Markus 3
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Und er ging abermals in die Schule. Und es war da ein Mensch, der hatte eine verdorrte Hand.
1พระองค์เข้าไปในธรรมศาลาอีกครั้ง ที่นั่นมีชายคนหนึ่งมือข้างหนึ่งลีบ
2Und sie lauerten darauf, ob er auch am Sabbat ihn heilen würde, auf daß sie eine Sache wider ihn hätten.
2พวกเขาจับตาดูพระองค์ว่าจะรักษาชายคนนั้นในวันสะบาโตหรือไม่ เพื่อจะได้กล่าวหาพระองค์
3Und er sprach zu dem Menschen mit der verdorrten Hand: Tritt hervor!
3พระองค์กล่าวกับชายที่มือลีบว่า “ลุกขึ้นยืน”
4Und er sprach zu ihnen: Soll man am Sabbat Gutes tun oder Böses tun, das Leben erhalten oder töten? Sie aber schwiegen still.
4แล้วพระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “ในวันสะบาโต อนุญาตให้ทำความดีหรือทำร้าย? ช่วยชีวิตหรือฆ่า?” แต่พวกเขานิ่งเงียบ
5Und er sah sie umher an mit Zorn und ward betrübt über ihr verstocktes Herz und sprach zu dem Menschen: Strecke deine Hand aus! Und er streckte sie aus; und die Hand ward ihm gesund wie die andere.
5พระองค์มองไปรอบ ๆ ด้วยความโกรธ และเศร้าใจเพราะใจของพวกเขาแข็งกระด้าง แล้วกล่าวกับชายคนนั้นว่า “ยื่นมือออกมา” เขาก็ยื่นมือออก และมือของเขาก็กลับเป็นปกติดีเหมือนอีกข้าง
6Und die Pharisäer gingen hinaus und hielten alsbald einen Rat mit des Herodes Dienern über ihn, wie sie ihn umbrächten.
6พวกฟาริสีออกไป และวางแผนร่วมกับพวกเฮโรเดียนทันทีว่าจะกำจัดพระองค์อย่างไร
7Aber Jesus entwich mit seinen Jüngern an das Meer; und viel Volks folgte ihm nach aus Galiläa und aus Judäa
7พระเยซูถอยไปที่ทะเลพร้อมกับสาวกของพระองค์ ฝูงชนจำนวนมากจากแคว้นกาลิลีและแคว้นยูเดียติดตามพระองค์
8und von Jerusalem und aus Idumäa und von jenseits des Jordans, und die um Tyrus und Sidon wohnen, eine große Menge, die seine Taten hörten, und kamen zu ihm.
8รวมทั้งผู้คนจากเยรูซาเล็ม อิดูเมอา อีกฟากหนึ่งของแม่น้ำจอร์แดน และบริเวณเมืองไทระกับไซดอน เมื่อฝูงชนจำนวนมากได้ยินถึงสิ่งยิ่งใหญ่ที่พระองค์ทำ พวกเขาก็มาหาพระองค์
9Und er sprach zu seinen Jüngern, daß sie ihm ein Schifflein bereit hielten um des Volkes willen, daß sie ihn nicht drängten.
9พระองค์บอกสาวกให้เตรียมเรือลำเล็กไว้ใกล้ ๆ เพื่อไม่ให้ฝูงชนเบียดพระองค์
10Denn er heilte ihrer viele, also daß ihn überfielen alle, die geplagt waren, auf daß sie ihn anrührten.
10เพราะพระองค์รักษาคนจำนวนมาก จนผู้ที่มีโรคต่าง ๆ พากันเบียดเสียดเข้าหาพระองค์ เพื่อจะได้แตะพระองค์
11Und wenn ihn die unsauberen Geister sahen, fielen sie vor ihm nieder, schrieen und sprachen: Du bist Gottes Sohn!
11ทุกครั้งที่วิญญาณที่ไม่บริสุทธิ์เห็นพระองค์ พวกมันก็หมอบลงต่อหน้าพระองค์และร้องว่า “ท่านคือพระบุตรของพระเจ้า!”
12Und er bedrohte sie hart, daß sie ihn nicht offenbar machten.
12พระองค์กำชับพวกมันอย่างเข้มงวดไม่ให้เปิดเผยเรื่องพระองค์
13Und er ging auf einen Berg und rief zu sich, welche er wollte, und die gingen hin zu ihm.
13พระองค์ขึ้นไปบนภูเขา และเรียกคนที่พระองค์ต้องการให้มาหา แล้วพวกเขาก็มาหาพระองค์
14Und er ordnete die Zwölf, daß sie bei ihm sein sollten und daß er sie aussendete, zu predigen,
14พระองค์แต่งตั้งสิบสองคน เพื่อให้พวกเขาอยู่กับพระองค์ และเพื่อจะส่งพวกเขาออกไปประกาศ
15und daß sie Macht hätten, die Seuchen zu heilen und die Teufel auszutreiben.
15ทั้งให้มีอำนาจรักษาโรคและขับปีศาจ
16Und gab Simon den Namen Petrus;
16คือ ซีโมน ซึ่งพระองค์ให้ชื่อว่า เปโตร
17und Jakobus, den Sohn des Zebedäus, und Johannes, den Bruder des Jakobus, und gab ihnen den Namen Bnehargem, das ist gesagt: Donnerskinder;
17ยากอบลูกของเศเบดี และยอห์นพี่น้องของยากอบ ซึ่งพระองค์ให้ชื่อว่า โบอาเนอร์เกส หมายความว่า “บุตรแห่งฟ้าร้อง”
18und Andreas und Philippus und Bartholomäus und Matthäus und Thomas und Jakobus, des Alphäus Sohn, und Thaddäus und Simon von Kana
18อันดรูว์ ฟีลิป บารโธโลมิว มัทธิว โธมัส ยากอบลูกของอัลเฟอัส ธัดเดอัส ซีโมนผู้เป็นเซโลเต
19und Judas Ischariot, der ihn verriet.
19และยูดาสอิสคาริโอท ผู้ซึ่งทรยศพระองค์ แล้วพระองค์ก็เข้าไปในบ้านหลังหนึ่ง
20Und sie kamen nach Hause, und da kam abermals das Volk zusammen, also daß sie nicht Raum hatten, zu essen.
20ฝูงชนมารวมกันอีก จนพวกเขาไม่สามารถแม้แต่จะกินอาหาร
21Und da es die Seinen hörten, gingen sie aus und wollten ihn halten; denn sie sprachen: Er ist von Sinnen.
21เมื่อคนใกล้ชิดของพระองค์ได้ยินเรื่องนี้ พวกเขาก็ออกไปจับตัวพระองค์ เพราะพวกเขาพูดว่า “เขาเสียสติไปแล้ว”
22Die Schriftgelehrten aber, die von Jerusalem herabgekommen waren, sprachen: Er hat den Beelzebub, und durch den obersten Teufel treibt er die Teufel aus.
22พวกอาลักษณ์ที่ลงมาจากเยรูซาเล็มกล่าวว่า “เขามีเบเอลเซบูลอยู่ในตัว” และ “เขาขับปีศาจโดยอำนาจของเจ้าแห่งปีศาจ”
23Und er rief sie zusammen und sprach zu ihnen in Gleichnissen: Wie kann ein Satan den anderen austreiben?
23พระองค์เรียกพวกเขามา และกล่าวกับพวกเขาเป็นอุปมาว่า “ซาตานจะขับซาตานออกได้อย่างไร?
24Wenn ein Reich mit sich selbst uneins wird, kann es nicht bestehen.
24ถ้าอาณาจักรหนึ่งแตกแยกกันเอง อาณาจักรนั้นก็ตั้งอยู่ไม่ได้
25Und wenn ein Haus mit sich selbst uneins wird, kann es nicht bestehen.
25ถ้าบ้านหนึ่งแตกแยกกันเอง บ้านนั้นก็ตั้งอยู่ไม่ได้
26Setzt sich nun der Satan wider sich selbst und ist mit sich selbst uneins, so kann er nicht bestehen, sondern es ist aus mit ihm.
26ถ้าซาตานลุกขึ้นต่อสู้กับตัวเองและแตกแยกกัน เขาก็ตั้งอยู่ไม่ได้ แต่ถึงจุดจบ
27Es kann niemand einem Starken in sein Haus fallen und seinen Hausrat rauben, es sei denn, daß er zuvor den Starken binde und alsdann sein Haus beraube.
27ไม่มีใครเข้าไปในบ้านของคนที่มีกำลังมากและปล้นทรัพย์ของเขาได้ เว้นแต่จะมัดคนนั้นเสียก่อน แล้วจึงจะปล้นบ้านของเขาได้
28Wahrlich, ich sage euch: Alle Sünden werden vergeben den Menschenkindern, auch die Gotteslästerungen, womit sie Gott lästern;
28“เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า บาปทุกอย่างของมนุษย์จะได้รับการยกโทษ รวมทั้งคำหมิ่นประมาทต่าง ๆ ที่พวกเขากล่าว
29wer aber den Heiligen Geist lästert, der hat keine Vergebung ewiglich, sondern ist schuldig des ewigen Gerichts.
29แต่ผู้ใดกล่าวหมิ่นประมาทพระวิญญาณบริสุทธิ์ ผู้นั้นจะไม่มีวันได้รับการยกโทษ แต่ต้องรับโทษชั่วนิรันดร์”
30Denn sie sagten: Er hat einen unsauberen Geist.
30ที่พระองค์กล่าวเช่นนี้ก็เพราะพวกเขาพูดว่า “เขามีวิญญาณที่ไม่บริสุทธิ์สิงอยู่”
31Und es kam seine Mutter und seine Brüder und standen draußen, schickten zu ihm und ließen ihn rufen.
31แม่และพี่น้องของพระองค์มาถึง พวกเขายืนอยู่ข้างนอก และส่งคนเข้าไปเรียกพระองค์
32Und das Volk saß um ihn. Und sie sprachen zu ihm: Siehe, deine Mutter und deine Brüder draußen fragen nach dir.
32ฝูงชนนั่งอยู่รอบพระองค์ พวกเขาบอกพระองค์ว่า “ดูสิ แม่ พี่น้องชาย และพี่น้องหญิง ของท่านอยู่ข้างนอกกำลังตามหาท่าน”
33Und er antwortete ihnen und sprach: Wer ist meine Mutter und meine Brüder?
33พระองค์ตอบว่า “แม่ของเราและพี่น้องของเราคือใคร?”
34Und er sah rings um sich auf die Jünger, die im Kreise saßen, und sprach: Siehe, das ist meine Mutter und meine Brüder!
34แล้วพระองค์มองไปรอบ ๆ ที่คนซึ่งนั่งอยู่รอบพระองค์ และกล่าวว่า “ดูสิ นี่คือแม่และพี่น้องของเรา!
35Denn wer Gottes Willen tut, der ist mein Bruder und meine Schwester und meine Mutter.
35เพราะผู้ใดทำตามพระประสงค์ของพระเจ้า ผู้นั้นคือพี่น้องชาย พี่น้องหญิง และแม่ของเรา”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.