4. Mose 10
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Und der HERR redete mit Mose und sprach:
1พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า
2Mache dir zwei Drommeten von getriebenem Silber, daß du sie brauchst, die Gemeinde zu berufen und wenn das Heer aufbrechen soll.
2“จงทำแตรเงิน 2 คัน เป็นงานตีขึ้นรูป ใช้สำหรับเรียกชุมนุมชนมารวมกันและสั่งให้ค่ายต่าง ๆ ออกเดินทาง
3Wenn man mit beiden schlicht bläst, soll sich zu dir versammeln die ganze Gemeinde vor die Tür der Hütte des Stifts.
3เมื่อเป่าแตรทั้ง 2 คัน ให้ชุมนุมชนทั้งหมดมารวมกันรอบตัวเจ้าที่ทางเข้าเต็นท์นัดพบ
4Wenn man nur mit einer schlicht bläst, so sollen sich zu dir versammeln die Fürsten, die Obersten über die Tausende in Israel.
4แต่ถ้าเป่าเพียงคันเดียว ให้บรรดาผู้นำซึ่งเป็นหัวหน้ากลุ่มพันคนของอิสราเอลมารวมกันรอบตัวเจ้า
5Wenn ihr aber drommetet, so sollen die Lager aufbrechen, die gegen Morgen liegen.
5เมื่อพวกเจ้าเป่าแตรเป็นสัญญาณ ให้ค่ายต่าง ๆ ทางด้านตะวันออกออกเดินทาง
6Und wenn ihr zum andernmal drommetet, so sollen die Lager aufbrechen, die gegen Mittag liegen. Denn wenn sie reisen sollen, so sollt ihr drommeten.
6เมื่อพวกเจ้าเป่าแตรเป็นสัญญาณครั้งที่ 2 ให้ค่ายต่าง ๆ ทางด้านใต้ออกเดินทาง ต้องเป่าแตรเป็นสัญญาณเพื่อให้พวกเขาออกเดินทาง
7Wenn aber die Gemeinde zu versammeln ist, sollt ihr schlicht blasen und nicht drommeten.
7แต่เมื่อจะเรียกที่ประชุมมารวมกัน ให้เป่าแตรโดยไม่ใช้เสียงสัญญาณ
8Es sollen aber solch Blasen mit den Drommeten die Söhne Aarons, die Priester, tun; und das soll euer Recht sein ewiglich bei euren Nachkommen.
8“ให้บุตรทั้งหลายของอาโรนผู้เป็นปุโรหิตเป่าแตร นี่จะเป็นข้อกำหนดถาวรสำหรับพวกเจ้าตลอดทุกชั่วอายุ
9Wenn ihr in einen Streit ziehet in eurem Lande wider eure Feinde, die euch bedrängen, so sollt ihr drommeten mit den Drommeten, daß euer gedacht werde vor dem HERRN, eurem Gott, und ihr erlöst werdet von euren Feinden.
9เมื่อพวกเจ้าออกไปทำสงครามในแผ่นดินของตนกับศัตรูผู้กดขี่ จงเป่าแตรเป็นสัญญาณ แล้วพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเจ้าจะทรงระลึกถึงพวกเจ้า และพวกเจ้าจะรอดพ้นจากศัตรู
10Desgleichen, wenn ihr fröhlich seid, und an euren Festen und an euren Neumonden sollt ihr mit den Drommeten blasen über eure Brandopfer und Dankopfer, daß es euch sei zum Gedächtnis vor eurem Gott. Ich bin der HERR, euer Gott.
10“ในวันแห่งความยินดีของพวกเจ้า ในเทศกาลตามกำหนด และในวันต้นเดือน จงเป่าแตรเหนือเครื่องเผาบูชาและเครื่องสันติบูชาของพวกเจ้า แตรเหล่านี้จะเป็นเครื่องเตือนความจำสำหรับพวกเจ้าต่อหน้าพระเจ้าของพวกเจ้า เราคือพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเจ้า”
11Am zwanzigsten Tage im zweiten Monat des zweiten Jahres erhob sich die Wolke von der Wohnung des Zeugnisses.
11ในวันที่ 20 เดือนที่ 2 ปีที่ 2 เมฆลอยขึ้นจากบริเวณเหนือพลับพลาแห่งพันธสัญญา
12Und die Kinder Israel brachen auf und zogen aus der Wüste Sinai, und die Wolke blieb in der Wüste Pharan.
12ชาวอิสราเอลจึงออกเดินทางเป็นช่วง ๆ จากถิ่นทุรกันดารซีนาย แล้วเมฆมาหยุดอยู่ในถิ่นทุรกันดารปาราน
13Es brachen aber auf die ersten nach dem Wort des HERRN durch Mose;
13นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาออกเดินทางตามพระบัญชาที่พระยาห์เวห์ประทานผ่านโมเสส
14nämlich das Panier des Lagers der Kinder Juda zog am ersten mit ihrem Heer, und über ihr Heer war Nahesson, der Sohn Amminadabs;
14ธงประจำค่ายของชาวยูดาห์ออกเดินทางก่อนตามกองของพวกเขา นาห์โชนบุตรอัมมีนาดับเป็นผู้บัญชาการกองของยูดาห์
15und über das Heer des Stammes der Kinder Isaschar war Nathanael, der Sohn Zuars;
15เนธันเอลบุตรศุอาร์เป็นผู้บัญชาการกองของเผ่าอิสสาคาร์
16und über das Heer des Stammes der Kinder Sebulon war Eliab, der Sohn Helons.
16เอลีอับบุตรเฮโลนเป็นผู้บัญชาการกองของเผ่าเศบูลุน
17Da zerlegte man die Wohnung, und zogen die Kinder Gerson und Merari und trugen die Wohnung.
17จากนั้นมีการรื้อพลับพลา และลูกหลานเกอร์โชนกับลูกหลานเมรารีผู้หามพลับพลาก็ออกเดินทาง
18Darnach zog das Panier des Lagers Rubens mit ihrem Heer, und über ihr Heer war Elizur, der Sohn Sedeurs;
18ธงประจำค่ายของรูเบนออกเดินทางตามกองของพวกเขา เอลีซูร์บุตรเชเดอูร์เป็นผู้บัญชาการกองของรูเบน
19und über das Heer des Stammes der Kinder Simeon war Selumiel, der Sohn Zuri-Saddais;
19เชลูมิเอลบุตรศูริชัดไดเป็นผู้บัญชาการกองของเผ่าสิเมโอน
20und Eljasaph, der Sohn Deguels, über das Heer des Stammes der Kinder Gad.
20เอลียาสาฟบุตรเดอูเอลเป็นผู้บัญชาการกองของเผ่ากาด
21Da zogen auch die Kahathiten und trugen das Heiligtum; und jene richteten die Wohnung auf, bis diese nachkamen.
21ลูกหลานโคฮาทผู้หามสถานบริสุทธิ์ออกเดินทาง ส่วนกลุ่มอื่น ๆ ตั้งพลับพลาให้เสร็จก่อนที่พวกเขาจะมาถึง
22Darnach zog das Panier des Lagers der Kinder Ephraim mit ihrem Heer, und über ihr Heer war Elisama, der Sohn Ammihuds;
22ธงประจำค่ายของชาวเอฟราอิมออกเดินทางตามกองของพวกเขา เอลีชามาบุตรอัมมีฮูดเป็นผู้บัญชาการกองของเอฟราอิม
23und Gamliel, der Sohn Pedazurs, über das Heer des Stammes der Kinder Manasse;
23กามาลิเอลบุตรเปดาห์ซูร์เป็นผู้บัญชาการกองของเผ่ามนัสเสห์
24und Abidan, der Sohn des Gideoni, über das Heer des Stammes der Kinder Benjamin.
24อาบีดันบุตรกิเดโอนีเป็นผู้บัญชาการกองของเผ่าเบนยามิน
25Darnach zog das Panier des Lagers der Kinder Dan mit ihrem Heer; und so waren die Lager alle auf. Und Ahi-Eser, der Sohn Ammi-Saddais, war über ihr Heer;
25ธงประจำค่ายของชาวดานซึ่งเป็นกองระวังหลังของทุกค่ายออกเดินทางตามกองของพวกเขา อาหิเยเซอร์บุตรอัมมีชัดไดเป็นผู้บัญชาการกองของดาน
26und Pagiel, der Sohn Ochrans, über das Heer des Stammes der Kinder Asser;
26ปากีเอลบุตรโอครานเป็นผู้บัญชาการกองของเผ่าอาเชอร์
27und Ahira, der Sohn Enans, über das Heer des Stammes der Kinder Naphthali.
27อาหิราบุตรเอนันเป็นผู้บัญชาการกองของเผ่านัฟทาลี
28So zogen die Kinder Israel mit ihrem Heer.
28นี่คือลำดับการเดินทางของชาวอิสราเอลตามกองของพวกเขา และพวกเขาก็ออกเดินทาง
29Und Mose sprach zu seinem Schwager Hobab, dem Sohn Reguels, aus Midian: Wir ziehen dahin an die Stätte, davon der HERR gesagt hat: Ich will sie euch geben; so komm nun mit uns, so wollen wir das Beste an dir tun; denn der HERR hat Israel Gutes zugesagt.
29โมเสสพูดกับโฮบับบุตรเรอูเอลชาวมีเดียน ผู้เป็นพ่อตาของโมเสสว่า “เรากำลังเดินทางไปยังสถานที่ซึ่งพระยาห์เวห์ตรัสถึงว่า ‘เราจะมอบที่นั่นให้พวกเจ้า’ จงไปกับเรา แล้วเราจะทำดีต่อท่าน เพราะพระยาห์เวห์ตรัสถึงสิ่งดีเกี่ยวกับอิสราเอลไว้แล้ว”
30Er aber antwortete: Ich will nicht mit euch, sondern in mein Land zu meiner Freundschaft ziehen.
30โฮบับตอบว่า “ข้าจะไม่ไป แต่จะกลับไปยังแผ่นดินและญาติพี่น้องของข้า”
31Er sprach: Verlaß uns doch nicht; denn du weißt, wo wir in der Wüste uns lagern sollen, und sollst unser Auge sein.
31โมเสสพูดว่า “โปรดอย่าจากพวกเราไปเลย เพราะท่านรู้ว่าเราควรตั้งค่ายอย่างไรในถิ่นทุรกันดาร และท่านเป็นหูเป็นตาให้เราได้
32Und wenn du mit uns ziehst: was der HERR Gutes an uns tut, das wollen wir an dir tun.
32ถ้าท่านไปกับเรา เมื่อพระยาห์เวห์ทรงทำสิ่งดีใดแก่เรา เราก็จะทำสิ่งดีนั้นแก่ท่านด้วย”
33Also zogen sie von dem Berge des HERRN drei Tagereisen, und die Lade des Bundes des HERRN zog vor ihnen her die drei Tagereisen, ihnen zu weisen, wo sie ruhen sollten.
33พวกเขาออกจากภูเขาของพระยาห์เวห์ เดินทางไปเป็นระยะทาง 3 วัน หีบแห่งพันธสัญญาของพระยาห์เวห์นำหน้าพวกเขาไปเป็นระยะทาง 3 วัน เพื่อหาที่พักให้พวกเขา
34Und die Wolke des Herrn war des Tages über ihnen, wenn sie aus dem Lager zogen.
34เมฆของพระยาห์เวห์อยู่เหนือพวกเขาในเวลากลางวัน เมื่อพวกเขาออกจากค่าย
35Und wenn die Lade zog, so sprach Mose: HERR, stehe auf! laß deine Feinde zerstreut und die dich hassen, flüchtig werden vor dir!
35เมื่อหีบออกเดินทาง โมเสสกล่าวว่า “ข้าแต่พระยาห์เวห์ ขอทรงลุกขึ้นเถิด ขอให้ศัตรูของพระองค์กระจัดกระจาย และให้บรรดาผู้ที่เกลียดชังพระองค์หนีไปให้พ้นเบื้องหน้าพระองค์!”
36Und wenn sie ruhte, so sprach er: Komm wieder, HERR, zu der Menge der Tausende Israels!
36เมื่อหีบหยุดพัก เขากล่าวว่า “ข้าแต่พระยาห์เวห์ ขอทรงกลับมายังอิสราเอล ซึ่งมีอยู่นับหมื่นนับพันเถิด”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.