מלכים א 5

Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)Original language

Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)

Freedom Bible (Thai)

1וַ֠יִּשְׁלַח חִירָ֨ם מֶֽלֶךְ־צ֤וֹר אֶת־עֲבָדָיו֙ אֶל־שְׁלֹמֹ֔ה כִּ֣י שָׁמַ֔ע כִּ֥י אֹת֛וֹ מָשְׁח֥וּ לְמֶ֖לֶךְ תַּ֣חַת אָבִ֑יהוּ כִּ֣י אֹהֵ֗ב הָיָ֥ה חִירָ֛ם לְדָוִ֖ד כָּל־הַיָּמִֽים׃ ס

1ฮีรามกษัตริย์แห่งไทระส่งข้ารับใช้มาหาโซโลมอน เพราะได้ยินว่าคนทั้งหลายเจิมโซโลมอนเป็นกษัตริย์แทนบิดา ฮีรามรักดาวิดมาโดยตลอด

2וַיִּשְׁלַ֣ח שְׁלֹמֹ֔ה אֶל־חִירָ֖ם לֵאמֹֽר׃

2โซโลมอนจึงส่งข่าวถึงฮีรามว่า

3אַתָּ֨ה יָדַ֜עְתָּ אֶת־דָּוִ֣ד אָבִ֗י כִּ֣י לֹ֤א יָכֹל֙ לִבְנ֣וֹת בַּ֗יִת לְשֵׁם֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהָ֔יו מִפְּנֵ֥י הַמִּלְחָמָ֖ה אֲשֶׁ֣ר סְבָבֻ֑הוּ עַ֤ד תֵּת־יְהוָה֙ אֹתָ֔ם תַּ֖חַת כַּפּ֥וֹת רַגְלָֽי׃

3“ท่านรู้ว่าดาวิดบิดาของข้าสร้างพระวิหารถวายแด่พระนามของพระยาห์เวห์พระเจ้าของดาวิดไม่ได้ เพราะมีสงครามรอบด้าน จนกว่าพระยาห์เวห์จะทรงทำให้ศัตรูของดาวิดอยู่ใต้ฝ่าเท้าของเขา

4וְעַתָּ֕ה הֵנִ֨יחַ יְהוָ֧ה אֱלֹהַ֛י לִ֖י מִסָּבִ֑יב אֵ֣ין שָׂטָ֔ן וְאֵ֖ין פֶּ֥גַע רָֽע׃

4แต่บัดนี้พระยาห์เวห์พระเจ้าของข้าประทานความสงบแก่ข้าทุกด้าน ไม่มีศัตรูหรือเหตุร้ายใด ๆ

5וְהִנְנִ֣י אֹמֵ֔ר לִבְנ֣וֹת בַּ֔יִת לְשֵׁ֖ם יְהוָ֣ה אֱלֹהָ֑י כַּאֲשֶׁ֣ר׀ דִּבֶּ֣ר יְהוָ֗ה אֶל־דָּוִ֤ד אָבִי֙ לֵאמֹ֔ר בִּנְךָ֗ אֲשֶׁ֨ר אֶתֵּ֤ן תַּחְתֶּ֙יךָ֙ עַל־כִּסְאֶ֔ךָ הֽוּא־יִבְנֶ֥ה הַבַּ֖יִת לִשְׁמִֽי׃

5ข้าตั้งใจสร้างพระวิหารถวายแด่พระนามของพระยาห์เวห์พระเจ้าของข้า ตามที่พระยาห์เวห์ตรัสกับดาวิดบิดาของข้าว่า ‘บุตรของเจ้าซึ่งเราจะให้ขึ้นนั่งบนบัลลังก์แทนเจ้า จะสร้างพระวิหารถวายแด่พระนามของเรา’

6וְעַתָּ֡ה צַוֵּה֩ וְיִכְרְתוּ־לִ֨י אֲרָזִ֜ים מִן־הַלְּבָנ֗וֹן וַֽעֲבָדַי֙ יִהְי֣וּ עִם־עֲבָדֶ֔יךָ וּשְׂכַ֤ר עֲבָדֶ֙יךָ֙ אֶתֵּ֣ן לְךָ֔ כְּכֹ֖ל אֲשֶׁ֣ר תֹּאמֵ֑ר כִּ֣י׀ אַתָּ֣ה יָדַ֗עְתָּ כִּ֣י אֵ֥ין בָּ֛נוּ אִ֛ישׁ יֹדֵ֥עַ לִכְרָת־עֵצִ֖ים כַּצִּדֹנִֽים׃

6ดังนั้น โปรดสั่งให้ตัดไม้ซีดาร์จากเลบานอนให้ข้า คนของข้าจะทำงานร่วมกับคนของท่าน และข้าจะจ่ายค่าแรงให้คนของท่านตามที่ท่านกำหนด เพราะท่านรู้ว่าในหมู่พวกเราไม่มีใครชำนาญการตัดไม้เท่าชาวไซดอน”

7וַיְהִ֞י כִּשְׁמֹ֧עַ חִירָ֛ם אֶת־דִּבְרֵ֥י שְׁלֹמֹ֖ה וַיִּשְׂמַ֣ח מְאֹ֑ד וַיֹּ֗אמֶר בָּר֤וּךְ יְהוָה֙ הַיּ֔וֹם אֲשֶׁ֨ר נָתַ֤ן לְדָוִד֙ בֵּ֣ן חָכָ֔ם עַל־הָעָ֥ם הָרָ֖ב הַזֶּֽה׃

7เมื่อฮีรามได้ยินคำของโซโลมอนก็ยินดีมากและกล่าวว่า “วันนี้ขอสรรเสริญพระยาห์เวห์ ผู้ประทานบุตรที่มีปัญญาแก่ดาวิดให้ปกครองประชาชนมากมายนี้”

8וַיִּשְׁלַ֤ח חִירָם֙ אֶל־שְׁלֹמֹ֣ה לֵאמֹ֔ר שָׁמַ֕עְתִּי אֵ֥ת אֲשֶׁר־שָׁלַ֖חְתָּ אֵלָ֑י אֲנִ֤י אֶֽעֱשֶׂה֙ אֶת־כָּל־חֶפְצְךָ֔ בַּעֲצֵ֥י אֲרָזִ֖ים וּבַעֲצֵ֥י בְרוֹשִֽׁים׃

8ฮีรามส่งข่าวตอบโซโลมอนว่า “ข้าได้รับสารของท่านแล้ว ข้าจะทำทุกอย่างตามที่ท่านต้องการเกี่ยวกับไม้ซีดาร์และไม้ไซเปรส

9עֲ֠בָדַי יֹרִ֨דוּ מִן־הַלְּבָנ֜וֹן יָ֗מָּה וַ֠אֲנִי אֲשִׂימֵ֨ם דֹּבְר֤וֹת בַּיָּם֙ עַֽד־הַמָּק֞וֹם אֲשֶׁר־תִּשְׁלַ֥ח אֵלַ֛י וְנִפַּצְתִּ֥ים שָׁ֖ם וְאַתָּ֣ה תִשָּׂ֑א וְאַתָּה֙ תַּעֲשֶׂ֣ה אֶת־חֶפְצִ֔י לָתֵ֖ת לֶ֥חֶם בֵּיתִֽי׃

9คนของข้าจะขนไม้จากเลบานอนลงสู่ทะเล ข้าจะผูกไม้เป็นแพล่องไปตามทะเลยังที่ที่ท่านระบุ แล้วให้แกะแพที่นั่น ท่านจึงรับไม้ไป ส่วนท่านก็ให้สิ่งที่ข้าต้องการ คืออาหารสำหรับคนในวังของข้า”

10וַיְהִ֨י חִיר֜וֹם נֹתֵ֣ן לִשְׁלֹמֹ֗ה עֲצֵ֧י אֲרָזִ֛ים וַעֲצֵ֥י בְרוֹשִׁ֖ים כָּל־חֶפְצֽוֹ׃

10ฮีรามจึงส่งไม้ซีดาร์และไม้ไซเปรสให้โซโลมอนตามที่พระองค์ต้องการ

11וּשְׁלֹמֹה֩ נָתַ֨ן לְחִירָ֜ם עֶשְׂרִים֩ אֶ֨לֶף כֹּ֤ר חִטִּים֙ מַכֹּ֣לֶת לְבֵית֔וֹ וְעֶשְׂרִ֥ים כֹּ֖ר שֶׁ֣מֶן כָּתִ֑ית כֹּֽה־יִתֵּ֧ן שְׁלֹמֹ֛ה לְחִירָ֖ם שָׁנָ֥ה בְשָׁנָֽה׃ פ

11โซโลมอนให้ข้าวสาลีสองหมื่นโคร์ เป็นอาหารสำหรับคนในวังของฮีราม และให้น้ำมันบริสุทธิ์ยี่สิบโคร์ โซโลมอนให้สิ่งเหล่านี้แก่ฮีรามทุกปี

12וַיהוָ֗ה נָתַ֤ן חָכְמָה֙ לִשְׁלֹמֹ֔ה כַּאֲשֶׁ֖ר דִּבֶּר־ל֑וֹ וַיְהִ֣י שָׁלֹ֗ם בֵּ֤ין חִירָם֙ וּבֵ֣ין שְׁלֹמֹ֔ה וַיִּכְרְת֥וּ בְרִ֖ית שְׁנֵיהֶֽם׃

12พระยาห์เวห์ประทานปัญญาแก่โซโลมอนตามที่ทรงสัญญา ฮีรามกับโซโลมอนอยู่ร่วมกันอย่างสันติ และทั้งสองทำสัญญาไมตรีต่อกัน

13וַיַּ֨עַל הַמֶּ֧לֶךְ שְׁלֹמֹ֛ה מַ֖ס מִכָּל־יִשְׂרָאֵ֑ל וַיְהִ֣י הַמַּ֔ס שְׁלֹשִׁ֥ים אֶ֖לֶף אִֽישׁ׃

13กษัตริย์โซโลมอนเกณฑ์ชายสามหมื่นคนจากทั่วอิสราเอล

14וַיִּשְׁלָחֵ֣ם לְבָנ֗וֹנָה עֲשֶׂ֨רֶת אֲלָפִ֤ים בַּחֹ֙דֶשׁ֙ חֲלִיפ֔וֹת חֹ֚דֶשׁ יִהְי֣וּ בַלְּבָנ֔וֹן שְׁנַ֥יִם חֳדָשִׁ֖ים בְּבֵית֑וֹ וַאֲדֹנִירָ֖ם עַל־הַמַּֽס׃ ס

14พระองค์ส่งพวกเขาไปเลบานอนผลัดละหนึ่งหมื่นคนต่อเดือน แต่ละคนอยู่ที่เลบานอนหนึ่งเดือนแล้วอยู่บ้านสองเดือน อาโดนีรัมเป็นผู้ดูแลการเกณฑ์แรงงาน

15וַיְהִ֧י לִשְׁלֹמֹ֛ה שִׁבְעִ֥ים אֶ֖לֶף נֹשֵׂ֣א סַבָּ֑ל וּשְׁמֹנִ֥ים אֶ֖לֶף חֹצֵ֥ב בָּהָֽר׃

15โซโลมอนมีคนหาบขนของเจ็ดหมื่นคน และช่างตัดหินบนภูเขาแปดหมื่นคน

16לְ֠בַד מִשָּׂרֵ֨י הַנִּצָּבִ֤ים לִשְׁלֹמֹה֙ אֲשֶׁ֣ר עַל־הַמְּלָאכָ֔ה שְׁלֹ֥שֶׁת אֲלָפִ֖ים וּשְׁלֹ֣שׁ מֵא֑וֹת הָרֹדִ֣ים בָּעָ֔ם הָעֹשִׂ֖ים בַּמְּלָאכָֽה׃

16นอกจากนั้นยังมีหัวหน้างานของโซโลมอนอีกสามพันสามร้อยคน ควบคุมคนที่ทำงานก่อสร้าง

17וַיְצַ֣ו הַמֶּ֡לֶךְ וַיַּסִּעוּ֩ אֲבָנִ֨ים גְּדֹל֜וֹת אֲבָנִ֧ים יְקָר֛וֹת לְיַסֵּ֥ד הַבָּ֖יִת אַבְנֵ֥י גָזִֽית׃

17กษัตริย์ทรงสั่งให้ตัดหินก้อนใหญ่ราคาแพง เป็นหินที่แต่งแล้วสำหรับวางรากฐานพระวิหาร

18וַֽיִּפְסְל֞וּ בֹּנֵ֧י שְׁלֹמֹ֛ה וּבֹנֵ֥י חִיר֖וֹם וְהַגִּבְלִ֑ים וַיָּכִ֛ינוּ הָעֵצִ֥ים וְהָאֲבָנִ֖ים לִבְנ֥וֹת הַבָּֽיִת׃ פ

18ช่างก่อสร้างของโซโลมอน ช่างของฮีราม และชาวเกบาลช่วยกันตัดหิน พร้อมทั้งเตรียมไม้และหินสำหรับสร้างพระวิหาร

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.