Galatians 2
King James Version with ApocryphaTranslation
King James Version with Apocrypha
Freedom Bible (Thai)
1Then fourteen years after I went up again to Jerusalem with Barnabas, and took Titus with me also.
1สิบสี่ปีต่อมา ข้าพเจ้าขึ้นไปกรุงเยรูซาเล็มอีกครั้งพร้อมกับบารนาบัส และพาทิตัสไปด้วย
2And I went up by revelation, and communicated unto them that gospel which I preach among the Gentiles, but privately to them which were of reputation, lest by any means I should run, or had run, in vain.
2ข้าพเจ้าขึ้นไปตามการเปิดเผยที่ได้รับ และชี้แจงต่อพวกเขาถึงข่าวดีที่ข้าพเจ้าประกาศท่ามกลางชนต่างชาติ ข้าพเจ้าชี้แจงเรื่องนี้เป็นการส่วนตัวต่อผู้ที่เป็นที่ยอมรับ เพราะเกรงว่าข้าพเจ้าอาจกำลังวิ่ง หรือเคยวิ่งมาโดยเปล่าประโยชน์
3But neither Titus, who was with me, being a Greek, was compelled to be circumcised:
3แม้แต่ทิตัส ซึ่งอยู่กับข้าพเจ้า และเป็นชาวกรีก ก็ไม่ถูกบังคับให้เข้าสุหนัต
4And that because of false brethren unawares brought in, who came in privily to spy out our liberty which we have in Christ Jesus, that they might bring us into bondage:
4เรื่องนี้เกิดขึ้นเพราะพี่น้องจอมปลอมที่ลอบแทรกเข้ามา เพื่อสอดแนมเสรีภาพที่เรามีในพระคริสต์เยซู และจะจับเราเป็นทาส
5To whom we gave place by subjection, no, not for an hour; that the truth of the gospel might continue with you.
5เราไม่ยอมอ่อนข้อให้พวกเขาเลยแม้แต่ชั่วขณะเดียว เพื่อให้ความจริงของข่าวดียังคงอยู่กับพวกคุณ
6But of these who seemed to be somewhat, (whatsoever they were, it maketh no matter to me: God accepteth no man’s person:) for they who seemed to be somewhat in conference added nothing to me:
6ส่วนคนเหล่านั้นที่ได้ชื่อว่าเป็นคนสำคัญ พวกเขาเคยเป็นอะไรมาก่อนก็ไม่สำคัญสำหรับข้าพเจ้า พระเจ้าไม่ลำเอียงเข้าข้างใคร คนที่เป็นที่ยอมรับเหล่านั้นไม่ได้เพิ่มอะไรให้ข้าพเจ้า
7But contrariwise, when they saw that the gospel of the uncircumcision was committed unto me, as the gospel of the circumcision was unto Peter;
7ตรงกันข้าม เมื่อพวกเขาเห็นว่าข้าพเจ้าได้รับมอบหมายให้ประกาศข่าวดีแก่ผู้ที่ไม่ได้เข้าสุหนัต เช่นเดียวกับที่เปโตรได้รับมอบหมายให้ประกาศข่าวดีแก่ผู้ที่เข้าสุหนัต
8(For he that wrought effectually in Peter to the apostleship of the circumcision, the same was mighty in me toward the Gentiles:)
8พระเจ้า ผู้ทำงานผ่านเปโตรในการเป็นอัครทูตท่ามกลางผู้ที่เข้าสุหนัต ก็ทำงานผ่านข้าพเจ้าท่ามกลางชนต่างชาติด้วย
9And when James, Cephas, and John, who seemed to be pillars, perceived the grace that was given unto me, they gave to me and Barnabas the right hands of fellowship; that we should go unto the heathen, and they unto the circumcision.
9และเมื่อยากอบ เคฟาส และยอห์น ผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นเสาหลัก รับรู้ถึงพระคุณที่พระเจ้ามอบแก่ข้าพเจ้า พวกเขาจึงยื่นมือขวาให้บารนาบัสและข้าพเจ้า เพื่อแสดงว่าเรามีส่วนร่วมกัน โดยให้เราไปหาชนต่างชาติ และพวกเขาไปหาผู้ที่เข้าสุหนัต
10Only they would that we should remember the poor; the same which I also was forward to do.
10พวกเขาขอเพียงให้เราระลึกถึงคนยากจน ซึ่งเป็นสิ่งที่ข้าพเจ้าเองก็กระตือรือร้นจะทำอยู่แล้ว
11But when Peter was come to Antioch, I withstood him to the face, because he was to be blamed.
11แต่เมื่อเปโตรมาถึงเมืองอันทิโอก ข้าพเจ้าคัดค้านเขาต่อหน้า เพราะเขาเป็นฝ่ายผิด
12For before that certain came from James, he did eat with the Gentiles: but when they were come, he withdrew and separated himself, fearing them which were of the circumcision.
12ก่อนที่คนบางคนจากยากอบจะมา เปโตรกินอาหารร่วมกับชนต่างชาติ แต่เมื่อพวกนั้นมา เขาก็ถอยออก และแยกตัวออกไป เพราะกลัวพวกที่เข้าสุหนัต
13And the other Jews dissembled likewise with him; insomuch that Barnabas also was carried away with their dissimulation.
13ชาวยิวคนอื่น ๆ ก็พากันเสแสร้งตามเขา จนแม้แต่บารนาบัสก็ถูกพาหลงไปกับการเสแสร้งของพวกเขา
14But when I saw that they walked not uprightly according to the truth of the gospel, I said unto Peter before them all, If thou, being a Jew, livest after the manner of Gentiles, and not as do the Jews, why compellest thou the Gentiles to live as do the Jews?
14แต่เมื่อข้าพเจ้าเห็นว่าพวกเขาใช้ชีวิตไม่ตรงกับความจริงของข่าวดี ข้าพเจ้าจึงพูดกับเปโตรต่อหน้าทุกคนว่า “ถ้าคุณ ซึ่งเป็นชาวยิว ยังใช้ชีวิตอย่างชนต่างชาติ ไม่ได้ใช้ชีวิตอย่างชาวยิว แล้วทำไมคุณจึงบังคับชนต่างชาติให้ใช้ชีวิตอย่างชาวยิว?
15We who are Jews by nature, and not sinners of the Gentiles,
15“เราเป็นชาวยิวโดยกำเนิด ไม่ใช่คนบาปจากชนต่างชาติ
16Knowing that a man is not justified by the works of the law, but by the faith of Jesus Christ, even we have believed in Jesus Christ, that we might be justified by the faith of Christ, and not by the works of the law: for by the works of the law shall no flesh be justified.
16แต่เรารู้ว่า มนุษย์ไม่ได้รับความชอบธรรมจากการกระทำตามธรรมบัญญัติ แต่โดยความเชื่อในพระเยซูคริสต์ แม้เราเองก็เชื่อในพระคริสต์เยซู เพื่อเราจะได้รับความชอบธรรมโดยความเชื่อในพระคริสต์ ไม่ใช่โดยการกระทำตามธรรมบัญญัติ เพราะไม่มีมนุษย์คนใดจะได้รับความชอบธรรมโดยการกระทำตามธรรมบัญญัติ
17But if, while we seek to be justified by Christ, we ourselves also are found sinners, is therefore Christ the minister of sin? God forbid.
17ถ้าในขณะที่เราแสวงหาการได้รับความชอบธรรมในพระคริสต์ เราเองกลับถูกพบว่าเป็นคนบาป อย่างนั้นพระคริสต์ก็เป็นผู้รับใช้ของบาปหรือ? ไม่มีทาง!
18For if I build again the things which I destroyed, I make myself a transgressor.
18ถ้าข้าพเจ้าสร้างสิ่งที่ข้าพเจ้าเคยทำลายขึ้นมาอีก ข้าพเจ้าก็พิสูจน์ว่าตัวเองเป็นผู้ละเมิดธรรมบัญญัติ
19For I through the law am dead to the law, that I might live unto God.
19โดยธรรมบัญญัตินั้นเอง ข้าพเจ้าได้ตายต่อธรรมบัญญัติ เพื่อข้าพเจ้าจะมีชีวิตเพื่อพระเจ้า
20I am crucified with Christ: nevertheless I live; yet not I, but Christ liveth in me: and the life which I now live in the flesh I live by the faith of the Son of God, who loved me, and gave himself for me.
20ข้าพเจ้าถูกตรึงบนกางเขนร่วมกับพระคริสต์แล้ว ผู้ที่มีชีวิตอยู่จึงไม่ใช่ข้าพเจ้าอีกต่อไป แต่เป็นพระคริสต์ที่มีชีวิตอยู่ในข้าพเจ้า ชีวิตที่ข้าพเจ้ามีอยู่ในเนื้อหนังเวลานี้ ข้าพเจ้าใช้ชีวิตโดยความเชื่อในพระบุตรของพระเจ้า ผู้รักข้าพเจ้า และมอบพระองค์เองเพื่อข้าพเจ้า
21I do not frustrate the grace of God: for if righteousness come by the law, then Christ is dead in vain.
21ข้าพเจ้าไม่ปฏิเสธพระคุณของพระเจ้า ถ้าความชอบธรรมมาโดยธรรมบัญญัติ พระคริสต์ก็ตายโดยเปล่าประโยชน์!”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.