Galater 2
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Darnach über vierzehn Jahre zog ich abermals hinauf gen Jerusalem mit Barnabas und nahm Titus auch mit mir.
1สิบสี่ปีต่อมา ข้าพเจ้าขึ้นไปกรุงเยรูซาเล็มอีกครั้งพร้อมกับบารนาบัส และพาทิตัสไปด้วย
2Ich zog aber hinauf aus einer Offenbarung und besprach mich mit ihnen über das Evangelium, das ich predige unter den Heiden, besonders aber mit denen, die das Ansehen hatten, auf daß ich nicht vergeblich liefe oder gelaufen wäre.
2ข้าพเจ้าขึ้นไปตามการเปิดเผยที่ได้รับ และชี้แจงต่อพวกเขาถึงข่าวดีที่ข้าพเจ้าประกาศท่ามกลางชนต่างชาติ ข้าพเจ้าชี้แจงเรื่องนี้เป็นการส่วนตัวต่อผู้ที่เป็นที่ยอมรับ เพราะเกรงว่าข้าพเจ้าอาจกำลังวิ่ง หรือเคยวิ่งมาโดยเปล่าประโยชน์
3Aber es ward auch Titus nicht gezwungen, sich beschneiden zu lassen, der mit mir war, obwohl er ein Grieche war.
3แม้แต่ทิตัส ซึ่งอยู่กับข้าพเจ้า และเป็นชาวกรีก ก็ไม่ถูกบังคับให้เข้าสุหนัต
4Denn da etliche falsche Brüder sich mit eingedrängt hatten und neben eingeschlichen waren, auszukundschaften unsre Freiheit, die wir haben in Christo Jesu, daß sie uns gefangennähmen,
4เรื่องนี้เกิดขึ้นเพราะพี่น้องจอมปลอมที่ลอบแทรกเข้ามา เพื่อสอดแนมเสรีภาพที่เรามีในพระคริสต์เยซู และจะจับเราเป็นทาส
5wichen wir denselben nicht eine Stunde, ihnen untertan zu sein, auf daß die Wahrheit des Evangeliums bei euch bestünde.
5เราไม่ยอมอ่อนข้อให้พวกเขาเลยแม้แต่ชั่วขณะเดียว เพื่อให้ความจริงของข่าวดียังคงอยู่กับพวกคุณ
6Von denen aber, die das Ansehen hatten, welcherlei sie weiland gewesen sind, daran liegt mir nichts; denn Gott achtet das Ansehen der Menschen nicht, mich haben die, so das Ansehen hatten, nichts anderes gelehrt;
6ส่วนคนเหล่านั้นที่ได้ชื่อว่าเป็นคนสำคัญ พวกเขาเคยเป็นอะไรมาก่อนก็ไม่สำคัญสำหรับข้าพเจ้า พระเจ้าไม่ลำเอียงเข้าข้างใคร คนที่เป็นที่ยอมรับเหล่านั้นไม่ได้เพิ่มอะไรให้ข้าพเจ้า
7sondern dagegen, da sie sahen, daß mir vertraut war das Evangelium an die Heiden, gleichwie dem Petrus das Evangelium an die Juden
7ตรงกันข้าม เมื่อพวกเขาเห็นว่าข้าพเจ้าได้รับมอบหมายให้ประกาศข่าวดีแก่ผู้ที่ไม่ได้เข้าสุหนัต เช่นเดียวกับที่เปโตรได้รับมอบหมายให้ประกาศข่าวดีแก่ผู้ที่เข้าสุหนัต
8(denn der mit Petrus kräftig gewesen ist zum Apostelamt unter den Juden, der ist mit mir auch kräftig gewesen unter den Heiden),
8พระเจ้า ผู้ทำงานผ่านเปโตรในการเป็นอัครทูตท่ามกลางผู้ที่เข้าสุหนัต ก็ทำงานผ่านข้าพเจ้าท่ามกลางชนต่างชาติด้วย
9und da sie erkannten die Gnade, die mir gegeben war, Jakobus und Kephas und Johannes, die für Säulen angesehen waren, gaben sie mir und Barnabas die rechte Hand und wurden mit uns eins, daß wir unter die Heiden, sie aber unter die Juden gingen,
9และเมื่อยากอบ เคฟาส และยอห์น ผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นเสาหลัก รับรู้ถึงพระคุณที่พระเจ้ามอบแก่ข้าพเจ้า พวกเขาจึงยื่นมือขวาให้บารนาบัสและข้าพเจ้า เพื่อแสดงว่าเรามีส่วนร่วมกัน โดยให้เราไปหาชนต่างชาติ และพวกเขาไปหาผู้ที่เข้าสุหนัต
10allein daß wir der Armen gedächten, welches ich auch fleißig bin gewesen zu tun.
10พวกเขาขอเพียงให้เราระลึกถึงคนยากจน ซึ่งเป็นสิ่งที่ข้าพเจ้าเองก็กระตือรือร้นจะทำอยู่แล้ว
11Da aber Petrus gen Antiochien kam, widerstand ich ihm unter Augen; denn es war Klage über ihn gekommen.
11แต่เมื่อเปโตรมาถึงเมืองอันทิโอก ข้าพเจ้าคัดค้านเขาต่อหน้า เพราะเขาเป็นฝ่ายผิด
12Denn zuvor, ehe etliche von Jakobus kamen, aß er mit den Heiden; da sie aber kamen, entzog er sich und sonderte sich ab, darum daß er die aus den Juden fürchtete.
12ก่อนที่คนบางคนจากยากอบจะมา เปโตรกินอาหารร่วมกับชนต่างชาติ แต่เมื่อพวกนั้นมา เขาก็ถอยออก และแยกตัวออกไป เพราะกลัวพวกที่เข้าสุหนัต
13Und mit ihm heuchelten die andern Juden, also daß auch Barnabas verführt ward, mit ihnen zu heucheln.
13ชาวยิวคนอื่น ๆ ก็พากันเสแสร้งตามเขา จนแม้แต่บารนาบัสก็ถูกพาหลงไปกับการเสแสร้งของพวกเขา
14Aber da ich sah, daß sie nicht richtig wandelten nach der Wahrheit des Evangeliums, sprach ich zu Petrus vor allen öffentlich: So du, der du ein Jude bist, heidnisch lebst und nicht jüdisch, warum zwingst du denn die Heiden, jüdisch zu leben?
14แต่เมื่อข้าพเจ้าเห็นว่าพวกเขาใช้ชีวิตไม่ตรงกับความจริงของข่าวดี ข้าพเจ้าจึงพูดกับเปโตรต่อหน้าทุกคนว่า “ถ้าคุณ ซึ่งเป็นชาวยิว ยังใช้ชีวิตอย่างชนต่างชาติ ไม่ได้ใช้ชีวิตอย่างชาวยิว แล้วทำไมคุณจึงบังคับชนต่างชาติให้ใช้ชีวิตอย่างชาวยิว?
15Wir sind von Natur Juden und nicht Sünder aus den Heiden;
15“เราเป็นชาวยิวโดยกำเนิด ไม่ใช่คนบาปจากชนต่างชาติ
16doch weil wir wissen, daß der Mensch durch des Gesetzes Werke nicht gerecht wird, sondern durch den Glauben an Jesum Christum, so glauben wir auch an Christum Jesum, auf daß wir gerecht werden durch den Glauben an Christum und nicht durch des Gesetzes Werke; denn durch des Gesetzeswerke wird kein Fleisch gerecht.
16แต่เรารู้ว่า มนุษย์ไม่ได้รับความชอบธรรมจากการกระทำตามธรรมบัญญัติ แต่โดยความเชื่อในพระเยซูคริสต์ แม้เราเองก็เชื่อในพระคริสต์เยซู เพื่อเราจะได้รับความชอบธรรมโดยความเชื่อในพระคริสต์ ไม่ใช่โดยการกระทำตามธรรมบัญญัติ เพราะไม่มีมนุษย์คนใดจะได้รับความชอบธรรมโดยการกระทำตามธรรมบัญญัติ
17Sollten wir aber, die da suchen, durch Christum gerecht zu werden, auch selbst als Sünder erfunden werden, so wäre Christus ja ein Sündendiener. Das sei ferne!
17ถ้าในขณะที่เราแสวงหาการได้รับความชอบธรรมในพระคริสต์ เราเองกลับถูกพบว่าเป็นคนบาป อย่างนั้นพระคริสต์ก็เป็นผู้รับใช้ของบาปหรือ? ไม่มีทาง!
18Wenn ich aber das, was ich zerbrochen habe, wiederum baue, so mache ich mich selbst zu einem Übertreter.
18ถ้าข้าพเจ้าสร้างสิ่งที่ข้าพเจ้าเคยทำลายขึ้นมาอีก ข้าพเจ้าก็พิสูจน์ว่าตัวเองเป็นผู้ละเมิดธรรมบัญญัติ
19Ich bin aber durchs Gesetz dem Gesetz gestorben, auf daß ich Gott lebe; ich bin mit Christo gekreuzigt.
19โดยธรรมบัญญัตินั้นเอง ข้าพเจ้าได้ตายต่อธรรมบัญญัติ เพื่อข้าพเจ้าจะมีชีวิตเพื่อพระเจ้า
20Ich lebe aber; doch nun nicht ich, sondern Christus lebt in mir. Denn was ich jetzt lebe im Fleisch, das lebe ich in dem Glauben des Sohnes Gottes, der mich geliebt hat und sich selbst für mich dargegeben.
20ข้าพเจ้าถูกตรึงบนกางเขนร่วมกับพระคริสต์แล้ว ผู้ที่มีชีวิตอยู่จึงไม่ใช่ข้าพเจ้าอีกต่อไป แต่เป็นพระคริสต์ที่มีชีวิตอยู่ในข้าพเจ้า ชีวิตที่ข้าพเจ้ามีอยู่ในเนื้อหนังเวลานี้ ข้าพเจ้าใช้ชีวิตโดยความเชื่อในพระบุตรของพระเจ้า ผู้รักข้าพเจ้า และมอบพระองค์เองเพื่อข้าพเจ้า
21Ich werfe nicht weg die Gnade Gottes; denn so durch das Gesetz die Gerechtigkeit kommt, so ist Christus vergeblich gestorben.
21ข้าพเจ้าไม่ปฏิเสธพระคุณของพระเจ้า ถ้าความชอบธรรมมาโดยธรรมบัญญัติ พระคริสต์ก็ตายโดยเปล่าประโยชน์!”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.