Markus 14
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Und nach zwei Tagen war Ostern und die Tage der süßen Brote. Und die Hohenpriester und Schriftgelehrten suchten, wie sie ihn mit List griffen und töteten.
1อีกสองวันจะถึงเทศกาลปัสกาและเทศกาลขนมปังไร้เชื้อ หัวหน้าปุโรหิตและพวกอาลักษณ์หาทางจับพระองค์ด้วยอุบายและฆ่าเสีย
2Sie sprachen aber: Ja nicht auf das Fest, daß nicht ein Aufruhr im Volk werde!
2เพราะพวกเขาพูดว่า “อย่าทำในช่วงเทศกาล มิฉะนั้นประชาชนอาจก่อจลาจล”
3Und da er zu Bethanien war in Simons, des Aussätzigen, Hause und saß zu Tische, da kam ein Weib, die hatte ein Glas mit ungefälschtem und köstlichem Nardenwasser, und sie zerbrach das Glas und goß es auf sein Haupt.
3ขณะที่พระองค์อยู่ที่เบธานี ในบ้านของซีโมนผู้เป็นโรคเรื้อน และกำลังนั่งอยู่ที่โต๊ะอาหาร มีหญิงคนหนึ่งถือขวดอะลาบาสเตอร์ที่บรรจุน้ำมันหอมจากนาร์ดบริสุทธิ์ราคาแพงมากเข้ามา นางทุบขวดแล้วเทน้ำมันหอมลงบนศีรษะของพระองค์
4Da waren etliche, die wurden unwillig und sprachen: Was soll doch diese Vergeudung?
4แต่บางคนไม่พอใจ และพูดกันว่า “ทำไมจึงทำให้น้ำมันหอมนี้สูญเปล่า?
5Man könnte das Wasser um mehr denn dreihundert Groschen verkauft haben und es den Armen geben. Und murrten über sie.
5เพราะน้ำมันหอมนี้ขายได้มากกว่าสามร้อยเดนาริอุส แล้วเอาเงินให้คนยากจนก็ได้” พวกเขาจึงบ่นว่านาง
6Jesus aber sprach: Laßt sie mit Frieden! Was bekümmert ihr sie? Sie hat ein gutes Werk an mir getan.
6แต่พระเยซูกล่าวว่า “ปล่อยนางเถอะ ทำไมพวกคุณจึงรบกวนนาง? นางได้ทำสิ่งดีแก่เรา
7Ihr habt allezeit Arme bei euch, und wenn ihr wollt, könnt ihr ihnen Gutes tun; mich aber habt ihr nicht allezeit.
7เพราะพวกคุณมีคนยากจนอยู่กับพวกคุณเสมอ และเมื่อไรที่พวกคุณต้องการ ก็ทำดีแก่พวกเขาได้ แต่พวกคุณจะไม่มีเราอยู่ด้วยเสมอ
8Sie hat getan, was sie konnte; sie ist zuvorgekommen, meinen Leib zu salben zu meinem Begräbnis.
8นางทำสิ่งที่ทำได้ นางชโลมร่างกายของเราไว้ล่วงหน้าเพื่อการฝังศพ
9Wahrlich, ich sage euch: Wo dies Evangelium gepredigt wird in aller Welt, da wird man auch das sagen zu ihrem Gedächtnis, was sie jetzt getan hat.
9เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า ข่าวดีนี้จะถูกประกาศไปที่ใดทั่วโลก สิ่งที่หญิงคนนี้ทำก็จะถูกกล่าวถึงที่นั่น เพื่อระลึกถึงนาง”
10Und Judas Ischariot, einer von den Zwölfen, ging hin zu den Hohenpriestern, daß er ihn verriete.
10ยูดาสอิสคาริโอท ซึ่งเป็นหนึ่งในสิบสองคน ไปหาหัวหน้าปุโรหิต เพื่อจะมอบพระองค์ให้พวกเขา
11Da sie das hörten, wurden sie froh und verhießen, ihm Geld zu geben. Und er suchte, wie er ihn füglich verriete.
11เมื่อพวกเขาได้ยินเช่นนั้น ก็ดีใจ และสัญญาว่าจะให้เงินแก่เขา เขาจึงหาโอกาสเหมาะที่จะมอบพระองค์
12Und am ersten Tage der süßen Brote, da man das Osterlamm opferte, sprachen seine Jünger zu ihm: Wo willst du, daß wir hingehen und bereiten, daß du das Osterlamm essest?
12ในวันแรกของเทศกาลขนมปังไร้เชื้อ เมื่อพวกเขาถวายเครื่องบูชาปัสกา สาวกถามพระองค์ว่า “ท่านต้องการให้พวกเราไปเตรียมปัสกาให้ท่านรับประทานที่ไหน?”
13Und er sandte seiner Jünger zwei und sprach zu ihnen: Gehet hin in die Stadt, und es wird euch ein Mensch begegnen, der trägt einen Krug mit Wasser; folget ihm nach,
13พระองค์ส่งสาวกสองคนไป และกล่าวกับพวกเขาว่า “จงเข้าไปในเมือง แล้วจะมีชายคนหนึ่งถือเหยือกน้ำมาพบพวกคุณ จงตามเขาไป
14und wo er eingeht, da sprechet zu dem Hauswirt: Der Meister läßt dir sagen: Wo ist das Gasthaus, darin ich das Osterlamm esse mit meinen Jüngern?
14เขาเข้าไปที่ไหน ก็ให้บอกเจ้าของบ้านที่นั่นว่า ‘อาจารย์ถามว่า “ห้องสำหรับแขกอยู่ที่ไหน ที่เราจะรับประทานปัสกากับสาวกของเรา?”’
15Und er wird euch einen großen Saal zeigen, der mit Polstern versehen und bereit ist; daselbst richtet für uns zu.
15เขาจะพาพวกคุณไปดูห้องใหญ่ชั้นบน ซึ่งจัดเครื่องเรือนและเตรียมพร้อมแล้ว จงเตรียมปัสกาให้พวกเราที่นั่น”
16Und die Jünger gingen aus und kamen in die Stadt und fanden's, wie er ihnen gesagt hatte, und bereiteten das Osterlamm.
16สาวกออกไปและเข้าเมือง พบทุกสิ่งตามที่พระองค์บอก แล้วพวกเขาก็เตรียมปัสกา
17Am Abend aber kam er mit den Zwölfen.
17เมื่อถึงเวลาเย็น พระองค์มาพร้อมกับสิบสองคน
18Und als sie zu Tische saßen und aßen, sprach Jesus: Wahrlich, ich sage euch: Einer unter euch, der mit mir isset, wird mich verraten.
18ขณะที่พวกเขานั่งรับประทานอาหารอยู่ พระเยซูกล่าวว่า “เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า คนหนึ่งในพวกคุณจะทรยศเรา คือคนที่กำลังกินอาหารกับเรา”
19Und sie wurden traurig und sagten zu ihm, einer nach dem anderen: Bin ich's? und der andere: Bin ich's?
19พวกเขาเริ่มเศร้าใจ และถามพระองค์ทีละคนว่า “คงไม่ใช่ข้าพเจ้าใช่ไหม?” และอีกคนก็ถามว่า “คงไม่ใช่ข้าพเจ้าใช่ไหม?”
20Er antwortete und sprach zu ihnen: Einer aus den Zwölfen, der mit mir in die Schüssel taucht.
20พระองค์ตอบพวกเขาว่า “คือคนหนึ่งในสิบสองคน คนที่จิ้มอาหารในชามเดียวกับเรา
21Zwar des Menschen Sohn geht hin, wie von ihm geschrieben steht; weh aber dem Menschen, durch welchen des Menschen Sohn verraten wird. Es wäre demselben Menschen besser, daß er nie geboren wäre.
21เพราะบุตรมนุษย์จะจากไปตามที่มีเขียนไว้ถึงเขา แต่วิบัติแก่คนที่ทรยศบุตรมนุษย์! สำหรับคนนั้น ถ้าไม่ได้เกิดมาก็ยังดีกว่า”
22Und indem sie aßen, nahm Jesus das Brot, dankte und brach's und gab's ihnen und sprach: Nehmet, esset; das ist mein Leib.
22ขณะที่พวกเขากำลังกินอยู่ พระเยซูหยิบขนมปัง กล่าวคำอวยพร หักขนมปังและส่งให้พวกเขา แล้วกล่าวว่า “รับไปกิน นี่คือกายของเรา”
23Und nahm den Kelch, dankte und gab ihnen den; und sie tranken alle daraus.
23พระองค์หยิบถ้วย กล่าวขอบพระคุณ แล้วส่งให้พวกเขา ทุกคนก็ดื่มจากถ้วยนั้น
24Und er sprach zu ihnen: Das ist mein Blut des neuen Testamentes, das für viele vergossen wird.
24พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “นี่คือโลหิตของเรา คือโลหิตแห่งพันธสัญญาใหม่ ซึ่งหลั่งออกเพื่อคนจำนวนมาก
25Wahrlich, ich sage euch, daß ich hinfort nicht trinken werde vom Gewächs des Weinstocks bis auf den Tag, da ich's neu trinke in dem Reich Gottes.
25เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า เราจะไม่ดื่มจากผลของเถาองุ่นอีก จนถึงวันที่เราจะดื่มใหม่ในอาณาจักรของพระเจ้า”
26Und da sie den Lobgesang gesprochen hatten, gingen sie hinaus an den Ölberg.
26เมื่อพวกเขาร้องเพลงสรรเสริญแล้ว ก็ออกไปยังภูเขามะกอกเทศ
27Und Jesus sprach zu ihnen: Ihr werdet euch in dieser Nacht alle an mir ärgern; denn es steht geschrieben: “Ich werde den Hirten schlagen, und die Schafe werden sich zerstreuen.”
27พระเยซูกล่าวกับพวกเขาว่า “พวกคุณทุกคนจะสะดุดล้มเพราะเราในคืนนี้ เพราะมีเขียนไว้ว่า ‘เราจะตีผู้เลี้ยงแกะ และแกะจะกระจัดกระจายไป’
28Wenn ich aber auferstehe, will ich vor euch hingehen nach Galiläa.
28แต่หลังจากเราฟื้นขึ้นจากความตายแล้ว เราจะไปยังกาลิลีก่อนพวกคุณ”
29Petrus aber sagte zu ihm: Und wenn sie sich alle ärgerten, so wollte doch ich mich nicht ärgern.
29แต่เปโตรกล่าวกับพระองค์ว่า “แม้ทุกคนจะสะดุดล้ม แต่ข้าพเจ้าจะไม่สะดุดล้ม”
30Und Jesus sprach zu ihm: Wahrlich, ich sage dir: Heute, in dieser Nacht, ehe denn der Hahn zweimal kräht, wirst du mich dreimal verleugnen.
30พระเยซูกล่าวกับเขาว่า “เราบอกความจริงแก่ท่านว่า ในวันนี้ คืนนี้เอง ก่อนไก่ขันสองครั้ง ท่านจะปฏิเสธเราสามครั้ง”
31Er aber redete noch weiter: Ja, wenn ich mit dir auch sterben müßte, wollte ich dich doch nicht verleugnen. Desgleichen sagten sie alle.
31แต่เขายืนยันหนักแน่นยิ่งขึ้นว่า “แม้ข้าพเจ้าจะต้องตายกับท่าน ข้าพเจ้าก็จะไม่ปฏิเสธท่าน” ทุกคนก็พูดเช่นเดียวกัน
32Und sie kamen zu einem Hofe mit Namen Gethsemane. Und er sprach zu seinen Jüngern: Setzet euch hier, bis ich hingehe und bete.
32พวกเขามาถึงสถานที่แห่งหนึ่งชื่อเกทเสมนี พระองค์กล่าวกับสาวกว่า “นั่งอยู่ที่นี่ ขณะที่เราอธิษฐาน”
33Und nahm Petrus und Jakobus und Johannes und fing an, zu zittern und zu zagen.
33พระองค์พาเปโตร ยากอบ และยอห์นไปด้วย แล้วเริ่มทุกข์ใจและหนักใจอย่างยิ่ง
34Und sprach zu ihnen: Meine Seele ist betrübt bis an den Tod; bleibet hier und wachet!
34พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “จิตใจของเราเศร้าอย่างยิ่ง จนแทบจะตาย จงอยู่ที่นี่และเฝ้าระวัง”
35Und ging ein wenig weiter, fiel auf die Erde und betete, daß, wenn es möglich wäre, die Stunde vorüberginge,
35พระองค์เดินต่อไปอีกเล็กน้อย ล้มลงกับพื้น และอธิษฐานว่า ถ้าเป็นไปได้ ขอให้เวลานั้นผ่านพ้นไปจากพระองค์
36und sprach: Abba, mein Vater, es ist dir alles möglich; überhebe mich dieses Kelchs; doch nicht, was ich will, sondern was du willst!
36พระองค์กล่าวว่า “อับบา พระบิดา ทุกสิ่งเป็นไปได้สำหรับพระองค์ โปรดเอาถ้วยนี้ไปจากเรา แต่อย่าให้เป็นตามที่เราต้องการ ให้เป็นตามที่พระองค์ต้องการ”
37Und kam und fand sie schlafend und sprach zu Petrus: Simon, schläfst du? Vermochtest du nicht eine Stunde zu wachen?
37พระองค์กลับมา และพบพวกเขากำลังหลับ จึงกล่าวกับเปโตรว่า “ซีโมน ท่านหลับอยู่หรือ? ท่านเฝ้าระวังสักหนึ่งชั่วโมงไม่ได้หรือ?
38Wachet und betet, daß ihr nicht in Versuchung fallet! Der Geist ist willig; aber das Fleisch ist schwach.
38จงเฝ้าระวังและอธิษฐาน เพื่อจะไม่เข้าสู่การทดลอง จิตวิญญาณเต็มใจก็จริง แต่ร่างกายอ่อนแอ”
39Und ging wieder hin und betete und sprach dieselben Worte.
39พระองค์จากไปอีกครั้ง และอธิษฐาน โดยกล่าวคำเดิม
40Und kam wieder und fand sie abermals schlafend; denn ihre Augen waren voll Schlafs, und sie wußten nicht, was sie ihm antworteten.
40เมื่อพระองค์กลับมาอีก ก็พบพวกเขากำลังหลับ เพราะตาของพวกเขาหนักมาก และไม่รู้ว่าจะตอบพระองค์อย่างไร
41Und er kam zum drittenmal und sprach zu ihnen: Ach, wollt ihr nun schlafen und ruhen? Es ist genug; die Stunde ist gekommen. Siehe, des Menschen Sohn wird überantwortet in der Sünder Hände.
41พระองค์มาครั้งที่สาม และกล่าวกับพวกเขาว่า “ตอนนี้พวกคุณนอนต่อและพักเถอะ พอแล้ว เวลานั้นมาถึงแล้ว ดูสิ บุตรมนุษย์กำลังถูกทรยศ และถูกมอบไว้ในมือของคนบาป
42Stehet auf, laßt uns gehen. Siehe, der mich verrät, ist nahe!
42ลุกขึ้น! ไปกันเถอะ ดูสิ คนที่ทรยศเรามาใกล้แล้ว”
43Und alsbald, da er noch redete, kam herzu Judas, der Zwölf einer, und eine große Schar mit ihm, mit Schwertern und mit Stangen von den Hohenpriestern und Schriftgelehrten und Ältesten.
43ทันทีนั้น ขณะที่พระองค์ยังพูดอยู่ ยูดาส หนึ่งในสิบสองคน ก็มาถึง พร้อมกับฝูงชนที่ถือดาบและไม้ตะบอง ซึ่งหัวหน้าปุโรหิต พวกอาลักษณ์ และพวกผู้อาวุโสส่งมา
44Und der Verräter hatte ihnen ein Zeichen gegeben und gesagt: Welchen ich küssen werde, der ist's; den greifet und führet ihn sicher.
44คนที่ทรยศพระองค์ได้ให้สัญญาณแก่พวกเขาไว้ว่า “เราจูบใคร คนนั้นแหละ จงจับเขา และคุมตัวเขาไปอย่างแน่นหนา”
45Und da er kam, trat er alsbald zu ihm und sprach zu ihm: Rabbi, Rabbi! und küßte ihn.
45เมื่อยูดาสมาถึง เขาก็ตรงเข้าไปหาพระองค์ทันที และกล่าวว่า “รับบี! รับบี!” แล้วจูบพระองค์
46Die aber legten ihre Hände an ihn und griffen ihn.
46พวกเขาเข้าจับพระองค์และคุมตัวไว้
47Einer aber von denen, die dabeistanden, zog sein Schwert aus und schlug des Hohenpriesters Knecht und hieb ihm ein Ohr ab.
47คนหนึ่งในบรรดาผู้ที่ยืนอยู่ใกล้ ๆ ชักดาบออก ฟันคนรับใช้ของมหาปุโรหิต และตัดหูของเขาขาด
48Und Jesus antwortete und sprach zu ihnen: Ihr seid ausgegangen wie zu einem Mörder mit Schwertern und Stangen, mich zu fangen.
48พระเยซูกล่าวกับพวกเขาว่า “พวกคุณออกมาพร้อมดาบและไม้ตะบองเพื่อจับเรา เหมือนมาจับโจรหรือ?
49Ich bin täglich bei euch im Tempel gewesen und habe gelehrt, und ihr habt mich nicht gegriffen, aber auf daß die Schrift erfüllt werde.
49เราอยู่กับพวกคุณทุกวัน สอนอยู่ในพระวิหาร และพวกคุณไม่ได้จับเรา แต่เรื่องนี้เกิดขึ้นเพื่อให้พระคัมภีร์สำเร็จ”
50Und die Jünger verließen ihn alle und flohen.
50ทุกคนละทิ้งพระองค์และหนีไป
51Und es war ein Jüngling, der folgte ihm nach, der war mit Leinwand bekleidet auf der bloßen Haut; und die Jünglinge griffen ihn.
51มีชายหนุ่มคนหนึ่งติดตามพระองค์ เขามีเพียงผ้าลินินคลุมกายเปลือยอยู่ พวกชายหนุ่มจับเขา
52Er aber ließ die Leinwand fahren und floh bloß von ihnen.
52แต่เขาทิ้งผ้าลินินไว้ และหนีจากพวกเขาไปทั้งเปลือย
53Und sie führten Jesus zu dem Hohenpriester, dahin zusammengekommen waren alle Hohenpriester und Ältesten und Schriftgelehrten.
53พวกเขานำพระเยซูไปหามหาปุโรหิต หัวหน้าปุโรหิต พวกผู้อาวุโส และพวกอาลักษณ์ทั้งหมดมารวมกันที่นั่น
54Petrus aber folgte ihm nach von ferne bis hinein in des Hohenpriesters Palast; und er war da und saß bei den Knechten und wärmte sich bei dem Licht.
54เปโตรติดตามพระองค์ไปห่าง ๆ จนเข้าไปถึงลานของมหาปุโรหิต เขานั่งอยู่กับพวกเจ้าหน้าที่ และผิงไฟให้อบอุ่น
55Aber die Hohenpriester und der ganze Rat suchten Zeugnis wider Jesum, auf daß sie ihn zum Tode brächten, und fanden nichts.
55หัวหน้าปุโรหิตและสมาชิกสภาทั้งหมดหาพยานที่จะกล่าวหาพระเยซู เพื่อจะประหารพระองค์ แต่หาไม่ได้
56Viele gaben falsch Zeugnis wider ihn; aber ihr Zeugnis stimmte nicht überein.
56เพราะมีหลายคนเป็นพยานเท็จกล่าวหาพระองค์ แต่คำให้การของพวกเขาไม่ตรงกัน
57Und etliche standen auf und gaben falsch Zeugnis wider ihn und sprachen:
57บางคนลุกขึ้นเป็นพยานเท็จกล่าวหาพระองค์ว่า
58Wir haben gehört, daß er sagte: Ich will den Tempel, der mit Händen gemacht ist, abbrechen und in drei Tagen einen anderen bauen, der nicht mit Händen gemacht sei.
58“พวกเราได้ยินเขาพูดว่า ‘เราจะทำลายพระวิหารนี้ที่สร้างด้วยมือ และภายในสามวัน เราจะสร้างอีกหลังหนึ่งที่ไม่ได้สร้างด้วยมือ’”
59Aber ihr Zeugnis stimmte noch nicht überein.
59ถึงอย่างนั้น คำให้การของพวกเขาก็ยังไม่ตรงกัน
60Und der Hohepriester stand auf, trat mitten unter sie und fragte Jesum und sprach: Antwortest du nichts zu dem, was diese wider dich zeugen?
60มหาปุโรหิตยืนขึ้นกลางที่ประชุม และถามพระเยซูว่า “ท่านไม่ตอบอะไรเลยหรือ? คนเหล่านี้เป็นพยานกล่าวหาท่านเรื่องอะไร?”
61Er aber schwieg still und antwortete nichts. Da fragte ihn der Hohepriester abermals und sprach zu ihm: Bist du Christus, der Sohn des Hochgelobten?
61แต่พระองค์นิ่งเงียบ และไม่ตอบอะไร มหาปุโรหิตถามพระองค์อีกว่า “ท่านคือพระคริสต์ พระบุตรขององค์ผู้เป็นที่สรรเสริญหรือ?”
62Jesus aber sprach: Ich bin's; und ihr werdet sehen des Menschen Sohn sitzen zur rechten Hand der Kraft und kommen mit des Himmels Wolken.
62พระเยซูกล่าวว่า “เราเป็น และพวกคุณจะเห็นบุตรมนุษย์นั่งทางขวาขององค์ผู้ทรงฤทธิ์ และมาพร้อมกับหมู่เมฆบนฟ้า”
63Da zerriß der Hohepriester seinen Rock und sprach: Was bedürfen wir weiter Zeugen?
63มหาปุโรหิตฉีกเสื้อผ้าของตน และกล่าวว่า “พวกเรายังต้องการพยานอะไรอีก?
64Ihr habt gehört die Gotteslästerung. Was dünkt euch? Sie aber verdammten ihn alle, daß er des Todes schuldig wäre.
64พวกคุณได้ยินคำหมิ่นประมาทพระเจ้าแล้ว! พวกคุณคิดอย่างไร?” ทุกคนตัดสินว่าพระองค์สมควรตาย
65Da fingen an etliche, ihn zu verspeien und zu verdecken sein Angesicht und ihn mit Fäusten zu schlagen und zu ihm zu sagen: Weissage uns! Und die Knechte schlugen ihn ins Angesicht.
65บางคนเริ่มถ่มน้ำลายใส่พระองค์ ปิดหน้าพระองค์ และชกพระองค์ พร้อมกับพูดว่า “พยากรณ์สิ!” พวกเจ้าหน้าที่ก็ตบพระองค์ด้วยฝ่ามือ
66Und Petrus war unten im Hof. Da kam eine von des Hohenpriesters Mägden;
66ขณะที่เปโตรอยู่ในลานด้านล่าง สาวใช้คนหนึ่งของมหาปุโรหิตเดินมา
67und da sie sah Petrus sich wärmen, schaute sie ihn an und sprach: Und du warst auch mit Jesus von Nazareth.
67เมื่อเห็นเปโตรกำลังผิงไฟ นางมองเขาและกล่าวว่า “ท่านก็อยู่กับเยซูชาวนาซาเร็ธด้วย!”
68Er leugnete aber und sprach: Ich kenne ihn nicht, weiß auch nicht, was du sagst. Und er ging hinaus in den Vorhof; und der Hahn krähte.
68แต่เขาปฏิเสธว่า “ข้าพเจ้าไม่รู้และไม่เข้าใจว่าท่านพูดเรื่องอะไร” แล้วเขาออกไปที่เฉลียง และไก่ก็ขัน
69Und die Magd sah ihn und hob abermals an, zu sagen denen, die dabeistanden: Dieser ist deren einer.
69สาวใช้เห็นเขา และเริ่มบอกคนที่ยืนอยู่ที่นั่นอีกว่า “คนนี้เป็นคนหนึ่งในพวกเขา”
70Und er leugnete abermals. Und nach einer kleinen Weile sprachen abermals zu Petrus, die dabeistanden: Wahrlich, du bist deren einer; denn du bist ein Galiläer, und deine Sprache lautet gleich also.
70แต่เขาปฏิเสธอีก หลังจากนั้นไม่นาน คนที่ยืนอยู่ใกล้ ๆ กล่าวกับเปโตรอีกว่า “ท่านเป็นคนหนึ่งในพวกเขาแน่ เพราะท่านเป็นชาวกาลิลี และสำเนียงของท่านก็บอกเช่นนั้น”
71Er aber fing an, sich zu verfluchen und zu schwören: Ich kenne den Menschen nicht, von dem ihr sagt.
71แต่เขาเริ่มสาปแช่งและสาบานว่า “ข้าพเจ้าไม่รู้จักชายคนนี้ที่พวกคุณพูดถึง!”
72Und der Hahn krähte zum andernmal. Da gedachte Petrus an das Wort, das Jesus zu ihm sagte: Ehe der Hahn zweimal kräht, wirst du mich dreimal verleugnen. Und er hob an, zu weinen.
72ไก่ขันเป็นครั้งที่สอง เปโตรนึกถึงคำที่พระเยซูกล่าวกับเขาว่า “ก่อนไก่ขันสองครั้ง ท่านจะปฏิเสธเราสามครั้ง” เมื่อคิดถึงเรื่องนั้น เขาก็ร้องไห้
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.