เอเสเคียล 37
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Clementine Vulgate, 1598
1พระหัตถ์ของพระยาห์เวห์อยู่เหนือข้าพเจ้า พระองค์ทรงนำข้าพเจ้าออกไปโดยพระวิญญาณของพระยาห์เวห์ และวางข้าพเจ้าลงกลางหุบเขาที่เต็มไปด้วยกระดูก
1Facta est super me manus Domini, et eduxit me in spiritu Domini, et dimisit me in medio campi qui erat plenus ossibus.
2พระองค์พาข้าพเจ้าเดินไปรอบ ๆ กระดูกเหล่านั้น มีอยู่มากมายเต็มหุบเขา และแห้งสนิท
2Et circumduxit me per ea in gyro: erant autem multa valde super faciem campi, siccaque vehementer.
3พระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “มนุษย์เอ๋ย กระดูกเหล่านี้จะมีชีวิตได้หรือ?” ข้าพเจ้าทูลว่า “พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ พระองค์ทรงทราบ”
3Et dixit ad me: Fili hominis, putasne vivent ossa ista? Et dixi: Domine Deus, tu nosti.
4พระองค์ตรัสอีกว่า “จงพยากรณ์แก่กระดูกเหล่านี้ว่า ‘กระดูกแห้งเอ๋ย จงฟังพระดำรัสของพระยาห์เวห์
4Et dixit ad me: Vaticinare de ossibus istis, et dices eis: Ossa arida, audite verbum Domini.
5พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสแก่กระดูกเหล่านี้ว่า เราจะให้ลมหายใจเข้าไปในพวกเจ้า แล้วพวกเจ้าจะมีชีวิต
5Hæc dicit Dominus Deus ossibus his: Ecce ego intromittam in vos spiritum, et vivetis.
6เราจะใส่เส้นเอ็นให้ ใส่เนื้อขึ้นมาบนกระดูก คลุมด้วยหนัง และใส่ลมหายใจไว้ในพวกเจ้า แล้วพวกเจ้าจะมีชีวิต และจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์’”
6Et dabo super vos nervos, et succrescere faciam super vos carnes, et superextendam in vobis cutem, et dabo vobis spiritum, et vivetis: et scietis quia ego Dominus.
7ข้าพเจ้าจึงพยากรณ์ตามที่ได้รับบัญชา ขณะที่กำลังพยากรณ์ มีเสียงดังและเกิดแผ่นดินไหว กระดูกก็เข้ามาต่อกัน กระดูกต่อกระดูก
7Et prophetavi sicut præceperat mihi: factus est autem sonitus, prophetante me, et ecce commotio: et accesserunt ossa ad ossa, unumquodque ad juncturam suam.
8ข้าพเจ้ามองดู เห็นเส้นเอ็นเกิดขึ้น มีเนื้อหุ้ม และหนังคลุมอยู่ด้านนอก แต่ยังไม่มีลมหายใจในพวกเขา
8Et vidi, et ecce super ea nervi et carnes ascenderunt, et extenta est in eis cutis desuper: et spiritum non habebant.
9แล้วพระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “จงพยากรณ์แก่ลม มนุษย์เอ๋ย จงพยากรณ์และบอกลมว่า ‘พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ ลมหายใจเอ๋ย จงมาจากลมทั้งสี่ และเป่าเข้าในคนที่ถูกฆ่าเหล่านี้ เพื่อให้พวกเขามีชีวิต’”
9Et dixit ad me: Vaticinare ad spiritum: vaticinare, fili hominis, et dices ad spiritum: Hæc dicit Dominus Deus: A quatuor ventis veni, spiritus, et insuffla super interfectos istos, et reviviscant.
10ข้าพเจ้าจึงพยากรณ์ตามที่พระองค์ทรงบัญชา ลมหายใจเข้ามาในพวกเขา พวกเขาก็มีชีวิต ยืนขึ้นด้วยเท้าของตน เป็นกองทัพใหญ่มหึมา
10Et prophetavi sicut præceperat mihi: et ingressus est in ea spiritus, et vixerunt: steteruntque super pedes suos, exercitus grandis nimis valde.
11แล้วพระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “มนุษย์เอ๋ย กระดูกเหล่านี้คือชนอิสราเอลทั้งหมด พวกเขาพูดว่า ‘กระดูกของเราแห้งแล้ว ความหวังสูญสิ้น เราถูกตัดขาดหมดแล้ว’
11Et dixit ad me: Fili hominis, ossa hæc universa, domus Israël est. Ipsi dicunt: Aruerunt ossa nostra, et periit spes nostra, et abscissi sumus.
12เพราะฉะนั้นจงพยากรณ์บอกพวกเขาว่า ‘พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ ประชาชนของเราเอ๋ย เราจะเปิดหลุมศพของพวกเจ้า ให้พวกเจ้าออกจากหลุมศพ และพาเข้าสู่แผ่นดินอิสราเอล
12Propterea vaticinare, et dices ad eos: Hæc dicit Dominus Deus: Ecce ego aperiam tumulos vestros, et educam vos de sepulchris vestris, populus meus, et inducam vos in terram Israël.
13ประชาชนของเราเอ๋ย เมื่อเราเปิดหลุมศพและพาพวกเจ้าออกมา พวกเจ้าจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์
13Et scietis quia ego Dominus, cum aperuero sepulchra vestra, et eduxero vos de tumulis vestris, popule meus,
14เราจะใส่พระวิญญาณของเราไว้ในพวกเจ้า แล้วพวกเจ้าจะมีชีวิต เราจะให้พวกเจ้าอยู่ในแผ่นดินของตน แล้วพวกเจ้าจะรู้ว่าเรา พระยาห์เวห์ ได้พูดและทำให้สำเร็จ’ พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้”
14et dedero spiritum meum in vobis, et vixeritis: et requiescere vos faciam super humum vestram, et scietis quia ego Dominus locutus sum, et feci, ait Dominus Deus.
15พระดำรัสของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าอีกว่า
15Et factus est sermo Domini ad me, dicens:
16“ส่วนเจ้า มนุษย์เอ๋ย จงเอาไม้ชิ้นหนึ่งมาเขียนว่า ‘สำหรับยูดาห์และชนอิสราเอลที่เป็นพวกเดียวกับเขา’ แล้วเอาไม้อีกชิ้นมาเขียนว่า ‘สำหรับโยเซฟ ไม้ของเอฟราอิม และชนอิสราเอลทั้งหมดที่เป็นพวกเดียวกับเขา’
16Et tu, fili hominis, sume tibi lignum unum, et scribe super illud: Judæ, et filiorum Israël sociorum ejus: et tolle lignum alterum, et scribe super illud: Joseph, ligno Ephraim, et cunctæ domui Israël sociorumque ejus.
17แล้วเอาไม้ทั้งสองมาประกบกันให้เป็นไม้ชิ้นเดียว เพื่อให้เป็นหนึ่งเดียวในมือเจ้า
17Et adjunge illa unum ad alterum tibi in lignum unum: et erunt in unionem in manu tua.
18“เมื่อชนชาติเดียวกับเจ้าถามว่า ‘ท่านจะไม่บอกเราหรือว่าสิ่งเหล่านี้หมายถึงอะไร?’
18Cum autem dixerint ad te filii populi tui, loquentes: Nonne indicas nobis quid in his tibi velis?
19จงตอบว่า ‘พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ เราจะเอาไม้ของโยเซฟซึ่งอยู่ในมือเอฟราอิม พร้อมเผ่าอิสราเอลที่เป็นพวกเดียวกับเขา มาประกบกับไม้ของยูดาห์ ทำให้เป็นไม้ชิ้นเดียว และพวกเขาจะเป็นหนึ่งเดียวในมือเรา
19loqueris ad eos: Hæc dicit Dominus Deus: Ecce ego assumam lignum Joseph, quod est in manu Ephraim, et tribus Israël, quæ sunt ei adjunctæ, et dabo eas pariter cum ligno Juda, et faciam eas in lignum unum: et erunt unum in manu ejus.
20ไม้ที่เจ้าเขียนนั้นจงถือไว้ในมือต่อหน้าพวกเขา’
20Erunt autem ligna super quæ scripseris in manu tua in oculis eorum.
21แล้วบอกพวกเขาว่า ‘พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ เราจะนำชนอิสราเอลออกจากประชาชาติที่พวกเขาไปอยู่ รวบรวมจากทุกด้าน และพากลับสู่แผ่นดินของตน
21Et dices ad eos: Hæc dicit Dominus Deus: Ecce ego assumam filios Israël de medio nationum ad quas abierunt: et congregabo eos undique, et adducam eos ad humum suam.
22เราจะทำให้พวกเขาเป็นชนชาติเดียวในแผ่นดิน บนภูเขาแห่งอิสราเอล กษัตริย์องค์เดียวจะเป็นกษัตริย์ของทุกคน พวกเขาจะไม่เป็นสองชนชาติอีก และจะไม่ถูกแบ่งเป็นสองอาณาจักรอีกต่อไป
22Et faciam eos in gentem unam in terra in montibus Israël, et rex unus erit omnibus imperans: et non erunt ultra duæ gentes, nec dividentur amplius in duo regna,
23พวกเขาจะไม่ทำให้ตัวเองเป็นมลทินด้วยรูปเคารพ สิ่งน่าขยะแขยง หรือการล่วงละเมิดอีก เราจะช่วยพวกเขาออกจากทุกถิ่นที่อาศัยซึ่งพวกเขาทำบาป และจะชำระพวกเขา แล้วพวกเขาจะเป็นประชาชนของเรา และเราจะเป็นพระเจ้าของพวกเขา
23neque polluentur ultra in idolis suis, et abominationibus suis, et cunctis iniquitatibus suis: et salvos eos faciam de universis sedibus in quibus peccaverunt, et emundabo eos: et erunt mihi populus, et ego ero eis Deus.
24“‘“ดาวิดผู้รับใช้ของเราจะเป็นกษัตริย์เหนือพวกเขา ทุกคนจะมีผู้เลี้ยงคนเดียว พวกเขาจะดำเนินตามคำตัดสินของเรา รักษาข้อกำหนดและปฏิบัติตาม
24Et servus meus David rex super eos, et pastor unus erit omnium eorum. In judiciis meis ambulabunt, et mandata mea custodient, et facient ea:
25พวกเขาจะอาศัยอยู่ในแผ่นดินที่เราให้ยาโคบผู้รับใช้ของเรา ซึ่งบรรพบุรุษของพวกเจ้าเคยอาศัย พวกเขา ลูก ๆ และหลาน ๆ จะอยู่ที่นั่นตลอดไป และดาวิดผู้รับใช้ของเราจะเป็นผู้นำของพวกเขาตลอดไป
25et habitabunt super terram quam dedi servo meo Jacob, in qua habitaverunt patres vestri: et habitabunt super eam ipsi, et filii eorum, et filii filiorum eorum, usque in sempiternum: et David servus meus princeps eorum in perpetuum.
26เราจะทำพันธสัญญาแห่งสันติภาพกับพวกเขา เป็นพันธสัญญานิรันดร์ เราจะตั้งพวกเขาไว้ ทำให้ทวีจำนวน และตั้งสถานบริสุทธิ์ของเราไว้ท่ามกลางพวกเขาตลอดไป
26Et percutiam illis fœdus pacis: pactum sempiternum erit eis. Et fundabo eos, et multiplicabo, et dabo sanctificationem meam in medio eorum in perpetuum.
27ที่พำนักของเราจะอยู่กับพวกเขา เราจะเป็นพระเจ้าของพวกเขา และพวกเขาจะเป็นประชาชนของเรา
27Et erit tabernaculum meum in eis: et ero eis Deus, et ipsi erunt mihi populus.
28เมื่อสถานบริสุทธิ์ของเราอยู่ท่ามกลางพวกเขาตลอดไป ประชาชาติจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์ผู้ทำให้อิสราเอลศักดิ์สิทธิ์”’”
28Et scient gentes quia ego Dominus sanctificator Israël, cum fuerit sanctificatio mea in medio eorum in perpetuum.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.