เพลงซาโลมอน 5
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
King James Version with Apocrypha
1ฉันเข้ามาในสวนของฉันแล้ว น้องรัก เจ้าสาวของฉัน ได้เก็บมดยอบกับเครื่องหอม ได้กินรวงผึ้งกับน้ำผึ้ง ได้ดื่มเหล้าองุ่นกับน้ำนม กินเถอะ เพื่อนทั้งหลาย! ดื่มเถอะ ดื่มให้เต็มที่ ผู้เป็นที่รัก
1I am come into my garden, my sister, my spouse: I have gathered my myrrh with my spice; I have eaten my honeycomb with my honey; I have drunk my wine with my milk: eat, O friends; drink, yea, drink abundantly, O beloved.
2ฉันหลับอยู่ แต่หัวใจตื่น เสียงคนรักของฉัน! เขากำลังเคาะประตู “เปิดให้ฉันเถอะ น้องรัก ที่รัก นกพิราบของฉัน คนบริสุทธิ์ของฉัน เพราะศีรษะฉันชุ่มน้ำค้าง ผมชุ่มไอชื้นยามค่ำคืน”
2¶ I sleep, but my heart waketh: it is the voice of my beloved that knocketh, saying , Open to me, my sister, my love, my dove, my undefiled: for my head is filled with dew, and my locks with the drops of the night.
3ฉันถอดเสื้อคลุมแล้ว จะต้องสวมอีกหรือ? ล้างเท้าแล้ว จะต้องให้เปื้อนอีกหรือ?
3I have put off my coat; how shall I put it on? I have washed my feet; how shall I defile them?
4คนรักสอดมือเข้ามาทางช่องกลอนประตู หัวใจฉันเต้นแรงเพราะเขา
4My beloved put in his hand by the hole of the door , and my bowels were moved for him.
5ฉันลุกขึ้นเปิดให้คนรัก มดยอบหยดจากมือฉัน มดยอบเหลวหยดจากนิ้ว ลงบนที่จับกลอนประตู
5I rose up to open to my beloved; and my hands dropped with myrrh, and my fingers with sweet smelling myrrh, upon the handles of the lock.
6ฉันเปิดให้คนรัก แต่เขาจากไปแล้ว ใจฉันโผไปหาเขาเมื่อเขาพูด ฉันตามหาเขา แต่ไม่พบ เรียกเขา แต่เขาไม่ตอบ
6I opened to my beloved; but my beloved had withdrawn himself, and was gone: my soul failed when he spake: I sought him, but I could not find him; I called him, but he gave me no answer.
7ยามที่เดินตรวจทั่วเมืองพบฉัน พวกเขาตีฉัน ทำให้ฉันฟกช้ำ คนเฝ้ากำแพงเอาเสื้อคลุมของฉันไป
7The watchmen that went about the city found me, they smote me, they wounded me; the keepers of the walls took away my veil from me.
8หญิงสาวชาวเยรูซาเล็มทั้งหลาย ฉันขอให้พวกเธอสาบาน ถ้าพบคนรักของฉัน ให้บอกเขาว่าฉันอ่อนแรงด้วยความรัก
8I charge you, O daughters of Jerusalem, if ye find my beloved, that ye tell him, that I am sick of love.
9คนรักเธอดีกว่าคนรักอื่นอย่างไร หญิงที่งามที่สุดในหมู่ผู้หญิง? คนรักเธอดีกว่าคนรักอื่นอย่างไร เธอจึงขอให้พวกเราสาบานเช่นนี้?
9¶ What is thy beloved more than another beloved, O thou fairest among women? what is thy beloved more than another beloved, that thou dost so charge us?
10คนรักของฉันผิวขาวอมแดง เป็นเลิศในหมู่คนหมื่นคน
10My beloved is white and ruddy, the chiefest among ten thousand.
11ศีรษะเขาเหมือนทองบริสุทธิ์ที่สุด ผมดกดำเหมือนอีกา
11His head is as the most fine gold, his locks are bushy, and black as a raven.
12ดวงตาเขาเหมือนนกพิราบข้างลำธาร ล้างด้วยน้ำนม ประดับไว้เหมือนอัญมณี
12His eyes are as the eyes of doves by the rivers of waters, washed with milk, and fitly set.
13แก้มเขาเหมือนแปลงเครื่องหอมที่มีหอน้ำหอม ริมฝีปากเหมือนลิลลี่ หยดมดยอบเหลว
13His cheeks are as a bed of spices, as sweet flowers: his lips like lilies, dropping sweet smelling myrrh.
14มือเขาเหมือนวงทองฝังเบริล ลำตัวเหมือนงานงาช้างปิดทับด้วยไพลิน
14His hands are as gold rings set with the beryl: his belly is as bright ivory overlaid with sapphires.
15ขาเขาเหมือนเสาหินอ่อนตั้งบนฐานทองเนื้อดี รูปลักษณ์เหมือนเลบานอน สง่างามดุจต้นซีดาร์
15His legs are as pillars of marble, set upon sockets of fine gold: his countenance is as Lebanon, excellent as the cedars.
16ปากเขาหวานชื่น เขาน่ารักไปทุกส่วน นี่คือคนรักของฉัน นี่คือเพื่อนของฉัน หญิงสาวชาวเยรูซาเล็มทั้งหลาย
16His mouth is most sweet: yea, he is altogether lovely. This is my beloved, and this is my friend, O daughters of Jerusalem.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.