4. Mose 15
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Und der HERR redete mit Mose und sprach:
1พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า
2Rede mit den Kindern Israel und sprich zu ihnen: Wenn ihr in das Land eurer Wohnung kommt, das ich euch geben werde,
2“จงบอกชาวอิสราเอลว่า ‘เมื่อพวกเจ้าเข้าไปในแผ่นดินที่อยู่อาศัยซึ่งเราจะมอบให้
3und wollt dem HERRN Opfer tun, es sei ein Brandopfer oder ein Opfer zum besonderen Gelübde oder ein freiwilliges Opfer oder euer Festopfer, auf daß ihr dem HERRN einen süßen Geruch machet von Rindern oder von Schafen:
3และพวกเจ้าจะนำสัตว์จากฝูงโคหรือฝูงแพะและแกะมาทำเป็นเครื่องถวายด้วยไฟแด่พระยาห์เวห์ ไม่ว่าจะเป็นเครื่องเผาบูชาหรือเครื่องบูชาเพื่อทำตามคำปฏิญาณ หรือเป็นเครื่องถวายด้วยความสมัครใจ หรือถวายในเทศกาลตามกำหนด เพื่อให้เกิดกลิ่นหอมที่ทำให้พระยาห์เวห์พอใจ
4wer nun seine Gabe dem HERRN opfern will, der soll das Speisopfer tun, ein Zehntel Semmelmehl, mit einem viertel Hin Öl;
4ผู้ถวายเครื่องถวายต้องถวายเครื่องธัญบูชาแด่พระยาห์เวห์ด้วย คือแป้งละเอียด 1 ใน 10 เอฟาห์ เคล้าน้ำมัน 1 ใน 4 ฮิน
5und Wein zum Trankopfer, auch ein viertel Hin, zu dem Brandopfer oder sonst zu dem Opfer, da ein Lamm geopfert wird.
5สำหรับลูกแกะแต่ละตัว จงเตรียมเหล้าองุ่น 1 ใน 4 ฮินเป็นเครื่องดื่มบูชา คู่กับเครื่องเผาบูชาหรือเครื่องบูชา
6Wenn aber ein Widder geopfert wird, sollst du das Speisopfer machen aus zwei Zehntel Semmelmehl, mit einem drittel Hin Öl gemengt,
6“‘สำหรับแกะตัวผู้ จงเตรียมแป้งละเอียด 2 ใน 10 เอฟาห์ เคล้าน้ำมัน 1 ใน 3 ฮินเป็นเครื่องธัญบูชา
7und Wein zum Trankopfer, auch ein drittel Hin; das sollst du dem HERRN zum süßen Geruch opfern.
7และถวายเหล้าองุ่น 1 ใน 3 ฮินเป็นเครื่องดื่มบูชา เพื่อให้เกิดกลิ่นหอมที่ทำให้พระยาห์เวห์พอใจ
8Willst du aber ein Rind zum Brandopfer oder zum besonderen Gelübdeopfer oder zum Dankopfer dem HERRN machen,
8เมื่อเจ้าเตรียมโคตัวผู้เป็นเครื่องเผาบูชาหรือเครื่องบูชา เพื่อทำตามคำปฏิญาณ หรือเป็นเครื่องสันติบูชาแด่พระยาห์เวห์
9so sollst du zu dem Rind ein Speisopfer tun, drei Zehntel Semmelmehl, mit einem halben Hin Öl gemengt,
9ให้ถวายแป้งละเอียด 3 ใน 10 เอฟาห์ เคล้าน้ำมันครึ่งฮินเป็นเครื่องธัญบูชาคู่กับโคตัวนั้น
10und Wein zum Trankopfer, auch ein halbes Hin; das ist ein Opfer dem HERRN zum süßen Geruch.
10และถวายเหล้าองุ่นครึ่งฮินเป็นเครื่องดื่มบูชา เป็นเครื่องถวายด้วยไฟที่มีกลิ่นหอมซึ่งทำให้พระยาห์เวห์พอใจ
11Also sollst du tun mit einem Ochsen, mit einem Widder, mit einem Schaf oder mit einer Ziege.
11ต้องทำเช่นนี้สำหรับโคตัวผู้แต่ละตัว แกะตัวผู้แต่ละตัว ลูกแกะตัวผู้แต่ละตัว หรือลูกแพะแต่ละตัว
12Darnach die Zahl dieser Opfer ist, darnach soll auch die Zahl der Speisopfer und Trankopfer sein.
12ไม่ว่าพวกเจ้าจะเตรียมสัตว์กี่ตัว ก็ต้องทำเช่นนี้กับแต่ละตัวตามจำนวนนั้น
13Wer ein Einheimischer ist, der soll solches tun, daß er dem HERRN opfere ein Opfer zum süßen Geruch.
13“‘ทุกคนที่เกิดในแผ่นดินต้องทำสิ่งเหล่านี้ตามวิธีนี้ เมื่อนำเครื่องถวายด้วยไฟที่มีกลิ่นหอมซึ่งทำให้พระยาห์เวห์พอใจมาถวาย
14Und wenn ein Fremdling bei euch wohnt oder unter euch bei euren Nachkommen ist, und will dem HERRN ein Opfer zum süßen Geruch tun, der soll tun, wie ihr tut.
14ถ้าคนต่างด้าวมาอาศัยอยู่กับพวกเจ้า หรือมีใครอยู่ท่ามกลางพวกเจ้าตลอดทุกชั่วอายุ และต้องการถวายเครื่องถวายด้วยไฟที่มีกลิ่นหอมซึ่งทำให้พระยาห์เวห์พอใจ เขาต้องทำเช่นเดียวกับพวกเจ้า
15Der ganzen Gemeinde sei eine Satzung, euch sowohl als den Fremdlingen; eine ewige Satzung soll das sein euren Nachkommen, daß vor dem HERRN der Fremdling sei wie ihr.
15สำหรับที่ประชุม ต้องมีข้อกำหนดเดียวกันสำหรับพวกเจ้าและคนต่างด้าวที่มาอาศัยอยู่ด้วย เป็นข้อกำหนดถาวรตลอดทุกชั่วอายุ พวกเจ้าเป็นอย่างไร คนต่างด้าวก็เป็นอย่างนั้นต่อหน้าพระยาห์เวห์
16Ein Gesetz, ein Recht soll euch und dem Fremdling sein, der bei euch wohnt.
16ต้องมีกฎหมายและกฎระเบียบเดียวกันสำหรับพวกเจ้าและคนต่างด้าวที่มาอาศัยอยู่ด้วย’”
17Und der HERR redete mit Mose und sprach:
17พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า
18Rede mit den Kindern Israel und sprich zu ihnen: Wenn ihr in das Land kommt, darein ich euch bringen werde,
18“จงบอกชาวอิสราเอลว่า ‘เมื่อพวกเจ้าเข้าไปในแผ่นดินที่เรากำลังนำพวกเจ้าไป
19daß ihr esset von dem Brot im Lande, sollt ihr dem HERRN eine Hebe geben:
19เมื่อใดที่พวกเจ้ากินขนมปังจากผลผลิตของแผ่นดินนั้น จงถวายเครื่องถวายโบกแด่พระยาห์เวห์
20als eures Teiges Erstling sollt ihr einen Kuchen zur Hebe geben; wie die Hebe von der Scheune,
20จงนำแป้งส่วนแรกมาทำเป็นขนมก้อนแล้วถวายเป็นเครื่องถวายโบก เช่นเดียวกับเครื่องถวายโบกจากลานนวดข้าว พวกเจ้าจงยกขนมนั้นถวาย
21also sollt ihr auch dem HERRN eures Teiges Erstling zur Hebe geben bei euren Nachkommen.
21ตลอดทุกชั่วอายุ พวกเจ้าต้องถวายแป้งส่วนแรกแด่พระยาห์เวห์เป็นเครื่องถวายโบก
22Und wenn ihr aus Versehen dieser Gebote irgend eins nicht tut, die der HERR zu Mose geredet hat,
22“‘ถ้าพวกเจ้าทำผิดโดยไม่ปฏิบัติตามพระบัญชาทั้งหมดที่พระยาห์เวห์ตรัสแก่โมเสส
23alles, was der HERR euch durch Mose geboten hat, von dem Tage an, da er anfing zu gebieten auf eure Nachkommen;
23คือทุกสิ่งที่พระยาห์เวห์ทรงบัญชาพวกเจ้าผ่านโมเสส ตั้งแต่วันที่พระยาห์เวห์ประทานพระบัญชาเป็นต้นมาและตลอดทุกชั่วอายุ
24wenn nun ohne Wissen der Gemeinde etwas versehen würde, so soll die ganze Gemeinde einen jungen Farren aus den Rindern zum Brandopfer machen, zum süßen Geruch dem HERRN, samt seinem Speisopfer, wie es recht ist, und einen Ziegenbock zum Sündopfer.
24และถ้าชุมนุมชนทำสิ่งนั้นโดยไม่เจตนาและไม่รู้ตัว ให้ชุมนุมชนทั้งหมดถวายโคหนุ่ม 1 ตัวเป็นเครื่องเผาบูชาที่มีกลิ่นหอมซึ่งทำให้พระยาห์เวห์พอใจ พร้อมกับเครื่องธัญบูชาและเครื่องดื่มบูชาที่คู่กันตามกฎระเบียบ และถวายแพะตัวผู้ 1 ตัวเป็นเครื่องบูชาชำระบาป
25Und der Priester soll also die ganze Gemeinde der Kinder Israel versöhnen, so wird's ihnen vergeben sein; denn es ist ein Versehen. Und sie sollen bringen solch ihre Gabe zum Opfer dem HERRN und ihr Sündopfer vor dem HERRN über ihr Versehen,
25ปุโรหิตต้องทำพิธีลบมลทินบาปให้ชุมนุมชนอิสราเอลทั้งหมด แล้วพวกเขาจะได้รับการอภัย เพราะเป็นความผิดพลาดที่ไม่ได้เจตนา และพวกเขาได้นำเครื่องถวายของตน คือเครื่องถวายด้วยไฟแด่พระยาห์เวห์และเครื่องบูชาชำระบาป มาถวายต่อหน้าพระยาห์เวห์สำหรับความผิดพลาดนั้น
26so wird's vergeben der ganzen Gemeinde der Kinder Israel, dazu auch dem Fremdling, der unter euch wohnt, weil das ganze Volk an solchem versehen teilhat.
26ชุมนุมชนอิสราเอลทั้งหมดและคนต่างด้าวที่มาอาศัยอยู่ท่ามกลางพวกเขาจะได้รับการอภัย เพราะประชาชนทั้งหมดทำสิ่งนั้นโดยไม่เจตนา
27Wenn aber eine Seele aus Versehen sündigen wird, die soll eine jährige Ziege zum Sündopfer bringen.
27“‘ถ้าคนหนึ่งคนใดทำบาปโดยไม่เจตนา เขาต้องถวายแพะตัวเมียอายุ 1 ปีเป็นเครื่องบูชาชำระบาป
28Und der Priester soll versöhnen solche Seele, die aus Versehen gesündigt hat, vor dem HERRN, daß er sie versöhne und ihr vergeben werde.
28ปุโรหิตต้องทำพิธีลบมลทินบาปต่อหน้าพระยาห์เวห์ให้คนที่ทำผิดเมื่อเขาทำบาปโดยไม่เจตนา ปุโรหิตต้องทำพิธีลบมลทินบาปให้เขา แล้วเขาจะได้รับการอภัย
29Und es soll ein Gesetz sein für die, so ein Versehen begehen, für den Einheimischen unter den Kindern Israel und für den Fremdling, der unter ihnen wohnt.
29พวกเจ้าต้องใช้กฎหมายเดียวกันกับผู้ที่ทำสิ่งใดโดยไม่เจตนา ทั้งคนที่เกิดในหมู่ชาวอิสราเอลและคนต่างด้าวที่มาอาศัยอยู่ท่ามกลางพวกเขา
30Wenn aber eine Seele aus Frevel etwas tut, es sei ein Einheimischer oder Fremdling, der hat den HERRN geschmäht. Solche Seele soll ausgerottet werden aus ihrem Volk;
30“‘แต่คนที่ทำสิ่งใดโดยจงใจท้าทาย ไม่ว่าเป็นคนที่เกิดในแผ่นดินหรือคนต่างด้าว ก็กำลังลบหลู่พระยาห์เวห์ คนนั้นต้องถูกตัดขาดจากประชาชนของตน
31denn sie hat des HERRN Wort verachtet und sein Gebot lassen fahren. Ja, sie soll ausgerottet werden; die Schuld sei ihr.
31เพราะเขาดูหมิ่นถ้อยคำของพระยาห์เวห์และฝ่าฝืนพระบัญชาของพระองค์ คนนั้นต้องถูกตัดขาดโดยสิ้นเชิง และต้องรับโทษความผิดของตน’”
32Als nun die Kinder Israel in der Wüste waren, fanden sie einen Mann Holz lesen am Sabbattage.
32ขณะที่ชาวอิสราเอลอยู่ในถิ่นทุรกันดาร พวกเขาพบชายคนหนึ่งกำลังเก็บฟืนในวันสะบาโต
33Und die ihn darob gefunden hatten, da er das Holz las, brachten sie ihn zu Mose und Aaron und vor die ganze Gemeinde.
33คนที่พบเขากำลังเก็บฟืนพาตัวเขามาหาโมเสส อาโรน และชุมนุมชนทั้งหมด
34Und sie legten ihn gefangen; denn es war nicht klar ausgedrückt, was man mit ihm tun sollte.
34พวกเขาควบคุมตัวชายคนนั้นไว้ เพราะยังไม่มีคำตัดสินว่าควรทำอย่างไรกับเขา
35Der HERR aber sprach zu Mose: Der Mann soll des Todes sterben; die ganze Gemeinde soll ihn steinigen draußen vor dem Lager.
35พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า “ชายคนนี้ต้องถูกประหารชีวิตอย่างแน่นอน ให้ชุมนุมชนทั้งหมดเอาหินขว้างเขานอกค่าย”
36Da führte die ganze Gemeinde ihn hinaus vor das Lager und steinigten ihn, daß er starb, wie der HERR dem Mose geboten hatte.
36ชุมนุมชนทั้งหมดจึงพาเขาออกไปนอกค่าย และเอาหินขว้างจนตาย ตามที่พระยาห์เวห์ทรงบัญชาโมเสส
37Und der HERR sprach zu Mose:
37พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า
38Rede mit den Kindern Israel und sprich zu ihnen, daß sie sich Quasten machen an den Zipfeln ihrer Kleider samt allen ihren Nachkommen, und blaue Schnüre auf die Quasten an die Zipfel tun;
38“จงบอกชาวอิสราเอลให้ทำชายพู่ ที่ริมเสื้อผ้าของตนตลอดทุกชั่วอายุ และผูกเชือกสีฟ้าไว้ที่ชายพู่ แต่ละมุม
39und sollen euch die Quasten dazu dienen, daß ihr sie ansehet und gedenket aller Gebote des HERRN und tut sie, daß ihr nicht von eures Herzens Dünken noch von euren Augen euch umtreiben lasset und abgöttisch werdet.
39ชายพู่นั้น จะมีไว้ให้พวกเจ้าเห็นและระลึกถึงพระบัญชาทั้งหมดของพระยาห์เวห์ แล้วปฏิบัติตาม เพื่อพวกเจ้าจะไม่หลงตามใจและสายตาของตน ซึ่งเคยชักนำให้พวกเจ้านอกใจ
40Darum sollt ihr gedenken und tun alle meine Gebote und heilig sein eurem Gott.
40แล้วพวกเจ้าจะระลึกถึงและปฏิบัติตามพระบัญชาทั้งหมดของเรา และเป็นผู้บริสุทธิ์แด่พระเจ้าของพวกเจ้า
41Ich bin der HERR, euer Gott, der euch aus Ägyptenland geführt hat, daß ich euer Gott wäre, ich, der HERR, euer Gott.
41เราคือพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเจ้า ผู้พาพวกเจ้าออกจากดินแดนอียิปต์เพื่อเป็นพระเจ้าของพวกเจ้า เราคือพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเจ้า”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.