Romains 12
Louis Segond 1910Translation
Louis Segond 1910
Freedom Bible (Thai)
1Je vous exhorte donc, frères, par les compassions de Dieu, à offrir vos corps comme un sacrifice vivant, saint, agréable à Dieu, ce qui sera de votre part un culte raisonnable.
1เพราะฉะนั้น พี่น้อง ข้าพเจ้าขอร้องพวกคุณ โดยความเมตตาทั้งหลายของพระเจ้า ให้ถวายร่างกายของพวกคุณเป็นเครื่องบูชาที่มีชีวิต บริสุทธิ์ และเป็นที่พอใจของพระเจ้า ซึ่งเป็นการรับใช้ทางจิตวิญญาณของพวกคุณ
2Ne vous conformez pas au siècle présent, mais soyez transformés par le renouvellement de l’intelligence, afin que vous discerniez quelle est la volonté de Dieu, ce qui est bon, agréable et parfait.
2อย่าคล้อยตามแบบของโลกนี้ แต่จงรับการเปลี่ยนแปลงโดยการฟื้นฟูจิตใจของพวกคุณ เพื่อพวกคุณจะพิสูจน์ได้ว่า ความประสงค์ของพระเจ้าคืออะไร คือสิ่งที่ดี เป็นที่พอใจ และสมบูรณ์
3Par la grâce qui m’a été donnée, je dis à chacun de vous de n’avoir pas de lui-même une trop haute opinion, mais de revêtir des sentiments modestes, selon la mesure de foi que Dieu a départie à chacun.
3เพราะโดยพระคุณที่ประทานแก่ข้าพเจ้า ข้าพเจ้าขอบอกทุกคนในพวกคุณว่า อย่าคิดว่าตนเองสำคัญเกินกว่าที่ควร แต่จงคิดถึงตนเองอย่างมีสติ ตามส่วนของความเชื่อที่พระเจ้าทรงแบ่งให้แต่ละคน
4Car, comme nous avons plusieurs membres dans un seul corps, et que tous les membres n’ont pas la même fonction,
4เพราะเช่นเดียวกับที่เรามีส่วนต่าง ๆ มากมายในร่างกายเดียว และทุกส่วนไม่ได้มีหน้าที่เหมือนกัน
5ainsi, nous qui sommes plusieurs, nous formons un seul corps en Christ, et nous sommes tous membres les uns des autres.
5พวกเราซึ่งมีหลายคนก็เป็นร่างกายเดียวในพระคริสต์ และแต่ละคนก็เป็นส่วนหนึ่งของกันและกัน
6Puisque nous avons des dons différents, selon la grâce qui nous a été accordée, que celui qui a le don de prophétie l’exerce selon l’analogie de la foi;
6เรามีของประทานแตกต่างกันตามพระคุณที่ประทานแก่เรา ถ้าเป็นการเผยพระวจนะ ก็ให้เผยพระวจนะตามสัดส่วนของความเชื่อของเรา
7que celui qui est appelé au ministère s’attache à son ministère; que celui qui enseigne s’attache à son enseignement,
7ถ้าเป็นการรับใช้ ก็ให้ทุ่มเทกับการรับใช้ ผู้สอนก็ให้ทุ่มเทกับการสอน
8et celui qui exhorte à l’exhortation. Que celui qui donne le fasse avec libéralité; que celui qui préside le fasse avec zèle; que celui qui pratique la miséricorde le fasse avec joie.
8ผู้หนุนใจก็จงหนุนใจ ผู้ให้ก็จงให้อย่างใจกว้าง ผู้ที่เป็นผู้นำก็จงนำด้วยความขยันเอาใจใส่ ผู้แสดงความเมตตาก็จงทำด้วยความยินดี
9Que la charité soit sans hypocrisie. Ayez le mal en horreur; attachez-vous fortement au bien.
9ความรักต้องปราศจากความเสแสร้ง จงเกลียดชังสิ่งชั่วร้าย และยึดมั่นสิ่งที่ดี
10Par amour fraternel, soyez pleins d’affection les uns pour les autres; par honneur, usez de prévenances réciproques.
10จงรักกันอย่างอบอุ่นฉันพี่น้อง และจงเป็นฝ่ายให้เกียรติผู้อื่นก่อน
11Ayez du zèle, et non de la paresse. Soyez fervents d’esprit. Servez le Seigneur.
11อย่าเฉื่อยชา จงขยันเอาใจใส่ จงร้อนรนในจิตวิญญาณ และรับใช้องค์พระผู้เป็นเจ้า
12Réjouissez-vous en espérance. Soyez patients dans l’affliction. Persévérez dans la prière.
12จงชื่นชมยินดีในความหวัง อดทนในความทุกข์ยาก และอธิษฐานอย่างสม่ำเสมอ
13Pourvoyez aux besoins des saints. Exercez l’hospitalité.
13จงแบ่งปันแก่ผู้บริสุทธิ์เมื่อพวกเขาขัดสน และขวนขวายต้อนรับแขก
14Bénissez ceux qui vous persécutent, bénissez et ne maudissez pas.
14จงอวยพรคนที่ข่มเหงพวกคุณ จงอวยพร อย่าสาปแช่ง
15Réjouissez-vous avec ceux qui se réjouissent; pleurez avec ceux qui pleurent.
15จงชื่นชมยินดีกับคนที่ชื่นชมยินดี และร้องไห้กับคนที่ร้องไห้
16Ayez les mêmes sentiments les uns envers les autres. N’aspirez pas à ce qui est élevé, mais laissez-vous attirer par ce qui est humble. Ne soyez point sages à vos propres yeux.
16จงมีใจเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน อย่ามุ่งหาสิ่งสูงส่ง แต่จงคบหากับคนต่ำต้อย อย่าคิดว่าตนเองฉลาด
17Ne rendez à personne le mal pour le mal. Recherchez ce qui est bien devant tous les hommes.
17อย่าตอบแทนความชั่วด้วยความชั่วแก่ใคร จงคำนึงถึงสิ่งที่น่านับถือในสายตาของทุกคน
18S’il est possible, autant que cela dépende de vous, soyez en paix avec tous les hommes.
18ถ้าเป็นไปได้ และเท่าที่ขึ้นอยู่กับพวกคุณ จงอยู่อย่างสงบสุขกับทุกคน
19Ne vous vengez point vous-mêmes, bien-aimés, mais laissez agir la colère; car il est écrit: A moi la vengeance, à moi la rétribution, dit le Seigneur.
19ท่านที่รัก อย่าแก้แค้นด้วยตนเอง แต่จงหลีกทางให้ความโกรธของพระเจ้า เพราะมีเขียนไว้ว่า “การแก้แค้นเป็นของเรา เราจะตอบแทน องค์พระผู้เป็นเจ้ากล่าว”
20Mais si ton ennemi a faim, donne-lui à manger; s’il a soif, donne-lui à boire; car en agissant ainsi, ce sont des charbons ardents que tu amasseras sur sa tête.
20เพราะฉะนั้น “ถ้าศัตรูของท่านหิว จงให้เขากิน ถ้าเขากระหาย จงให้เขาดื่ม เพราะเมื่อทำเช่นนี้ ท่านจะกองถ่านไฟไว้บนศีรษะของเขา”
21Ne te laisse pas vaincre par le mal, mais surmonte le mal par le bien.
21อย่าให้ความชั่วชนะท่าน แต่จงชนะความชั่วด้วยความดี
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.