Galatians 4
King James Version with ApocryphaTranslation
King James Version with Apocrypha
Freedom Bible (Thai)
1Now I say, That the heir, as long as he is a child, differeth nothing from a servant, though he be lord of all;
1ข้าพเจ้าหมายความว่า ตราบใดที่ทายาทยังเป็นเด็ก เขาก็ไม่ต่างจากทาส แม้เขาจะเป็นเจ้าของทุกสิ่ง
2But is under tutors and governors until the time appointed of the father.
2เขาอยู่ใต้ผู้ปกครองดูแล และผู้จัดการทรัพย์สิน จนถึงวันที่บิดากำหนด
3Even so we, when we were children, were in bondage under the elements of the world:
3เราเองก็เช่นเดียวกัน เมื่อเรายังเป็นเด็ก เราตกเป็นทาสอยู่ใต้หลักพื้นฐานของโลก
4But when the fulness of the time was come, God sent forth his Son, made of a woman, made under the law,
4แต่เมื่อเวลาครบกำหนด พระเจ้าส่งพระบุตรของพระองค์มา พระองค์เกิดจากหญิง และเกิดมาอยู่ใต้ธรรมบัญญัติ
5To redeem them that were under the law, that we might receive the adoption of sons.
5เพื่อไถ่คนที่อยู่ใต้ธรรมบัญญัติ และเพื่อเราจะได้รับการรับเป็นบุตรของพระเจ้า
6And because ye are sons, God hath sent forth the Spirit of his Son into your hearts, crying, Abba, Father.
6เพราะพวกคุณเป็นลูกของพระเจ้า พระเจ้าจึงส่งพระวิญญาณของพระบุตรของพระองค์เข้ามาในหัวใจของพวกคุณ พระวิญญาณนั้นร้องว่า “อับบา, พระบิดา!”
7Wherefore thou art no more a servant, but a son; and if a son, then an heir of God through Christ.
7ดังนั้น คุณจึงไม่ใช่ทาสอีกต่อไป แต่เป็นบุตร และถ้าเป็นบุตร ก็เป็นทายาทของพระเจ้าผ่านพระคริสต์
8Howbeit then, when ye knew not God, ye did service unto them which by nature are no gods.
8ในเวลานั้น เมื่อพวกคุณยังไม่รู้จักพระเจ้า พวกคุณตกเป็นทาสของสิ่งที่โดยธรรมชาติแล้วไม่ใช่พระเจ้า
9But now, after that ye have known God, or rather are known of God, how turn ye again to the weak and beggarly elements, whereunto ye desire again to be in bondage?
9แต่บัดนี้เมื่อพวกคุณรู้จักพระเจ้าแล้ว หรือพูดให้ถูกคือ พระเจ้ารู้จักพวกคุณ แล้วทำไมพวกคุณจึงหันกลับไปหาหลักพื้นฐานที่อ่อนแอและน่าสมเพชเหล่านั้นอีก และอยากกลับไปเป็นทาสของมันอีกครั้ง?
10Ye observe days, and months, and times, and years.
10พวกคุณถือวัน เดือน ฤดูกาล และปีต่าง ๆ
11I am afraid of you, lest I have bestowed upon you labour in vain.
11ข้าพเจ้าเกรงว่า งานที่ข้าพเจ้าตรากตรำเพื่อพวกคุณอาจสูญเปล่า
12Brethren, I beseech you, be as I am ; for I am as ye are : ye have not injured me at all.
12พี่น้องทั้งหลาย ข้าพเจ้าขอร้องพวกคุณ ให้เป็นเหมือนข้าพเจ้า เพราะข้าพเจ้าก็ได้เป็นเหมือนพวกคุณแล้ว พวกคุณไม่ได้ทำผิดต่อข้าพเจ้าเลย
13Ye know how through infirmity of the flesh I preached the gospel unto you at the first.
13แต่พวกคุณรู้ว่า ครั้งแรกที่ข้าพเจ้าประกาศข่าวดีแก่พวกคุณนั้น เป็นเพราะความอ่อนแอทางร่างกาย
14And my temptation which was in my flesh ye despised not, nor rejected; but received me as an angel of God, even as Christ Jesus.
14แม้สภาพร่างกายของข้าพเจ้าจะเป็นบททดสอบสำหรับพวกคุณ พวกคุณก็ไม่ได้ดูหมิ่นหรือรังเกียจข้าพเจ้า แต่กลับต้อนรับข้าพเจ้าเหมือนต้อนรับทูตสวรรค์ของพระเจ้า หรือแม้แต่เหมือนต้อนรับพระคริสต์เยซู
15Where is then the blessedness ye spake of? for I bear you record, that, if it had been possible, ye would have plucked out your own eyes, and have given them to me.
15แล้วพรที่พวกคุณได้รับในเวลานั้นคืออะไร? เพราะข้าพเจ้าเป็นพยานให้พวกคุณได้ว่า ถ้าเป็นไปได้ พวกคุณคงควักตาของตนเองออกมามอบให้ข้าพเจ้า
16Am I therefore become your enemy, because I tell you the truth?
16ถ้าอย่างนั้น ข้าพเจ้ากลายเป็นศัตรูของพวกคุณเพราะพูดความจริงกับพวกคุณหรือ?
17They zealously affect you, but not well; yea, they would exclude you, that ye might affect them.
17คนเหล่านั้นกระตือรือร้นจะเอาชนะใจพวกคุณ แต่ไม่ได้หวังดี พวกเขาต้องการกันพวกคุณออกไป เพื่อให้พวกคุณหันไปกระตือรือร้นติดตามพวกเขา
18But it is good to be zealously affected always in a good thing , and not only when I am present with you.
18การกระตือรือร้นเพื่อสิ่งดีย่อมเป็นเรื่องดีเสมอ ไม่ใช่เฉพาะตอนที่ข้าพเจ้าอยู่กับพวกคุณ
19My little children, of whom I travail in birth again until Christ be formed in you,
19ลูกน้อยของข้าพเจ้า ข้าพเจ้ากำลังเจ็บปวดเหมือนคลอดลูกเพราะพวกคุณอีกครั้ง จนกว่าพระคริสต์จะก่อตัวขึ้นในตัวพวกคุณ
20I desire to be present with you now, and to change my voice; for I stand in doubt of you.
20ตอนนี้ข้าพเจ้าอยากจะอยู่กับพวกคุณ และเปลี่ยนน้ำเสียงของข้าพเจ้า เพราะข้าพเจ้าไม่แน่ใจจริง ๆ ว่าจะคิดอย่างไรเกี่ยวกับพวกคุณ
21Tell me, ye that desire to be under the law, do ye not hear the law?
21พวกคุณที่อยากอยู่ใต้ธรรมบัญญัติ บอกข้าพเจ้าสิ พวกคุณไม่ฟังธรรมบัญญัติหรือ?
22For it is written, that Abraham had two sons, the one by a bondmaid, the other by a freewoman.
22มีเขียนไว้ว่า อับราฮัมมีบุตรชายสองคน คนหนึ่งเกิดจากหญิงทาส อีกคนหนึ่งเกิดจากหญิงเสรี
23But he who was of the bondwoman was born after the flesh; but he of the freewoman was by promise.
23บุตรชายที่เกิดจากหญิงทาสนั้น เกิดตามเนื้อหนัง แต่บุตรชายที่เกิดจากหญิงเสรี เกิดโดยพระสัญญา
24Which things are an allegory: for these are the two covenants; the one from the mount Sinai, which gendereth to bondage, which is Agar.
24เรื่องเหล่านี้มีความหมายเชิงอุปมา เพราะหญิงสองคนนี้คือพันธสัญญาสองพันธสัญญา พันธสัญญาหนึ่งมาจากภูเขาซีนาย ให้กำเนิดลูกมาเป็นทาส นั่นคือฮาการ์
25For this Agar is mount Sinai in Arabia, and answereth to Jerusalem which now is, and is in bondage with her children.
25ฮาการ์คนนี้คือภูเขาซีนายในอาระเบีย และตรงกับกรุงเยรูซาเล็มในปัจจุบัน เพราะกรุงนั้นเป็นทาสพร้อมกับลูก ๆ ของตน
26But Jerusalem which is above is free, which is the mother of us all.
26ส่วนกรุงเยรูซาเล็มที่อยู่เบื้องบนเป็นเสรี และเป็นมารดาของเราทุกคน
27For it is written, Rejoice, thou barren that bearest not; break forth and cry, thou that travailest not: for the desolate hath many more children than she which hath an husband.
27เพราะมีเขียนไว้ว่า “จงยินดี หญิงหมัน ผู้ไม่คลอดบุตร จงเปล่งเสียงร้องออกมา หญิงผู้ไม่เคยเจ็บครรภ์คลอด เพราะหญิงที่ถูกทอดทิ้งมีลูกมากกว่าหญิงที่มีสามี”
28Now we, brethren, as Isaac was, are the children of promise.
28พี่น้องทั้งหลาย เราเป็นลูกตามพระสัญญาเหมือนอิสอัค
29But as then he that was born after the flesh persecuted him that was born after the Spirit, even so it is now.
29ในเวลานั้น คนที่เกิดตามเนื้อหนังข่มเหงคนที่เกิดตามพระวิญญาณอย่างไร เวลานี้ก็เป็นอย่างนั้นเช่นกัน
30Nevertheless what saith the scripture? Cast out the bondwoman and her son: for the son of the bondwoman shall not be heir with the son of the freewoman.
30แล้วพระคัมภีร์ว่าอย่างไร? “จงไล่หญิงทาสกับลูกชายของหญิงนั้นออกไป เพราะลูกชายของหญิงทาสจะไม่ได้รับมรดกร่วมกับลูกชายของหญิงเสรี”
31So then, brethren, we are not children of the bondwoman, but of the free.
31เพราะฉะนั้น พี่น้องทั้งหลาย เราไม่ใช่ลูกของหญิงทาส แต่เป็นลูกของหญิงเสรี
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.