เอ​เส​เคี​ยล​
Chapter 22
Freedom Bible (Thai)
vs Hebrew Old Testame…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

เอ​เส​เคี​ยล​ 22

Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
1พระ​ดำรัส​ของ​พระ​ยาห์เวห์​มา​ถึง​ข้าพเจ้า​อีก​ว่า​
1וַיְהִ֥י דְבַר־יְהוָ֖ה אֵלַ֥י לֵאמֹֽר׃
2“มนุษย์​เอ๋ย​ เจ้า​จะ​พิพากษา​ไหม​? เจ้า​จะ​พิพากษา​เมือง​นอง​เลือด​ไหม​? ถ้า​เช่น​นั้น​จง​ทำให้​นาง​รู้​ถึง​สิ่ง​น่า​รังเกียจ​ทั้ง​ปวง​
2וְאַתָּ֣ה בֶן־אָדָ֔ם הֲתִשְׁפֹּ֥ט הֲתִשְׁפֹּ֖ט אֶת־עִ֣יר הַדָּמִ֑ים וְה֣וֹדַעְתָּ֔הּ אֵ֖ת כָּל־תּוֹעֲבוֹתֶֽיהָ׃
3จง​พูด​ว่า​ ‘พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ พระ​ยาห์เวห์​ตรัส​ดังนี้​ เมือง​เอ๋ย​ เจ้า​นอง​เลือด​อยู่​ภายใน​จน​เวลา​ของ​เจ้า​มา​ถึง​ และ​สร้าง​รูป​เคารพ​ทำให้​ตัว​เอง​เป็น​มลทิน​!
3וְאָמַרְתָּ֗ כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה עִ֣יר שֹׁפֶ֥כֶת דָּ֛ם בְּתוֹכָ֖הּ לָב֣וֹא עִתָּ֑הּ וְעָשְׂתָ֧ה גִלּוּלִ֛ים עָלֶ֖יהָ לְטָמְאָֽה׃
4เจ้า​ต้อง​รับ​ผิด​เพราะ​เลือด​ที่​หลั่ง​ และ​เป็น​มลทิน​เพราะ​รูป​เคารพ​ที่​สร้าง​ เจ้า​เร่ง​วัน​ของ​ตน​ให้​ใกล้​ และ​มา​ถึง​ปลาย​ปี​ของ​เจ้า​แล้ว​ เรา​จึง​ทำให้​เจ้า​เป็น​ที่​ดู​หมิ่น​ของ​ประชาชาติ​และ​เป็น​ที่​เยาะ​เย้ย​ของ​ทุก​ดิน​แดน​
4בְּדָמֵ֨ךְ אֲשֶׁר־שָׁפַ֜כְתְּ אָשַׁ֗מְתְּ וּבְגִלּוּלַ֤יִךְ אֲשֶׁר־עָשִׂית֙ טָמֵ֔את וַתַּקְרִ֣יבִי יָמַ֔יִךְ וַתָּב֖וֹא עַד־שְׁנוֹתָ֑יִךְ עַל־כֵּ֗ן נְתַתִּ֤יךְ חֶרְפָּה֙ לַגּוֹיִ֔ם וְקַלָּסָ֖ה לְכָל־הָאֲרָצֽוֹת׃
5ทั้งคน​ใกล้​และ​คน​ไกล​จะ​เยาะ​เย้ย​เจ้า​ เมือง​ชื่อ​ฉาว​ที่​เต็ม​ไป​ด้วย​ความ​วุ่นวาย​
5הַקְּרֹב֛וֹת וְהָרְחֹק֥וֹת מִמֵּ֖ךְ יִתְקַלְּסוּ־בָ֑ךְ טְמֵאַ֣ת הַשֵּׁ֔ם רַבַּ֖ת הַמְּהוּמָֽה׃
6“‘“ดูสิ ผู้นำ​อิสราเอล​ที่​อยู่​ใน​เจ้า​ ต่าง​ใช้​อำนาจ​ของ​ตน​เพื่อ​หลั่ง​เลือด​
6הִנֵּה֙ נְשִׂיאֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אִ֥ישׁ לִזְרֹע֖וֹ הָ֣יוּ בָ֑ךְ לְמַ֖עַן שְׁפָךְ־דָּֽם׃
7ใน​เจ้า​ พวก​เขา​ดู​หมิ่น​พ่อ​และ​แม่​ ข่มเหง​คน​ต่างด้าว​ และ​ข่มเหง​เด็ก​กำพร้า​กับ​หญิง​ม่าย​
7אָ֤ב וָאֵם֙ הֵקַ֣לּוּ בָ֔ךְ לַגֵּ֛ר עָשׂ֥וּ בַעֹ֖שֶׁק בְּתוֹכֵ֑ךְ יָת֥וֹם וְאַלְמָנָ֖ה ה֥וֹנוּ בָֽךְ׃
8เจ้า​ดู​หมิ่น​ของ​ศักดิ์สิทธิ์​ของ​เรา​ และ​ทำให้​วัน​พัก​อัน​ศักดิ์สิทธิ์​ของ​เรา​เสื่อม​ความ​ศักดิ์สิทธิ์​
8קָדָשַׁ֖י בָּזִ֑ית וְאֶת־שַׁבְּתֹתַ֖י חִלָּֽלְתְּ׃
9ใน​เจ้า​มี​คน​ใส่​ร้าย​เพื่อ​ให้​มี​การ​หลั่ง​เลือด​ มี​คน​กิน​ของ​ถวาย​ตาม​สถาน​บูชา​บน​ภูเขา​ และ​ทำ​เรื่อง​ลามก​ท่ามกลาง​เจ้า​
9אַנְשֵׁ֥י רָכִ֛יל הָ֥יוּ בָ֖ךְ לְמַ֣עַן שְׁפָךְ־דָּ֑ם וְאֶל־הֶֽהָרִים֙ אָ֣כְלוּ בָ֔ךְ זִמָּ֖ה עָשׂ֥וּ בְתוֹכֵֽךְ׃
10ใน​เจ้า​มี​คน​เปิด​เผย​ความ​เปลือย​เปล่า​ของ​ภรรยา​พ่อ​ และ​มี​คน​ข่มเหง​หญิง​ที่​มี​มลทิน​เพราะ​ประจำ​เดือน​
10עֶרְוַת־אָ֖ב גִּלָּה־בָ֑ךְ טְמֵאַ֥ת הַנִּדָּ֖ה עִנּוּ־בָֽךְ׃
11คน​หนึ่ง​ทำ​สิ่ง​น่า​รังเกียจ​กับ​ภรรยา​ของ​เพื่อน​บ้าน​ อีก​คน​ทำให้​ลูก​สะใภ้​เป็น​มลทิน​อย่าง​ลามก​ และ​อีก​คน​ข่มเหง​น้อง​สาว​ร่วม​พ่อ​ของ​ตน​
11וְאִ֣ישׁ׀ אֶת־אֵ֣שֶׁת רֵעֵ֗הוּ עָשָׂה֙ תּֽוֹעֵבָ֔ה וְאִ֥ישׁ אֶת־כַּלָּת֖וֹ טִמֵּ֣א בְזִמָּ֑ה וְאִ֛ישׁ אֶת־אֲחֹת֥וֹ בַת־אָבִ֖יו עִנָּה־בָֽךְ׃
12ใน​เจ้า​มี​คน​รับ​สินบน​เพื่อ​หลั่ง​เลือด​ เจ้า​เก็บ​ดอกเบี้ย​และ​กำไร​เกิน​ควร​ ใช้​การ​ข่มเหง​หา​กำไร​จาก​เพื่อน​บ้าน​อย่าง​ละโมบ​ และ​ลืม​เรา​” พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ พระ​ยาห์เวห์​ตรัส​ดังนี้​
12שֹׁ֥חַד לָֽקְחוּ־בָ֖ךְ לְמַ֣עַן שְׁפָךְ־דָּ֑ם נֶ֧שֶׁךְ וְתַרְבִּ֣ית לָקַ֗חַתְּ וַתְּבַצְּעִ֤י רֵעַ֙יִךְ֙ בַּעֹ֔שֶׁק וְאֹתִ֣י שָׁכַ֔חַתְּ נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה׃
13“‘“เพราะ​ฉะนั้น​เรา​จึง​ตบมือ​ด้วย​ความ​ไม่​พอใจ​ต่อ​กำไร​ทุจริต​ที่​เจ้า​หา​ และ​ต่อ​เลือด​ที่​หลั่ง​อยู่​ใน​เจ้า​
13וְהִנֵּה֙ הִכֵּ֣יתִי כַפִּ֔י אֶל־בִּצְעֵ֖ךְ אֲשֶׁ֣ר עָשִׂ֑ית וְעַ֨ל־דָּמֵ֔ךְ אֲשֶׁ֥ר הָי֖וּ בְּתוֹכֵֽךְ׃
14ใน​วัน​ที่​เรา​จัดการ​เจ้า​ ใจ​ของ​เจ้า​จะ​ทน​ได้​หรือ​? มือ​ของ​เจ้า​จะ​ยัง​มี​กำลัง​หรือ​? เรา พระ​ยาห์เวห์​ ได้​พูด​และ​จะ​ทำ​
14הֲיַעֲמֹ֤ד לִבֵּךְ֙ אִם־תֶּחֱזַ֣קְנָה יָדַ֔יִךְ לַיָּמִ֕ים אֲשֶׁ֥ר אֲנִ֖י עֹשֶׂ֣ה אוֹתָ֑ךְ אֲנִ֥י יְהוָ֖ה דִּבַּ֥רְתִּי וְעָשִֽׂיתִי׃
15เรา​จะ​กระจาย​เจ้า​ไป​ท่ามกลาง​ประชาชาติ​ ทำให้​กระจัดกระจาย​ตาม​ดิน​แดน​ต่าง​ ๆ และ​ชำระ​ความ​โสโครก​ออก​จาก​เจ้า​
15וַהֲפִיצוֹתִ֤י אוֹתָךְ֙ בַּגּוֹיִ֔ם וְזֵרִיתִ֖יךְ בָּאֲרָצ֑וֹת וַהֲתִמֹּתִ֥י טֻמְאָתֵ֖ךְ מִמֵּֽךְ׃
16เจ้า​จะ​ถูก​ทำให้​เสื่อม​เกียรติ​ต่อ​หน้า​ประชาชาติ​ แล้ว​เจ้า​จะ​รู้​ว่า​เรา​คือ​พระ​ยาห์เวห์​”’”
16וְנִחַ֥לְתְּ בָּ֖ךְ לְעֵינֵ֣י גוֹיִ֑ם וְיָדַ֖עַתְּ כִּֽי־אֲנִ֥י יְהוָֽה׃ פ
17พระ​ดำรัส​ของ​พระ​ยาห์เวห์​มา​ถึง​ข้าพเจ้า​ว่า​
17וַיְהִ֥י דְבַר־יְהוָ֖ה אֵלַ֥י לֵאמֹֽר׃
18“มนุษย์​เอ๋ย​ ชน​อิสราเอล​กลาย​เป็น​กาก​โลหะ​สำหรับ​เรา​ พวก​เขา​ทั้งหมด​เป็น​ทอง​สัมฤทธิ์​ ดีบุก เหล็ก และ​ตะกั่ว​อยู่​กลาง​เตา​หลอม​ เป็น​กาก​ของ​เงิน​
18בֶּן־אָדָ֕ם הָיוּ־לִ֥י בֵֽית־יִשְׂרָאֵ֖ל לְסִ֑יג כֻּלָּ֡ם נְ֠חֹשֶׁת וּבְדִ֨יל וּבַרְזֶ֤ל וְעוֹפֶ֙רֶת֙ בְּת֣וֹךְ כּ֔וּר סִגִ֥ים כֶּ֖סֶף הָיֽוּ׃ ס
19เพราะ​ฉะนั้น​ พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ พระ​ยาห์เวห์​ตรัส​ดังนี้​ ‘เพราะ​พวก​เจ้า​ทั้งหมด​กลาย​เป็น​กาก​โลหะ​ เรา​จะ​รวบรวม​พวก​เจ้า​ไว้​กลาง​เยรูซาเล็ม​
19לָכֵ֗ן כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה יַ֛עַן הֱי֥וֹת כֻּלְּכֶ֖ם לְסִגִ֑ים לָכֵן֙ הִנְנִ֣י קֹבֵ֣ץ אֶתְכֶ֔ם אֶל־תּ֖וֹךְ יְרוּשָׁלִָֽם׃
20เหมือน​คน​รวบรวม​เงิน​ ทอง​สัมฤทธิ์​ เหล็ก ตะกั่ว และ​ดีบุก​ใส่​ใน​เตา​หลอม​ แล้ว​เป่า​ไฟ​ให้​หลอมละลาย​ เรา​ก็​จะ​รวบรวม​พวก​เจ้า​ด้วย​ความ​โกรธ​และ​ความ​เดือดดาล​ วาง​ไว้​ที่​นั่น​แล้ว​หลอม​พวก​เจ้า​
20קְבֻ֣צַת כֶּ֡סֶף וּ֠נְחֹשֶׁת וּבַרְזֶ֨ל וְעוֹפֶ֤רֶת וּבְדִיל֙ אֶל־תּ֣וֹךְ כּ֔וּר לָפַֽחַת־עָלָ֥יו אֵ֖שׁ לְהַנְתִּ֑יךְ כֵּ֤ן אֶקְבֹּץ֙ בְּאַפִּ֣י וּבַחֲמָתִ֔י וְהִנַּחְתִּ֥י וְהִתַּכְתִּ֖י אֶתְכֶֽם׃
21เรา​จะ​รวบรวม​พวก​เจ้า​และ​เป่า​ไฟ​แห่ง​ความ​เดือดดาล​ใส่​ แล้ว​พวก​เจ้า​จะ​หลอมละลาย​อยู่​ท่ามกลาง​ไฟ​
21וְכִנַּסְתִּ֣י אֶתְכֶ֔ם וְנָפַחְתִּ֥י עֲלֵיכֶ֖ם בְּאֵ֣שׁ עֶבְרָתִ֑י וְנִתַּכְתֶּ֖ם בְּתוֹכָֽהּ׃
22เหมือน​เงิน​หลอมละลาย​ใน​เตา​ พวก​เจ้า​ก็​จะ​หลอมละลาย​อยู่​ใน​เมือง​ แล้ว​จะ​รู้​ว่า​เรา​ พระ​ยาห์เวห์​ ได้​เท​ความ​เดือดดาล​เหนือ​พวก​เจ้า​’”
22כְּהִתּ֥וּךְ כֶּ֙סֶף֙ בְּת֣וֹךְ כּ֔וּר כֵּ֖ן תֻּתְּכ֣וּ בְתוֹכָ֑הּ וִֽידַעְתֶּם֙ כִּֽי־אֲנִ֣י יְהוָ֔ה שָׁפַ֥כְתִּי חֲמָתִ֖י עֲלֵיכֶֽם׃ פ
23พระ​ดำรัส​ของ​พระ​ยาห์เวห์​มา​ถึง​ข้าพเจ้า​ว่า​
23וַיְהִ֥י דְבַר־יְהוָ֖ה אֵלַ֥י לֵאמֹֽר׃
24“มนุษย์​เอ๋ย​ จง​บอก​แผ่น​ดิน​นั้น​ว่า​ ‘เจ้า​เป็น​แผ่น​ดิน​ที่​ไม่​ได้​รับ​การ​ชำระ​และ​ไม่มี​ฝน​ใน​วัน​แห่ง​ความ​กริ้ว​’
24בֶּן־אָדָ֕ם אֱמָר־לָ֕הּ אַ֣תְּ אֶ֔רֶץ לֹ֥א מְטֹהָרָ֖ה הִ֑יא לֹ֥א גֻשְׁמָ֖הּ בְּי֥וֹם זָֽעַם׃
25ผู้​พยากรณ์​ใน​แผ่น​ดิน​สมคบ​กัน​ เหมือน​สิงโต​คำราม​ฉีก​เหยื่อ​ พวก​เขา​กิน​ชีวิต​คน​ ยึด​ทรัพย์​สมบัติ​และ​ของ​มี​ค่า​ และ​ทำให้​หญิง​มากมาย​เป็น​ม่าย​
25קֶ֤שֶׁר נְבִיאֶ֙יהָ֙ בְּתוֹכָ֔הּ כַּאֲרִ֥י שׁוֹאֵ֖ג טֹ֣רֵֽף טָ֑רֶף נֶ֣פֶשׁ אָכָ֗לוּ חֹ֤סֶן וִיקָר֙ יִקָּ֔חוּ אַלְמְנוֹתֶ֖יהָ הִרְבּ֥וּ בְתוֹכָֽהּ׃
26ปุโรหิต​ของ​นาง​บิดเบือน​บทบัญญัติ​ของ​เรา​ และ​ทำให้​ของ​ศักดิ์สิทธิ์​ของ​เรา​เสื่อม​ความ​ศักดิ์สิทธิ์​ ไม่​แยก​ของ​ศักดิ์สิทธิ์​ออก​จาก​ของ​สามัญ​ ไม่​สอน​ให้​คน​รู้​ความ​แตก​ต่าง​ระหว่าง​สิ่ง​ไม่​สะอาด​กับ​สิ่ง​สะอาด​ และ​เมิน​เฉย​ต่อ​วัน​พัก​อัน​ศักดิ์สิทธิ์​ของ​เรา​ เรา​จึง​ถูก​ทำให้​เสื่อม​ความ​ศักดิ์สิทธิ์​ท่ามกลาง​พวก​เขา​
26כֹּהֲנֶ֜יהָ חָמְס֣וּ תוֹרָתִי֮ וַיְחַלְּל֣וּ קָדָשַׁי֒ בֵּֽין־קֹ֤דֶשׁ לְחֹל֙ לֹ֣א הִבְדִּ֔ילוּ וּבֵין־הַטָּמֵ֥א לְטָה֖וֹר לֹ֣א הוֹדִ֑יעוּ וּמִשַׁבְּתוֹתַי֙ הֶעְלִ֣ימוּ עֵֽינֵיהֶ֔ם וָאֵחַ֖ל בְּתוֹכָֽם׃
27ผู้นำ​ของ​นาง​เป็น​เหมือน​หมาป่า​ฉีก​เหยื่อ​ หลั่ง​เลือด​และ​ทำลาย​ชีวิต​เพื่อ​หา​กำไร​ทุจริต​
27שָׂרֶ֣יהָ בְקִרְבָּ֔הּ כִּזְאֵבִ֖ים טֹ֣רְפֵי טָ֑רֶף לִשְׁפָּךְ־דָּם֙ לְאַבֵּ֣ד נְפָשׁ֔וֹת לְמַ֖עַן בְּצֹ֥עַ בָּֽצַע׃
28ผู้​พยากรณ์​ของ​นาง​ฉาบ​ปูน​ขาว​ให้​พวก​เขา​ โดย​เห็น​นิมิต​เท็จ​และ​ทำนาย​คำ​โกหก​ พูด​ว่า​ ‘พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ พระ​ยาห์เวห์​ตรัส​’ ทั้ง​ที่​พระ​ยาห์เวห์​ไม่​ได้​พูด​
28וּנְבִיאֶ֗יהָ טָח֤וּ לָהֶם֙ תָּפֵ֔ל חֹזִ֣ים שָׁ֔וְא וְקֹסְמִ֥ים לָהֶ֖ם כָּזָ֑ב אֹמְרִ֗ים כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה וַֽיהוָ֖ה לֹ֥א דִבֵּֽר׃
29ประชาชน​ใน​แผ่น​ดิน​ใช้​การ​ข่มเหง​และ​ปล้น​ชิง​ รังแก​คน​ยากจน​และ​คน​ขัดสน​ และ​ข่มเหง​คน​ต่างด้าว​อย่า​งอ​ยุติธรรม​
29עַ֤ם הָאָ֙רֶץ֙ עָ֣שְׁקוּ עֹ֔שֶׁק וְגָזְל֖וּ גָּזֵ֑ל וְעָנִ֤י וְאֶבְיוֹן֙ הוֹנ֔וּ וְאֶת־הַגֵּ֥ר עָשְׁק֖וּ בְּלֹ֥א מִשְׁפָּֽט׃
30“เรา​มอง​หา​คน​สัก​คนใน​หมู่​พวก​เขา​ที่​จะ​ซ่อม​กำแพง​และ​ยืน​อุด​ช่อง​โหว่​ต่อ​หน้า​เรา​เพื่อ​แผ่น​ดิน​ เพื่อ​เรา​จะ​ไม่​ทำลาย​มัน​ แต่​หาไม่​พบ​แม้แต่​คน​เดียว​
30וָאֲבַקֵּ֣שׁ מֵהֶ֡ם אִ֣ישׁ גֹּֽדֵר־גָּדֵר֩ וְעֹמֵ֨ד בַּפֶּ֧רֶץ לְפָנַ֛י בְּעַ֥ד הָאָ֖רֶץ לְבִלְתִּ֣י שַׁחֲתָ֑הּ וְלֹ֖א מָצָֽאתִי׃
31เพราะ​ฉะนั้น​เรา​จึง​เท​ความ​กริ้ว​ลง​เหนือ​พวก​เขา​ เผา​ผลาญ​ด้วย​ไฟ​แห่ง​ความ​เดือดดาล​ และ​ให้​ผล​แห่ง​ทาง​ที่​พวก​เขา​เดิน​ย้อน​กลับ​มา​ตก​บน​ศีรษะ​ของ​พวก​เขา​เอง​” พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ พระ​ยาห์เวห์​ตรัส​ดังนี้​
31וָאֶשְׁפֹּ֤ךְ עֲלֵיהֶם֙ זַעְמִ֔י בְּאֵ֥שׁ עֶבְרָתִ֖י כִּלִּיתִ֑ים דַּרְכָּם֙ בְּרֹאשָׁ֣ם נָתַ֔תִּי נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהֹוִֽה׃ פ

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.