1. Könige 10
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Und da das Gerücht von Salomo und von dem Namen des HERRN kam vor die Königin von Reicharabien, kam sie, Salomo zu versuchen mit Rätseln.
1เมื่อราชินีแห่งเชบาได้ยินชื่อเสียงของโซโลมอนซึ่งเกี่ยวข้องกับพระนามของพระยาห์เวห์ นางจึงมาทดสอบพระองค์ด้วยคำถามยาก ๆ
2Und sie kam gen Jerusalem mit sehr vielem Volk, mit Kamelen, die Spezerei trugen und viel Gold und Edelsteine. Und da sie zum König Salomo hineinkam, redete sie ihm alles, was sie sich vorgenommen hatte.
2นางมายังเยรูซาเล็มพร้อมขบวนใหญ่ มีอูฐบรรทุกเครื่องเทศ ทองคำจำนวนมาก และอัญมณี เมื่อเข้าเฝ้าโซโลมอน นางก็สนทนากับพระองค์ถึงทุกเรื่องที่อยู่ในใจ
3Und Salomo sagte es ihr alles, und war dem König nichts verborgen, das er ihr nicht sagte.
3โซโลมอนทรงตอบทุกคำถามของนาง ไม่มีเรื่องใดซ่อนเร้นจากกษัตริย์ พระองค์ทรงอธิบายให้นางฟังทุกเรื่อง
4Da aber die Königin von Reicharabien sah alle Weisheit Salomos und das Haus, das er gebaut hatte,
4เมื่อราชินีแห่งเชบาได้เห็นปัญญาทั้งหมดของโซโลมอน และวังที่พระองค์สร้าง
5und die Speise für seinen Tisch und seiner Knechte Wohnung und seiner Diener Amt und ihre Kleider und seine Schenken und seine Brandopfer, die er im Hause des HERRN opferte, konnte sie sich nicht mehr enthalten
5อาหารบนโต๊ะ ที่นั่งของข้ารับใช้ การปฏิบัติหน้าที่ของข้าราชการกับเครื่องแต่งกายของพวกเขา คนรินเครื่องดื่ม และทางขึ้นที่พระองค์ใช้เสด็จไปยังพระวิหารของพระยาห์เวห์ นางก็ตะลึงจนแทบหมดลมหายใจ
6und sprach zum König: Es ist wahr, was ich in meinem Lande gehört habe von deinem Wesen und von deiner Weisheit.
6นางทูลกษัตริย์ว่า “ข่าวที่ข้าพเจ้าได้ยินในประเทศของตนเรื่องผลงานและปัญญาของพระองค์เป็นความจริง
7Und ich habe es nicht wollen glauben, bis ich gekommen bin und habe es mit meinen Augen gesehen. Und siehe, es ist mir nicht die Hälfte gesagt. Du hast mehr Weisheit und Gut, denn das Gerücht ist, das ich gehört habe.
7แต่ข้าพเจ้าไม่เชื่อจนได้มาเห็นกับตา สิ่งที่มีคนเล่าให้ข้าพเจ้าฟังยังไม่ถึงครึ่ง! ปัญญาและความเจริญรุ่งเรืองของพระองค์ยิ่งใหญ่กว่าชื่อเสียงที่ข้าพเจ้าได้ยิน
8Selig sind die Leute und deine Knechte, die allezeit vor dir stehen und deine Weisheit hören.
8คนของพระองค์ช่างมีความสุข ข้ารับใช้ที่ยืนรับใช้พระองค์เสมอและได้ฟังปัญญาของพระองค์ก็มีความสุข
9Gelobt sei der HERR, dein Gott, der zu dir Lust hat, daß er dich auf den Stuhl Israels gesetzt hat; darum daß der HERR Israel liebhat ewiglich, hat er dich zum König gesetzt, daß du Gericht und Recht haltest.
9ขอสรรเสริญพระยาห์เวห์พระเจ้าของพระองค์ ผู้ทรงพอพระทัยในพระองค์จนตั้งพระองค์บนบัลลังก์อิสราเอล เพราะพระยาห์เวห์ทรงรักอิสราเอลตลอดไป จึงทรงตั้งพระองค์เป็นกษัตริย์ให้ปกครองด้วยความยุติธรรมและความชอบธรรม”
10Und sie gab dem König hundertzwanzig Zentner Gold und sehr viel Spezerei und Edelgestein. Es kam nicht mehr so viel Spezerei, als die Königin von Reicharabien dem König Salomo gab.
10นางถวายทองคำหนึ่งร้อยยี่สิบทาเลนต์ เครื่องเทศจำนวนมาก และอัญมณีแก่กษัตริย์ หลังจากนั้นไม่เคยมีเครื่องเทศจำนวนมากเท่าที่ราชินีแห่งเชบาถวายกษัตริย์โซโลมอนอีกเลย
11Dazu die Schiffe Hirams, die Gold aus Ophir führten, brachten sehr viel Sandelholz und Edelgestein.
11กองเรือของฮีรามที่ขนทองคำจากโอฟีร์ก็นำไม้แอลมัก จำนวนมากและอัญมณีมาจากโอฟีร์ด้วย
12Und der König ließ machen von Sandelholz Pfeiler im Hause des HERRN und im Hause des Königs und Harfen und Psalter für die Sänger. Es kam nicht mehr solch Sandelholz, ward auch nicht mehr gesehen bis auf diesen Tag.
12กษัตริย์ใช้ไม้แอลมักทำเสาสำหรับพระวิหารของพระยาห์เวห์และวังของกษัตริย์ รวมทั้งพิณและเครื่องสายสำหรับนักร้อง จนถึงทุกวันนี้ไม่เคยมีใครนำไม้แอลมักอย่างนี้มาอีก และไม่มีใครเห็นอีกเลย
13Und der König Salomo gab der Königin von Reicharabien alles, was sie begehrte und bat, außer was er ihr von selbst gab. Und sie wandte sich und zog in ihr Land samt ihren Knechten.
13กษัตริย์โซโลมอนประทานทุกสิ่งที่ราชินีแห่งเชบาทูลขอ นอกเหนือจากของที่พระองค์ทรงมอบให้ด้วยพระทัยกว้างขวางอย่างกษัตริย์ แล้วนางกับข้ารับใช้ก็เดินทางกลับประเทศของตน
14Des Goldes aber, das Salomo in einem Jahr bekam, war am Gewicht sechshundertsechsundsechzig Zentner,
14ทองคำที่โซโลมอนได้รับในแต่ละปีมีน้ำหนักหกร้อยหกสิบหกทาเลนต์
15außer was von den Krämern und dem Handel der Kaufleute und von allen Königen Arabiens und von den Landpflegern kam.
15ยังไม่รวมสิ่งที่พ่อค้าเดินทางนำมา รายได้จากการค้าของพ่อค้า ตลอดจนที่ได้จากกษัตริย์ของกลุ่มชนที่อยู่ปะปนกันและเจ้าเมืองต่าง ๆ
16Und der König Salomo ließ machen zweihundert Schilde vom besten Gold, sechshundert Lot tat er zu einem Schild,
16กษัตริย์โซโลมอนทำโล่ขนาดเล็กสองร้อยอันจากทองคำตีแผ่น โล่หนึ่งอันใช้ทองคำหกร้อยเชเขล
17und dreihundert Tartschen vom besten Gold, je drei Pfund Gold zu einer Tartsche. Und der König tat sie in das Haus am Wald Libanon.
17พระองค์ทรงทำโล่อีกสามร้อยอันจากทองคำตีแผ่น แต่ละอันใช้ทองคำสามมินา แล้วนำไปไว้ในบ้านป่าเลบานอน
18Und der König machte einen großen Stuhl von Elfenbein und überzog ihn mit dem edelsten Golde.
18กษัตริย์ยังทรงทำบัลลังก์งาช้างขนาดใหญ่และบุด้วยทองคำชั้นเยี่ยม
19Und der Stuhl hatte sechs Stufen, und das Haupt hinten am Stuhl war rund, und waren Lehnen auf beiden Seiten um den Sitz, und zwei Löwen standen an den Lehnen.
19บัลลังก์มีบันไดหกขั้น ด้านหลังส่วนบนของบัลลังก์โค้งมน มีที่วางแขนสองข้างข้างที่นั่ง และมีรูปสิงโตสองตัวตั้งอยู่ข้างที่วางแขน
20Und zwölf Löwen standen auf den sechs Stufen auf beiden Seiten. Solches ist nie gemacht in allen Königreichen.
20รูปสิงโตอีกสิบสองตัวตั้งอยู่สองข้างของบันไดทั้งหกขั้น ไม่มีอาณาจักรใดเคยทำสิ่งเช่นนี้
21Alle Trinkgefäße des Königs Salomo waren golden, und alle Gefäße im Hause vom Wald Libanon waren auch lauter Gold; denn das Silber achtete man zu den Zeiten Salomos für nichts.
21ภาชนะสำหรับดื่มของกษัตริย์โซโลมอนทั้งหมดทำจากทองคำ และเครื่องใช้ทั้งหมดในบ้านป่าเลบานอนทำจากทองคำบริสุทธิ์ ไม่มีเครื่องเงิน เพราะในสมัยโซโลมอนถือว่าเงินมีค่าเพียงเล็กน้อย
22Denn die Meerschiffe des Königs, die auf dem Meer mit den Schiffen Hirams fuhren, kamen in drei Jahren einmal und brachten Gold, Silber, Elfenbein, Affen und Pfauen.
22กษัตริย์มีกองเรือทาร์ชิชออกทะเลร่วมกับกองเรือของฮีราม ทุกสามปีกองเรือทาร์ชิชกลับมาพร้อมทองคำ เงิน งาช้าง ลิง และนกยูง
23Also ward der König Salomo größer an Reichtum und Weisheit denn alle Könige auf Erden.
23กษัตริย์โซโลมอนจึงมั่งคั่งและมีปัญญาเหนือกษัตริย์ทุกองค์บนแผ่นดินโลก
24Und alle Welt begehrte Salomo zu sehen, daß sie die Weisheit hörten, die ihm Gott in sein Herz gegeben hatte.
24ผู้คนทั่วโลกต้องการเข้าเฝ้าโซโลมอนเพื่อฟังปัญญาที่พระเจ้าประทานไว้ในใจพระองค์
25Und jedermann brachte ihm Geschenke, silberne und goldene Geräte, Kleider und Waffen, Würze, Rosse, Maultiere-jährlich.
25ปีแล้วปีเล่าแต่ละคนนำของบรรณาการมา ทั้งภาชนะเงิน ภาชนะทอง เสื้อผ้า อาวุธ เครื่องเทศ ม้า และล่อ
26Und Salomo brachte zuhauf Wagen und Reiter, daß er hatte tausend und vierhundert Wagen und zwölftausend Reiter, und legte sie in die Wagenstädte und zum König nach Jerusalem.
26โซโลมอนรวบรวมรถรบและพลม้า พระองค์มีรถรบหนึ่งพันสี่ร้อยคันกับพลม้าหนึ่งหมื่นสองพันคน ประจำไว้ในเมืองสำหรับรถรบและกับกษัตริย์ที่เยรูซาเล็ม
27Und der König machte, daß des Silbers zu Jerusalem so viel war wie die Steine, und Zedernholz so viel wie die wilden Feigenbäume in den Gründen
27กษัตริย์ทำให้เงินในเยรูซาเล็มมีมากราวกับก้อนหิน และไม้ซีดาร์มีมากราวกับต้นมะเดื่อป่าตามที่ลุ่ม
28Und man brachte dem Salomo Pferde aus Ägypten und allerlei Ware; und die Kaufleute des Königs kauften diese Ware
28ม้าของโซโลมอนนำเข้าจากอียิปต์ พ่อค้าของกษัตริย์ซื้อเป็นฝูง แต่ละฝูงมีราคากำหนดไว้
29und brachten's aus Ägypten heraus, je einen Wagen um sechshundert Silberlinge und ein Pferd um hundertfünfzig. Also brachte man sie auch allen Königen der Hethiter und den Königen von Syrien durch ihre Hand.
29รถรบหนึ่งคันนำเข้าจากอียิปต์ราคาเงินหกร้อยเชเขล และม้าหนึ่งตัวราคาหนึ่งร้อยห้าสิบเชเขล พวกเขาส่งรถรบและม้าเหล่านั้นต่อไปยังกษัตริย์ของชาวฮิตไทต์และกษัตริย์แห่งซีเรีย
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.