Genesis 21
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1And the Lord visited Sara, as he had promised: and fulfilled what he had spoken.
1И Господ походи Сару, као што беше рекао и учини Господ Сари као што беше казао.
2And she conceived and bore a son in her old age, at the time that God had foretold her.
2Јер затрудне и роди Сара Авраму сина у старости његовој у исто време кад каза Господ.
3And Abraham called the name of his son, whom Sara bore him, Isaac.
3И Аврам надеде име сину који му се роди, ког му роди Сара, Исак.
4And he circumcised him the eighth day, as God had commanded him,
4И обреза Аврам сина свог Исака кад би од осам дана, као што му заповеди Бог.
5When he was a hundred years old: for at this age of his father was Isaac born.
5А Авраму беше сто година кад му се роди син Исак.
6And Sara said: God hath made a laughter for me: whosoever shall hear of it will laugh with me.
6А Сара рече: Бог ми учини смех; ко год чује, смејаће ми се.
7And again she said: Who would believe that Abraham should hear that Sara gave suck to a son, whom she bore to him in his old age.
7И рече: Ко би рекао Авраму да ће Сара дојити децу? Ипак му родих сина у старости његовој.
8And the child grew and was weaned: and Abraham made a great feast on the day of his weaning.
8А кад дете дорасте да се одбије од сисе, учини Аврам велику гозбу онај дан кад одбише Исака од сисе.
9And when Sara had seen the son of Agar the Egyptian playing with Isaac her son, she said to Abraham:
9И Сара виде сина Агаре Мисирке, која га роди Авраму, где се подсмева;
10Cast out this bondwoman, and her son: for the son of the bondwoman shall not be heir with my son Isaac.
10па рече Авраму: Отерај ову робињу са сином њеним, јер син ове робиње неће бити наследник с мојим сином, с Исаком.
11Abraham took this grievously for his son.
11А то Авраму би врло криво ради сина његовог.
12And God said to him: Let it not seem grievous to thee for the boy, and for thy bondwoman: in all that Sara hath said to thee, hearken to her voice: for in Isaac shall thy seed be called.
12Али Бог рече Авраму: Немој да ти је криво ради детета и ради робиње твоје. Шта ти је год казала Сара, послушај; јер ће ти се у Исаку семе прозвати.
13But I will make the son also of the bondwoman a great nation, because he is thy seed.
13Али ћу и од сина робињиног учинити народ, јер је твоје семе.
14So Abraham rose up in the morning, and taking bread and a bottle of water, put it upon her shoulder, and delivered the boy, and sent her away. And she departed, and wandered in the wilderness of Bersabee.
14И Аврам устав ујутру рано, узе хлеба и мешину воде, и даде Агари метнувши јој на леђа, и дете, и отпусти је. А она отишавши луташе по пустињи вирсавској.
15And when the water in the bottle was spent, she cast the boy under one of the trees that were there.
15А кад неста воде у мешини, она баци дете под једно дрво,
16And she went her way, and sat over against him a great way off as far as a bow can carry, for she said: I will not see the boy die: and sitting over against, she lifted up her voice and wept.
16па отиде колико се може стрелом добацити, и седе према њему; јер говораше: Да не гледам како ће умрети дете. И седећи према њему стаде гласно плакати.
17And God heard the voice of the boy: and an angel of God called to Agar from heaven, saying: What art thou doing, Agar? fear not: for God hath heard the voice of the boy, from the place wherein he is.
17А Бог чу глас детињи, и анђео Божји викну с неба Агару, и рече јој: Шта ти је Агаро? Не бој се, јер Бог чу глас детињи оданде где је.
18Arise, take up the boy, and hold him by the hand: for I will make him a great nation.
18Устани, дигни дете и узми га у наручје; јер ћу од њега учинити велик народ.
19And God opened her eyes: and she saw a well of water, and went and filled the bottle, and gave the boy to drink.
19И Бог јој отвори очи, те угледа студенац; и отишавши напуни мешину воде, и напоји дете.
20And God was with him: and he grew, and dwelt in the wilderness, and became a young man, an archer.
20И Бог беше с дететом, те одрасте, и живеше у пустињи и поста стрелац.
21And he dwelt in the wilderness of Pharan, and his mother took a wife for him out of the land of Egypt.
21А живеше у пустињи Фарану. И мати га ожени из земље мисирске.
22At the same time Abimelech, and Phicol the general of his army said to Abraham: God is with thee in all that thou dost.
22У то време рече Авимелех и Фихол војвода његов Авраму говорећи: Бог је с тобом у свему што радиш.
23Swear therefore by God, that thou wilt not hurt me, nor my posterity, nor my stock: but according to the kindness that I have done to thee, thou shalt do to me, and to the land wherein thou hast lived a stranger.
23Закуни ми се сада Богом да нећеш преварити мене ни сина мог ни унука мог него да ћеш добро онако како сам ја теби чинио и ти чинити мени и земљи у којој си дошљак.
24And Abraham said: I will swear.
24А Аврам рече: Хоћу се заклети.
25And he reproved Abimelech for a well of water, which his servants had taken away by force.
25Али Аврам прекори Авимелеха за студенац, који узеше на силу слуге Авимелехове.
26And Abimelech answered: I knew not who did this thing: and thou didst not tell me, and I heard not of it till today.
26А Авимелех рече: Не знам ко је то учинио; нити ми ти каза, нити чух до данас.
27And Abraham took sheep and oxen and gave them to Abimelech: and both of them made a league.
27Тада Аврам узе оваца и говеда, и даде Авимелеху, и ухвати веру међу собом.
28And Abraham set apart seven ewe lambs of the flock.
28А Аврам одлучи седам јагањаца из стада.
29And Abimelech said to him: What mean these seven ewe lambs which thou hast set apart?
29А Авимелех рече Авраму: Шта ће оно седам јагањаца што си одлучио?
30But he said: Thou shalt take seven ewe lambs at my hand: that they may be a testimony for me, that I dug this well.
30А он одговори: Да примиш из моје руке оно седам јагањаца, да ми буде сведочанство да сам ја ископао овај студенац.
31Therefore that place was called Bersabee: because there both of them did swear.
31Отуда се прозва оно место Вирсавеја, јер се онде заклеше обојица.
32And they made a league for the well of oath.
32Тако ухватише веру на Вирсавеји. Тада се диже Авимелех и Фихол војвода његов, и вратише се у земљу филистејску.
33And Abimelech, and Phicol the general of his army arose and returned to the land of the Palestines. But Abraham planted a grove in Bersabee, and there called upon the name of the Lord God eternal.
33А Аврам посади луг на Вирсавеји, и онде призва име Господа Бога Вечног.
34And he was a sojourner in the land of the Palestines many days.
34И Аврам живеше као дошљак у земљи филистејској много времена.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.