4. Mose 9
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Und der HERR redete mit Mose in der Wüste Sinai im zweiten Jahr, nachdem sie aus Ägyptenland gezogen waren, im ersten Monat, und sprach:
1ในเดือนที่ 1 ของปีที่ 2 หลังจากชาวอิสราเอลออกจากดินแดนอียิปต์ พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสในถิ่นทุรกันดารซีนายว่า
2Laß die Kinder Israel Passah halten zu seiner Zeit,
2“ให้ชาวอิสราเอลถือปัสกาตามเวลาที่กำหนด
3am vierzehnten Tage dieses Monats gegen Abend; zu seiner Zeit sollen sie es halten nach aller seiner Satzung und seinem Recht.
3ในเวลาเย็นของวันที่ 14 เดือนนี้ พวกเจ้าต้องถือปัสกาตามเวลาที่กำหนด โดยทำตามข้อกำหนดและกฎระเบียบทั้งหมดของพิธีนี้”
4Und Mose redete mit den Kindern Israel, daß sie das Passah hielten.
4โมเสสจึงบอกชาวอิสราเอลให้ถือปัสกา
5Und sie hielten Passah am vierzehnten Tage des ersten Monats gegen Abend in der Wüste Sinai; alles, wie der HERR dem Mose geboten hatte, so taten die Kinder Israel.
5พวกเขาถือปัสกาในถิ่นทุรกันดารซีนาย เวลาเย็นของวันที่ 14 เดือนที่ 1 ชาวอิสราเอลทำตามทุกสิ่งที่พระยาห์เวห์ทรงบัญชาโมเสส
6Da waren etliche Männer unrein geworden an einem toten Menschen, daß sie nicht konnten Passah halten des Tages. Die traten vor Mose und Aaron desselben Tages
6แต่มีชายบางคนเป็นมลทินเพราะศพ จึงถือปัสกาในวันนั้นไม่ได้ พวกเขาจึงมาหาโมเสสและอาโรนในวันนั้น
7und sprachen zu ihm: Wir sind unrein geworden an einem toten Menschen; warum sollen wir geringer sein, daß wir unsere Gabe dem HERRN nicht bringen dürfen zu seiner Zeit unter den Kindern Israel?
7พวกเขาพูดกับโมเสสว่า “พวกเราเป็นมลทินเพราะศพ เหตุใดเราจึงถูกกีดกันไม่ให้ถวายเครื่องถวายแด่พระยาห์เวห์ตามเวลาที่กำหนดร่วมกับชาวอิสราเอล?”
8Mose sprach zu ihnen: Harret, ich will hören, was euch der HERR gebietet.
8โมเสสตอบว่า “จงรอก่อน เพื่อข้าจะฟังว่าพระยาห์เวห์จะทรงบัญชาเรื่องพวกเจ้าอย่างไร”
9Und der HERR redete mit Mose und sprach:
9พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า
10Sage den Kinder Israel und sprich: Wenn jemand unrein an einem Toten oder ferne über Feld ist, unter euch oder unter euren Nachkommen, der soll dennoch dem HERRN Passah halten,
10“จงบอกชาวอิสราเอลว่า ‘ถ้าคนใดในพวกเจ้าหรือในบรรดาลูกหลานของเจ้าเป็นมลทินเพราะศพ หรือเดินทางไปไกล เขายังต้องถือปัสกาถวายแด่พระยาห์เวห์
11aber im zweiten Monat, am vierzehnten Tage gegen Abend, und soll's neben ungesäuertem Brot und bitteren Kräutern essen,
11ให้คนเหล่านั้นถือปัสกาในเวลาเย็นของวันที่ 14 เดือนที่ 2 และกินสัตว์ปัสกาพร้อมกับขนมปังไร้เชื้อและผักรสขม
12und sie sollen nichts davon übriglassen, bis morgen, auch kein Bein daran zerbrechen und sollen's nach aller Weise des Passah halten.
12พวกเขาต้องไม่เหลือส่วนใดไว้จนถึงเช้า และต้องไม่หักกระดูกของสัตว์นั้น พวกเขาต้องถือปัสกาตามข้อกำหนดทั้งหมดของพิธีนี้
13Wer aber rein und nicht über Feld ist und läßt es anstehen, das Passah zu halten, des Seele soll ausgerottet werden von seinem Volk, darum daß er seine Gabe dem HERRN nicht gebracht hat zu seiner Zeit; er soll seine Sünde tragen.
13แต่ถ้าคนใดสะอาดและไม่ได้เดินทาง ทว่าละเลยไม่ถือปัสกา คนนั้นต้องถูกตัดขาดจากประชาชนของตน เพราะเขาไม่ได้ถวายเครื่องถวายแด่พระยาห์เวห์ตามเวลาที่กำหนด คนนั้นต้องรับโทษบาปของตน
14Und wenn ein Fremdling bei euch wohnt und auch dem HERRN Passah hält, der soll's halten nach der Satzung und dem Recht des Passah. Diese Satzung soll euch gleich sein, dem Fremden wie des Landes Einheimischen.
14“‘ถ้ามีคนต่างด้าวอาศัยอยู่ท่ามกลางพวกเจ้าและต้องการถือปัสกาถวายแด่พระยาห์เวห์ เขาต้องทำตามข้อกำหนดและกฎระเบียบของพิธีปัสกา พวกเจ้าต้องใช้ข้อกำหนดเดียวกันทั้งกับคนต่างด้าวและคนที่เกิดในแผ่นดิน’”
15Und des Tages, da die Wohnung aufgerichtet ward, bedeckte sie eine Wolke auf der Hütte des Zeugnisses; und des Abends bis an den Morgen war über der Wohnung eine Gestalt des Feuers.
15ในวันที่ตั้งพลับพลา เมฆปกคลุมพลับพลา คือเต็นท์แห่งพระโอวาท ตั้งแต่เวลาเย็นจนถึงเช้า เมฆเหนือพลับพลามีลักษณะเหมือนไฟ
16Also geschah's immerdar, daß die Wolke sie bedeckte, und des Nachts die Gestalt des Feuers.
16เป็นเช่นนี้เสมอ คือเมฆปกคลุมพลับพลา และในเวลากลางคืนมีสิ่งที่มีลักษณะเหมือนไฟ
17Und so oft sich die Wolke aufhob von der Hütte, so zogen die Kinder Israel; und an welchem Ort die Wolke blieb, da lagerten sich die Kinder Israel.
17เมื่อใดที่เมฆลอยขึ้นจากบริเวณเหนือเต็นท์ หลังจากนั้นชาวอิสราเอลก็ออกเดินทาง และเมื่อเมฆหยุดอยู่ ณ ที่ใด ชาวอิสราเอลก็ตั้งค่าย ณ ที่นั้น
18Nach dem Wort des HERRN zogen die Kinder Israel, und nach seinem Wort lagerten sie sich. Solange die Wolke auf der Wohnung blieb, so lange lagen sie still.
18ชาวอิสราเอลออกเดินทางตามพระบัญชาของพระยาห์เวห์ และตั้งค่ายตามพระบัญชาของพระยาห์เวห์ ตราบใดที่เมฆยังคงอยู่เหนือพลับพลา พวกเขาก็ยังคงตั้งค่ายอยู่
19Und wenn die Wolke viele Tage verzog auf der Wohnung, so taten die Kinder Israel nach dem Gebot des HERRN und zogen nicht.
19เมื่อเมฆอยู่เหนือพลับพลาหลายวัน ชาวอิสราเอลก็ปฏิบัติตามคำสั่งของพระยาห์เวห์และไม่ออกเดินทาง
20Und wenn's war, daß die Wolke auf der Wohnung nur etliche Tage blieb, so lagerten sie sich nach dem Wort des HERRN und zogen nach dem Wort des HERRN.
20บางครั้งเมฆอยู่เหนือพลับพลาเพียงไม่กี่วัน พวกเขาก็คงตั้งค่ายตามพระบัญชาของพระยาห์เวห์ และออกเดินทางตามพระบัญชาของพระยาห์เวห์
21Wenn die Wolke da war von Abend bis an den Morgen und sich dann erhob, so zogen sie; oder wenn sie sich des Tages oder des Nachts erhob, so zogen sie auch.
21บางครั้งเมฆอยู่ตั้งแต่เวลาเย็นจนถึงเช้า และเมื่อเมฆลอยขึ้นในตอนเช้า พวกเขาก็ออกเดินทาง ไม่ว่าจะเป็นกลางวันหรือกลางคืน เมื่อเมฆลอยขึ้น พวกเขาก็ออกเดินทาง
22Wenn sie aber zwei Tage oder einen Monat oder länger auf der Wohnung blieb, so lagen die Kinder Israel und zogen nicht; und wenn sie sich dann erhob, so zogen sie.
22ไม่ว่าเมฆจะอยู่เหนือพลับพลา 2 วัน 1 เดือน หรือ 1 ปี โดยยังคงอยู่เหนือพลับพลานั้น ชาวอิสราเอลก็ยังคงตั้งค่ายและไม่ออกเดินทาง แต่เมื่อเมฆลอยขึ้น พวกเขาก็ออกเดินทาง
23Denn nach des HERRN Mund lagen sie, und nach des HERRN Mund zogen sie, daß sie täten, wie der HERR gebot, nach des HERRN Wort durch Mose.
23พวกเขาตั้งค่ายตามพระบัญชาของพระยาห์เวห์ และออกเดินทางตามพระบัญชาของพระยาห์เวห์ พวกเขาปฏิบัติตามคำสั่งของพระยาห์เวห์ ตามพระบัญชาที่พระยาห์เวห์ประทานผ่านโมเสส
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.