Galatians 4
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Freedom Bible (Thai)
1Now I say, as long as the heir is a child, he differeth nothing from a servant, though he be lord of all;
1ข้าพเจ้าหมายความว่า ตราบใดที่ทายาทยังเป็นเด็ก เขาก็ไม่ต่างจากทาส แม้เขาจะเป็นเจ้าของทุกสิ่ง
2But is under tutors and governors until the time appointed by the father:
2เขาอยู่ใต้ผู้ปกครองดูแล และผู้จัดการทรัพย์สิน จนถึงวันที่บิดากำหนด
3So we also, when we were children, were serving under the elements of the world.
3เราเองก็เช่นเดียวกัน เมื่อเรายังเป็นเด็ก เราตกเป็นทาสอยู่ใต้หลักพื้นฐานของโลก
4But when the fulness of the time was come, God sent his Son, made of a woman, made under the law:
4แต่เมื่อเวลาครบกำหนด พระเจ้าส่งพระบุตรของพระองค์มา พระองค์เกิดจากหญิง และเกิดมาอยู่ใต้ธรรมบัญญัติ
5That he might redeem them who were under the law: that we might receive the adoption of sons.
5เพื่อไถ่คนที่อยู่ใต้ธรรมบัญญัติ และเพื่อเราจะได้รับการรับเป็นบุตรของพระเจ้า
6And because you are sons, God hath sent the Spirit of his Son into your hearts, crying: Abba, Father.
6เพราะพวกคุณเป็นลูกของพระเจ้า พระเจ้าจึงส่งพระวิญญาณของพระบุตรของพระองค์เข้ามาในหัวใจของพวกคุณ พระวิญญาณนั้นร้องว่า “อับบา, พระบิดา!”
7Therefore now he is not a servant, but a son. And if a son, an heir also through God.
7ดังนั้น คุณจึงไม่ใช่ทาสอีกต่อไป แต่เป็นบุตร และถ้าเป็นบุตร ก็เป็นทายาทของพระเจ้าผ่านพระคริสต์
8But then indeed, not knowing God, you served them, who, by nature, are not gods.
8ในเวลานั้น เมื่อพวกคุณยังไม่รู้จักพระเจ้า พวกคุณตกเป็นทาสของสิ่งที่โดยธรรมชาติแล้วไม่ใช่พระเจ้า
9But now, after that you have known God, or rather are known by God: how turn you again to the weak and needy elements, which you desire to serve again?
9แต่บัดนี้เมื่อพวกคุณรู้จักพระเจ้าแล้ว หรือพูดให้ถูกคือ พระเจ้ารู้จักพวกคุณ แล้วทำไมพวกคุณจึงหันกลับไปหาหลักพื้นฐานที่อ่อนแอและน่าสมเพชเหล่านั้นอีก และอยากกลับไปเป็นทาสของมันอีกครั้ง?
10You observe days, and months, and times, and years.
10พวกคุณถือวัน เดือน ฤดูกาล และปีต่าง ๆ
11I am afraid of you, lest perhaps I have laboured in vain among you.
11ข้าพเจ้าเกรงว่า งานที่ข้าพเจ้าตรากตรำเพื่อพวกคุณอาจสูญเปล่า
12Be ye as I, because I also am as you: brethren, I beseech you: you have not injured me at all.
12พี่น้องทั้งหลาย ข้าพเจ้าขอร้องพวกคุณ ให้เป็นเหมือนข้าพเจ้า เพราะข้าพเจ้าก็ได้เป็นเหมือนพวกคุณแล้ว พวกคุณไม่ได้ทำผิดต่อข้าพเจ้าเลย
13And you know, how through infirmity of the flesh, I preached the gospel to you heretofore: and your temptation in my flesh,
13แต่พวกคุณรู้ว่า ครั้งแรกที่ข้าพเจ้าประกาศข่าวดีแก่พวกคุณนั้น เป็นเพราะความอ่อนแอทางร่างกาย
14You despised not, nor rejected: but received me as an angel of God, even as Christ Jesus.
14แม้สภาพร่างกายของข้าพเจ้าจะเป็นบททดสอบสำหรับพวกคุณ พวกคุณก็ไม่ได้ดูหมิ่นหรือรังเกียจข้าพเจ้า แต่กลับต้อนรับข้าพเจ้าเหมือนต้อนรับทูตสวรรค์ของพระเจ้า หรือแม้แต่เหมือนต้อนรับพระคริสต์เยซู
15Where is then your blessedness? For I bear you witness, that, if it could be done, you would have plucked out your own eyes, and would have given them to me.
15แล้วพรที่พวกคุณได้รับในเวลานั้นคืออะไร? เพราะข้าพเจ้าเป็นพยานให้พวกคุณได้ว่า ถ้าเป็นไปได้ พวกคุณคงควักตาของตนเองออกมามอบให้ข้าพเจ้า
16Am I then become your enemy, because I tell you the truth?
16ถ้าอย่างนั้น ข้าพเจ้ากลายเป็นศัตรูของพวกคุณเพราะพูดความจริงกับพวกคุณหรือ?
17They are zealous in your regard not well: but they would exclude you, that you might be zealous for them.
17คนเหล่านั้นกระตือรือร้นจะเอาชนะใจพวกคุณ แต่ไม่ได้หวังดี พวกเขาต้องการกันพวกคุณออกไป เพื่อให้พวกคุณหันไปกระตือรือร้นติดตามพวกเขา
18But be zealous for that which is good in a good thing always: and not only when I am present with you.
18การกระตือรือร้นเพื่อสิ่งดีย่อมเป็นเรื่องดีเสมอ ไม่ใช่เฉพาะตอนที่ข้าพเจ้าอยู่กับพวกคุณ
19My little children, of whom I am in labour again, until Christ be formed in you.
19ลูกน้อยของข้าพเจ้า ข้าพเจ้ากำลังเจ็บปวดเหมือนคลอดลูกเพราะพวกคุณอีกครั้ง จนกว่าพระคริสต์จะก่อตัวขึ้นในตัวพวกคุณ
20And I would willingly be present with you now, and change my voice: because I am ashamed for you.
20ตอนนี้ข้าพเจ้าอยากจะอยู่กับพวกคุณ และเปลี่ยนน้ำเสียงของข้าพเจ้า เพราะข้าพเจ้าไม่แน่ใจจริง ๆ ว่าจะคิดอย่างไรเกี่ยวกับพวกคุณ
21Tell me, you that desire to be under the law, have you not read the law?
21พวกคุณที่อยากอยู่ใต้ธรรมบัญญัติ บอกข้าพเจ้าสิ พวกคุณไม่ฟังธรรมบัญญัติหรือ?
22For it is written that Abraham had two sons: the one by a bondwoman, and the other by a free woman.
22มีเขียนไว้ว่า อับราฮัมมีบุตรชายสองคน คนหนึ่งเกิดจากหญิงทาส อีกคนหนึ่งเกิดจากหญิงเสรี
23But he who was of the bondwoman, was born according to the flesh: but he of the free woman, was by promise.
23บุตรชายที่เกิดจากหญิงทาสนั้น เกิดตามเนื้อหนัง แต่บุตรชายที่เกิดจากหญิงเสรี เกิดโดยพระสัญญา
24Which things are said by an allegory. For these are the two testaments. The one from mount Sina, engendering unto bondage; which is Agar:
24เรื่องเหล่านี้มีความหมายเชิงอุปมา เพราะหญิงสองคนนี้คือพันธสัญญาสองพันธสัญญา พันธสัญญาหนึ่งมาจากภูเขาซีนาย ให้กำเนิดลูกมาเป็นทาส นั่นคือฮาการ์
25For Sina is a mountain in Arabia, which hath affinity to that Jerusalem which now is, and is in bondage with her children.
25ฮาการ์คนนี้คือภูเขาซีนายในอาระเบีย และตรงกับกรุงเยรูซาเล็มในปัจจุบัน เพราะกรุงนั้นเป็นทาสพร้อมกับลูก ๆ ของตน
26But that Jerusalem, which is above, is free: which is our mother.
26ส่วนกรุงเยรูซาเล็มที่อยู่เบื้องบนเป็นเสรี และเป็นมารดาของเราทุกคน
27For it is written: Rejoice, thou barren, that bearest not: break forth and cry, thou that travailest not: for many are the children of the desolate, more than of her that hath a husband.
27เพราะมีเขียนไว้ว่า “จงยินดี หญิงหมัน ผู้ไม่คลอดบุตร จงเปล่งเสียงร้องออกมา หญิงผู้ไม่เคยเจ็บครรภ์คลอด เพราะหญิงที่ถูกทอดทิ้งมีลูกมากกว่าหญิงที่มีสามี”
28Now we, brethren, as Isaac was, are the children of promise.
28พี่น้องทั้งหลาย เราเป็นลูกตามพระสัญญาเหมือนอิสอัค
29But as then he, that was born according to the flesh, persecuted him that was after the spirit; so also it is now.
29ในเวลานั้น คนที่เกิดตามเนื้อหนังข่มเหงคนที่เกิดตามพระวิญญาณอย่างไร เวลานี้ก็เป็นอย่างนั้นเช่นกัน
30But what saith the scripture? Cast out the bondwoman and her son; for the son of the bondwoman shall not be heir with the son of the free woman.
30แล้วพระคัมภีร์ว่าอย่างไร? “จงไล่หญิงทาสกับลูกชายของหญิงนั้นออกไป เพราะลูกชายของหญิงทาสจะไม่ได้รับมรดกร่วมกับลูกชายของหญิงเสรี”
31So then, brethren, we are not the children of the bondwoman, but of the free: by the freedom wherewith Christ has made us free.
31เพราะฉะนั้น พี่น้องทั้งหลาย เราไม่ใช่ลูกของหญิงทาส แต่เป็นลูกของหญิงเสรี
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.