Römer 11
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1So sage ich nun: Hat denn Gott sein Volk verstoßen? Das sei ferne! Denn ich bin auch ein Israeliter von dem Samen Abrahams, aus dem Geschlecht Benjamin.
1ถ้าเช่นนั้น ข้าพเจ้าถามว่า พระเจ้าทรงปฏิเสธประชากรของพระองค์หรือ ไม่มีทางเป็นอย่างนั้น! เพราะข้าพเจ้าเองก็เป็นชาวอิสราเอล เป็นเชื้อสายของอับราฮัม จากเผ่าเบนยามิน
2Gott hat sein Volk nicht verstoßen, welches er zuvor ersehen hat. Oder wisset ihr nicht, was die Schrift sagt von Elia, wie er tritt vor Gott wider Israel und spricht:
2พระเจ้าไม่ได้ทรงปฏิเสธประชากรของพระองค์ ผู้ที่พระองค์ทรงรู้จักล่วงหน้า หรือพวกคุณไม่รู้หรือว่า พระคัมภีร์กล่าวถึงเอลียาห์อย่างไร ตอนที่เขากล่าวฟ้องอิสราเอลต่อพระเจ้าว่า
3“HERR, sie haben deine Propheten getötet und deine Altäre zerbrochen; und ich bin allein übriggeblieben, und sie stehen mir nach meinem Leben”?
3“องค์พระผู้เป็นเจ้า พวกเขาฆ่าผู้เผยพระวจนะของพระองค์ และทำลายแท่นบูชาของพระองค์ ข้าพเจ้าเหลืออยู่คนเดียว และพวกเขายังตามเอาชีวิตข้าพเจ้า”
4Aber was sagt die göttliche Antwort? “Ich habe mir lassen übrig bleiben siebentausend Mann, die nicht haben ihre Kniee gebeugt vor dem Baal.”
4แต่พระเจ้าทรงตอบเขาอย่างไร “เราได้เก็บคนไว้สำหรับเราเองเจ็ดพันคน ซึ่งไม่เคยคุกเข่าต่อบาอัล”
5Also gehet es auch jetzt zu dieser Zeit mit diesen, die übriggeblieben sind nach der Wahl der Gnade.
5เช่นเดียวกัน ในเวลาปัจจุบันนี้ก็ยังมีคนที่เหลืออยู่ ตามการทรงเลือกโดยพระคุณ
6Ist's aber aus Gnaden, so ist's nicht aus Verdienst der Werke; sonst würde Gnade nicht Gnade sein. Ist's aber aus Verdienst der Werke, so ist die Gnade nichts; sonst wäre Verdienst nicht Verdienst.
6และถ้าเป็นโดยพระคุณ ก็ไม่ใช่โดยการกระทำอีกต่อไป มิฉะนั้น พระคุณก็ไม่ใช่พระคุณ แต่ถ้าเป็นโดยการกระทำ ก็ไม่ใช่โดยพระคุณอีกต่อไป มิฉะนั้น การกระทำก็ไม่ใช่การกระทำ
7Wie denn nun? Was Israel sucht, das erlangte es nicht; die Auserwählten aber erlangten es. Die andern sind verstockt,
7ถ้าเช่นนั้น เป็นอย่างไร สิ่งที่อิสราเอลแสวงหา พวกเขาไม่ได้รับ แต่ผู้ที่ทรงเลือกได้รับ ส่วนคนที่เหลือถูกทำให้ใจแข็งกระด้าง
8wie geschrieben steht: “Gott hat ihnen gegeben eine Geist des Schlafs, Augen, daß sie nicht sehen, und Ohren, daß sie nicht hören, bis auf den heutigen Tag.”
8ดังที่มีเขียนไว้ว่า “พระเจ้าประทานวิญญาณแห่งความมึนชาแก่พวกเขา มีตาแต่มองไม่เห็น มีหูแต่ฟังไม่ได้ยิน จนถึงวันนี้”
9Und David spricht: “Laß ihren Tisch zu einem Strick werden und zu einer Berückung und zum Ärgernis und ihnen zur Vergeltung.
9ดาวิดกล่าวว่า “ขอให้โต๊ะอาหารของพวกเขากลายเป็นบ่วง กับดัก สิ่งที่ทำให้สะดุด และการลงโทษตอบแทนแก่พวกเขา
10Verblende ihre Augen, daß sie nicht sehen, und beuge ihren Rücken allezeit.”
10ขอให้ตาของพวกเขามืดลง เพื่อพวกเขาจะมองไม่เห็น และให้หลังของพวกเขาค้อมอยู่เสมอ”
11So sage ich nun: Sind sie darum angelaufen, daß sie fallen sollten? Das sei ferne! Sondern aus ihrem Fall ist den Heiden das Heil widerfahren, auf daß sie denen nacheifern sollten.
11ถ้าเช่นนั้น ข้าพเจ้าถามว่า พวกเขาสะดุดเพื่อจะล้มลงหรือ ไม่มีทางเป็นอย่างนั้น! แต่เพราะการล้มของพวกเขา ความรอดจึงมาถึงคนต่างชาติ เพื่อกระตุ้นให้พวกเขาอิจฉา
12Denn so ihr Fall der Welt Reichtum ist, und ihr Schade ist der Heiden Reichtum, wie viel mehr, wenn ihre Zahl voll würde?
12ถ้าการล้มของพวกเขาเป็นความมั่งคั่งของโลก และความสูญเสียของพวกเขาเป็นความมั่งคั่งของคนต่างชาติ แล้วความบริบูรณ์ของพวกเขาจะยิ่งกว่านั้นสักเพียงใด
13Mit euch Heiden rede ich; denn dieweil ich der Heiden Apostel bin, will ich mein Amt preisen,
13ข้าพเจ้ากำลังพูดกับพวกคุณที่เป็นคนต่างชาติ ในเมื่อข้าพเจ้าเป็นอัครทูตไปหาคนต่างชาติ ข้าพเจ้าจึงยกย่องงานรับใช้ของข้าพเจ้า
14ob ich möchte die, so mein Fleisch sind, zu eifern reizen und ihrer etliche selig machen.
14เผื่อว่าข้าพเจ้าจะกระตุ้นญาติพี่น้องทางสายเลือดของข้าพเจ้าให้อิจฉา และช่วยบางคนในพวกเขาให้รอด
15Denn so ihre Verwerfung der Welt Versöhnung ist, was wird ihre Annahme anders sein als Leben von den Toten?
15เพราะถ้าการปฏิเสธพวกเขาทำให้โลกคืนดี แล้วการยอมรับพวกเขาจะเป็นอะไรได้ นอกจากชีวิตจากความตาย
16Ist der Anbruch heilig, so ist auch der Teig heilig; und so die Wurzel heilig ist, so sind auch die Zweige heilig.
16ถ้าผลแรกบริสุทธิ์ แป้งทั้งก้อนก็บริสุทธิ์ และถ้ารากบริสุทธิ์ กิ่งทั้งหลายก็บริสุทธิ์
17Ob aber nun etliche von den Zweigen ausgebrochen sind und du, da du ein wilder Ölbaum warst, bist unter sie gepfropft und teilhaftig geworden der Wurzel und des Safts im Ölbaum,
17แต่ถ้ากิ่งบางกิ่งถูกหักออก และท่าน ซึ่งเป็นกิ่งมะกอกป่า ถูกต่อกิ่งเข้าไปท่ามกลางกิ่งเหล่านั้น และได้มีส่วนร่วมกับพวกเขาในรากและความอุดมสมบูรณ์ของต้นมะกอก
18so rühme dich nicht wider die Zweige. Rühmst du dich aber wider sie, so sollst du wissen, daß du die Wurzel nicht trägst, sondern die Wurzel trägt dich.
18ก็อย่าอวดตัวข่มกิ่งเหล่านั้น แต่ถ้าท่านอวดตัว จงจำไว้ว่า ไม่ใช่ท่านที่ค้ำจุนราก แต่รากต่างหากที่ค้ำจุนท่าน
19So sprichst du: Die Zweige sind ausgebrochen, das ich hineingepfropft würde.
19แล้วท่านจะพูดว่า “กิ่งเหล่านั้นถูกหักออก เพื่อเราจะถูกต่อกิ่งเข้าไป”
20Ist wohl geredet! Sie sind ausgebrochen um ihres Unglaubens willen; du stehst aber durch den Glauben. Sei nicht stolz, sondern fürchte dich.
20จริงอยู่ พวกเขาถูกหักออกเพราะความไม่เชื่อ ส่วนท่านยืนอยู่ได้เพราะความเชื่อ อย่าหยิ่งผยอง แต่จงเกรงกลัว
21Hat Gott die natürlichen Zweige nicht verschont, daß er vielleicht dich auch nicht verschone.
21เพราะถ้าพระเจ้าไม่ทรงละเว้นกิ่งตามธรรมชาติ พระองค์ก็จะไม่ทรงละเว้นท่านเช่นกัน
22Darum schau die Güte und den Ernst Gottes: den Ernst an denen, die gefallen sind, die Güte aber an dir, sofern du an der Güte bleibst; sonst wirst du auch abgehauen werden.
22เพราะฉะนั้น จงพิจารณาความดีงามและความเข้มงวดของพระเจ้า ต่อคนที่ล้มลง คือความเข้มงวด แต่ต่อท่าน คือความดีงาม ถ้าท่านยังคงอยู่ในความดีงามของพระองค์ มิฉะนั้น ท่านก็จะถูกตัดออกด้วย
23Und jene, so nicht bleiben in dem Unglauben, werden eingepfropft werden; Gott kann sie wohl wieder einpfropfen.
23ส่วนพวกเขา ถ้าไม่คงอยู่ในความไม่เชื่อ ก็จะถูกต่อกิ่งเข้าไป เพราะพระเจ้าทรงสามารถต่อกิ่งพวกเขาเข้าไปอีก
24Denn so du aus dem Ölbaum, der von Natur aus wild war, bist abgehauen und wider die Natur in den guten Ölbaum gepropft, wie viel mehr werden die natürlichen eingepropft in ihren eigenen Ölbaum.
24เพราะถ้าท่านถูกตัดออกจากต้นมะกอกป่าตามธรรมชาติ และถูกต่อกิ่งเข้ากับต้นมะกอกดีโดยผิดธรรมชาติ ยิ่งกว่านั้นอีก กิ่งเหล่านี้ ซึ่งเป็นกิ่งตามธรรมชาติ จะถูกต่อกิ่งเข้ากับต้นมะกอกของตนเองได้ง่ายเพียงใด
25Ich will euch nicht verhalten, liebe Brüder, dieses Geheimnis (auf daß ihr nicht stolz seid): Blindheit ist Israel zum Teil widerfahren, so lange, bis die Fülle der Heiden eingegangen sei
25พี่น้อง ข้าพเจ้าอยากให้พวกคุณรู้ความลับนี้ เพื่อพวกคุณจะไม่คิดว่าตนเองฉลาด คืออิสราเอลมีใจแข็งกระด้างไปบางส่วน จนกว่าคนต่างชาติจะเข้ามาครบถ้วน
26und also das ganze Israel selig werde, wie geschrieben steht: “Es wird kommen aus Zion, der da erlöse und abwende das gottlose Wesen von Jakob.
26และเช่นนี้ อิสราเอลทั้งหมดจะได้รับความรอด ดังที่มีเขียนไว้ว่า “ผู้ช่วยกู้จะมาจากศิโยน และจะขจัดความไม่ยำเกรงพระเจ้าออกจากยาโคบ
27Und dies ist mein Testament mit ihnen, wenn ich ihre Sünden werde wegnehmen.”
27นี่คือพันธสัญญาของเรากับพวกเขา เมื่อเราจะเอาบาปของพวกเขาออกไป”
28Nach dem Evangelium sind sie zwar Feinde um euretwillen; aber nach der Wahl sind sie Geliebte um der Väter willen.
28ในเรื่องข่าวดี พวกเขาเป็นศัตรูเพื่อประโยชน์ของพวกคุณ แต่ในเรื่องการทรงเลือก พวกเขาเป็นที่รักเพราะเห็นแก่บรรพบุรุษ
29Gottes Gaben und Berufung können ihn nicht gereuen.
29เพราะของประทานและการทรงเรียกของพระเจ้าไม่มีวันถูกถอนคืน
30Denn gleicherweise wie auch ihr weiland nicht habt geglaubt an Gott, nun aber Barmherzigkeit überkommen habt durch ihren Unglauben,
30เพราะเมื่อก่อน พวกคุณไม่เชื่อฟังพระเจ้า แต่บัดนี้พวกคุณได้รับความเมตตาเพราะการไม่เชื่อฟังของพวกเขา
31also haben auch jene jetzt nicht wollen glauben an die Barmherzigkeit, die euch widerfahren ist, auf daß sie auch Barmherzigkeit überkommen.
31เช่นเดียวกัน บัดนี้พวกเขาก็ไม่เชื่อฟัง เพื่อว่าโดยความเมตตาที่พวกคุณได้รับ พวกเขาจะได้รับความเมตตาด้วย
32Denn Gott hat alle beschlossen unter den Unglauben, auf daß er sich aller erbarme.
32เพราะพระเจ้าทรงผูกมัดทุกคนไว้กับการไม่เชื่อฟัง เพื่อพระองค์จะทรงเมตตาทุกคน
33O welch eine Tiefe des Reichtums, beides, der Weisheit und Erkenntnis Gottes! Wie gar unbegreiflich sind sein Gerichte und unerforschlich seine Wege!
33โอ ความมั่งคั่งแห่งสติปัญญาและความรู้ของพระเจ้าช่างลึกซึ้งเพียงใด! การพิพากษาของพระองค์สุดจะหยั่งรู้ และหนทางของพระองค์เกินกว่าจะสืบค้นได้
34Denn wer hat des HERRN Sinn erkannt, oder wer ist sein Ratgeber gewesen?
34“เพราะใครเคยรู้ความคิดขององค์พระผู้เป็นเจ้า หรือใครเคยเป็นที่ปรึกษาของพระองค์”
35Oder wer hat ihm etwas zuvor gegeben, daß ihm werde wiedervergolten?
35“หรือใครเคยให้สิ่งใดแก่พระองค์ก่อน จนพระองค์ต้องตอบแทนเขาอีก”
36Denn von ihm und durch ihn und zu ihm sind alle Dinge. Ihm sei Ehre in Ewigkeit! Amen.
36เพราะทุกสิ่งมาจากพระองค์ ผ่านพระองค์ และมีไว้เพื่อพระองค์ ขอพระสิริมีแด่พระองค์ตลอดไป อาเมน
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.