Mark 14
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Freedom Bible (Thai)
1Now the feast of the pasch, and of the Azymes was after two days; and the chief priests and the scribes sought how they might by some wile lay hold on him, and kill him.
1อีกสองวันจะถึงเทศกาลปัสกาและเทศกาลขนมปังไร้เชื้อ หัวหน้าปุโรหิตและพวกอาลักษณ์หาทางจับพระองค์ด้วยอุบายและฆ่าเสีย
2But they said: Not on the festival day, lest there should be a tumult among the people.
2เพราะพวกเขาพูดว่า “อย่าทำในช่วงเทศกาล มิฉะนั้นประชาชนอาจก่อจลาจล”
3And when he was in Bethania, in the house of Simon the leper, and was at meat, there came a woman having an alabaster box of ointment of precious spikenard: and breaking the alabaster box, she poured it out upon his head.
3ขณะที่พระองค์อยู่ที่เบธานี ในบ้านของซีโมนผู้เป็นโรคเรื้อน และกำลังนั่งอยู่ที่โต๊ะอาหาร มีหญิงคนหนึ่งถือขวดอะลาบาสเตอร์ที่บรรจุน้ำมันหอมจากนาร์ดบริสุทธิ์ราคาแพงมากเข้ามา นางทุบขวดแล้วเทน้ำมันหอมลงบนศีรษะของพระองค์
4Now there were some that had indignation within themselves, and said: Why was this waste of the ointment made?
4แต่บางคนไม่พอใจ และพูดกันว่า “ทำไมจึงทำให้น้ำมันหอมนี้สูญเปล่า?
5For this ointment might have been sold for more than three hundred pence, and given to the poor. And they murmured against her.
5เพราะน้ำมันหอมนี้ขายได้มากกว่าสามร้อยเดนาริอุส แล้วเอาเงินให้คนยากจนก็ได้” พวกเขาจึงบ่นว่านาง
6But Jesus said: Let her alone, why do you molest her? She hath wrought a good work upon me.
6แต่พระเยซูกล่าวว่า “ปล่อยนางเถอะ ทำไมพวกคุณจึงรบกวนนาง? นางได้ทำสิ่งดีแก่เรา
7For the poor you have always with you: and whensoever you will, you may do them good: but me you have not always.
7เพราะพวกคุณมีคนยากจนอยู่กับพวกคุณเสมอ และเมื่อไรที่พวกคุณต้องการ ก็ทำดีแก่พวกเขาได้ แต่พวกคุณจะไม่มีเราอยู่ด้วยเสมอ
8She hath done what she could: she is come beforehand to anoint my body for burial.
8นางทำสิ่งที่ทำได้ นางชโลมร่างกายของเราไว้ล่วงหน้าเพื่อการฝังศพ
9Amen, I say to you, wheresoever this gospel shall be preached in the whole world, that also which she hath done, shall be told for a memorial of her.
9เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า ข่าวดีนี้จะถูกประกาศไปที่ใดทั่วโลก สิ่งที่หญิงคนนี้ทำก็จะถูกกล่าวถึงที่นั่น เพื่อระลึกถึงนาง”
10And Judas Iscariot, one of the twelve, went to the chief priests, to betray him to them.
10ยูดาสอิสคาริโอท ซึ่งเป็นหนึ่งในสิบสองคน ไปหาหัวหน้าปุโรหิต เพื่อจะมอบพระองค์ให้พวกเขา
11Who hearing it were glad; and they promised him they would give him money. And he sought how he might conveniently betray him.
11เมื่อพวกเขาได้ยินเช่นนั้น ก็ดีใจ และสัญญาว่าจะให้เงินแก่เขา เขาจึงหาโอกาสเหมาะที่จะมอบพระองค์
12Now on the first day of the unleavened bread, when they sacrificed the pasch, the disciples say to him: Whither wilt thou that we go, and prepare for thee to eat the pasch?
12ในวันแรกของเทศกาลขนมปังไร้เชื้อ เมื่อพวกเขาถวายเครื่องบูชาปัสกา สาวกถามพระองค์ว่า “ท่านต้องการให้พวกเราไปเตรียมปัสกาให้ท่านรับประทานที่ไหน?”
13And he sendeth two of his disciples, and saith to them: Go ye into the city; and there shall meet you a man carrying a pitcher of water, follow him;
13พระองค์ส่งสาวกสองคนไป และกล่าวกับพวกเขาว่า “จงเข้าไปในเมือง แล้วจะมีชายคนหนึ่งถือเหยือกน้ำมาพบพวกคุณ จงตามเขาไป
14And whithersoever he shall go in, say to the master of the house, The master saith, Where is my refectory, where I may eat the pasch with my disciples?
14เขาเข้าไปที่ไหน ก็ให้บอกเจ้าของบ้านที่นั่นว่า ‘อาจารย์ถามว่า “ห้องสำหรับแขกอยู่ที่ไหน ที่เราจะรับประทานปัสกากับสาวกของเรา?”’
15And he will shew you a large dining room furnished; and there prepare ye for us.
15เขาจะพาพวกคุณไปดูห้องใหญ่ชั้นบน ซึ่งจัดเครื่องเรือนและเตรียมพร้อมแล้ว จงเตรียมปัสกาให้พวกเราที่นั่น”
16And his disciples went their way, and came into the city; and they found as he had told them, and they prepared the pasch.
16สาวกออกไปและเข้าเมือง พบทุกสิ่งตามที่พระองค์บอก แล้วพวกเขาก็เตรียมปัสกา
17And when evening was come, he cometh with the twelve.
17เมื่อถึงเวลาเย็น พระองค์มาพร้อมกับสิบสองคน
18And when they were at table and eating, Jesus saith: Amen I say to you, one of you that eateth with me shall betray me.
18ขณะที่พวกเขานั่งรับประทานอาหารอยู่ พระเยซูกล่าวว่า “เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า คนหนึ่งในพวกคุณจะทรยศเรา คือคนที่กำลังกินอาหารกับเรา”
19But they began to be sorrowful, and to say to him one by one: Is it I?
19พวกเขาเริ่มเศร้าใจ และถามพระองค์ทีละคนว่า “คงไม่ใช่ข้าพเจ้าใช่ไหม?” และอีกคนก็ถามว่า “คงไม่ใช่ข้าพเจ้าใช่ไหม?”
20Who saith to them: One of the twelve, who dippeth with me his hand in the dish.
20พระองค์ตอบพวกเขาว่า “คือคนหนึ่งในสิบสองคน คนที่จิ้มอาหารในชามเดียวกับเรา
21And the Son of man indeed goeth, as it is written of him: but woe to that man by whom the Son of man shall be betrayed. It were better for him, if that man had not been born.
21เพราะบุตรมนุษย์จะจากไปตามที่มีเขียนไว้ถึงเขา แต่วิบัติแก่คนที่ทรยศบุตรมนุษย์! สำหรับคนนั้น ถ้าไม่ได้เกิดมาก็ยังดีกว่า”
22And whilst they were eating, Jesus took bread; and blessing, broke, and gave to them, and said: Take ye. This is my body.
22ขณะที่พวกเขากำลังกินอยู่ พระเยซูหยิบขนมปัง กล่าวคำอวยพร หักขนมปังและส่งให้พวกเขา แล้วกล่าวว่า “รับไปกิน นี่คือกายของเรา”
23And having taken the chalice, giving thanks, he gave it to them. And they all drank of it.
23พระองค์หยิบถ้วย กล่าวขอบพระคุณ แล้วส่งให้พวกเขา ทุกคนก็ดื่มจากถ้วยนั้น
24And he said to them: This is my blood of the new testament, which shall be shed for many.
24พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “นี่คือโลหิตของเรา คือโลหิตแห่งพันธสัญญาใหม่ ซึ่งหลั่งออกเพื่อคนจำนวนมาก
25Amen I say to you, that I will drink no more of the fruit of the vine, until that day when I shall drink it new in the kingdom of God.
25เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า เราจะไม่ดื่มจากผลของเถาองุ่นอีก จนถึงวันที่เราจะดื่มใหม่ในอาณาจักรของพระเจ้า”
26And when they had said an hymn, they went forth to the mount of Olives.
26เมื่อพวกเขาร้องเพลงสรรเสริญแล้ว ก็ออกไปยังภูเขามะกอกเทศ
27And Jesus saith to them: You will all be scandalized in my regard this night; for it is written, I will strike the shepherd, and the sheep shall be dispersed.
27พระเยซูกล่าวกับพวกเขาว่า “พวกคุณทุกคนจะสะดุดล้มเพราะเราในคืนนี้ เพราะมีเขียนไว้ว่า ‘เราจะตีผู้เลี้ยงแกะ และแกะจะกระจัดกระจายไป’
28But after I shall be risen again, I will go before you into Galilee.
28แต่หลังจากเราฟื้นขึ้นจากความตายแล้ว เราจะไปยังกาลิลีก่อนพวกคุณ”
29But Peter saith to him: Although all shall be scandalized in thee, yet not I.
29แต่เปโตรกล่าวกับพระองค์ว่า “แม้ทุกคนจะสะดุดล้ม แต่ข้าพเจ้าจะไม่สะดุดล้ม”
30And Jesus saith to him: Amen I say to thee, today, even in this night, before the cock crow twice, thou shall deny me thrice.
30พระเยซูกล่าวกับเขาว่า “เราบอกความจริงแก่ท่านว่า ในวันนี้ คืนนี้เอง ก่อนไก่ขันสองครั้ง ท่านจะปฏิเสธเราสามครั้ง”
31But he spoke the more vehemently: Although I should die together with thee, I will not deny thee. And in like manner also said they all.
31แต่เขายืนยันหนักแน่นยิ่งขึ้นว่า “แม้ข้าพเจ้าจะต้องตายกับท่าน ข้าพเจ้าก็จะไม่ปฏิเสธท่าน” ทุกคนก็พูดเช่นเดียวกัน
32And they came to a farm called Gethsemani. And he saith to his disciples: Sit you here, while I pray.
32พวกเขามาถึงสถานที่แห่งหนึ่งชื่อเกทเสมนี พระองค์กล่าวกับสาวกว่า “นั่งอยู่ที่นี่ ขณะที่เราอธิษฐาน”
33And he taketh Peter and James and John with him; and he began to fear and to be heavy.
33พระองค์พาเปโตร ยากอบ และยอห์นไปด้วย แล้วเริ่มทุกข์ใจและหนักใจอย่างยิ่ง
34And he saith to them: My soul is sorrowful even unto death; stay you here, and watch.
34พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “จิตใจของเราเศร้าอย่างยิ่ง จนแทบจะตาย จงอยู่ที่นี่และเฝ้าระวัง”
35And when he was gone forward a little, he fell flat on the ground; and he prayed, that if it might be, the hour might pass from him.
35พระองค์เดินต่อไปอีกเล็กน้อย ล้มลงกับพื้น และอธิษฐานว่า ถ้าเป็นไปได้ ขอให้เวลานั้นผ่านพ้นไปจากพระองค์
36And he saith: Abba, Father, all things are possible to thee: remove this chalice from me; but not what I will, but what thou wilt.
36พระองค์กล่าวว่า “อับบา พระบิดา ทุกสิ่งเป็นไปได้สำหรับพระองค์ โปรดเอาถ้วยนี้ไปจากเรา แต่อย่าให้เป็นตามที่เราต้องการ ให้เป็นตามที่พระองค์ต้องการ”
37And he cometh, and findeth them sleeping. And he saith to Peter: Simon, sleepest thou? couldst thou not watch one hour?
37พระองค์กลับมา และพบพวกเขากำลังหลับ จึงกล่าวกับเปโตรว่า “ซีโมน ท่านหลับอยู่หรือ? ท่านเฝ้าระวังสักหนึ่งชั่วโมงไม่ได้หรือ?
38Watch ye, and pray that you enter not into temptation. The spirit indeed is willing, but the flesh is weak.
38จงเฝ้าระวังและอธิษฐาน เพื่อจะไม่เข้าสู่การทดลอง จิตวิญญาณเต็มใจก็จริง แต่ร่างกายอ่อนแอ”
39A going away again, he prayed, saying the same words.
39พระองค์จากไปอีกครั้ง และอธิษฐาน โดยกล่าวคำเดิม
40And when he returned, he found them again asleep, (for their eyes were heavy,) and they knew not what to answer him.
40เมื่อพระองค์กลับมาอีก ก็พบพวกเขากำลังหลับ เพราะตาของพวกเขาหนักมาก และไม่รู้ว่าจะตอบพระองค์อย่างไร
41And he cometh the third time, and saith to them: Sleep ye now, and take your rest. It is enough: the hour is come: behold the Son of man shall be betrayed into the hands of sinners.
41พระองค์มาครั้งที่สาม และกล่าวกับพวกเขาว่า “ตอนนี้พวกคุณนอนต่อและพักเถอะ พอแล้ว เวลานั้นมาถึงแล้ว ดูสิ บุตรมนุษย์กำลังถูกทรยศ และถูกมอบไว้ในมือของคนบาป
42Rise up, let us go. Behold, he that will betray me is at hand.
42ลุกขึ้น! ไปกันเถอะ ดูสิ คนที่ทรยศเรามาใกล้แล้ว”
43And while he was yet speaking, cometh Judas Iscariot, one of the twelve: and with him a great multitude with swords and staves, from the chief priests and the scribes and the ancients.
43ทันทีนั้น ขณะที่พระองค์ยังพูดอยู่ ยูดาส หนึ่งในสิบสองคน ก็มาถึง พร้อมกับฝูงชนที่ถือดาบและไม้ตะบอง ซึ่งหัวหน้าปุโรหิต พวกอาลักษณ์ และพวกผู้อาวุโสส่งมา
44And he that betrayed him, had given them a sign, saying: Whomsoever I shall kiss, that is he; lay hold on him, and lead him away carefully.
44คนที่ทรยศพระองค์ได้ให้สัญญาณแก่พวกเขาไว้ว่า “เราจูบใคร คนนั้นแหละ จงจับเขา และคุมตัวเขาไปอย่างแน่นหนา”
45And when he was come, immediately going up to him, he saith: Hail, Rabbi; and he kissed him.
45เมื่อยูดาสมาถึง เขาก็ตรงเข้าไปหาพระองค์ทันที และกล่าวว่า “รับบี! รับบี!” แล้วจูบพระองค์
46But they laid hands on him, and held him.
46พวกเขาเข้าจับพระองค์และคุมตัวไว้
47An one of them that stood by, drawing a sword, struck a servant of the chief priest, and cut off his ear.
47คนหนึ่งในบรรดาผู้ที่ยืนอยู่ใกล้ ๆ ชักดาบออก ฟันคนรับใช้ของมหาปุโรหิต และตัดหูของเขาขาด
48And Jesus answering, said to them: Are you come out as to a robber, with swords and staves to apprehend me?
48พระเยซูกล่าวกับพวกเขาว่า “พวกคุณออกมาพร้อมดาบและไม้ตะบองเพื่อจับเรา เหมือนมาจับโจรหรือ?
49I was daily with you in the temple teaching, and you did not lay hands on me. But that the scriptures may be fulfilled.
49เราอยู่กับพวกคุณทุกวัน สอนอยู่ในพระวิหาร และพวกคุณไม่ได้จับเรา แต่เรื่องนี้เกิดขึ้นเพื่อให้พระคัมภีร์สำเร็จ”
50Then his disciples leaving him, all fled away.
50ทุกคนละทิ้งพระองค์และหนีไป
51And a certain young man followed him, having a linen cloth cast about his naked body; and they laid hold on him.
51มีชายหนุ่มคนหนึ่งติดตามพระองค์ เขามีเพียงผ้าลินินคลุมกายเปลือยอยู่ พวกชายหนุ่มจับเขา
52But he, casting off the linen cloth, fled from them naked.
52แต่เขาทิ้งผ้าลินินไว้ และหนีจากพวกเขาไปทั้งเปลือย
53And they brought Jesus to the high priest; and all the priests and the scribes and the ancients assembled together.
53พวกเขานำพระเยซูไปหามหาปุโรหิต หัวหน้าปุโรหิต พวกผู้อาวุโส และพวกอาลักษณ์ทั้งหมดมารวมกันที่นั่น
54And Peter followed him from afar off, even into the court of the high priest; and he sat with the servants at the fire, and warmed himself.
54เปโตรติดตามพระองค์ไปห่าง ๆ จนเข้าไปถึงลานของมหาปุโรหิต เขานั่งอยู่กับพวกเจ้าหน้าที่ และผิงไฟให้อบอุ่น
55And the chief priests and all the council sought for evidence against Jesus, that they might put him to death, and found none.
55หัวหน้าปุโรหิตและสมาชิกสภาทั้งหมดหาพยานที่จะกล่าวหาพระเยซู เพื่อจะประหารพระองค์ แต่หาไม่ได้
56For many bore false witness against him, and their evidences were not agreeing.
56เพราะมีหลายคนเป็นพยานเท็จกล่าวหาพระองค์ แต่คำให้การของพวกเขาไม่ตรงกัน
57And some rising up, bore false witness against him, saying:
57บางคนลุกขึ้นเป็นพยานเท็จกล่าวหาพระองค์ว่า
58We heard him say, I will destroy this temple made with hands, and within three days I will build another not made with hands.
58“พวกเราได้ยินเขาพูดว่า ‘เราจะทำลายพระวิหารนี้ที่สร้างด้วยมือ และภายในสามวัน เราจะสร้างอีกหลังหนึ่งที่ไม่ได้สร้างด้วยมือ’”
59And their witness did not agree.
59ถึงอย่างนั้น คำให้การของพวกเขาก็ยังไม่ตรงกัน
60And the high priest rising up in the midst, asked Jesus, saying: Answerest thou nothing to the things that are laid to thy charge by these men?
60มหาปุโรหิตยืนขึ้นกลางที่ประชุม และถามพระเยซูว่า “ท่านไม่ตอบอะไรเลยหรือ? คนเหล่านี้เป็นพยานกล่าวหาท่านเรื่องอะไร?”
61But he held his peace, and answered nothing. Again the high priest asked him, and said to him: Art thou the Christ the Son of the blessed God?
61แต่พระองค์นิ่งเงียบ และไม่ตอบอะไร มหาปุโรหิตถามพระองค์อีกว่า “ท่านคือพระคริสต์ พระบุตรขององค์ผู้เป็นที่สรรเสริญหรือ?”
62And Jesus said to him: I am. And you shall see the Son of man sitting on the right hand of the power of God, and coming with the clouds of heaven.
62พระเยซูกล่าวว่า “เราเป็น และพวกคุณจะเห็นบุตรมนุษย์นั่งทางขวาขององค์ผู้ทรงฤทธิ์ และมาพร้อมกับหมู่เมฆบนฟ้า”
63Then the high priest rending his garments, saith: What need we any further witnesses?
63มหาปุโรหิตฉีกเสื้อผ้าของตน และกล่าวว่า “พวกเรายังต้องการพยานอะไรอีก?
64You have heard the blasphemy. What think you? Who all condemned him to be guilty of death.
64พวกคุณได้ยินคำหมิ่นประมาทพระเจ้าแล้ว! พวกคุณคิดอย่างไร?” ทุกคนตัดสินว่าพระองค์สมควรตาย
65And some began to spit on him, and to cover his face, and to buffet him, and to say unto him: Prophesy: and the servants struck him with the palms of their hands.
65บางคนเริ่มถ่มน้ำลายใส่พระองค์ ปิดหน้าพระองค์ และชกพระองค์ พร้อมกับพูดว่า “พยากรณ์สิ!” พวกเจ้าหน้าที่ก็ตบพระองค์ด้วยฝ่ามือ
66Now when Peter was in the court below, there cometh one of the maidservants of the high priest.
66ขณะที่เปโตรอยู่ในลานด้านล่าง สาวใช้คนหนึ่งของมหาปุโรหิตเดินมา
67And when she had seen Peter warming himself, looking on him she saith: Thou also wast with Jesus of Nazareth.
67เมื่อเห็นเปโตรกำลังผิงไฟ นางมองเขาและกล่าวว่า “ท่านก็อยู่กับเยซูชาวนาซาเร็ธด้วย!”
68But he denied, saying: I neither know nor understand what thou sayest. And he went forth before the court; and the cock crew.
68แต่เขาปฏิเสธว่า “ข้าพเจ้าไม่รู้และไม่เข้าใจว่าท่านพูดเรื่องอะไร” แล้วเขาออกไปที่เฉลียง และไก่ก็ขัน
69And again a maidservant seeing him, began to say to the standers by: This is one of them.
69สาวใช้เห็นเขา และเริ่มบอกคนที่ยืนอยู่ที่นั่นอีกว่า “คนนี้เป็นคนหนึ่งในพวกเขา”
70But he denied again. And after a while they that stood by said again to Peter: Surely thou art one of them; for thou art also a Galilean.
70แต่เขาปฏิเสธอีก หลังจากนั้นไม่นาน คนที่ยืนอยู่ใกล้ ๆ กล่าวกับเปโตรอีกว่า “ท่านเป็นคนหนึ่งในพวกเขาแน่ เพราะท่านเป็นชาวกาลิลี และสำเนียงของท่านก็บอกเช่นนั้น”
71But he began to curse and to swear, saying; I know not this man of whom you speak.
71แต่เขาเริ่มสาปแช่งและสาบานว่า “ข้าพเจ้าไม่รู้จักชายคนนี้ที่พวกคุณพูดถึง!”
72And immediately the cock crew again. And Peter remembered the word that Jesus had said unto him: Before the cock crow twice, thou shalt thrice deny me. And he began to weep.
72ไก่ขันเป็นครั้งที่สอง เปโตรนึกถึงคำที่พระเยซูกล่าวกับเขาว่า “ก่อนไก่ขันสองครั้ง ท่านจะปฏิเสธเราสามครั้ง” เมื่อคิดถึงเรื่องนั้น เขาก็ร้องไห้
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.