1. Könige 5
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Und Hiram, der König zu Tyrus, sandte seine Knechte zu Salomo; denn er hatte gehört, daß sie ihn zum König gesalbt hatten an seines Vaters Statt. Denn Hiram liebte David sein Leben lang.
1ฮีรามกษัตริย์แห่งไทระส่งข้ารับใช้มาหาโซโลมอน เพราะได้ยินว่าคนทั้งหลายเจิมโซโลมอนเป็นกษัตริย์แทนบิดา ฮีรามรักดาวิดมาโดยตลอด
2Und Salomo sandte zu Hiram und ließ ihm sagen:
2โซโลมอนจึงส่งข่าวถึงฮีรามว่า
3Du weißt, daß mein Vater David nicht konnte bauen ein Haus dem Namen des HERRN, seines Gottes, um des Krieges willen, der um ihn her war, bis sie der HERR unter seiner Füße Sohlen gab.
3“ท่านรู้ว่าดาวิดบิดาของข้าสร้างพระวิหารถวายแด่พระนามของพระยาห์เวห์พระเจ้าของดาวิดไม่ได้ เพราะมีสงครามรอบด้าน จนกว่าพระยาห์เวห์จะทรงทำให้ศัตรูของดาวิดอยู่ใต้ฝ่าเท้าของเขา
4Nun aber hat mir der HERR, mein Gott, Ruhe gegeben umher, daß kein Widersacher noch böses Hindernis mehr ist.
4แต่บัดนี้พระยาห์เวห์พระเจ้าของข้าประทานความสงบแก่ข้าทุกด้าน ไม่มีศัตรูหรือเหตุร้ายใด ๆ
5Siehe, so habe ich gedacht, ein Haus zu bauen dem Namen des HERRN, meines Gottes, wie der HERR geredet hat zu meinem Vater David und gesagt: Dein Sohn, den ich an deine Statt setzen werde auf deinen Stuhl, der soll meinem Namen das Haus bauen.
5ข้าตั้งใจสร้างพระวิหารถวายแด่พระนามของพระยาห์เวห์พระเจ้าของข้า ตามที่พระยาห์เวห์ตรัสกับดาวิดบิดาของข้าว่า ‘บุตรของเจ้าซึ่งเราจะให้ขึ้นนั่งบนบัลลังก์แทนเจ้า จะสร้างพระวิหารถวายแด่พระนามของเรา’
6So befiehl nun, daß man mir Zedern aus dem Libanon haue, und daß deine Knechte mit meinen Knechten seien. Und den Lohn deiner Knechte will ich dir geben, alles, wie du sagst. Denn du weißt, daß bei uns niemand ist, der Holz zu hauen wisse wie die Sidonier.
6ดังนั้น โปรดสั่งให้ตัดไม้ซีดาร์จากเลบานอนให้ข้า คนของข้าจะทำงานร่วมกับคนของท่าน และข้าจะจ่ายค่าแรงให้คนของท่านตามที่ท่านกำหนด เพราะท่านรู้ว่าในหมู่พวกเราไม่มีใครชำนาญการตัดไม้เท่าชาวไซดอน”
7Da Hiram aber hörte die Worte Salomos, freute er sich hoch und sprach: Gelobt sei der HERR heute, der David einen weisen Sohn gegeben hat über dies große Volk.
7เมื่อฮีรามได้ยินคำของโซโลมอนก็ยินดีมากและกล่าวว่า “วันนี้ขอสรรเสริญพระยาห์เวห์ ผู้ประทานบุตรที่มีปัญญาแก่ดาวิดให้ปกครองประชาชนมากมายนี้”
8Und Hiram sandte zu Salomo und ließ ihm sagen: Ich habe gehört, was du zu mir gesandt hast. Ich will tun nach allem deinem Begehr mit Zedern-und Tannenholz
8ฮีรามส่งข่าวตอบโซโลมอนว่า “ข้าได้รับสารของท่านแล้ว ข้าจะทำทุกอย่างตามที่ท่านต้องการเกี่ยวกับไม้ซีดาร์และไม้ไซเปรส
9Meine Knechte sollen die Stämme vom Libanon hinabbringen ans Meer, und will sie in Flöße legen lassen auf dem Meer bis an den Ort, den du mir wirst ansagen lassen, und will sie daselbst abbinden, und du sollst's holen lassen. Aber du sollst auch mein Begehr tun und Speise geben meinem Gesinde.
9คนของข้าจะขนไม้จากเลบานอนลงสู่ทะเล ข้าจะผูกไม้เป็นแพล่องไปตามทะเลยังที่ที่ท่านระบุ แล้วให้แกะแพที่นั่น ท่านจึงรับไม้ไป ส่วนท่านก็ให้สิ่งที่ข้าต้องการ คืออาหารสำหรับคนในวังของข้า”
10Also gab Hiram Salomo Zedern-und Tannenholz nach allem seinem Begehr.
10ฮีรามจึงส่งไม้ซีดาร์และไม้ไซเปรสให้โซโลมอนตามที่พระองค์ต้องการ
11Salomo aber gab Hiram zwanzigtausend Kor Weizen, zu essen für sein Gesinde, und zwanzig Kor gestoßenen Öls. Solches gab Salomo jährlich dem Hiram.
11โซโลมอนให้ข้าวสาลีสองหมื่นโคร์ เป็นอาหารสำหรับคนในวังของฮีราม และให้น้ำมันบริสุทธิ์ยี่สิบโคร์ โซโลมอนให้สิ่งเหล่านี้แก่ฮีรามทุกปี
12Und der HERR gab Salomo Weisheit, wie er ihm geredet hatte. Und es war Friede zwischen Hiram und Salomo, und sie machten beide einen Bund miteinander.
12พระยาห์เวห์ประทานปัญญาแก่โซโลมอนตามที่ทรงสัญญา ฮีรามกับโซโลมอนอยู่ร่วมกันอย่างสันติ และทั้งสองทำสัญญาไมตรีต่อกัน
13Und Salomo hob Fronarbeiter aus von ganz Israel, und ihre Zahl war dreißigtausend Mann,
13กษัตริย์โซโลมอนเกณฑ์ชายสามหมื่นคนจากทั่วอิสราเอล
14und sandte sie auf den Libanon, je einen Monat zehntausend, daß sie einen Monat auf dem Libanon waren und zwei Monate daheim. Und Adoniram war über solche Anzahl.
14พระองค์ส่งพวกเขาไปเลบานอนผลัดละหนึ่งหมื่นคนต่อเดือน แต่ละคนอยู่ที่เลบานอนหนึ่งเดือนแล้วอยู่บ้านสองเดือน อาโดนีรัมเป็นผู้ดูแลการเกณฑ์แรงงาน
15Und Salomo hatte siebzigtausend, die Last trugen, und achtzigtausend, die da Steine hieben auf dem Berge,
15โซโลมอนมีคนหาบขนของเจ็ดหมื่นคน และช่างตัดหินบนภูเขาแปดหมื่นคน
16ohne die obersten Amtleute Salomos, die über das Werk gesetzt waren: dreitausenddreihundert, welche über das Volk herrschten, das da am Werk arbeitete.
16นอกจากนั้นยังมีหัวหน้างานของโซโลมอนอีกสามพันสามร้อยคน ควบคุมคนที่ทำงานก่อสร้าง
17und der König gebot, daß sie große und köstliche Steine ausbrächen, gehauene Steine zum Grund des Hauses.
17กษัตริย์ทรงสั่งให้ตัดหินก้อนใหญ่ราคาแพง เป็นหินที่แต่งแล้วสำหรับวางรากฐานพระวิหาร
18Und die Bauleute Salomos und die Bauleute Hirams und die Gebaliter hieben aus und bereiteten zu Holz und Steine, zu bauen das Haus.
18ช่างก่อสร้างของโซโลมอน ช่างของฮีราม และชาวเกบาลช่วยกันตัดหิน พร้อมทั้งเตรียมไม้และหินสำหรับสร้างพระวิหาร
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.