Numbers 9
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Freedom Bible (Thai)
1And the LORD spoke unto Moses in the wilderness of Sinai, in the first month of the second year after they were come out of the land of Egypt, saying:
1ในเดือนที่ 1 ของปีที่ 2 หลังจากชาวอิสราเอลออกจากดินแดนอียิปต์ พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสในถิ่นทุรกันดารซีนายว่า
2'Let the children of Israel keep the passover in its appointed season.
2“ให้ชาวอิสราเอลถือปัสกาตามเวลาที่กำหนด
3In the fourteenth day of this month, at dusk, ye shall keep it in its appointed season; according to all the statutes of it, and according to all the ordinances thereof, shall ye keep it.'
3ในเวลาเย็นของวันที่ 14 เดือนนี้ พวกเจ้าต้องถือปัสกาตามเวลาที่กำหนด โดยทำตามข้อกำหนดและกฎระเบียบทั้งหมดของพิธีนี้”
4And Moses spoke unto the children of Israel, that they should keep the passover.
4โมเสสจึงบอกชาวอิสราเอลให้ถือปัสกา
5And they kept the passover in the first month, on the fourteenth day of the month, at dusk, in the wilderness of Sinai; according to all that the LORD commanded Moses, so did the children of Israel.
5พวกเขาถือปัสกาในถิ่นทุรกันดารซีนาย เวลาเย็นของวันที่ 14 เดือนที่ 1 ชาวอิสราเอลทำตามทุกสิ่งที่พระยาห์เวห์ทรงบัญชาโมเสส
6But there were certain men, who were unclean by the dead body of a man, so that they could not keep the passover on that day; and they came before Moses and before Aaron on that day.
6แต่มีชายบางคนเป็นมลทินเพราะศพ จึงถือปัสกาในวันนั้นไม่ได้ พวกเขาจึงมาหาโมเสสและอาโรนในวันนั้น
7And those men said unto him: 'We are unclean by the dead body of a man; wherefore are we to be kept back, so as not to bring the offering of the LORD in its appointed season among the children of Israel?'
7พวกเขาพูดกับโมเสสว่า “พวกเราเป็นมลทินเพราะศพ เหตุใดเราจึงถูกกีดกันไม่ให้ถวายเครื่องถวายแด่พระยาห์เวห์ตามเวลาที่กำหนดร่วมกับชาวอิสราเอล?”
8And Moses said unto them: 'Stay ye, that I may hear what the LORD will command concerning you.'
8โมเสสตอบว่า “จงรอก่อน เพื่อข้าจะฟังว่าพระยาห์เวห์จะทรงบัญชาเรื่องพวกเจ้าอย่างไร”
9And the LORD spoke unto Moses, saying:
9พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า
10'Speak unto the children of Israel, saying: If any man of you or of your generations shall be unclean by reason of a dead body, or be in a journey afar off, yet he shall keep the passover unto the LORD;
10“จงบอกชาวอิสราเอลว่า ‘ถ้าคนใดในพวกเจ้าหรือในบรรดาลูกหลานของเจ้าเป็นมลทินเพราะศพ หรือเดินทางไปไกล เขายังต้องถือปัสกาถวายแด่พระยาห์เวห์
11in the second month on the fourteenth day at dusk they shall keep it; they shall eat it with unleavened bread and bitter herbs;
11ให้คนเหล่านั้นถือปัสกาในเวลาเย็นของวันที่ 14 เดือนที่ 2 และกินสัตว์ปัสกาพร้อมกับขนมปังไร้เชื้อและผักรสขม
12they shall leave none of it unto the morning, nor break a bone thereof; according to all the statute of the passover they shall keep it.
12พวกเขาต้องไม่เหลือส่วนใดไว้จนถึงเช้า และต้องไม่หักกระดูกของสัตว์นั้น พวกเขาต้องถือปัสกาตามข้อกำหนดทั้งหมดของพิธีนี้
13But the man that is clean, and is not on a journey, and forbeareth to keep the passover, that soul shall be cut off from his people; because he brought not the offering of the LORD in its appointed season, that man shall bear his sin.
13แต่ถ้าคนใดสะอาดและไม่ได้เดินทาง ทว่าละเลยไม่ถือปัสกา คนนั้นต้องถูกตัดขาดจากประชาชนของตน เพราะเขาไม่ได้ถวายเครื่องถวายแด่พระยาห์เวห์ตามเวลาที่กำหนด คนนั้นต้องรับโทษบาปของตน
14And if a stranger shall sojourn among you, and will keep the passover unto the LORD: according to the statute of the passover, and according to the ordinance thereof, so shall he do; ye shall have one statute, both for the stranger, and for him that is born in the land.'
14“‘ถ้ามีคนต่างด้าวอาศัยอยู่ท่ามกลางพวกเจ้าและต้องการถือปัสกาถวายแด่พระยาห์เวห์ เขาต้องทำตามข้อกำหนดและกฎระเบียบของพิธีปัสกา พวกเจ้าต้องใช้ข้อกำหนดเดียวกันทั้งกับคนต่างด้าวและคนที่เกิดในแผ่นดิน’”
15And on the day that the tabernacle was reared up the cloud covered the tabernacle, even the tent of the testimony; and at even there was upon the tabernacle as it were the appearance of fire, until morning.
15ในวันที่ตั้งพลับพลา เมฆปกคลุมพลับพลา คือเต็นท์แห่งพระโอวาท ตั้งแต่เวลาเย็นจนถึงเช้า เมฆเหนือพลับพลามีลักษณะเหมือนไฟ
16So it was alway: the cloud covered it, and the appearance of fire by night.
16เป็นเช่นนี้เสมอ คือเมฆปกคลุมพลับพลา และในเวลากลางคืนมีสิ่งที่มีลักษณะเหมือนไฟ
17And whenever the cloud was taken up from over the Tent, then after that the children of Israel journeyed; and in the place where the cloud abode, there the children of Israel encamped.
17เมื่อใดที่เมฆลอยขึ้นจากบริเวณเหนือเต็นท์ หลังจากนั้นชาวอิสราเอลก็ออกเดินทาง และเมื่อเมฆหยุดอยู่ ณ ที่ใด ชาวอิสราเอลก็ตั้งค่าย ณ ที่นั้น
18At the commandment of the LORD the children of Israel journeyed, and at the commandment of the LORD they encamped: as long as the cloud abode upon the tabernacle they remained encamped.
18ชาวอิสราเอลออกเดินทางตามพระบัญชาของพระยาห์เวห์ และตั้งค่ายตามพระบัญชาของพระยาห์เวห์ ตราบใดที่เมฆยังคงอยู่เหนือพลับพลา พวกเขาก็ยังคงตั้งค่ายอยู่
19And when the cloud tarried upon the tabernacle many days, then the children of Israel kept the charge of the LORD, and journeyed not.
19เมื่อเมฆอยู่เหนือพลับพลาหลายวัน ชาวอิสราเอลก็ปฏิบัติตามคำสั่งของพระยาห์เวห์และไม่ออกเดินทาง
20And sometimes the cloud was a few days upon the tabernacle; according to the commandment of the LORD they remained encamped, and according to the commandment of the LORD they journeyed.
20บางครั้งเมฆอยู่เหนือพลับพลาเพียงไม่กี่วัน พวกเขาก็คงตั้งค่ายตามพระบัญชาของพระยาห์เวห์ และออกเดินทางตามพระบัญชาของพระยาห์เวห์
21And sometimes the cloud was from evening until morning; and when the cloud was taken up in the morning, they journeyed; or if it continued by day and by night, when the cloud was taken up, they journeyed.
21บางครั้งเมฆอยู่ตั้งแต่เวลาเย็นจนถึงเช้า และเมื่อเมฆลอยขึ้นในตอนเช้า พวกเขาก็ออกเดินทาง ไม่ว่าจะเป็นกลางวันหรือกลางคืน เมื่อเมฆลอยขึ้น พวกเขาก็ออกเดินทาง
22Whether it were two days, or a month, or a year, that the cloud tarried upon the tabernacle, abiding thereon, the children of Israel remained encamped, and journeyed not; but when it was taken up, they journeyed.
22ไม่ว่าเมฆจะอยู่เหนือพลับพลา 2 วัน 1 เดือน หรือ 1 ปี โดยยังคงอยู่เหนือพลับพลานั้น ชาวอิสราเอลก็ยังคงตั้งค่ายและไม่ออกเดินทาง แต่เมื่อเมฆลอยขึ้น พวกเขาก็ออกเดินทาง
23At the commandment of the LORD they encamped, and at the commandment of the LORD they journeyed; they kept the charge of the LORD, at the commandment of the LORD by the hand of Moses.
23พวกเขาตั้งค่ายตามพระบัญชาของพระยาห์เวห์ และออกเดินทางตามพระบัญชาของพระยาห์เวห์ พวกเขาปฏิบัติตามคำสั่งของพระยาห์เวห์ ตามพระบัญชาที่พระยาห์เวห์ประทานผ่านโมเสส
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.