เอเสเคียล 34
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
1พระดำรัสของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าว่า
1וַיְהִ֥י דְבַר־יְהוָ֖ה אֵלַ֥י לֵאמֹֽר׃
2“มนุษย์เอ๋ย จงพยากรณ์กล่าวโทษพวกผู้เลี้ยงแกะแห่งอิสราเอล จงพยากรณ์และบอกผู้เลี้ยงเหล่านั้นว่า ‘พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ วิบัติแก่ผู้เลี้ยงแกะแห่งอิสราเอลที่เลี้ยงแต่ตัวเอง! ผู้เลี้ยงไม่ควรเลี้ยงฝูงแกะหรือ?
2בֶּן־אָדָ֕ם הִנָּבֵ֖א עַל־רוֹעֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל הִנָּבֵ֣א וְאָמַרְתָּ֩ אֲלֵיהֶ֨ם לָרֹעִ֜ים כֹּ֥ה אָמַ֣ר׀ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֗ה ה֤וֹי רֹעֵֽי־יִשְׂרָאֵל֙ אֲשֶׁ֤ר הָיוּ֙ רֹעִ֣ים אוֹתָ֔ם הֲל֣וֹא הַצֹּ֔אן יִרְע֖וּ הָרֹעִֽים׃
3พวกเจ้ากินไขมัน เอาขนแกะมาทำเสื้อ และฆ่าแกะอ้วน แต่ไม่เลี้ยงฝูงแกะ
3אֶת־הַחֵ֤לֶב תֹּאכֵ֙לוּ֙ וְאֶת־הַצֶּ֣מֶר תִּלְבָּ֔שׁוּ הַבְּרִיאָ֖ה תִּזְבָּ֑חוּ הַצֹּ֖אן לֹ֥א תִרְעֽוּ׃
4แกะอ่อนแอพวกเจ้าก็ไม่เสริมกำลัง ตัวป่วยไม่รักษา ตัวบาดเจ็บไม่พันแผล ตัวที่ถูกไล่ไปไม่พากลับ ตัวที่หลงหายไม่ออกตามหา แต่กลับปกครองด้วยกำลังและความโหดร้าย
4אֶֽת־הַנַּחְלוֹת֩ לֹ֨א חִזַּקְתֶּ֜ם וְאֶת־הַחוֹלָ֣ה לֹֽא־רִפֵּאתֶ֗ם וְלַנִּשְׁבֶּ֙רֶת֙ לֹ֣א חֲבַשְׁתֶּ֔ם וְאֶת־הַנִּדַּ֙חַת֙ לֹ֣א הֲשֵׁבֹתֶ֔ם וְאֶת־הָאֹבֶ֖דֶת לֹ֣א בִקַּשְׁתֶּ֑ם וּבְחָזְקָ֛ה רְדִיתֶ֥ם אֹתָ֖ם וּבְפָֽרֶךְ׃
5แกะจึงกระจัดกระจายเพราะไม่มีผู้เลี้ยง และกลายเป็นอาหารของสัตว์ทุกชนิดในทุ่ง
5וַתְּפוּצֶ֖ינָה מִבְּלִ֣י רֹעֶ֑ה וַתִּהְיֶ֧ינָה לְאָכְלָ֛ה לְכָל־חַיַּ֥ת הַשָּׂדֶ֖ה וַתְּפוּצֶֽינָה׃
6แกะของเราเร่ร่อนไปตามภูเขาทุกลูกและเนินสูงทุกแห่ง กระจัดกระจายไปทั่วพื้นแผ่นดิน ไม่มีใครออกค้นหาหรือตามหา”
6יִשְׁגּ֤וּ צֹאנִי֙ בְּכָל־הֶ֣הָרִ֔ים וְעַ֖ל כָּל־גִּבְעָ֣ה רָמָ֑ה וְעַ֨ל כָּל־פְּנֵ֤י הָאָ֙רֶץ֙ נָפֹ֣צוּ צֹאנִ֔י וְאֵ֥ין דּוֹרֵ֖שׁ וְאֵ֥ין מְבַקֵּֽשׁ׃
7“‘เพราะฉะนั้น พวกผู้เลี้ยงเอ๋ย จงฟังพระดำรัสของพระยาห์เวห์
7לָכֵ֣ן רֹעִ֔ים שִׁמְע֖וּ אֶת־דְּבַ֥ר יְהוָֽה׃
8พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสว่า “เรามีชีวิตอยู่แน่ฉันใด เพราะแกะของเรากลายเป็นของปล้นและเป็นอาหารของสัตว์ในทุ่งเนื่องจากไม่มีผู้เลี้ยง เพราะผู้เลี้ยงของเราไม่ออกตามหาแกะ แต่เลี้ยงตัวเองและไม่เลี้ยงแกะของเรา
8חַי־אָ֜נִי נְאֻ֣ם׀ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֗ה אִם־לֹ֣א יַ֣עַן הֱיֽוֹת־צֹאנִ֣י׀ לָבַ֡ז וַתִּֽהְיֶינָה֩ צֹאנִ֨י לְאָכְלָ֜ה לְכָל־חַיַּ֤ת הַשָּׂדֶה֙ מֵאֵ֣ין רֹעֶ֔ה וְלֹֽא־דָרְשׁ֥וּ רֹעַ֖י אֶת־צֹאנִ֑י וַיִּרְע֤וּ הָֽרֹעִים֙ אוֹתָ֔ם וְאֶת־צֹאנִ֖י לֹ֥א רָעֽוּ׃ ס
9เพราะฉะนั้น พวกผู้เลี้ยงเอ๋ย จงฟังพระดำรัสของพระยาห์เวห์!”
9לָכֵן֙ הָֽרֹעִ֔ים שִׁמְע֖וּ דְּבַר־יְהוָֽה׃
10พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ “เราเป็นศัตรูกับพวกผู้เลี้ยง เราจะทวงแกะของเราคืนจากมือพวกเขา และให้พวกเขาเลิกเลี้ยงฝูงแกะ พวกผู้เลี้ยงจะเลี้ยงตัวเองไม่ได้อีก เราจะช่วยแกะของเราออกจากปากพวกเขา ไม่ให้เป็นอาหารของพวกเขา”
10כֹּה־אָמַ֞ר אֲדֹנָ֣י יְהוִ֗ה הִנְנִ֨י אֶֽל־הָרֹעִ֜ים וְֽדָרַשְׁתִּ֧י אֶת־צֹאנִ֣י מִיָּדָ֗ם וְהִשְׁבַּתִּים֙ מֵרְע֣וֹת צֹ֔אן וְלֹא־יִרְע֥וּ ע֛וֹד הָרֹעִ֖ים אוֹתָ֑ם וְהִצַּלְתִּ֤י צֹאנִי֙ מִפִּיהֶ֔ם וְלֹֽא־תִהְיֶ֥יןָ לָהֶ֖ם לְאָכְלָֽה׃ ס
11“‘เพราะพระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ “เราเองจะออกค้นหาแกะของเราและตามหาพวกมัน
11כִּ֛י כֹּ֥ה אָמַ֖ר אֲדֹנָ֣י יְהוִ֑ה הִנְנִי־אָ֕נִי וְדָרַשְׁתִּ֥י אֶת־צֹאנִ֖י וּבִקַּרְתִּֽים׃
12เหมือนผู้เลี้ยงตามหาฝูงแกะเมื่ออยู่ท่ามกลางแกะที่กระจัดกระจาย เราก็จะตามหาแกะของเรา และช่วยพวกมันออกจากทุกแห่งที่กระจัดกระจายในวันที่มีเมฆและความมืด
12כְּבַקָּרַת֩ רֹעֶ֨ה עֶדְר֜וֹ בְּיוֹם־הֱיוֹת֤וֹ בְתוֹךְ־צֹאנוֹ֙ נִפְרָשׁ֔וֹת כֵּ֖ן אֲבַקֵּ֣ר אֶת־צֹאנִ֑י וְהִצַּלְתִּ֣י אֶתְהֶ֗ם מִכָּל־הַמְּקוֹמֹת֙ אֲשֶׁ֣ר נָפֹ֣צוּ שָׁ֔ם בְּי֥וֹם עָנָ֖ן וַעֲרָפֶֽל׃
13เราจะนำพวกมันออกจากชนชาติต่าง ๆ รวบรวมจากดินแดนทั้งหลาย แล้วพากลับสู่แผ่นดินของตน เราจะเลี้ยงพวกมันตามภูเขาแห่งอิสราเอล ริมลำธาร และทุกถิ่นที่มีคนอาศัยในแผ่นดิน
13וְהוֹצֵאתִ֣ים מִן־הָעַמִּ֗ים וְקִבַּצְתִּים֙ מִן־הָ֣אֲרָצ֔וֹת וַהֲבִיאֹתִ֖ים אֶל־אַדְמָתָ֑ם וּרְעִיתִים֙ אֶל־הָרֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל בָּאֲפִיקִ֕ים וּבְכֹ֖ל מוֹשְׁבֵ֥י הָאָֽרֶץ׃
14เราจะเลี้ยงพวกมันในทุ่งหญ้าดี คอกของพวกมันจะอยู่บนภูเขาสูงแห่งอิสราเอล ที่นั่นพวกมันจะนอนในคอกที่ดี และกินหญ้าอุดมบนภูเขาแห่งอิสราเอล
14בְּמִרְעֶה־טּוֹב֙ אֶרְעֶ֣ה אֹתָ֔ם וּבְהָרֵ֥י מְרֽוֹם־יִשְׂרָאֵ֖ל יִהְיֶ֣ה נְוֵהֶ֑ם שָׁ֤ם תִּרְבַּ֙צְנָה֙ בְּנָ֣וֶה טּ֔וֹב וּמִרְעֶ֥ה שָׁמֵ֛ן תִּרְעֶ֖ינָה אֶל־הָרֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃
15เราเองจะเป็นผู้เลี้ยงแกะของเรา และจะให้พวกมันนอนพัก” พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้
15אֲנִ֨י אֶרְעֶ֤ה צֹאנִי֙ וַאֲנִ֣י אַרְבִּיצֵ֔ם נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה׃
16“เราจะตามหาตัวที่หลงหาย พาตัวที่ถูกไล่ไปกลับมา พันแผลตัวที่บาดเจ็บ และเสริมกำลังตัวที่ป่วย แต่ตัวอ้วนและตัวแข็งแรงเราจะทำลาย เราจะเลี้ยงพวกมันด้วยความยุติธรรม”’
16אֶת־הָאֹבֶ֤דֶת אֲבַקֵּשׁ֙ וְאֶת־הַנִּדַּ֣חַת אָשִׁ֔יב וְלַנִּשְׁבֶּ֣רֶת אֶחֱבֹ֔שׁ וְאֶת־הַחוֹלָ֖ה אֲחַזֵּ֑ק וְאֶת־הַשְּׁמֵנָ֧ה וְאֶת־הַחֲזָקָ֛ה אַשְׁמִ֖יד אֶרְעֶ֥נָּה בְמִשְׁפָּֽט׃
17“ส่วนพวกเจ้า ฝูงแกะของเราเอ๋ย พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ ‘เราจะพิพากษาระหว่างแกะกับแกะ ระหว่างแกะผู้กับแพะผู้
17וְאַתֵּ֣נָה צֹאנִ֔י כֹּ֥ה אָמַ֖ר אֲדֹנָ֣י יְהוִ֑ה הִנְנִ֤י שֹׁפֵט֙ בֵּֽין־שֶׂ֣ה לָשֶׂ֔ה לָאֵילִ֖ים וְלָעַתּוּדִֽים׃
18แค่พวกเจ้ากินหญ้าดีแล้วยังไม่พอหรือ จึงต้องใช้เท้าเหยียบหญ้าที่เหลือ? แค่ดื่มน้ำใสแล้วยังไม่พอหรือ จึงต้องใช้เท้ากวนน้ำที่เหลือให้ขุ่น?
18הַמְעַ֣ט מִכֶּ֗ם הַמִּרְעֶ֤ה הַטּוֹב֙ תִּרְע֔וּ וְיֶ֙תֶר֙ מִרְעֵיכֶ֔ם תִּרְמְס֖וּ בְּרַגְלֵיכֶ֑ם וּמִשְׁקַע־מַ֣יִם תִּשְׁתּ֔וּ וְאֵת֙ הַנּ֣וֹתָרִ֔ים בְּרַגְלֵיכֶ֖ם תִּרְפֹּשֽׂוּן׃
19แล้วแกะของเราต้องกินหญ้าที่พวกเจ้าเหยียบ และดื่มน้ำที่พวกเจ้ากวนให้ขุ่น’
19וְצֹאנִ֑י מִרְמַ֤ס רַגְלֵיכֶם֙ תִּרְעֶ֔ינָה וּמִרְפַּ֥שׂ רַגְלֵיכֶ֖ם תִּשְׁתֶּֽינָה׃ ס
20“เพราะฉะนั้น พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสกับพวกเขาว่า ‘เราเองจะพิพากษาระหว่างแกะอ้วนกับแกะผอม
20לָכֵ֗ן כֹּ֥ה אָמַ֛ר אֲדֹנָ֥י יְהוִ֖ה אֲלֵיהֶ֑ם הִנְנִי־אָ֕נִי וְשָֽׁפַטְתִּי֙ בֵּֽין־שֶׂ֣ה בִרְיָ֔ה וּבֵ֥ין שֶׂ֖ה רָזָֽה׃
21เพราะพวกเจ้าใช้สีข้างและไหล่กระแทก ใช้เขาขวิดตัวอ่อนแอทั้งหมด จนทำให้พวกมันกระจัดกระจายออกไป
21יַ֗עַן בְּצַ֤ד וּבְכָתֵף֙ תֶּהְדֹּ֔פוּ וּבְקַרְנֵיכֶ֥ם תְּנַגְּח֖וּ כָּל־הַנַּחְל֑וֹת עַ֣ד אֲשֶׁ֧ר הֲפִיצוֹתֶ֛ם אוֹתָ֖נָה אֶל־הַחֽוּצָה׃
22เราจึงจะช่วยฝูงแกะของเรา และพวกมันจะไม่เป็นของปล้นอีก เราจะพิพากษาระหว่างแกะกับแกะ
22וְהוֹשַׁעְתִּ֣י לְצֹאנִ֔י וְלֹֽא־תִהְיֶ֥ינָה ע֖וֹד לָבַ֑ז וְשָׁ֣פַטְתִּ֔י בֵּ֥ין שֶׂ֖ה לָשֶֽׂה׃
23เราจะตั้งผู้เลี้ยงคนเดียวเหนือพวกมัน คือดาวิดผู้รับใช้ของเรา เขาจะเลี้ยงพวกมันและเป็นผู้เลี้ยงของพวกมัน
23וַהֲקִמֹתִ֨י עֲלֵיהֶ֜ם רֹעֶ֤ה אֶחָד֙ וְרָעָ֣ה אֶתְהֶ֔ן אֵ֖ת עַבְדִּ֣י דָוִ֑יד ה֚וּא יִרְעֶ֣ה אֹתָ֔ם וְהֽוּא־יִהְיֶ֥ה לָהֶ֖ן לְרֹעֶֽה׃
24เรา พระยาห์เวห์ จะเป็นพระเจ้าของพวกเขา และดาวิดผู้รับใช้ของเราจะเป็นผู้นำท่ามกลางพวกเขา เรา พระยาห์เวห์ ได้พูดไว้แล้ว
24וַאֲנִ֣י יְהוָ֗ה אֶהְיֶ֤ה לָהֶם֙ לֵֽאלֹהִ֔ים וְעַבְדִּ֥י דָוִ֖ד נָשִׂ֣יא בְתוֹכָ֑ם אֲנִ֥י יְהוָ֖ה דִּבַּֽרְתִּי׃
25“‘เราจะทำพันธสัญญาแห่งสันติภาพกับพวกเขา และทำให้สัตว์ร้ายหมดไปจากแผ่นดิน พวกเขาจะอยู่อย่างปลอดภัยในถิ่นทุรกันดาร และนอนในป่าได้
25וְכָרַתִּ֤י לָהֶם֙ בְּרִ֣ית שָׁל֔וֹם וְהִשְׁבַּתִּ֥י חַיָּֽה־רָעָ֖ה מִן־הָאָ֑רֶץ וְיָשְׁב֤וּ בַמִּדְבָּר֙ לָבֶ֔טַח וְיָשְׁנ֖וּ בַּיְּעָרִֽים׃
26เราจะทำให้พวกเขาและบริเวณรอบภูเขาของเราเป็นพร เราจะให้ฝนตกตามฤดู เป็นสายฝนแห่งพระพร
26וְנָתַתִּ֥י אוֹתָ֛ם וּסְבִיב֥וֹת גִּבְעָתִ֖י בְּרָכָ֑ה וְהוֹרַדְתִּ֤י הַגֶּ֙שֶׁם֙ בְּעִתּ֔וֹ גִּשְׁמֵ֥י בְרָכָ֖ה יִֽהְיֽוּ׃
27ต้นไม้ในทุ่งจะออกผล แผ่นดินจะให้ผลผลิต และพวกเขาจะอยู่อย่างปลอดภัยในแผ่นดิน เมื่อเราหักคานแอกและช่วยพวกเขาให้พ้นจากมือผู้ทำให้เป็นทาส พวกเขาจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์
27וְנָתַן֩ עֵ֨ץ הַשָּׂדֶ֜ה אֶת־פִּרְי֗וֹ וְהָאָ֙רֶץ֙ תִּתֵּ֣ן יְבוּלָ֔הּ וְהָי֥וּ עַל־אַדְמָתָ֖ם לָבֶ֑טַח וְֽיָדְע֞וּ כִּי־אֲנִ֣י יְהוָ֗ה בְּשִׁבְרִי֙ אֶת־מֹט֣וֹת עֻלָּ֔ם וְהִ֨צַּלְתִּ֔ים מִיַּ֖ד הָעֹבְדִ֥ים בָּהֶֽם׃
28พวกเขาจะไม่เป็นของปล้นแก่ประชาชาติอีก สัตว์บนแผ่นดินจะไม่กินพวกเขา แต่จะอยู่อย่างปลอดภัย ไม่มีใครทำให้หวาดกลัว
28וְלֹא־יִהְי֨וּ ע֥וֹד בַּז֙ לַגּוֹיִ֔ם וְחַיַּ֥ת הָאָ֖רֶץ לֹ֣א תֹאכְלֵ֑ם וְיָשְׁב֥וּ לָבֶ֖טַח וְאֵ֥ין מַחֲרִֽיד׃
29เราจะทำให้มีพื้นที่เพาะปลูกที่มีชื่อเสียงสำหรับพวกเขา พวกเขาจะไม่ถูกความอดอยากกลืนกินในแผ่นดิน และไม่ต้องแบกรับความอับอายจากประชาชาติอีก
29וַהֲקִמֹתִ֥י לָהֶ֛ם מַטָּ֖ע לְשֵׁ֑ם וְלֹֽא־יִהְי֨וּ ע֜וֹד אֲסֻפֵ֤י רָעָב֙ בָּאָ֔רֶץ וְלֹֽא־יִשְׂא֥וּ ע֖וֹד כְּלִמַּ֥ת הַגּוֹיִֽם׃
30พวกเขาจะรู้ว่าเรา พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเขา อยู่กับพวกเขา และชนอิสราเอลคือประชาชนของเรา’ พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้
30וְיָדְע֗וּ כִּ֣י אֲנִ֧י יְהוָ֛ה אֱלֹהֵיהֶ֖ם אִתָּ֑ם וְהֵ֗מָּה עַמִּי֙ בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה׃
31‘พวกเจ้าเป็นแกะของเรา เป็นแกะในทุ่งหญ้าของเรา พวกเจ้าเป็นมนุษย์ และเราเป็นพระเจ้าของพวกเจ้า’ พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้”
31וְאַתֵּ֥ן צֹאנִ֛י צֹ֥אן מַרְעִיתִ֖י אָדָ֣ם אַתֶּ֑ם אֲנִי֙ אֱלֹ֣הֵיכֶ֔ם נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה׃ פ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.