြင်းငှာ အထံ တော်သို့ ဆောင်ခဲ့ သည်ဖြစ်၍၊ တပည့် တော်တို့သည် ဆောင်ခဲ့သောသူ တို့ကို အပြစ်တင် ကြ၏။
13ผู้คนพาเด็กเล็ก ๆ มาหาพระองค์ เพื่อให้พระองค์แตะพวกเขา แต่สาวกตำหนิคนที่พาเด็กมา
14ယေရှု သည်မြင် တော်မူလျှင် အမျက် တော်ထွက်၍ ၊ ထို သူငယ် တို့ကို ငါ့ ထံသို့ လာ ပါစေလေ။ မ ဆီးတား ကြနှင့်။ ဘုရားသခင် ၏နိုင်ငံ တော်သည် ထိုသို့သော သူတို့၏ နိုင်ငံဖြစ် ၏။”
14เมื่อพระเยซูเห็นเช่นนั้น พระองค์ไม่พอใจอย่างยิ่ง และกล่าวกับพวกเขาว่า “ปล่อยให้เด็กเล็ก ๆ มาหาเรา อย่าห้ามพวกเขา เพราะอาณาจักรของพระเจ้าเป็นของคนเช่นนี้
15ငါအမှန် ဆို သည်ကား၊ အကြင်သူ သည် ဘုရားသခင် ၏နိုင်ငံ တော်ကို သူငယ် ကဲ့သို့ မ ခံယူ ၊ ထိုသူသည် နိုင်ငံ တော်သို့ မ ဝင် ရ ဟု မိန့် တော်မူပြီးမှ၊
15เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า ผู้ใดไม่รับอาณาจักรของพระเจ้าเหมือนเด็กเล็ก ผู้นั้นจะไม่ได้เข้าอาณาจักรนั้นเลย”
16သူငယ် တို့ကို ချီပိုက် ၍ သူ တို့အပေါ်မှာ လက် တော်ကိုတင် လျက် ကောင်းကြီး ပေးတော်မူ၏။
16พระองค์อุ้มเด็กเหล่านั้นไว้ในอ้อมแขน วางมือบนพวกเขา และอวยพรพวกเขา
17လမ်း မှာ ကြွ တော်မူစဉ်တွင်လူတယောက် သည် အထံ တော်သို့ပြေး ၍ ဒူးထောက် လျက် ၊ ကောင်းမြတ် သောဆရာ ၊ ထာဝရ အသက် ကို အမွေ ခံရအံ့သောငှာ အကျွန်ုပ်သည် အဘယ် အမှုကိုပြု ရပါမည်နည်းဟု မေးလျှောက် သော်၊.
17ขณะที่พระองค์กำลังออกเดินทาง ชายคนหนึ่งวิ่งเข้ามาหา คุกเข่าต่อหน้าพระองค์ และถามว่า “อาจารย์ที่ดี ข้าพเจ้าจะต้องทำอะไรจึงจะได้รับชีวิตนิรันดร์เป็นมรดก?”
18ယေရှု က၊ ငါ့ ကိုကောင်းမြတ် သည်ဟု အဘယ်ကြောင့် ခေါ် သနည်း။ ဘုရားသခင် တစ်ပါးတည်း သာ ကောင်းမြတ် တော်မူ၏။”
18พระเยซูกล่าวกับเขาว่า “ทำไมท่านจึงเรียกเราว่าดี? ไม่มีใครดีนอกจากพระเจ้าเพียงผู้เดียว
19“သင်သည် ပညတ် တော်တို့ကို သိ သည်မဟုတ်လော။ သူ့ မယားကိုမ ပြစ်မှားနှင့်။ လူအသက်ကို မ သတ် နှင့်။ သူဥစ္စာကိုမ ခိုး နှင့်။ မမှန် သောသက်သေကိုမ ခံနှင့်။ သူ့ဥစ္စာကို မတရား သဖြင့်မ သိမ်းနှင့်။ မိဘ ကို ရိုသေ စွာ ပြုလော့” ဟု မိန့် တော်မူလျှင် ၊
19ท่านรู้คำสั่งเหล่านี้แล้ว คือ ‘อย่าฆ่า’ ‘อย่าล่วงประเวณี’ ‘อย่าลักขโมย’ ‘อย่าเป็นพยานเท็จ’ ‘อย่าฉ้อโกง’ และ ‘จงให้เกียรติบิดาและมารดาของเจ้า’”
20အရှင် ဘုရား၊ ထို ပညတ်ရှိသမျှ တို့ကို အကျွန်ုပ်သည် ငယ် သောအရွယ်မှစ၍ စောင့်ရှောက် ပါပြီဟု လျှောက် ပြန်လျှင် ၊
20ชายนั้นตอบพระองค์ว่า “อาจารย์ ข้าพเจ้าได้ปฏิบัติตามสิ่งเหล่านี้ทั้งหมดตั้งแต่ยังหนุ่ม”
21ယေရှု သည်၊ ထိုသူ ကိုကြည့်ရှု လျက် ချစ် သောစိတ်ရှိ၍ ၊ သင် သည်တခု လို သေး၏။ သွား လော့။ ကိုယ် ဥစ္စာ ရှိသမျှ ကိုရောင်း ၍ ဆင်းရဲ သောသူ တို့အား ပေး လော့။ ထိုသို့ပြုလျှင်၊ ကောင်းကင် ဘုံ၌ ဘဏ္ဍာ ကို ရ လိမ့်မည်။ သို့ပြီးမှလာ ၍ လက်ဝါးကပ်တိုင်ကိုထမ်းလျက် ငါ့ နောက် သို့လိုက်လော့ ဟု မိန့် တော်မူ၏။
21พระเยซูมองเขาและรักเขา แล้วกล่าวว่า “ท่านยังขาดอยู่สิ่งหนึ่ง จงไปขายทุกสิ่งที่ท่านมี และแจกให้คนยากจน แล้วท่านจะมีทรัพย์สมบัติในสวรรค์ จากนั้นจงมา แบกกางเขน และติดตามเรา”
22ထိုသူ သည် များစွာ သောဥစ္စာ ကိုရ တတ်သောသူဖြစ် ၍၊ ထို စကား ကိုကြားလျှင် မျက်နှာပျက် ၍ စိတ်မသာ သည်နှင့်သွား လေ၏။
22แต่เมื่อได้ยินคำพูดนั้น สีหน้าของเขาก็หม่นลง และจากไปด้วยความเศร้า เพราะเขามีทรัพย์สมบัติมาก
23ယေရှု ကလည်း ၊ ဥစ္စာ ရ တတ်သောသူ သည်ဘုရားသခင် ၏နိုင်ငံ တော်သို့ အလွန်ဝင် ခဲ လှ၏” ဟု ပတ်လည်သို့ကြည့်ရှု ၍ တပည့် တော်တို့အား မိန့် တော်မူ၏။
23พระเยซูมองไปรอบ ๆ และกล่าวกับสาวกว่า “คนที่มีทรัพย์สมบัติจะเข้าอาณาจักรของพระเจ้าได้ยากเพียงไร!”
24တပည့် တော်တို့သည် ထို စကား ကိုကြားလျှင် ၊ မိန်းမော တွေဝေခြင်းရှိကြ၏။ တစ်ဖန် ယေရှု က၊ ငါသား တို့၊ မိမိဥစ္စာကိုမှီခိုသောသူသည် ဘုရားသခင် ၏ နိုင်ငံ တော်သို့ အလွန်ဝင် ခဲ လှ၏။”
24สาวกประหลาดใจกับคำพูดของพระองค์ แต่พระเยซูตอบอีกว่า “ลูก ๆ เอ๋ย คนที่วางใจในทรัพย์สมบัติจะเข้าอาณาจักรของพระเจ้าได้ยากเพียงไร!
25ကုလားအုပ် သည် အပ် နဖား ကိုလျှို လွယ် ၏။ ငွေရတတ် သောသူသည် ဘုရားသခင် ၏နိုင်ငံ တော်သို့ ဝင် ခဲသည်” ဟု မိန့် တော်မူ၏။
25อูฐลอดรูเข็มยังง่ายกว่าคนมั่งมีเข้าอาณาจักรของพระเจ้า”
26ထိုသူ တို့သည် သာ၍ မိန်းမော တွေဝေခြင်းရှိ၍ ၊ သို့ဖြစ်လျှင် အဘယ်သူ သည် ကယ်တင် တော်မူခြင်းသို့ ရောက်နိုင် မည်နည်းဟု အချင်းချင်း ပြောဆို ကြ၏။
26พวกเขายิ่งประหลาดใจอย่างมาก และถามพระองค์ว่า “ถ้าอย่างนั้น ใครจะรอดได้?”
27ယေရှု ကလည်း၊ သူ တို့ကိုကြည့်ရှု ၍၊ ဤအမှုကို လူ မ တတ်နိုင်သော်လည်း ၊ ဘုရားသခင် မတတ်နိုင်သည်မ ဟုတ်။ ဘုရားသခင် သည် ခပ်သိမ်း သောအမှုတို့ကို တတ်နိုင် တော်မူသည် ဟု မိန့် တော်မူ၏။
27พระเยซูมองพวกเขาและกล่าวว่า “สำหรับมนุษย์นั้นเป็นไปไม่ได้ แต่สำหรับพระเจ้าไม่เป็นเช่นนั้น เพราะทุกสิ่งเป็นไปได้สำหรับพระเจ้า”
28ထိုအခါ၊ ပေတရု က၊ အကျွန်ုပ် တို့သည် ရှိသမျှ ကိုစွန့်ပစ် ၍ ကိုယ်တော် နောက် သို့ လိုက်ကြပါပြီဟုလျှောက် လေသော်၊
28เปโตรเริ่มกล่าวกับพระองค์ว่า “ดูสิ พวกเราได้ละทุกสิ่งและติดตามท่านมา”
29ယေရှု က၊ ငါအမှန် ဆို သည်ကား၊ အကြင်သူ သည် ငါ့ ကြောင့် ၎င်း ၊ ဧဝံဂေလိ တရားကြောင့် ၎င်း၊ အိမ် ၊ လယ် ၊ ညီအစ်ကို ၊ နှမ ၊ မိဘ ၊ သား မယားတည်းဟူသောတပါးပါးကိုစွန့် ၏။”
29พระเยซูกล่าวว่า “เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า ไม่มีใครที่ละบ้าน พี่น้องชาย พี่น้องหญิง บิดา มารดา ภรรยา ลูก ๆ หรือที่ดิน เพราะเราและเพราะข่าวดี
30ထိုသူသည် အဆတရာ သော အကျိုးတည်းဟူသောယခု ကာလ ၌ ညှဉ်းဆဲ ခြင်းနှင့်တကွ အိမ် ၊ လယ် ၊ ညီအစ်ကို ၊ နှမ ၊ အမိ ၊ သားသမီး တို့ကို၎င်း၊ နောင် ဘဝ ၌ ထာဝရ အသက် ကို၎င်း ခံရ လတံ့။”
30แล้วจะไม่ได้รับมากขึ้นร้อยเท่าในเวลานี้ คือ บ้าน พี่น้องชาย พี่น้องหญิง มารดา ลูก ๆ และที่ดิน พร้อมกับการข่มเหง และในยุคหน้าจะได้รับชีวิตนิรันดร์
31နောက်ကျ သောသူအများ တို့သည် အရင် ကျ ကြလိမ့်မည်။ အရင် ကျကြသောသူ အများတို့သည် နောက်ကျ ကြလိမ့်မည်” ဟု မိန့် တော်မူ၏။
31แต่คนแรกหลายคนจะเป็นคนสุดท้าย และคนสุดท้ายจะเป็นคนแรก”
32ယေရုရှလင် မြို့သို့ တက်သွား ကြရာ၊ လမ်း မှာ ယေရှု သည်တပည့် တော်တို့ရှေ့ ၌ ကြွတော်မူစဉ် ၊ သူတို့ သည် မိန်းမော တွေဝေ၍ ကြောက်ရွံ့ သောစိတ်နှင့် လိုက် ကြ၏။ ထိုအခါ ကိုယ်တော်သည် တစ်ကျိပ် နှစ်ပါးတို့ကို တစ်ဖန် ခေါ် ၍၊ ငါတို့သည်ယေရုရှလင် မြို့သို့ ယခုသွား ကြ၏။”
32พวกเขากำลังเดินทางขึ้นไปยังเยรูซาเล็ม พระเยซูเดินนำหน้าพวกเขา พวกเขาประหลาดใจ และคนที่ติดตามก็กลัว พระองค์พาสิบสองคนแยกออกมาอีกครั้ง และเริ่มบอกถึงสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นกับพระองค์
33လူ သား သည် ယဇ်ပုရောဟိတ် အကြီး၊ ကျမ်းပြု ဆရာတို့လက်သို့ ရောက် လိမ့်မည်။ ထိုသူတို့သည် သေ ပြစ်ကို စီရင် ၍ တပါး အမျိုးသားတို့လက်သို့ အပ်နှံ ကြလိမ့်မည်။”
33“ดูสิ พวกเรากำลังขึ้นไปยังเยรูซาเล็ม บุตรมนุษย์จะถูกมอบให้แก่หัวหน้าปุโรหิตและพวกอาลักษณ์ พวกเขาจะตัดสินให้ถึงตาย และจะมอบให้คนต่างชาติ
34သူ တို့သည်လည်း လူသားအားပြက်ရယ်ပြု ခြင်း၊ ရိုက်ပုတ် ခြင်း၊ တံတွေး နှင့်ထွေးခြင်း၊ အသေ သတ်ခြင်းကို ပြုကြလိမ့်မည်။ သုံး ရက်မြောက် သောနေ့ ၌ ထမြောက် လိမ့်မည်” ဟူ၍မိမိ ကိုယ်၌ရောက် လတံ့သော အမှုအရာ တို့ကို တပည့် တော်တို့အား မိန့် တော်မူ၏။
34พวกเขาจะเยาะเย้ย บ้วนน้ำลายใส่ เฆี่ยนตี และฆ่า ในวันที่สาม บุตรมนุษย์จะฟื้นขึ้นมา”
35ထိုအခါ ဇေဗေဒဲ ၏သား ယာကုပ် နှင့် ယောဟန် သည် အထံ တော်သို့ ချဉ်းကပ် ၍၊ အရှင် ဘုရား၊ အကျွန်ုပ် တို့တောင်းသော ဆု ကျေးဇူးကို ပြု တော်မူစေချင် ပါသည်ဟု လျှောက် လေ၏။
35ยากอบกับยอห์น ลูกของเศเบดี เข้ามาหาพระองค์ และกล่าวว่า “อาจารย์ พวกเราอยากให้ท่านทำสิ่งที่พวกเราจะขอ”
36ကိုယ်တော်က၊ ငါသည်သင် တို့ကို အဘယ်သို့ ပြု စေချင် သနည်း” ဟု မေး တော်မူသော် ၊
36พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “พวกคุณต้องการให้เราทำอะไรให้?”
37ကိုယ်တော် သည် ဘုန်းပွင့် တော်မူသောအခါ အကျွန်ုပ်တို့သည် လက်ျာ ဘက်၌ တစ် ယောက်၊ လက်ဝဲ တော်ဘက်၌ တစ် ယောက်ထိုင် ရသောအခွင့်ကို ပေး တော်မူပါဟု လျှောက် ကြ၏။
37พวกเขาตอบว่า “ขอให้พวกเราได้นั่งในพระสิริของท่าน คนหนึ่งทางขวามือของท่าน และอีกคนหนึ่งทางซ้าย”
38ယေရှု ကလည်း၊ သင်တို့သည် အဘယ်သို့ တောင်းပန် သည်ကို သင်တို့မ သိ ကြ။ ငါ သောက် သောခွက် ကို သောက် ခြင်းငှာ၎င်း၊ ငါ ခံ သောဗတ္တိဇံ ကိုခံ ခြင်းငှာ၎င်း၊ သင်တို့သည် တတ်စွမ်း နိုင်သလော ဟု မေး တော်မူလျှင်၊
38แต่พระเยซูกล่าวกับพวกเขาว่า “พวกคุณไม่รู้ว่ากำลังขออะไร พวกคุณดื่มถ้วยที่เราดื่มได้หรือ? และรับบัพติศมาด้วยบัพติศมาที่เรารับได้หรือ?”
39အကျွန်ုပ်တို့သည် တတ်စွမ်း နိုင်ပါ၏ဟု လျှောက် ကြသော် ၊ ယေရှု က၊ ငါ သောက် သောခွက် ကို သင်တို့ သည် သောက် ရကြလိမ့်မည်။ ငါ ခံ သောဗတ္တိဇံ ကိုလည်း သင်တို့သည်ခံရ ကြလိမ့်မည်။”
39พวกเขาตอบว่า “พวกเราทำได้” พระเยซูกล่าวกับพวกเขาว่า “พวกคุณจะดื่มถ้วยที่เราดื่มจริง และจะรับบัพติศมาด้วยบัพติศมาที่เรารับ
40သို့သော်လည်း ငါ လက်ျာ ဘက်လက်ဝဲ ဘက်မှာ ထိုင် ရသောအခွင့်ကိုကားအကြင်သူ တို့အဘို့အလိုငှာ ပြင်ဆင် ၏၊ ထိုသူတို့အားသာ ငါ ပေး ပိုင်သည်” ဟု မိန့် တော်မူ၏။
40แต่การนั่งทางขวาหรือทางซ้ายของเรา ไม่ใช่สิ่งที่เราจะให้ได้ ตำแหน่งเหล่านั้นถูกเตรียมไว้ให้ใคร ก็เป็นของคนนั้น”
41အခြားသော တပည့်တော်တစ်ကျိပ် တို့သည်ကြားသိ လျှင် ၊ ယာကုပ် နှင့် ယောဟန် တို့ကို အမျက်ထွက် ကြ ၏။
41เมื่อสิบคนที่เหลือได้ยิน ก็เริ่มไม่พอใจยากอบกับยอห์น
42ယေရှု သည် ထိုသူ တို့ကိုခေါ် တော်မူ၍ ၊ သင်တို့သိ သည်အတိုင်း လောကီ မင်း တို့သည် အစိုးတရ ပြုတတ် ကြ၏။ အကဲအမှူး တို့သည် အာဏာ ထားတတ်ကြ၏။”
42พระเยซูเรียกพวกเขามา และกล่าวว่า “พวกคุณรู้ว่า ผู้ที่ถือกันว่าเป็นผู้ปกครองชนชาติต่าง ๆ ก็วางอำนาจเหนือพวกเขา และคนใหญ่คนโตของพวกเขาก็ใช้อำนาจเหนือพวกเขา
43သင် တို့မူကား ၊ ထိုသို့ မ ပြု ကြနှင့်။ သင် တို့တွင် အကဲအမှူး ပြု လို သောသူ သည် သင် တို့အစေခံ ဖြစ် ရမည်။”
43แต่ในหมู่พวกคุณจะไม่เป็นเช่นนั้น ผู้ใดต้องการเป็นใหญ่ในหมู่พวกคุณ จะต้องเป็นผู้รับใช้ของพวกคุณ
44သင် တို့တွင် အထွဋ်အမြတ် လုပ် ချင် သောသူ သည်လည်း အလုံးစုံ တို့၏စေခိုင်းရာ ကျွန် ဖြစ် ရမည်။”
44และผู้ใดต้องการเป็นคนแรกในหมู่พวกคุณ จะต้องเป็นทาสของทุกคน
45အကြောင်းမူကား ၊ လူ သား သည် သူတစ်ပါးကို စေစား ခြင်းငှာမ လာ ၊ သူတစ်ပါးအစေ ကို ခံခြင်းငှာ၎င်း၊ မိမိ အသက် ကိုစွန့် ၍ လူများ ကိုရွေး ခြင်းငှာ ၎င်း၊ ကြွလာသတည်း” ဟု မိန့် တော်မူ၏။
45เพราะบุตรมนุษย์ไม่ได้มาเพื่อให้คนรับใช้ แต่มาเพื่อรับใช้ และให้ชีวิตของพระองค์เป็นค่าไถ่เพื่อคนจำนวนมาก”
46ယေရိခို မြို့သို့ ရောက် ကြလျှင် ၊ တပည့် တော်တို့မှစ၍ များစွာ သောလူ အပေါင်းတို့နှင့်တကွ ထိုမြို့ မှ ထွက်ကြွ တော်မူစဉ်တွင်၊ တိမဲ ၏သား ဗာတိမဲ အမည်ရှိသော လူကန်း သည် လမ်း နား မှာထိုင် ၍ တောင်းစား လေ ၏။
46พวกเขามาถึงเยรีโค ขณะที่พระองค์ออกจากเยรีโคพร้อมกับสาวกและฝูงชนจำนวนมาก บารทิเมอัส ลูกของทิเมอัส คนขอทานตาบอด กำลังนั่งอยู่ข้างทาง
47နာဇရက် မြို့သားယေရှု ရှိ ကြောင်း ကို ကြား ရလျှင် ၊ ဒါဝိဒ် ၏သား တော်ယေရှု ၊ အကျွန်ုပ် ကို ကယ်မ သနားတော်မူပါဟုဟစ်ကြော် လေ၏။
47เมื่อเขาได้ยินว่าเป็นพระเยซูชาวนาซาเร็ธ เขาก็เริ่มร้องว่า “พระเยซู บุตรของดาวิด โปรดเมตตาข้าพเจ้าด้วย!”
48ထိုသူ ကို တိတ်ဆိတ် စွာနေစေခြင်းငှာ လူအများ တို့သည် ငေါက် ၍ ဆိုကြသော်လည်း ၊ ဒါဝိဒ် ၏ သား တော်၊ အကျွန်ုပ် ကိုကယ်မ သနားတော်မူပါဟု သာ၍ ဟစ်ကြော် လေသော်၊
48หลายคนตำหนิเขาให้เงียบ แต่เขายิ่งร้องดังขึ้นว่า “บุตรของดาวิด โปรดเมตตาข้าพเจ้าด้วย!”
49ယေရှု သည် ရပ် တော်မူလျက် ၊ ထိုသူ ကိုခေါ် ခဲ့ ဟု အမိန့် တော်ရှိ၏။ သူတစ်ပါးတို့သည် လူကန်း ကိုခေါ် ၍ မ စိုးရိမ်နှင့်၊ ထ လော့။ သင့် ကို ခေါ် တော်မူသည်ဟုဆို ကြ၏။
49พระเยซูหยุดยืน และกล่าวว่า “เรียกเขามา” พวกเขาจึงเรียกชายตาบอด และบอกเขาว่า “สบายใจได้! ลุกขึ้น เขากำลังเรียกท่าน!”
50ထိုသူသည် မိမိ အဝတ် ကို ခြုံ ပြီးလျှင် ၊ ထ ၍ ယေရှု ထံတော်သို့ သွား ၏။
50ชายนั้นทิ้งเสื้อคลุมของตน กระโดดลุกขึ้น และมาหาพระเยซู
51ယေရှု ကလည်း ၊ သင် ၌ အဘယ်သို့ ပြု စေလို သနည်း ဟု မေး တော်မူလျှင်၊
51พระเยซูถามเขาว่า “ท่านต้องการให้เราทำอะไรให้?” ชายตาบอดตอบว่า “รับโบนี ขอให้ข้าพเจ้ามองเห็นอีกครั้ง”
52အရှင် ဘုရား အကျွန်ုပ်မျက်စိကိုမြင် စေခြင်းငှာ ပြုတော်မူပါဟု လူကန်း လျှောက် လေသော် ၊ ယေရှု က၊ သွား လော့။ သင် ၏ယုံကြည် ခြင်းသည် သင့် ကိုကယ်မ ပြီ ဟုမိန့် တော်မူ၏။ ထိုခဏခြင်း တွင် ထိုသူသည် မျက်စိမြင် ၍ လမ်း ၌ နောက် တော်သို့လိုက်လေ၏။
52พระเยซูกล่าวกับเขาว่า “ไปเถอะ ความเชื่อของท่านทำให้ท่านหายแล้ว” ทันทีนั้น เขาก็มองเห็น และติดตามพระเยซูไปตามทาง
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.