เอเสเคียล 17
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
1พระดำรัสของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าว่า
1וַיְהִ֥י דְבַר־יְהוָ֖ה אֵלַ֥י לֵאמֹֽר׃
2“มนุษย์เอ๋ย จงตั้งปริศนาและเล่าเรื่องเปรียบแก่ชนอิสราเอล
2בֶּן־אָדָ֕ם ח֥וּד חִידָ֖ה וּמְשֹׁ֣ל מָשָׁ֑ל אֶל־בֵּ֖ית יִשְׂרָאֵֽל׃
3แล้วพูดว่า ‘พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ นกอินทรีตัวใหญ่ ปีกกว้าง ขนยาว และมีขนหลากสีเต็มตัว มายังเลบานอน แล้วเด็ดส่วนยอดของต้นสนซีดาร์
3וְאָמַרְתָּ֞ כֹּה־אָמַ֣ר׀ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֗ה הַנֶּ֤שֶׁר הַגָּדוֹל֙ גְּד֤וֹל הַכְּנָפַ֙יִם֙ אֶ֣רֶךְ הָאֵ֔בֶר מָלֵא֙ הַנּוֹצָ֔ה אֲשֶׁר־ל֖וֹ הָֽרִקְמָ֑ה בָּ֚א אֶל־הַלְּבָנ֔וֹן וַיִּקַּ֖ח אֶת־צַמֶּ֥רֶת הָאָֽרֶז׃
4มันหักยอดอ่อนบนสุด นำไปยังแผ่นดินแห่งการค้า และปลูกไว้ในเมืองพ่อค้า
4אֵ֛ת רֹ֥אשׁ יְנִֽיקוֹתָ֖יו קָטָ֑ף וַיְבִיאֵ֙הוּ֙ אֶל־אֶ֣רֶץ כְּנַ֔עַן בְּעִ֥יר רֹכְלִ֖ים שָׂמֽוֹ׃
5“‘“จากนั้นมันเอาเมล็ดพันธุ์ของแผ่นดินมาปลูกในดินอุดม ตั้งไว้ริมน้ำมากมาย และปลูกเหมือนต้นหลิว
5וַיִּקַּח֙ מִזֶּ֣רַע הָאָ֔רֶץ וַֽיִּתְּנֵ֖הוּ בִּשְׂדֵה־זָ֑רַע קָ֚ח עַל־מַ֣יִם רַבִּ֔ים צַפְצָפָ֖ה שָׂמֽוֹ׃
6มันเติบโตเป็นเถาองุ่นเตี้ยแผ่กิ่ง กิ่งหันเข้าหานกอินทรี ส่วนรากอยู่ใต้ตัวมัน เถาองุ่นนั้นแตกกิ่งและแตกยอด
6וַיִּצְמַ֡ח וַיְהִי֩ לְגֶ֨פֶן סֹרַ֜חַת שִׁפְלַ֣ת קוֹמָ֗ה לִפְנ֤וֹת דָּלִיּוֹתָיו֙ אֵלָ֔יו וְשָׁרָשָׁ֖יו תַּחְתָּ֣יו יִֽהְי֑וּ וַתְּהִ֣י לְגֶ֔פֶן וַתַּ֣עַשׂ בַּדִּ֔ים וַתְּשַׁלַּ֖ח פֹּארֽוֹת׃
7“‘“ต่อมามีนกอินทรีใหญ่อีกตัวหนึ่ง ปีกกว้างและมีขนมาก เถาองุ่นนี้กลับชอนไชรากไปหานกตัวนั้น และยื่นกิ่งจากแปลงที่ปลูกไปหา เพื่อให้นกตัวนั้นรดน้ำ
7וַיְהִ֤י נֶֽשֶׁר־אֶחָד֙ גָּד֔וֹל גְּד֥וֹל כְּנָפַ֖יִם וְרַב־נוֹצָ֑ה וְהִנֵּה֩ הַגֶּ֨פֶן הַזֹּ֜את כָּֽפְנָ֧ה שָׁרֳשֶׁ֣יהָ עָלָ֗יו וְדָֽלִיּוֹתָיו֙ שִׁלְחָה־לּ֔וֹ לְהַשְׁק֣וֹת אוֹתָ֔הּ מֵעֲרֻג֖וֹת מַטָּעָֽהּ׃
8ทั้งที่มันถูกปลูกไว้ในดินดีริมน้ำมากมาย เพื่อจะแตกกิ่ง ออกผล และเป็นเถาองุ่นงาม”’
8אֶל־שָׂ֥דֶה טּ֛וֹב אֶל־מַ֥יִם רַבִּ֖ים הִ֣יא שְׁתוּלָ֑ה לַעֲשׂ֤וֹת עָנָף֙ וְלָשֵׂ֣את פֶּ֔רִי לִהְי֖וֹת לְגֶ֥פֶן אַדָּֽרֶת׃ ס
9“จงพูดว่า ‘พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ มันจะเจริญหรือ? นกอินทรีตัวแรกจะไม่ถอนรากและเด็ดผลของมันหรือ จนใบอ่อนทั้งหมดเหี่ยวแห้ง? ไม่ต้องใช้แขนที่แข็งแรงหรือคนจำนวนมากก็ถอนมันออกจากรากได้
9אֱמֹ֗ר כֹּ֥ה אָמַ֛ר אֲדֹנָ֥י יְהֹוִ֖ה תִּצְלָ֑ח הֲלוֹא֩ אֶת־שָׁרָשֶׁ֨יהָ יְנַתֵּ֜ק וְאֶת־פִּרְיָ֣הּ׀ יְקוֹסֵ֣ס וְיָבֵ֗שׁ כָּל־טַרְפֵּ֤י צִמְחָהּ֙ תִּיבָ֔שׁ וְלֹֽא־בִזְרֹ֤עַ גְּדוֹלָה֙ וּבְעַם־רָ֔ב לְמַשְׂא֥וֹת אוֹתָ֖הּ מִשָּׁרָשֶֽׁיהָ׃
10ถึงจะปลูกไว้แล้ว มันจะเจริญหรือ? เมื่อลมตะวันออกพัดต้องมัน จะไม่เหี่ยวแห้งหมดหรือ? มันจะเหี่ยวอยู่ในแปลงที่มันเติบโตนั้นเอง’”
10וְהִנֵּ֥ה שְׁתוּלָ֖ה הֲתִצְלָ֑ח הֲלוֹא֩ כְגַ֨עַת בָּ֜הּ ר֤וּחַ הַקָּדִים֙ תִּיבַ֣שׁ יָבֹ֔שׁ עַל־עֲרֻגֹ֥ת צִמְחָ֖הּ תִּיבָֽשׁ׃ פ
11พระดำรัสของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าอีกว่า
11וַיְהִ֥י דְבַר־יְהוָ֖ה אֵלַ֥י לֵאמֹֽר׃
12“จงถามชนกบฏว่า ‘พวกเจ้าไม่รู้หรือว่าสิ่งเหล่านี้หมายถึงอะไร?’ แล้วบอกพวกเขาว่า ‘กษัตริย์แห่งบาบิโลนมายังเยรูซาเล็ม จับกษัตริย์และพวกผู้นำของเมืองไปยังบาบิโลน
12אֱמָר־נָא֙ לְבֵ֣ית הַמֶּ֔רִי הֲלֹ֥א יְדַעְתֶּ֖ם מָה־אֵ֑לֶּה אֱמֹ֗ר הִנֵּה־בָ֨א מֶֽלֶךְ־בָּבֶ֤ל יְרוּשָׁלִַ֙ם֙ וַיִּקַּ֤ח אֶת־מַלְכָּהּ֙ וְאֶת־שָׂרֶ֔יהָ וַיָּבֵ֥א אוֹתָ֛ם אֵלָ֖יו בָּבֶֽלָה׃
13เขาเลือกคนหนึ่งจากเชื้อพระวงศ์ มาทำพันธสัญญาด้วย ให้สาบานต่อเขา และพาคนสำคัญของแผ่นดินไป
13וַיִּקַּח֙ מִזֶּ֣רַע הַמְּלוּכָ֔ה וַיִּכְרֹ֥ת אִתּ֖וֹ בְּרִ֑ית וַיָּבֵ֤א אֹתוֹ֙ בְּאָלָ֔ה וְאֶת־אֵילֵ֥י הָאָ֖רֶץ לָקָֽח׃
14เพื่ออาณาจักรจะถูกกดให้ต่ำ ไม่อาจยกตนขึ้น แต่จะดำรงอยู่ได้ด้วยการรักษาพันธสัญญานั้น
14לִֽהְיוֹת֙ מַמְלָכָ֣ה שְׁפָלָ֔ה לְבִלְתִּ֖י הִתְנַשֵּׂ֑א לִשְׁמֹ֥ר אֶת־בְּרִית֖וֹ לְעָמְדָֽהּ׃
15แต่เขากลับกบฏ ส่งทูตไปอียิปต์เพื่อขอม้าและคนจำนวนมาก เขาจะเจริญหรือ? คนที่ทำเช่นนี้จะรอดหรือ? เขาทำลายพันธสัญญาแล้วจะยังรอดได้หรือ?
15וַיִּמְרָד־בּ֗וֹ לִשְׁלֹ֤חַ מַלְאָכָיו֙ מִצְרַ֔יִם לָֽתֶת־ל֥וֹ סוּסִ֖ים וְעַם־רָ֑ב הֲיִצְלָ֤ח הֲיִמָּלֵט֙ הָעֹשֵׂ֣ה אֵ֔לֶּה וְהֵפֵ֥ר בְּרִ֖ית וְנִמְלָֽט׃
16“‘พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสว่า เรามีชีวิตอยู่แน่ฉันใด เขาจะตายในบาบิโลน ที่ซึ่งกษัตริย์ผู้ตั้งเขาเป็นกษัตริย์ประทับอยู่ เพราะเขาดูหมิ่นคำสาบานและทำลายพันธสัญญาของกษัตริย์นั้น
16חַי־אָ֗נִי נְאֻם֮ אֲדֹנָ֣י יְהוִה֒ אִם־לֹ֗א בִּמְקוֹם֙ הַמֶּ֙לֶךְ֙ הַמַּמְלִ֣יךְ אֹת֔וֹ אֲשֶׁ֤ר בָּזָה֙ אֶת־אָ֣לָת֔וֹ וַאֲשֶׁ֥ר הֵפֵ֖ר אֶת־בְּרִית֑וֹ אִתּ֥וֹ בְתוֹךְ־בָּבֶ֖ל יָמֽוּת׃
17เมื่อศัตรูก่อเชิงเทินและสร้างป้อมล้อมเพื่อทำลายชีวิตคนจำนวนมาก ฟาโรห์กับกองทัพใหญ่และฝูงชนมากมายก็ช่วยเขาในการรบไม่ได้
17וְלֹא֩ בְחַ֨יִל גָּד֜וֹל וּבְקָהָ֣ל רָ֗ב יַעֲשֶׂ֨ה אוֹת֤וֹ פַרְעֹה֙ בַּמִּלְחָמָ֔ה בִּשְׁפֹּ֥ךְ סֹלְלָ֖ה וּבִבְנ֣וֹת דָּיֵ֑ק לְהַכְרִ֖ית נְפָשׁ֥וֹת רַבּֽוֹת׃
18เพราะเขาดูหมิ่นคำสาบานด้วยการทำลายพันธสัญญา ทั้งที่ได้ยื่นมือให้คำมั่นแล้ว แต่ยังทำสิ่งเหล่านี้ เขาจะหนีไม่พ้น
18וּבָזָ֥ה אָלָ֖ה לְהָפֵ֣ר בְּרִ֑ית וְהִנֵּ֨ה נָתַ֥ן יָד֛וֹ וְכָל־אֵ֥לֶּה עָשָׂ֖ה לֹ֥א יִמָּלֵֽט׃ ס
19“เพราะฉะนั้น พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ เรามีชีวิตอยู่แน่ฉันใด คำสาบานของเราที่เขาดูหมิ่นและพันธสัญญาของเราที่เขาทำลาย เราจะให้ผลของมันตกบนศีรษะของเขาเอง
19לָכֵ֞ן כֹּה־אָמַ֨ר אֲדֹנָ֣י יְהוִה֮ חַי־אָנִי֒ אִם־לֹ֗א אָֽלָתִי֙ אֲשֶׁ֣ר בָּזָ֔ה וּבְרִיתִ֖י אֲשֶׁ֣ר הֵפִ֑יר וּנְתַתִּ֖יו בְּרֹאשֽׁוֹ׃
20เราจะกางตาข่ายดักเขา และเขาจะติดบ่วงของเรา เราจะพาเขาไปบาบิโลน และพิพากษาเขาที่นั่นเพราะความไม่ซื่อสัตย์ที่เขาได้ทำต่อเรา
20וּפָרַשְׂתִּ֤י עָלָיו֙ רִשְׁתִּ֔י וְנִתְפַּ֖שׂ בִּמְצֽוּדָתִ֑י וַהֲבִיאוֹתִ֣יהוּ בָבֶ֗לָה וְנִשְׁפַּטְתִּ֤י אִתּוֹ֙ שָׁ֔ם מַעֲל֖וֹ אֲשֶׁ֥ר מָֽעַל־בִּֽי׃
21คนที่หลบหนีจากกองกำลังทั้งหมดของเขาจะล้มด้วยดาบ ส่วนคนที่เหลือจะกระจัดกระจายไปตามลมทุกทิศ แล้วพวกเจ้าจะรู้ว่าเรา พระยาห์เวห์ ได้พูดไว้แล้ว
21וְאֵ֨ת כָּל־מִבְרָחָ֤יו בְּכָל־אֲגַפָּיו֙ בַּחֶ֣רֶב יִפֹּ֔לוּ וְהַנִּשְׁאָרִ֖ים לְכָל־ר֣וּחַ יִפָּרֵ֑שׂוּ וִידַעְתֶּ֕ם כִּ֛י אֲנִ֥י יְהוָ֖ה דִּבַּֽרְתִּי׃ ס
22“พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ ‘เราจะเอากิ่งหนึ่งจากยอดสูงของต้นสนซีดาร์มาปลูก เราจะเด็ดกิ่งอ่อนจากยอดสูงสุด แล้วปลูกไว้บนภูเขาสูงตระหง่าน
22כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה וְלָקַ֣חְתִּי אָ֗נִי מִצַּמֶּ֧רֶת הָאֶ֛רֶז הָרָמָ֖ה וְנָתָ֑תִּי מֵרֹ֤אשׁ יֹֽנְקוֹתָיו֙ רַ֣ךְ אֶקְטֹ֔ף וְשָׁתַ֣לְתִּי אָ֔נִי עַ֥ל הַר־גָּבֹ֖הַ וְתָלֽוּל׃
23เราจะปลูกมันบนภูเขาสูงแห่งอิสราเอล มันจะแตกกิ่ง ออกผล และกลายเป็นต้นสนซีดาร์งาม นกทุกชนิดจะมาอาศัยและพักใต้ร่มกิ่งของมัน
23בְּהַ֨ר מְר֤וֹם יִשְׂרָאֵל֙ אֶשְׁתֳּלֶ֔נּוּ וְנָשָׂ֤א עָנָף֙ וְעָ֣שָׂה פֶ֔רִי וְהָיָ֖ה לְאֶ֣רֶז אַדִּ֑יר וְשָׁכְנ֣וּ תַחְתָּ֗יו כֹּ֚ל צִפּ֣וֹר כָּל־כָּנָ֔ף בְּצֵ֥ל דָּלִיּוֹתָ֖יו תִּשְׁכֹּֽנָּה׃
24ต้นไม้ทุกต้นในทุ่งจะรู้ว่าเรา พระยาห์เวห์ เป็นผู้กดต้นสูงให้ต่ำ ยกต้นต่ำให้สูง ทำต้นเขียวให้แห้ง และทำต้นแห้งให้งอกงาม “‘เรา พระยาห์เวห์ ได้พูดและได้ทำแล้ว’”
24וְֽיָדְע֞וּ כָּל־עֲצֵ֣י הַשָּׂדֶ֗ה כִּ֣י אֲנִ֤י יְהוָה֙ הִשְׁפַּ֣לְתִּי׀ עֵ֣ץ גָּבֹ֗הַ הִגְבַּ֙הְתִּי֙ עֵ֣ץ שָׁפָ֔ל הוֹבַ֙שְׁתִּי֙ עֵ֣ץ לָ֔ח וְהִפְרַ֖חְתִּי עֵ֣ץ יָבֵ֑שׁ אֲנִ֥י יְהוָ֖ה דִּבַּ֥רְתִּי וְעָשִֽׂיתִי׃ פ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.