เอเสเคียล 37
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
1พระหัตถ์ของพระยาห์เวห์อยู่เหนือข้าพเจ้า พระองค์ทรงนำข้าพเจ้าออกไปโดยพระวิญญาณของพระยาห์เวห์ และวางข้าพเจ้าลงกลางหุบเขาที่เต็มไปด้วยกระดูก
1הָיְתָ֣ה עָלַי֮ יַד־יְהוָה֒ וַיּוֹצִאֵ֤נִי בְר֙וּחַ֙ יְהוָ֔ה וַיְנִיחֵ֖נִי בְּת֣וֹךְ הַבִּקְעָ֑ה וְהִ֖יא מְלֵאָ֥ה עֲצָמֽוֹת׃
2พระองค์พาข้าพเจ้าเดินไปรอบ ๆ กระดูกเหล่านั้น มีอยู่มากมายเต็มหุบเขา และแห้งสนิท
2וְהֶעֱבִירַ֥נִי עֲלֵיהֶ֖ם סָבִ֣יב׀ סָבִ֑יב וְהִנֵּ֨ה רַבּ֤וֹת מְאֹד֙ עַל־פְּנֵ֣י הַבִּקְעָ֔ה וְהִנֵּ֖ה יְבֵשׁ֥וֹת מְאֹֽד׃
3พระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “มนุษย์เอ๋ย กระดูกเหล่านี้จะมีชีวิตได้หรือ?” ข้าพเจ้าทูลว่า “พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ พระองค์ทรงทราบ”
3וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֔י בֶּן־אָדָ֕ם הֲתִחְיֶ֖ינָה הָעֲצָמ֣וֹת הָאֵ֑לֶּה וָאֹמַ֕ר אֲדֹנָ֥י יְהוִ֖ה אַתָּ֥ה יָדָֽעְתָּ׃
4พระองค์ตรัสอีกว่า “จงพยากรณ์แก่กระดูกเหล่านี้ว่า ‘กระดูกแห้งเอ๋ย จงฟังพระดำรัสของพระยาห์เวห์
4וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֔י הִנָּבֵ֖א עַל־הָעֲצָמ֣וֹת הָאֵ֑לֶּה וְאָמַרְתָּ֣ אֲלֵיהֶ֔ם הָעֲצָמוֹת֙ הַיְבֵשׁ֔וֹת שִׁמְע֖וּ דְּבַר־יְהוָֽה׃
5พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสแก่กระดูกเหล่านี้ว่า เราจะให้ลมหายใจเข้าไปในพวกเจ้า แล้วพวกเจ้าจะมีชีวิต
5כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה לָעֲצָמ֖וֹת הָאֵ֑לֶּה הִנֵּ֨ה אֲנִ֜י מֵבִ֥יא בָכֶ֛ם ר֖וּחַ וִחְיִיתֶֽם׃
6เราจะใส่เส้นเอ็นให้ ใส่เนื้อขึ้นมาบนกระดูก คลุมด้วยหนัง และใส่ลมหายใจไว้ในพวกเจ้า แล้วพวกเจ้าจะมีชีวิต และจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์’”
6וְנָתַתִּי֩ עֲלֵיכֶ֨ם גִּדִ֜ים וְֽהַעֲלֵתִ֧י עֲלֵיכֶ֣ם בָּשָׂ֗ר וְקָרַמְתִּ֤י עֲלֵיכֶם֙ ע֔וֹר וְנָתַתִּ֥י בָכֶ֛ם ר֖וּחַ וִחְיִיתֶ֑ם וִידַעְתֶּ֖ם כִּֽי־אֲנִ֥י יְהוָֽה׃
7ข้าพเจ้าจึงพยากรณ์ตามที่ได้รับบัญชา ขณะที่กำลังพยากรณ์ มีเสียงดังและเกิดแผ่นดินไหว กระดูกก็เข้ามาต่อกัน กระดูกต่อกระดูก
7וְנִבֵּ֖אתִי כַּאֲשֶׁ֣ר צֻוֵּ֑יתִי וַֽיְהִי־ק֤וֹל כְּהִנָּֽבְאִי֙ וְהִנֵּה־רַ֔עַשׁ וַתִּקְרְב֣וּ עֲצָמ֔וֹת עֶ֖צֶם אֶל־עַצְמֽוֹ׃
8ข้าพเจ้ามองดู เห็นเส้นเอ็นเกิดขึ้น มีเนื้อหุ้ม และหนังคลุมอยู่ด้านนอก แต่ยังไม่มีลมหายใจในพวกเขา
8וְרָאִ֜יתִי וְהִנֵּֽה־עֲלֵיהֶ֤ם גִּדִים֙ וּבָשָׂ֣ר עָלָ֔ה וַיִּקְרַ֧ם עֲלֵיהֶ֛ם ע֖וֹר מִלְמָ֑עְלָה וְר֖וּחַ אֵ֥ין בָּהֶֽם׃
9แล้วพระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “จงพยากรณ์แก่ลม มนุษย์เอ๋ย จงพยากรณ์และบอกลมว่า ‘พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ ลมหายใจเอ๋ย จงมาจากลมทั้งสี่ และเป่าเข้าในคนที่ถูกฆ่าเหล่านี้ เพื่อให้พวกเขามีชีวิต’”
9וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֔י הִנָּבֵ֖א אֶל־הָר֑וּחַ הִנָּבֵ֣א בֶן־אָ֠דָם וְאָמַרְתָּ֨ אֶל־הָר֜וּחַ כֹּֽה־אָמַ֣ר׀ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֗ה מֵאַרְבַּ֤ע רוּחוֹת֙ בֹּ֣אִי הָר֔וּחַ וּפְחִ֛י בַּהֲרוּגִ֥ים הָאֵ֖לֶּה וְיִֽחְיֽוּ׃
10ข้าพเจ้าจึงพยากรณ์ตามที่พระองค์ทรงบัญชา ลมหายใจเข้ามาในพวกเขา พวกเขาก็มีชีวิต ยืนขึ้นด้วยเท้าของตน เป็นกองทัพใหญ่มหึมา
10וְהִנַּבֵּ֖אתִי כַּאֲשֶׁ֣ר צִוָּ֑נִי וַתָּבוֹא֩ בָהֶ֨ם הָר֜וּחַ וַיִּֽחְי֗וּ וַיַּֽעַמְדוּ֙ עַל־רַגְלֵיהֶ֔ם חַ֖יִל גָּד֥וֹל מְאֹד־מְאֹֽד׃ ס
11แล้วพระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “มนุษย์เอ๋ย กระดูกเหล่านี้คือชนอิสราเอลทั้งหมด พวกเขาพูดว่า ‘กระดูกของเราแห้งแล้ว ความหวังสูญสิ้น เราถูกตัดขาดหมดแล้ว’
11וַיֹּאמֶר֮ אֵלַי֒ בֶּן־אָדָ֕ם הָעֲצָמ֣וֹת הָאֵ֔לֶּה כָּל־בֵּ֥ית יִשְׂרָאֵ֖ל הֵ֑מָּה הִנֵּ֣ה אֹמְרִ֗ים יָבְשׁ֧וּ עַצְמוֹתֵ֛ינוּ וְאָבְדָ֥ה תִקְוָתֵ֖נוּ נִגְזַ֥רְנוּ לָֽנוּ׃
12เพราะฉะนั้นจงพยากรณ์บอกพวกเขาว่า ‘พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ ประชาชนของเราเอ๋ย เราจะเปิดหลุมศพของพวกเจ้า ให้พวกเจ้าออกจากหลุมศพ และพาเข้าสู่แผ่นดินอิสราเอล
12לָכֵן֩ הִנָּבֵ֨א וְאָמַרְתָּ֜ אֲלֵיהֶ֗ם כֹּֽה־אָמַר֮ אֲדֹנָ֣י יְהוִה֒ הִנֵּה֩ אֲנִ֨י פֹתֵ֜חַ אֶת־קִבְרֽוֹתֵיכֶ֗ם וְהַעֲלֵיתִ֥י אֶתְכֶ֛ם מִקִּבְרוֹתֵיכֶ֖ם עַמִּ֑י וְהֵבֵאתִ֥י אֶתְכֶ֖ם אֶל־אַדְמַ֥ת יִשְׂרָאֵֽל׃ ס
13ประชาชนของเราเอ๋ย เมื่อเราเปิดหลุมศพและพาพวกเจ้าออกมา พวกเจ้าจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์
13וִֽידַעְתֶּ֖ם כִּֽי־אֲנִ֣י יְהוָ֑ה בְּפִתְחִ֣י אֶת־קִבְרֽוֹתֵיכֶ֗ם וּבְהַעֲלוֹתִ֥י אֶתְכֶ֛ם מִקִּבְרוֹתֵיכֶ֖ם עַמִּֽי׃
14เราจะใส่พระวิญญาณของเราไว้ในพวกเจ้า แล้วพวกเจ้าจะมีชีวิต เราจะให้พวกเจ้าอยู่ในแผ่นดินของตน แล้วพวกเจ้าจะรู้ว่าเรา พระยาห์เวห์ ได้พูดและทำให้สำเร็จ’ พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้”
14וְנָתַתִּ֨י רוּחִ֤י בָכֶם֙ וִחְיִיתֶ֔ם וְהִנַּחְתִּ֥י אֶתְכֶ֖ם עַל־אַדְמַתְכֶ֑ם וִידַעְתֶּ֞ם כִּי־אֲנִ֧י יְהוָ֛ה דִּבַּ֥רְתִּי וְעָשִׂ֖יתִי נְאֻם־יְהוָֽה׃ פ
15พระดำรัสของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าอีกว่า
15וַיְהִ֥י דְבַר־יְהוָ֖ה אֵלַ֥י לֵאמֹֽר׃
16“ส่วนเจ้า มนุษย์เอ๋ย จงเอาไม้ชิ้นหนึ่งมาเขียนว่า ‘สำหรับยูดาห์และชนอิสราเอลที่เป็นพวกเดียวกับเขา’ แล้วเอาไม้อีกชิ้นมาเขียนว่า ‘สำหรับโยเซฟ ไม้ของเอฟราอิม และชนอิสราเอลทั้งหมดที่เป็นพวกเดียวกับเขา’
16וְאַתָּ֣ה בֶן־אָדָ֗ם קַח־לְךָ֙ עֵ֣ץ אֶחָ֔ד וּכְתֹ֤ב עָלָיו֙ לִֽיהוּדָ֔ה וְלִבְנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל חֲבֵרָ֑יו וּלְקַח֙ עֵ֣ץ אֶחָ֔ד וּכְת֣וֹב עָלָ֗יו לְיוֹסֵף֙ עֵ֣ץ אֶפְרַ֔יִם וְכָל־בֵּ֥ית יִשְׂרָאֵ֖ל חֲבֵרָֽיו׃
17แล้วเอาไม้ทั้งสองมาประกบกันให้เป็นไม้ชิ้นเดียว เพื่อให้เป็นหนึ่งเดียวในมือเจ้า
17וְקָרַ֨ב אֹתָ֜ם אֶחָ֧ד אֶל־אֶחָ֛ד לְךָ֖ לְעֵ֣ץ אֶחָ֑ד וְהָי֥וּ לַאֲחָדִ֖ים בְּיָדֶֽךָ׃
18“เมื่อชนชาติเดียวกับเจ้าถามว่า ‘ท่านจะไม่บอกเราหรือว่าสิ่งเหล่านี้หมายถึงอะไร?’
18וְכַֽאֲשֶׁר֙ יֹאמְר֣וּ אֵלֶ֔יךָ בְּנֵ֥י עַמְּךָ֖ לֵאמֹ֑ר הֲלֽוֹא־תַגִּ֥יד לָ֖נוּ מָה־אֵ֥לֶּה לָּֽךְ׃
19จงตอบว่า ‘พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ เราจะเอาไม้ของโยเซฟซึ่งอยู่ในมือเอฟราอิม พร้อมเผ่าอิสราเอลที่เป็นพวกเดียวกับเขา มาประกบกับไม้ของยูดาห์ ทำให้เป็นไม้ชิ้นเดียว และพวกเขาจะเป็นหนึ่งเดียวในมือเรา
19דַּבֵּ֣ר אֲלֵהֶ֗ם כֹּֽה־אָמַר֮ אֲדֹנָ֣י יְהוִה֒ הִנֵּה֩ אֲנִ֨י לֹקֵ֜חַ אֶת־עֵ֤ץ יוֹסֵף֙ אֲשֶׁ֣ר בְּיַד־אֶפְרַ֔יִם וְשִׁבְטֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל חֲבֵרָ֑יו וְנָתַתִּי֩ אוֹתָ֨ם עָלָ֜יו אֶת־עֵ֣ץ יְהוּדָ֗ה וַֽעֲשִׂיתִם֙ לְעֵ֣ץ אֶחָ֔ד וְהָי֥וּ אֶחָ֖ד בְּיָדִֽי׃
20ไม้ที่เจ้าเขียนนั้นจงถือไว้ในมือต่อหน้าพวกเขา’
20וְהָי֨וּ הָעֵצִ֜ים אֲֽשֶׁר־תִּכְתֹּ֧ב עֲלֵיהֶ֛ם בְּיָדְךָ֖ לְעֵינֵיהֶֽם׃
21แล้วบอกพวกเขาว่า ‘พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ เราจะนำชนอิสราเอลออกจากประชาชาติที่พวกเขาไปอยู่ รวบรวมจากทุกด้าน และพากลับสู่แผ่นดินของตน
21וְדַבֵּ֣ר אֲלֵיהֶ֗ם כֹּֽה־אָמַר֮ אֲדֹנָ֣י יְהוִה֒ הִנֵּ֨ה אֲנִ֤י לֹקֵ֙חַ֙ אֶת־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל מִבֵּ֥ין הַגּוֹיִ֖ם אֲשֶׁ֣ר הָֽלְכוּ־שָׁ֑ם וְקִבַּצְתִּ֤י אֹתָם֙ מִסָּבִ֔יב וְהֵבֵאתִ֥י אוֹתָ֖ם אֶל־אַדְמָתָֽם׃
22เราจะทำให้พวกเขาเป็นชนชาติเดียวในแผ่นดิน บนภูเขาแห่งอิสราเอล กษัตริย์องค์เดียวจะเป็นกษัตริย์ของทุกคน พวกเขาจะไม่เป็นสองชนชาติอีก และจะไม่ถูกแบ่งเป็นสองอาณาจักรอีกต่อไป
22וְעָשִׂ֣יתִי אֹ֠תָם לְג֨וֹי אֶחָ֤ד בָּאָ֙רֶץ֙ בְּהָרֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וּמֶ֧לֶךְ אֶחָ֛ד יִֽהְיֶ֥ה לְכֻלָּ֖ם לְמֶ֑לֶךְ וְלֹ֤א יִֽהְיוּ עוֹד֙ לִשְׁנֵ֣י גוֹיִ֔ם וְלֹ֨א יֵחָ֥צוּ ע֛וֹד לִשְׁתֵּ֥י מַמְלָכ֖וֹת עֽוֹד׃
23พวกเขาจะไม่ทำให้ตัวเองเป็นมลทินด้วยรูปเคารพ สิ่งน่าขยะแขยง หรือการล่วงละเมิดอีก เราจะช่วยพวกเขาออกจากทุกถิ่นที่อาศัยซึ่งพวกเขาทำบาป และจะชำระพวกเขา แล้วพวกเขาจะเป็นประชาชนของเรา และเราจะเป็นพระเจ้าของพวกเขา
23וְלֹ֧א יִֽטַמְּא֣וּ ע֗וֹד בְּגִלּֽוּלֵיהֶם֙ וּבְשִׁקּ֣וּצֵיהֶ֔ם וּבְכֹ֖ל פִּשְׁעֵיהֶ֑ם וְהוֹשַׁעְתִּ֣י אֹתָ֗ם מִכֹּ֤ל מוֹשְׁבֹֽתֵיהֶם֙ אֲשֶׁ֣ר חָטְא֣וּ בָהֶ֔ם וְטִהַרְתִּ֤י אוֹתָם֙ וְהָיוּ־לִ֣י לְעָ֔ם וַאֲנִ֕י אֶהְיֶ֥ה לָהֶ֖ם לֵאלֹהִֽים׃
24“‘“ดาวิดผู้รับใช้ของเราจะเป็นกษัตริย์เหนือพวกเขา ทุกคนจะมีผู้เลี้ยงคนเดียว พวกเขาจะดำเนินตามคำตัดสินของเรา รักษาข้อกำหนดและปฏิบัติตาม
24וְעַבְדִּ֤י דָוִד֙ מֶ֣לֶךְ עֲלֵיהֶ֔ם וְרוֹעֶ֥ה אֶחָ֖ד יִהְיֶ֣ה לְכֻלָּ֑ם וּבְמִשְׁפָּטַ֣י יֵלֵ֔כוּ וְחֻקֹּתַ֥י יִשְׁמְר֖וּ וְעָשׂ֥וּ אוֹתָֽם׃
25พวกเขาจะอาศัยอยู่ในแผ่นดินที่เราให้ยาโคบผู้รับใช้ของเรา ซึ่งบรรพบุรุษของพวกเจ้าเคยอาศัย พวกเขา ลูก ๆ และหลาน ๆ จะอยู่ที่นั่นตลอดไป และดาวิดผู้รับใช้ของเราจะเป็นผู้นำของพวกเขาตลอดไป
25וְיָשְׁב֣וּ עַל־הָאָ֗רֶץ אֲשֶׁ֤ר נָתַ֙תִּי֙ לְעַבְדִּ֣י לְיַֽעֲקֹ֔ב אֲשֶׁ֥ר יָֽשְׁבוּ־בָ֖הּ אֲבֽוֹתֵיכֶ֑ם וְיָשְׁב֣וּ עָלֶ֡יהָ הֵ֠מָּה וּבְנֵיהֶ֞ם וּבְנֵ֤י בְנֵיהֶם֙ עַד־עוֹלָ֔ם וְדָוִ֣ד עַבְדִּ֔י נָשִׂ֥יא לָהֶ֖ם לְעוֹלָֽם׃
26เราจะทำพันธสัญญาแห่งสันติภาพกับพวกเขา เป็นพันธสัญญานิรันดร์ เราจะตั้งพวกเขาไว้ ทำให้ทวีจำนวน และตั้งสถานบริสุทธิ์ของเราไว้ท่ามกลางพวกเขาตลอดไป
26וְכָרַתִּ֤י לָהֶם֙ בְּרִ֣ית שָׁל֔וֹם בְּרִ֥ית עוֹלָ֖ם יִהְיֶ֣ה אוֹתָ֑ם וּנְתַתִּים֙ וְהִרְבֵּיתִ֣י אוֹתָ֔ם וְנָתַתִּ֧י אֶת־מִקְדָּשִׁ֛י בְּתוֹכָ֖ם לְעוֹלָֽם׃
27ที่พำนักของเราจะอยู่กับพวกเขา เราจะเป็นพระเจ้าของพวกเขา และพวกเขาจะเป็นประชาชนของเรา
27וְהָיָ֤ה מִשְׁכָּנִי֙ עֲלֵיהֶ֔ם וְהָיִ֥יתִי לָהֶ֖ם לֵֽאלֹהִ֑ים וְהֵ֖מָּה יִֽהְיוּ־לִ֥י לְעָֽם׃
28เมื่อสถานบริสุทธิ์ของเราอยู่ท่ามกลางพวกเขาตลอดไป ประชาชาติจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์ผู้ทำให้อิสราเอลศักดิ์สิทธิ์”’”
28וְיָֽדְעוּ֙ הַגּוֹיִ֔ם כִּ֚י אֲנִ֣י יְהוָ֔ה מְקַדֵּ֖שׁ אֶת־יִשְׂרָאֵ֑ל בִּהְי֧וֹת מִקְדָּשִׁ֛י בְּתוֹכָ֖ם לְעוֹלָֽם׃ ס
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.