Römer 12
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Ich ermahne euch nun, liebe Brüder, durch die Barmherzigkeit Gottes, daß ihr eure Leiber begebet zum Opfer, das da lebendig, heilig und Gott wohlgefällig sei, welches sei euer vernünftiger Gottesdienst.
1เพราะฉะนั้น พี่น้อง ข้าพเจ้าขอร้องพวกคุณ โดยความเมตตาทั้งหลายของพระเจ้า ให้ถวายร่างกายของพวกคุณเป็นเครื่องบูชาที่มีชีวิต บริสุทธิ์ และเป็นที่พอใจของพระเจ้า ซึ่งเป็นการรับใช้ทางจิตวิญญาณของพวกคุณ
2Und stellet euch nicht dieser Welt gleich, sondern verändert euch durch die Erneuerung eures Sinnes, auf daß ihr prüfen möget, welches da sei der gute, wohlgefällige und vollkommene Gotteswille.
2อย่าคล้อยตามแบบของโลกนี้ แต่จงรับการเปลี่ยนแปลงโดยการฟื้นฟูจิตใจของพวกคุณ เพื่อพวกคุณจะพิสูจน์ได้ว่า ความประสงค์ของพระเจ้าคืออะไร คือสิ่งที่ดี เป็นที่พอใจ และสมบูรณ์
3Denn ich sage euch durch die Gnade, die mir gegeben ist, jedermann unter euch, daß niemand weiter von sich halte, als sich's gebührt zu halten, sondern daß er von sich mäßig halte, ein jeglicher, nach dem Gott ausgeteilt hat das Maß des Glaubens.
3เพราะโดยพระคุณที่ประทานแก่ข้าพเจ้า ข้าพเจ้าขอบอกทุกคนในพวกคุณว่า อย่าคิดว่าตนเองสำคัญเกินกว่าที่ควร แต่จงคิดถึงตนเองอย่างมีสติ ตามส่วนของความเชื่อที่พระเจ้าทรงแบ่งให้แต่ละคน
4Denn gleicherweise als wir in einem Leibe viele Glieder haben, aber alle Glieder nicht einerlei Geschäft haben,
4เพราะเช่นเดียวกับที่เรามีส่วนต่าง ๆ มากมายในร่างกายเดียว และทุกส่วนไม่ได้มีหน้าที่เหมือนกัน
5also sind wir viele ein Leib in Christus, aber untereinander ist einer des andern Glied,
5พวกเราซึ่งมีหลายคนก็เป็นร่างกายเดียวในพระคริสต์ และแต่ละคนก็เป็นส่วนหนึ่งของกันและกัน
6und haben mancherlei Gaben nach der Gnade, die uns gegeben ist.
6เรามีของประทานแตกต่างกันตามพระคุณที่ประทานแก่เรา ถ้าเป็นการเผยพระวจนะ ก็ให้เผยพระวจนะตามสัดส่วนของความเชื่อของเรา
7Hat jemand Weissagung, so sei sie dem Glauben gemäß. Hat jemand ein Amt, so warte er des Amts. Lehrt jemand, so warte er der Lehre.
7ถ้าเป็นการรับใช้ ก็ให้ทุ่มเทกับการรับใช้ ผู้สอนก็ให้ทุ่มเทกับการสอน
8Ermahnt jemand, so warte er des Ermahnens. Gibt jemand, so gebe er einfältig. Regiert jemand, so sei er sorgfältig. Übt jemand Barmherzigkeit, so tue er's mit Lust.
8ผู้หนุนใจก็จงหนุนใจ ผู้ให้ก็จงให้อย่างใจกว้าง ผู้ที่เป็นผู้นำก็จงนำด้วยความขยันเอาใจใส่ ผู้แสดงความเมตตาก็จงทำด้วยความยินดี
9Die Liebe sei nicht falsch. Hasset das Arge, hanget dem Guten an.
9ความรักต้องปราศจากความเสแสร้ง จงเกลียดชังสิ่งชั่วร้าย และยึดมั่นสิ่งที่ดี
10Die brüderliche Liebe untereinander sei herzlich. Einer komme dem andern mit Ehrerbietung zuvor.
10จงรักกันอย่างอบอุ่นฉันพี่น้อง และจงเป็นฝ่ายให้เกียรติผู้อื่นก่อน
11Seid nicht träge in dem, was ihr tun sollt. Seid brünstig im Geiste. Schicket euch in die Zeit.
11อย่าเฉื่อยชา จงขยันเอาใจใส่ จงร้อนรนในจิตวิญญาณ และรับใช้องค์พระผู้เป็นเจ้า
12Seid fröhlich in Hoffnung, geduldig in Trübsal, haltet an am Gebet.
12จงชื่นชมยินดีในความหวัง อดทนในความทุกข์ยาก และอธิษฐานอย่างสม่ำเสมอ
13Nehmet euch der Notdurft der Heiligen an. Herberget gern.
13จงแบ่งปันแก่ผู้บริสุทธิ์เมื่อพวกเขาขัดสน และขวนขวายต้อนรับแขก
14Segnet, die euch verfolgen; segnet und fluchet nicht.
14จงอวยพรคนที่ข่มเหงพวกคุณ จงอวยพร อย่าสาปแช่ง
15Freut euch mit den Fröhlichen und weint mit den Weinenden.
15จงชื่นชมยินดีกับคนที่ชื่นชมยินดี และร้องไห้กับคนที่ร้องไห้
16Habt einerlei Sinn untereinander. Trachtet nicht nach hohen Dingen, sondern haltet euch herunter zu den Niedrigen.
16จงมีใจเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน อย่ามุ่งหาสิ่งสูงส่ง แต่จงคบหากับคนต่ำต้อย อย่าคิดว่าตนเองฉลาด
17Haltet euch nicht selbst für klug. Vergeltet niemand Böses mit Bösem. Fleißigt euch der Ehrbarkeit gegen jedermann.
17อย่าตอบแทนความชั่วด้วยความชั่วแก่ใคร จงคำนึงถึงสิ่งที่น่านับถือในสายตาของทุกคน
18Ist es möglich, soviel an euch ist, so habt mit allen Menschen Frieden.
18ถ้าเป็นไปได้ และเท่าที่ขึ้นอยู่กับพวกคุณ จงอยู่อย่างสงบสุขกับทุกคน
19Rächet euch selber nicht, meine Liebsten, sondern gebet Raum dem Zorn Gottes; denn es steht geschrieben: “Die Rache ist mein; ich will vergelten, spricht der HERR.”
19ท่านที่รัก อย่าแก้แค้นด้วยตนเอง แต่จงหลีกทางให้ความโกรธของพระเจ้า เพราะมีเขียนไว้ว่า “การแก้แค้นเป็นของเรา เราจะตอบแทน องค์พระผู้เป็นเจ้ากล่าว”
20So nun deinen Feind hungert, so speise ihn; dürstet ihn, so tränke ihn. Wenn du das tust, so wirst du feurige Kohlen auf sein Haupt sammeln.
20เพราะฉะนั้น “ถ้าศัตรูของท่านหิว จงให้เขากิน ถ้าเขากระหาย จงให้เขาดื่ม เพราะเมื่อทำเช่นนี้ ท่านจะกองถ่านไฟไว้บนศีรษะของเขา”
21Laß dich nicht das Böse überwinden, sondern überwinde das Böse mit Gutem.
21อย่าให้ความชั่วชนะท่าน แต่จงชนะความชั่วด้วยความดี
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.