Markus 15
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Und bald am Morgen hielten die Hohenpriester einen Rat mit den Ältesten und Schriftgelehrten, dazu der ganze Rat, und banden Jesum und führten ihn hin und überantworteten ihn dem Pilatus.
1ทันทีที่ถึงเวลาเช้า หัวหน้าปุโรหิต พร้อมกับพวกผู้อาวุโส พวกอาลักษณ์ และสมาชิกสภาทั้งหมดปรึกษากัน แล้วมัดพระเยซู พาออกไป และมอบพระองค์ให้ปีลาต
2Und Pilatus fragte ihn: Bist du der König der Juden? Er antwortete aber und sprach zu ihm: Du sagst es.
2ปีลาตถามพระองค์ว่า “ท่านคือกษัตริย์ของชาวยิวหรือ?” พระองค์ตอบว่า “ท่านพูดเอง”
3Und die Hohenpriester beschuldigten ihn hart.
3หัวหน้าปุโรหิตกล่าวหาพระองค์หลายเรื่อง
4Pilatus aber fragte ihn abermals und sprach: Antwortest du nichts? Siehe, wie hart sie dich verklagen!
4ปีลาตถามพระองค์อีกว่า “ท่านไม่ตอบอะไรเลยหรือ? ดูสิ พวกเขาเป็นพยานกล่าวหาท่านตั้งหลายเรื่อง!”
5Jesus aber antwortete nichts mehr, also daß sich auch Pilatus verwunderte.
5แต่พระเยซูไม่ตอบอะไรอีก ทำให้ปีลาตประหลาดใจ
6Er pflegte aber ihnen auf das Osterfest einen Gefangenen loszugeben, welchen sie begehrten.
6ในช่วงเทศกาล ปีลาตเคยปล่อยนักโทษคนหนึ่งให้ประชาชน ตามที่พวกเขาขอ
7Es war aber einer, genannt Barabbas, gefangen mit den Aufrührern, die im Aufruhr einen Mord begangen hatten.
7มีชายคนหนึ่งชื่อบารับบัส ถูกคุมขังอยู่กับพวกกบฏ ซึ่งได้ฆ่าคนในการก่อกบฏ
8Und das Volk ging hinauf und bat, daß er täte, wie er pflegte.
8ฝูงชนร้องเสียงดัง และเริ่มขอให้ปีลาตทำตามที่เขาเคยทำให้พวกเขา
9Pilatus aber antwortete ihnen: Wollt ihr, daß ich euch den König der Juden losgebe?
9ปีลาตตอบว่า “พวกคุณต้องการให้เราปล่อยกษัตริย์ของชาวยิวให้หรือ?”
10Denn er wußte, daß ihn die Hohenpriester aus Neid überantwortet hatten.
10เพราะเขารู้ว่าหัวหน้าปุโรหิตมอบพระเยซูให้เขาเพราะความอิจฉา
11Aber die Hohenpriester reizten das Volk, das er ihnen viel lieber den Barabbas losgäbe.
11แต่หัวหน้าปุโรหิตยุยงฝูงชน ให้ขอปีลาตปล่อยบารับบัสแทน
12Pilatus aber antwortete wiederum und sprach zu ihnen: Was wollt ihr denn, daß ich tue dem, den ihr beschuldigt, er sei der König der Juden?
12ปีลาตถามพวกเขาอีกว่า “ถ้าอย่างนั้น เราควรทำอย่างไรกับคนที่พวกคุณเรียกว่ากษัตริย์ของชาวยิว?”
13Sie schrieen abermals: Kreuzige ihn!
13พวกเขาร้องอีกว่า “ตรึงเขาบนกางเขน!”
14Pilatus aber sprach zu ihnen: Was hat er Übles getan? Aber sie schrieen noch viel mehr: Kreuzige ihn!
14ปีลาตถามว่า “ทำไม? เขาทำความชั่วอะไร?” แต่พวกเขายิ่งร้องดังขึ้นว่า “ตรึงเขาบนกางเขน!”
15Pilatus aber gedachte, dem Volk genugzutun, und gab ihnen Barabbas los, und geißelte Jesum und überantwortete ihn, daß er gekreuzigt würde.
15ปีลาตต้องการเอาใจฝูงชน จึงปล่อยบารับบัสให้พวกเขา และหลังจากสั่งให้เฆี่ยนพระเยซูแล้ว ก็มอบพระองค์ให้นำไปตรึงบนกางเขน
16Die Kriegsknechte aber führten ihn hinein in das Richthaus und riefen zusammen die ganze Schar
16พวกทหารนำพระองค์เข้าไปในลาน ซึ่งเรียกว่าปราเอโทเรียม และเรียกทหารทั้งกองมารวมกัน
17und zogen ihm einen Purpur an und flochten eine dornene Krone und setzten sie ihm auf,
17พวกเขาเอาเสื้อคลุมสีม่วงสวมให้พระองค์ สานมงกุฎหนาม และสวมไว้บนศีรษะพระองค์
18und fingen an, ihn zu grüßen: Gegrüßet seist du, der Juden König!
18พวกเขาเริ่มกล่าวคำนับพระองค์ว่า “ขอกษัตริย์ของชาวยิวจงเจริญ!”
19Und schlugen ihm das Haupt mit dem Rohr und verspeiten ihn und fielen auf die Kniee und beteten ihn an.
19พวกเขาเอาไม้อ้อตีศีรษะพระองค์ ถ่มน้ำลายใส่ และคุกเข่าคำนับพระองค์
20Und da sie ihn verspottet hatten, zogen sie ihm den Purpur aus und zogen seine eigenen Kleider an und führten ihn aus, daß sie ihn kreuzigten.
20เมื่อเยาะเย้ยพระองค์เสร็จแล้ว พวกเขาถอดเสื้อคลุมสีม่วงออก และเอาเสื้อผ้าของพระองค์เองสวมให้ แล้วนำพระองค์ออกไปเพื่อตรึงบนกางเขน
21Und zwangen einen, mit Namen Simon von Kyrene, der vom Felde kam (der ein Vater war des Alexander und Rufus), daß er sein Kreuz trüge.
21พวกเขาบังคับชายคนหนึ่งที่เดินผ่านมา คือซีโมนชาวไซรีน ซึ่งมาจากชนบท และเป็นบิดาของอเล็กซานเดอร์กับรูฟัส ให้แบกกางเขนของพระองค์
22Und sie brachten ihn an die Stätte Golgatha, das ist verdolmetscht: Schädelstätte.
22พวกเขานำพระองค์มายังสถานที่ชื่อกลโกธา ซึ่งแปลว่า “สถานที่แห่งกะโหลกศีรษะ”
23Und sie gaben ihm Myrrhe im Wein zu trinken; und er nahm's nicht zu sich.
23พวกเขาเอาเหล้าองุ่นผสมมดยอบให้พระองค์ดื่ม แต่พระองค์ไม่รับ
24Und da sie ihn gekreuzigt hatten, teilten sie seine Kleider und warfen das Los darum, wer etwas bekäme.
24เมื่อตรึงพระองค์บนกางเขนแล้ว พวกเขาแบ่งเสื้อผ้าของพระองค์กัน โดยจับสลากว่าใครจะได้ส่วนไหน
25Und es war um die dritte Stunde, da sie ihn kreuzigten.
25เวลานั้นเป็นชั่วโมงที่สาม เมื่อพวกเขาตรึงพระองค์บนกางเขน
26Und es war oben über ihm geschrieben was man ihm schuld gab, nämlich: Der König der Juden.
26ข้อหาที่เขียนติดไว้เหนือพระองค์คือ “กษัตริย์ของชาวยิว”
27Und sie kreuzigten mit ihm zwei Mörder, einen zu seiner Rechten und einen zur Linken.
27พวกเขาตรึงโจรสองคนพร้อมกับพระองค์ คนหนึ่งทางขวา และอีกคนหนึ่งทางซ้าย
28Da ward die Schrift erfüllet, die da sagt: “Er ist unter die Übeltäter gerechnet.”
28พระคัมภีร์ก็สำเร็จ ที่กล่าวว่า “เขาถูกนับรวมกับผู้ละเมิด”
29Und die vorübergingen, lästerten ihn und schüttelten ihre Häupter und sprachen: Pfui dich, wie fein zerbrichst du den Tempel und baust ihn in drei Tagen!
29คนที่เดินผ่านไปมากล่าวหมิ่นประมาทพระองค์ ส่ายศีรษะ และพูดว่า “ฮ้า! เจ้าคนที่จะทำลายพระวิหารและสร้างขึ้นใหม่ในสามวัน
30Hilf dir nun selber und steig herab vom Kreuz!
30จงช่วยตัวเอง และลงจากกางเขนเสีย!”
31Desgleichen die Hohenpriester verspotteten ihn untereinander samt den Schriftgelehrten und sprachen: Er hat anderen geholfen, und kann sich selber nicht helfen.
31หัวหน้าปุโรหิตกับพวกอาลักษณ์ก็เยาะเย้ยพระองค์กันเองเช่นกัน โดยพูดว่า “เขาช่วยคนอื่นได้ แต่ช่วยตัวเองไม่ได้
32Ist er Christus und König in Israel, so steige er nun vom Kreuz, daß wir sehen und glauben. Und die mit ihm gekreuzigt waren, schmähten ihn auch.
32ให้พระคริสต์ กษัตริย์ของอิสราเอล ลงจากกางเขนเดี๋ยวนี้ เพื่อพวกเราจะได้เห็นและเชื่อเขา” คนที่ถูกตรึงพร้อมกับพระองค์ก็ด่าว่าพระองค์ด้วย
33Und nach der sechsten Stunde ward eine Finsternis über das ganze Land bis um die neunte Stunde.
33เมื่อถึงชั่วโมงที่หก ความมืดก็ปกคลุมทั่วแผ่นดินจนถึงชั่วโมงที่เก้า
34Und um die neunte Stunde rief Jesus laut und sprach: “Eli, Eli lama asabthani? das ist verdolmetscht: Mein Gott, mein Gott, warum hast du mich verlassen?
34เมื่อถึงชั่วโมงที่เก้า พระเยซูร้องเสียงดังว่า “เอโลอี เอโลอี ลามา สะบักธานี?” ซึ่งแปลว่า “พระเจ้าของเรา พระเจ้าของเรา ทำไมพระองค์ทอดทิ้งเรา?”
35Und etliche, die dabeistanden, da sie es hörten, sprachen sie: Siehe er ruft den Elia.
35บางคนที่ยืนอยู่ใกล้ ๆ เมื่อได้ยิน ก็พูดว่า “ดูสิ เขากำลังเรียกเอลียาห์”
36Da lief einer und füllte einen Schwamm mit Essig und steckte ihn auf ein Rohr und tränkte ihn und sprach: Halt, laßt sehen, ob Elia komme und ihn herabnehme.
36คนหนึ่งวิ่งไป เอาฟองน้ำชุบน้ำส้มสายชูจนเต็ม เสียบไว้ที่ปลายไม้อ้อ แล้วส่งให้พระองค์ดื่ม พร้อมกับพูดว่า “ปล่อยไว้ก่อน ดูกันว่าเอลียาห์จะมาเอาเขาลงหรือไม่”
37Aber Jesus schrie laut und verschied.
37พระเยซูร้องเสียงดัง แล้วสิ้นลมหายใจ
38Und der Vorhang im Tempel zerriß in zwei Stücke von obenan bis untenaus.
38ม่านในพระวิหารฉีกออกเป็นสองส่วน ตั้งแต่บนลงล่าง
39Der Hauptmann aber, der dabeistand ihm gegenüber und sah, daß er mit solchem Geschrei verschied, sprach: Wahrlich, dieser Mensch ist Gottes Sohn gewesen!
39เมื่อนายร้อยที่ยืนอยู่ตรงข้ามพระองค์เห็นว่าพระองค์ร้องเช่นนี้และสิ้นลมหายใจ เขาก็กล่าวว่า “ชายคนนี้เป็นพระบุตรของพระเจ้าจริง ๆ!”
40Und es waren auch Weiber da, die von ferne solches sahen; unter welchen war Maria Magdalena und Maria, Jakobus des Kleinen und des Joses Mutter, und Salome,
40มีหญิงหลายคนมองดูอยู่แต่ไกล ในพวกนางมีมารีย์ชาวมักดาลา มารีย์มารดาของยากอบผู้น้อยและโยเสส และสาโลเม
41die ihm auch nachgefolgt waren, da er in Galiläa war, und gedient hatten, und viele andere, die mit ihm hinauf gen Jerusalem gegangen waren.
41เมื่อพระองค์อยู่ในกาลิลี หญิงเหล่านี้ติดตามและรับใช้พระองค์ และยังมีหญิงอื่น ๆ อีกหลายคนที่ขึ้นมายังเยรูซาเล็มพร้อมกับพระองค์
42Und am Abend, dieweil es der Rüsttag war, welcher ist der Vorsabbat,
42เมื่อถึงเวลาเย็น เนื่องจากวันนั้นเป็นวันเตรียม คือวันก่อนวันสะบาโต
43kam Joseph von Arimathia, ein ehrbarer Ratsherr, welcher auch auf das Reich Gottes wartete. Der wagte es und ging hinein zu Pilatus und bat um den Leichnam Jesu.
43โยเซฟชาวอาริมาเธีย สมาชิกสภาคนสำคัญ ซึ่งกำลังรอคอยอาณาจักรของพระเจ้าเช่นกัน มาถึง เขากล้าเข้าไปหาปีลาต และขอศพของพระเยซู
44Pilatus aber verwunderte sich, daß er schon tot war, und rief den Hauptmann und fragte ihn, ob er schon lange gestorben wäre.
44ปีลาตประหลาดใจที่ได้ยินว่าพระองค์ตายแล้ว จึงเรียกนายร้อยมา และถามว่าพระองค์ตายมานานแล้วหรือ
45Und als er's erkundet von dem Hauptmann, gab er Joseph den Leichnam.
45เมื่อรู้จากนายร้อยแล้ว เขาก็มอบศพให้โยเซฟ
46Und er kaufte eine Leinwand und nahm ihn ab und wickelte ihn in die Leinwand und legte ihn in ein Grab, das war in einen Felsen gehauen, und wälzte einen Stein vor des Grabes Tür.
46โยเซฟซื้อผ้าลินิน แล้วเอาพระองค์ลงจากกางเขน พันด้วยผ้าลินิน และวางไว้ในอุโมงค์ฝังศพที่เจาะไว้ในศิลา จากนั้นกลิ้งก้อนหินมาปิดปากอุโมงค์ฝังศพ
47Aber Maria Magdalena und Maria, des Joses Mutter, schauten zu, wo er hingelegt ward.
47มารีย์ชาวมักดาลาและมารีย์มารดาของโยเสสเห็นว่าพระองค์ถูกวางไว้ที่ไหน
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.