เอเสเคียล 21
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
1พระดำรัสของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าว่า
1וַיְהִ֥י דְבַר־יְהוָ֖ה אֵלַ֥י לֵאמֹֽר׃
2“มนุษย์เอ๋ย จงหันหน้าไปทางเยรูซาเล็ม กล่าวถ้อยคำต่อสถานบริสุทธิ์ทั้งหลาย และพยากรณ์กล่าวโทษแผ่นดินอิสราเอล
2בֶּן־אָדָ֗ם שִׂ֤ים פָּנֶ֙יךָ֙ אֶל־יְר֣וּשָׁלִַ֔ם וְהַטֵּ֖ף אֶל־מִקְדָּשִׁ֑ים וְהִנָּבֵ֖א אֶל־אַדְמַ֥ת יִשְׂרָאֵֽל׃
3จงบอกแผ่นดินอิสราเอลว่า ‘พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ เราเป็นศัตรูกับเจ้า เราจะชักดาบออกจากฝัก และกำจัดทั้งคนชอบธรรมและคนชั่วออกจากเจ้า
3וְאָמַרְתָּ֞ לְאַדְמַ֣ת יִשְׂרָאֵ֗ל כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה הִנְנִ֣י אֵלַ֔יִךְ וְהוֹצֵאתִ֥י חַרְבִּ֖י מִתַּעְרָ֑הּ וְהִכְרַתִּ֥י מִמֵּ֖ךְ צַדִּ֥יק וְרָשָֽׁע׃
4เพราะเราจะกำจัดทั้งคนชอบธรรมและคนชั่ว ดาบของเราจึงจะออกจากฝักฟาดฟันมนุษย์ทุกคนตั้งแต่ใต้จรดเหนือ
4יַ֛עַן אֲשֶׁר־הִכְרַ֥תִּי מִמֵּ֖ךְ צַדִּ֣יק וְרָשָׁ֑ע לָ֠כֵן תֵּצֵ֨א חַרְבִּ֧י מִתַּעְרָ֛הּ אֶל־כָּל־בָּשָׂ֖ר מִנֶּ֥גֶב צָפֽוֹן׃
5แล้วมนุษย์ทุกคนจะรู้ว่าเรา พระยาห์เวห์ ได้ชักดาบออกจากฝัก และจะไม่เก็บกลับเข้าฝักอีก’
5וְיָֽדְעוּ֙ כָּל־בָּשָׂ֔ר כִּ֚י אֲנִ֣י יְהוָ֔ה הוֹצֵ֥אתִי חַרְבִּ֖י מִתַּעְרָ֑הּ לֹ֥א תָשׁ֖וּב עֽוֹד׃ ס
6“ส่วนเจ้า มนุษย์เอ๋ย จงถอนหายใจ จงถอนหายใจต่อหน้าพวกเขาด้วยใจแตกสลาย และด้วยความขมขื่น
6וְאַתָּ֥ה בֶן־אָדָ֖ם הֵֽאָנַ֑ח בְּשִׁבְר֤וֹן מָתְנַ֙יִם֙ וּבִמְרִיר֔וּת תֵּֽאָנַ֖ח לְעֵינֵיהֶֽם׃
7เมื่อพวกเขาถามว่า ‘ทำไมเจ้าถึงถอนหายใจ?’ จงตอบว่า ‘เพราะข่าวที่กำลังมา เมื่อมันมาถึง ทุกคนจะใจเสีย มืออ่อนแรง จิตใจทุกคนจะสิ้นกำลัง และทุกเข่าจะอ่อนยวบ ดูสิ มันกำลังมาและจะเกิดขึ้นแน่’ พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้”
7וְהָיָה֙ כִּֽי־יֹאמְר֣וּ אֵלֶ֔יךָ עַל־מָ֖ה אַתָּ֣ה נֶאֱנָ֑ח וְאָמַרְתָּ֡ אֶל־שְׁמוּעָ֣ה כִֽי־בָאָ֡ה וְנָמֵ֣ס כָּל־לֵב֩ וְרָפ֨וּ כָל־יָדַ֜יִם וְכִהֲתָ֣ה כָל־ר֗וּחַ וְכָל־בִּרְכַּ֙יִם֙ תֵּלַ֣כְנָה מַּ֔יִם הִנֵּ֤ה בָאָה֙ וְנִֽהְיָ֔תָה נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה׃ פ
8พระดำรัสของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าว่า
8וַיְהִ֥י דְבַר־יְהוָ֖ה אֵלַ֥י לֵאמֹֽר׃
9“มนุษย์เอ๋ย จงพยากรณ์และกล่าวว่า ‘พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ “ดาบ! ดาบ! มันถูกลับจนคม และขัดจนวาว
9בֶּן־אָדָ֕ם הִנָּבֵא֙ וְאָ֣מַרְתָּ֔ כֹּ֖ה אָמַ֣ר אֲדֹנָ֑י אֱמֹ֕ר חֶ֥רֶב חֶ֛רֶב הוּחַ֖דָּה וְגַם־מְרוּטָֽה׃
10ลับคมไว้เพื่อสังหาร ขัดวาวให้วาบเหมือนสายฟ้า แล้วเราจะยังรื่นเริงกันหรือ? คทาของลูกเราดูหมิ่นไม้ทุกต้น
10לְמַ֨עַן טְבֹ֤חַ טֶ֙בַח֙ הוּחַ֔דָּה לְמַעַן־הֱיֵה־לָ֥הּ בָּ֖רָק מֹרָ֑טָּה א֣וֹ נָשִׂ֔ישׂ שֵׁ֥בֶט בְּנִ֖י מֹאֶ֥סֶת כָּל־עֵֽץ׃
11ดาบถูกส่งไปขัดให้วาว เพื่อพร้อมอยู่ในมือ ดาบถูกลับจนคม และขัดจนวาว เพื่อมอบไว้ในมือผู้สังหาร”’
11וַיִּתֵּ֥ן אֹתָ֛הּ לְמָרְטָ֖ה לִתְפֹּ֣שׂ בַּכָּ֑ף הִֽיא־הוּחַ֤דָּה חֶ֙רֶב֙ וְהִ֣יא מֹרָ֔טָּה לָתֵ֥ת אוֹתָ֖הּ בְּיַד־הוֹרֵֽג׃
12มนุษย์เอ๋ย จงร้องไห้และคร่ำครวญ เพราะดาบนั้นมาถึงประชาชนของเรา มาถึงผู้นำทุกคนของอิสราเอล ทั้งพวกเขาและประชาชนของเรา ถูกมอบไว้แก่ดาบ เพราะฉะนั้นจงตีต้นขา
12זְעַ֤ק וְהֵילֵל֙ בֶּן־אָדָ֔ם כִּי־הִיא֙ הָיתָ֣ה בְעַמִּ֔י הִ֖יא בְּכָל־נְשִׂיאֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל מְגוּרֵ֤י אֶל־חֶ֙רֶב֙ הָי֣וּ אֶת־עַמִּ֔י לָכֵ֖ן סְפֹ֥ק אֶל־יָרֵֽךְ׃
13“เพราะนี่เป็นการทดสอบ และถ้าแม้แต่คทาที่ดูหมิ่นนั้นไม่เหลืออยู่แล้วจะเป็นอย่างไร?” พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้
13כִּ֣י בֹ֔חַן וּמָ֕ה אִם־גַּם־שֵׁ֥בֶט מֹאֶ֖סֶת לֹ֣א יִֽהְיֶ֑ה נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה׃ פ
14“ส่วนเจ้า มนุษย์เอ๋ย จงพยากรณ์ และตบมือทั้งสองเข้าด้วยกัน ให้ดาบฟาดซ้ำเป็นครั้งที่สาม ดาบที่ทำให้บาดเจ็บถึงตาย เป็นดาบที่ทำให้ผู้ยิ่งใหญ่บาดเจ็บถึงตาย และบุกเข้าไปถึงห้องของพวกเขา
14וְאַתָּ֣ה בֶן־אָדָ֔ם הִנָּבֵ֕א וְהַ֖ךְ כַּ֣ף אֶל־כָּ֑ף וְתִכָּפֵ֞ל חֶ֤רֶב שְׁלִישִׁ֙תָה֙ חֶ֣רֶב חֲלָלִ֔ים הִ֗יא חֶ֚רֶב חָלָ֣ל הַגָּד֔וֹל הַחֹדֶ֖רֶת לָהֶֽם׃
15เราตั้งดาบน่าสะพรึงไว้หน้าประตูทุกแห่ง เพื่อให้ใจของพวกเขาละลาย และให้คนล้มลงมากมาย โอ้ มันวาบเหมือนสายฟ้า! มันถูกลับไว้เพื่อสังหาร
15לְמַ֣עַן׀ לָמ֣וּג לֵ֗ב וְהַרְבֵּה֙ הַמִּכְשֹׁלִ֔ים עַ֚ל כָּל־שַׁ֣עֲרֵיהֶ֔ם נָתַ֖תִּי אִבְחַת־חָ֑רֶב אָ֛ח עֲשׂוּיָ֥ה לְבָרָ֖ק מְעֻטָּ֥ה לְטָֽבַח׃
16ดาบเอ๋ย รวมกำลังเข้า! ฟาดไปทางขวา ตั้งตัวให้พร้อม! ฟาดไปทางซ้าย ไม่ว่าคมของเจ้าจะหันไปทางใด
16הִתְאַחֲדִ֥י הֵימִ֖נִי הָשִׂ֣ימִי הַשְׂמִ֑ילִי אָ֖נָה פָּנַ֥יִךְ מֻעָדֽוֹת׃
17เราเองก็จะฟาดมือเข้าหากัน และระบายความเดือดดาลจนสงบ เรา พระยาห์เวห์ ได้พูดไว้แล้ว”
17וְגַם־אֲנִ֗י אַכֶּ֤ה כַפִּי֙ אֶל־כַּפִּ֔י וַהֲנִחֹתִ֖י חֲמָתִ֑י אֲנִ֥י יְהוָ֖ה דִּבַּֽרְתִּי׃ פ
18พระดำรัสของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าอีกว่า
18וַיְהִ֥י דְבַר־יְהוָ֖ה אֵלַ֥י לֵאמֹֽר׃
19“ส่วนเจ้า มนุษย์เอ๋ย จงกำหนดถนนสองสายให้ดาบของกษัตริย์แห่งบาบิโลนเดินมา ทั้งสองสายออกมาจากแผ่นดินเดียวกัน จงทำป้ายตรงหัวทางที่แยกไปยังเมือง
19וְאַתָּ֨ה בֶן־אָדָ֜ם שִׂים־לְךָ֣׀ שְׁנַ֣יִם דְּרָכִ֗ים לָבוֹא֙ חֶ֣רֶב מֶֽלֶךְ־בָּבֶ֔ל מֵאֶ֥רֶץ אֶחָ֖ד יֵצְא֣וּ שְׁנֵיהֶ֑ם וְיָ֣ד בָּרֵ֔א בְּרֹ֥אשׁ דֶּֽרֶךְ־עִ֖יר בָּרֵֽא׃
20กำหนดทางหนึ่งให้ดาบไปยังรับบาห์ของชนอัมโมน และอีกทางไปยังยูดาห์ คือเยรูซาเล็มเมืองมีป้อม
20דֶּ֣רֶךְ תָּשִׂ֔ים לָב֣וֹא חֶ֔רֶב אֵ֖ת רַבַּ֣ת בְּנֵֽי־עַמּ֑וֹן וְאֶת־יְהוּדָ֥ה בִירוּשָׁלִַ֖ם בְּצוּרָֽה׃
21เพราะกษัตริย์แห่งบาบิโลนยืนอยู่ตรงทางแยก ที่ต้นทางทั้งสอง เพื่อเสี่ยงทาย เขาเขย่าลูกธนูไปมา ปรึกษาเทราฟิม และตรวจดูตับ
21כִּֽי־עָמַ֨ד מֶלֶךְ־בָּבֶ֜ל אֶל־אֵ֣ם הַדֶּ֗רֶךְ בְּרֹ֛אשׁ שְׁנֵ֥י הַדְּרָכִ֖ים לִקְסָם־קָ֑סֶם קִלְקַ֤ל בַּֽחִצִּים֙ שָׁאַ֣ל בַּתְּרָפִ֔ים רָאָ֖ה בַּכָּבֵֽד׃
22ในมือขวาของเขาได้คำทำนายว่าเยรูซาเล็ม เพื่อให้ตั้งเครื่องกระทุ้งกำแพง ออกเสียงสั่งให้ฆ่า เปล่งเสียงโห่ร้อง ตั้งเครื่องกระทุ้งประตู ก่อเชิงเทิน และสร้างป้อมล้อม
22בִּֽימִינ֞וֹ הָיָ֣ה׀ הַקֶּ֣סֶם יְרוּשָׁלִַ֗ם לָשׂ֤וּם כָּרִים֙ לִפְתֹּ֤חַ פֶּה֙ בְּרֶ֔צַח לְהָרִ֥ים ק֖וֹל בִּתְרוּעָ֑ה לָשׂ֤וּם כָּרִים֙ עַל־שְׁעָרִ֔ים לִשְׁפֹּ֥ךְ סֹלְלָ֖ה לִבְנ֥וֹת דָּיֵֽק׃
23สำหรับชาวเยรูซาเล็มซึ่งได้ให้คำสาบานไว้ คำทำนายนั้นจะดูเหมือนเท็จ แต่กษัตริย์จะทำให้ความผิดของพวกเขาถูกระลึกขึ้นมา และพวกเขาจะถูกจับ
23וְהָיָ֨ה לָהֶ֤ם כִּקְסָם שָׁוְא֙ בְּעֵ֣ינֵיהֶ֔ם שְׁבֻעֵ֥י שְׁבֻע֖וֹת לָהֶ֑ם וְהֽוּא־מַזְכִּ֥יר עָוֹ֖ן לְהִתָּפֵֽשׂ׃ פ
24“เพราะฉะนั้น พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ ‘เพราะพวกเจ้าทำให้ความผิดของตนถูกระลึกขึ้นมา การล่วงละเมิดถูกเปิดเผย และบาปปรากฏอยู่ในการกระทำทั้งหมด เพราะพวกเจ้าถูกระลึกถึง พวกเจ้าจะถูกจับด้วยมือ
24לָכֵ֗ן כֹּֽה־אָמַר֮ אֲדֹנָ֣י יְהוִה֒ יַ֗עַן הַזְכַּרְכֶם֙ עֲוֹ֣נְכֶ֔ם בְּהִגָּל֣וֹת פִּשְׁעֵיכֶ֗ם לְהֵֽרָאוֹת֙ חַטֹּ֣אותֵיכֶ֔ם בְּכֹ֖ל עֲלִילֽוֹתֵיכֶ֑ם יַ֚עַן הִזָּ֣כֶרְכֶ֔ם בַּכַּ֖ף תִּתָּפֵֽשׂוּ׃ פ
25“‘ส่วนเจ้า ผู้ชั่วร้ายที่บาดเจ็บถึงตาย ผู้นำแห่งอิสราเอล วันของเจ้ามาถึงแล้ว ในเวลาแห่งความผิดขั้นสุดท้าย
25וְאַתָּה֙ חָלָ֣ל רָשָׁ֔ע נְשִׂ֖יא יִשְׂרָאֵ֑ל אֲשֶׁר־בָּ֣א יוֹמ֔וֹ בְּעֵ֖ת עֲוֹ֥ן קֵֽץ׃ ס
26พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ “จงถอดผ้าโพกศีรษะและเอามงกุฎออก สิ่งต่าง ๆ จะไม่เป็นเหมือนเดิม จงยกผู้ต่ำต้อยขึ้น และกดผู้สูงส่งลง
26כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה הָסִיר֙ הַמִּצְנֶ֔פֶת וְהָרִ֖ים הָֽעֲטָרָ֑ה זֹ֣את לֹא־זֹ֔את הַשָּׁפָ֣לָה הַגְבֵּ֔הַ וְהַגָּבֹ֖הַ הַשְׁפִּֽיל׃
27เราจะพลิกคว่ำ พลิกคว่ำ และพลิกคว่ำมัน สิ่งนี้จะไม่มีอีก จนกว่าผู้มีสิทธิจะมา แล้วเราจะมอบให้เขา”’
27עַוָּ֥ה עַוָּ֖ה עַוָּ֣ה אֲשִׂימֶ֑נָּה גַּם־זֹאת֙ לֹ֣א הָיָ֔ה עַד־בֹּ֛א אֲשֶׁר־ל֥וֹ הַמִּשְׁפָּ֖ט וּנְתַתִּֽיו׃ פ
28“ส่วนเจ้า มนุษย์เอ๋ย จงพยากรณ์ว่า ‘พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสเกี่ยวกับชนอัมโมนและคำเยาะเย้ยของพวกเขาดังนี้ “ดาบ! ดาบถูกชักออกแล้ว! ถูกขัดวาวเพื่อการสังหาร เพื่อให้มันกลืนกิน และวาบเหมือนสายฟ้า
28וְאַתָּ֣ה בֶן־אָדָ֗ם הִנָּבֵ֤א וְאָֽמַרְתָּ֙ כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהֹוִ֔ה אֶל־בְּנֵ֥י עַמּ֖וֹן וְאֶל־חֶרְפָּתָ֑ם וְאָמַרְתָּ֗ חֶ֣רֶב חֶ֤רֶב פְּתוּחָה֙ לְטֶ֣בַח מְרוּטָ֔ה לְהָכִ֖יל לְמַ֥עַן בָּרָֽק׃
29ขณะที่พวกผู้ทำนายเห็นนิมิตเท็จให้เจ้า และทำนายคำโกหกให้เจ้า เพื่อวางเจ้าบนคอของคนชั่วที่บาดเจ็บถึงตาย ผู้ซึ่งวันของเขามาถึงแล้วในเวลาแห่งความผิดขั้นสุดท้าย
29בַּחֲז֥וֹת לָךְ֙ שָׁ֔וְא בִּקְסָם־לָ֖ךְ כָּזָ֑ב לָתֵ֣ת אוֹתָ֗ךְ אֶֽל־צַוְּארֵי֙ חַֽלְלֵ֣י רְשָׁעִ֔ים אֲשֶׁר־בָּ֣א יוֹמָ֔ם בְּעֵ֖ת עֲוֹ֥ן קֵֽץ׃
30จงเก็บดาบกลับเข้าฝัก ในสถานที่ที่เจ้าถูกสร้าง ในแผ่นดินเกิดของเจ้า เราจะพิพากษาเจ้า
30הָשַׁ֖ב אֶל־תַּעְרָ֑הּ בִּמְק֧וֹם אֲשֶׁר־נִבְרֵ֛את בְּאֶ֥רֶץ מְכֻרוֹתַ֖יִךְ אֶשְׁפֹּ֥ט אֹתָֽךְ׃
31เราจะเทความกริ้วลงเหนือเจ้า เป่าไฟแห่งความเดือดดาลใส่เจ้า และมอบเจ้าไว้ในมือคนป่าเถื่อน ผู้ชำนาญการทำลาย
31וְשָׁפַכְתִּ֤י עָלַ֙יִךְ֙ זַעְמִ֔י בְּאֵ֥שׁ עֶבְרָתִ֖י אָפִ֣יחַ עָלָ֑יִךְ וּנְתַתִּ֗יךְ בְּיַד֙ אֲנָשִׁ֣ים בֹּֽעֲרִ֔ים חָרָשֵׁ֖י מַשְׁחִֽית׃
32เจ้าจะเป็นเชื้อเพลิงของไฟ เลือดของเจ้าจะอยู่กลางแผ่นดิน จะไม่มีใครระลึกถึงเจ้าอีก เพราะเรา พระยาห์เวห์ ได้พูดไว้แล้ว”’”
32לָאֵ֤שׁ תִּֽהְיֶה֙ לְאָכְלָ֔ה דָּמֵ֥ךְ יִהְיֶ֖ה בְּת֣וֹךְ הָאָ֑רֶץ לֹ֣א תִזָּכֵ֔רִי כִּ֛י אֲנִ֥י יְהוָ֖ה דִּבַּֽרְתִּי׃ פ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.