Joshua 17
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Freedom Bible (Thai)
1And this was the lot for the tribe of Manasseh; for he was the first-born of Joseph. As for Machir the first-born of Manasseh, the father of Gilead, because he was a man of war, therefore he had Gilead and Bashan.
1ส่วนที่จับสลากได้เป็นของเผ่ามนัสเสห์ เพราะมนัสเสห์เป็นบุตรหัวปีของโยเซฟ ส่วนมาคีร์บุตรหัวปีของมนัสเสห์ ผู้เป็นบิดาของกิเลอาดได้รับกิเลอาดกับบาชาน เพราะเขาเป็นนักรบ
2And the lot was for the rest of the children of Manasseh according to their families; for the children of Abiezer, and for the children of Helek, and for the children of Asriel, and for the children of Shechem, and for the children of Hepher, and for the children of Shemida; these were the male children of Manasseh the son of Joseph according to their families.
2ส่วนที่เหลือเป็นของลูกหลานมนัสเสห์ตามตระกูล ได้แก่ลูกหลานอาบีเอเซอร์ ลูกหลานเฮเลค ลูกหลานอัสรีเอล ลูกหลานเชเคม ลูกหลานเฮเฟอร์ และลูกหลานเชมิดา คนเหล่านี้คือลูกหลานชายของมนัสเสห์บุตรโยเซฟตามตระกูลของพวกเขา
3But Zelophehad, the son of Hepher, the son of Gilead, the son of Machir, the son of Manasseh, had no sons, but daughters; and these are the names of his daughters: Mahlah, and Noah, Hoglah, Milcah, and Tirzah.
3แต่เศโลเฟหัดบุตรเฮเฟอร์ ผู้เป็นบุตรกิเลอาด ผู้เป็นบุตรมาคีร์ ผู้เป็นบุตรมนัสเสห์ ไม่มีบุตรชาย มีแต่บุตรสาว บุตรสาวของเขาชื่อมาห์ลาห์ โนอาห์ โฮกลาห์ มิลคาห์ และทีรซาห์
4And they came near before Eleazar the priest, and before Joshua the son of Nun, and before the princes, saying: 'The LORD commanded Moses to give us an inheritance among our brethren'; therefore according to the commandment of the LORD he gave them an inheritance among the brethren of their father.
4พวกนางเข้าไปหาเอเลอาซาร์ปุโรหิต โยชูวาบุตรของนูน และบรรดาผู้นำ แล้วกล่าวว่า “พระยาห์เวห์ทรงบัญชาโมเสสให้มอบมรดกแก่พวกเราท่ามกลางพี่น้องชายของเรา” ดังนั้นโยชูวาจึงมอบมรดกแก่พวกนางท่ามกลางพี่น้องชายของบิดา ตามพระบัญชาของพระยาห์เวห์
5And there fell ten parts to Manasseh, beside the land of Gilead and Bashan, which is beyond the Jordan;
5มนัสเสห์จึงได้รับส่วนแบ่งสิบส่วน นอกเหนือจากดินแดนกิเลอาดและบาชานซึ่งอยู่ทางฟากตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดน
6because the daughters of Manasseh had an inheritance among his sons; and the land of Gilead belonged unto the rest of the sons of Manasseh.
6เพราะบุตรสาวในเผ่ามนัสเสห์ได้รับมรดกร่วมกับบุตรชายในเผ่า ส่วนดินแดนกิเลอาดเป็นของลูกหลานชายที่เหลือของมนัสเสห์
7And the border of Manasseh was, beginning from Asher, Michmethath, which is before Shechem; and the border went along to the right hand, unto the inhabitants of En-tappuah. —
7เขตแดนของมนัสเสห์เริ่มจากอาเชอร์ไปยังมิคเมธัท ซึ่งอยู่ตรงหน้าเชเคม จากนั้นเขตแดนวกไปทางขวาจนถึงถิ่นที่ชาวเอนทัปปูวาห์อาศัยอยู่
8The land of Tappuah belonged to Manasseh; but Tappuah on the border of Manasseh belonged to the children of Ephraim. —
8ดินแดนทัปปูวาห์เป็นของมนัสเสห์ แต่เมืองทัปปูวาห์ที่เขตแดนมนัสเสห์เป็นของลูกหลานเอฟราอิม
9And the border went down unto the brook of Kanah, southward of the brook, by cities which belonged to Ephraim among the cities of Manasseh; but the border of Manasseh was on the north side of the brook; and the goings out thereof were at the sea:
9เขตแดนลงไปถึงลำธารคานาห์ทางใต้ของลำธาร เมืองเหล่านี้เป็นของเอฟราอิมแม้จะอยู่ท่ามกลางเมืองต่าง ๆ ของมนัสเสห์ เขตแดนของมนัสเสห์อยู่ทางเหนือของลำธารและสิ้นสุดที่ทะเล
10southward it was Ephraim's, and northward it was Manasseh's, and the sea was his border; and they reached to Asher on the north, and to Issachar on the east.
10ด้านใต้เป็นของเอฟราอิม ด้านเหนือเป็นของมนัสเสห์ และทะเลเป็นเขตแดนของมนัสเสห์ เขตแดนนี้จดอาเชอร์ทางเหนือและอิสสาคาร์ทางตะวันออก
11And Manasseh had in Issachar and in Asher Beth-shean and its towns, and Ibleam and its towns, and the inhabitants of Dor and its towns, and the inhabitants of En-dor and its towns, and the inhabitants of Taanach and its towns, and the inhabitants of Megiddo and its towns, even the three regions.
11มนัสเสห์มีที่สูงสามแห่งในอิสสาคาร์และในอาเชอร์ คือเบธเชอานพร้อมเมืองบริวาร อิบเลอัมพร้อมเมืองบริวาร ชาวเมืองโดร์พร้อมเมืองบริวาร ชาวเมืองเอนโดร์พร้อมเมืองบริวาร ชาวเมืองทาอานาคพร้อมเมืองบริวาร และชาวเมืองเมกิดโดพร้อมเมืองบริวาร
12Yet the children of Manasseh could not drive out the inhabitants of those cities; but the Canaanites were resolved to dwell in that land.
12แต่ลูกหลานมนัสเสห์ไม่สามารถขับไล่ชาวเมืองเหล่านั้นออกไปได้ ชาวคานาอันยังคงอาศัยอยู่ในดินแดนนั้น
13And it came to pass, when the children of Israel were waxen strong, that they put the Canaanites to taskwork, but did not utterly drive them out.
13เมื่อชาวอิสราเอลมีกำลังเข้มแข็งขึ้น พวกเขาเกณฑ์ชาวคานาอันเป็นแรงงานบังคับ แต่ไม่ได้ขับไล่พวกเขาออกไปจนหมดสิ้น
14And the children of Joseph spoke unto Joshua, saying: 'Why hast thou given me but one lot and one part for an inheritance, seeing I am a great people, forasmuch as the LORD hath blessed me thus?'
14ลูกหลานโยเซฟพูดกับโยชูวาว่า “เหตุใดท่านจึงจัดสรรมรดกให้พวกเราเพียงหนึ่งสลากและหนึ่งส่วนแบ่ง ในเมื่อพวกเรามีประชากรมาก เพราะพระยาห์เวห์ทรงอวยพรพวกเรามาจนถึงบัดนี้?”
15And Joshua said unto them: 'If thou be a great people, get thee up to the forest, and cut down for thyself there in the land of the Perizzites and of the Rephaim; since the hill-country of Ephraim is too narrow for thee.'
15โยชูวาตอบพวกเขาว่า “ถ้าพวกเจ้ามีประชากรมาก ก็จงขึ้นไปยังป่าและถางที่ดินให้ตนเองในดินแดนของชาวเปริสซีและชาวเรฟาอิม เพราะเขตภูเขาเอฟราอิมแคบเกินไปสำหรับพวกเจ้า”
16And the children of Joseph said: 'The hill-country will not be enough for us; and all the Canaanites that dwell in the land of the valley have chariots of iron, both they who are in Beth-shean and its towns, and they who are in the valley of Jezreel.'
16ลูกหลานโยเซฟตอบว่า “เขตภูเขาไม่พอสำหรับพวกเรา และชาวคานาอันทั้งหมดที่อาศัยในหุบเขาก็มีรถศึกเหล็ก ทั้งผู้ที่อยู่ในเบธเชอานกับเมืองบริวาร และผู้ที่อยู่ในหุบเขายิสเรเอล”
17And Joshua spoke unto the house of Joseph, even to Ephraim and to Manasseh, saying: 'Thou art a great people, and hast great power; thou shalt not have one lot only;
17โยชูวาพูดกับวงศ์วานโยเซฟ คือเอฟราอิมและมนัสเสห์ว่า “พวกเจ้ามีประชากรมากและมีกำลังมหาศาล พวกเจ้าจะไม่ได้รับเพียงส่วนเดียวจากการจับสลาก
18but the hill-country shall be thine; for though it is a forest, thou shalt cut it down, and the goings out thereof shall be thine; for thou shalt drive out the Canaanites, though they have chariots of iron, and though they be strong.'
18แต่เขตภูเขาจะเป็นของพวกเจ้า แม้จะเป็นป่า พวกเจ้าก็จงถางเสีย แล้วอาณาเขตไปจนถึงปลายสุดจะเป็นของพวกเจ้า เพราะพวกเจ้าจะขับไล่ชาวคานาอันออกไป แม้พวกเขาจะมีรถศึกเหล็กและแข็งแกร่งก็ตาม”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.