เอเสเคียล 5
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
1“ส่วนเจ้า มนุษย์เอ๋ย จงเอาดาบคมมาใช้เหมือนมีดโกนของช่างตัดผม โกนศีรษะและเคราของเจ้า แล้วเอาตาชั่งมาชั่งและแบ่งเส้นผม
1וְאַתָּ֨ה בֶן־אָדָ֜ם קַח־לְךָ֣׀ חֶ֣רֶב חַדָּ֗ה תַּ֤עַר הַגַּלָּבִים֙ תִּקָּחֶ֣נָּה לָּ֔ךְ וְהַעֲבַרְתָּ֥ עַל־רֹאשְׁךָ֖ וְעַל־זְקָנֶ֑ךָ וְלָקַחְתָּ֥ לְךָ֛ מֹאזְנֵ֥י מִשְׁקָ֖ל וְחִלַּקְתָּֽם׃
2เมื่อวันแห่งการล้อมเมืองครบแล้ว ให้เผาหนึ่งในสามกลางเมือง เอาดาบฟันหนึ่งในสามรอบเมือง และโปรยอีกหนึ่งในสามให้ลมพัดไป เราจะชักดาบไล่ตามพวกเขา
2שְׁלִשִׁ֗ית בָּא֤וּר תַּבְעִיר֙ בְּת֣וֹךְ הָעִ֔יר כִּמְלֹ֖את יְמֵ֣י הַמָּצ֑וֹר וְלָֽקַחְתָּ֣ אֶת־הַשְּׁלִשִׁ֗ית תַּכֶּ֤ה בַחֶ֙רֶב֙ סְבִ֣יבוֹתֶ֔יהָ וְהַשְּׁלִשִׁית֙ תִּזְרֶ֣ה לָר֔וּחַ וְחֶ֖רֶב אָרִ֥יק אַחֲרֵיהֶֽם׃
3จงเก็บผมไว้เล็กน้อยและผูกไว้ในชายเสื้อของเจ้า
3וְלָקַחְתָּ֥ מִשָּׁ֖ם מְעַ֣ט בְּמִסְפָּ֑ר וְצַרְתָּ֥ אוֹתָ֖ם בִּכְנָפֶֽיךָ׃
4จากนั้นเอาผมส่วนหนึ่งที่เก็บไว้นั้นโยนลงในกองไฟและเผา ไฟจากนั้นจะลามไปถึงชนอิสราเอลทั้งปวง
4וּמֵהֶם֙ ע֣וֹד תִּקָּ֔ח וְהִשְׁלַכְתָּ֤ אוֹתָם֙ אֶל־תּ֣וֹךְ הָאֵ֔שׁ וְשָׂרַפְתָּ֥ אֹתָ֖ם בָּאֵ֑שׁ מִמֶּ֥נּוּ תֵצֵא־אֵ֖שׁ אֶל־כָּל־בֵּ֥ית יִשְׂרָאֵֽל׃ פ
5“พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ ‘นี่คือเยรูซาเล็ม เราตั้งเมืองนี้ไว้ท่ามกลางประชาชาติ โดยมีดินแดนต่าง ๆ ล้อมรอบ
5כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהֹוִ֔ה זֹ֚את יְר֣וּשָׁלִַ֔ם בְּת֥וֹךְ הַגּוֹיִ֖ם שַׂמְתִּ֑יהָ וּסְבִיבוֹתֶ֖יהָ אֲרָצֽוֹת׃
6แต่เมืองนี้กบฏต่อคำตัดสินของเราและทำชั่วยิ่งกว่าประชาชาติรอบข้าง กบฏต่อข้อกำหนดของเรายิ่งกว่าดินแดนรอบข้าง เพราะพวกเขาปฏิเสธคำตัดสินของเราและไม่ดำเนินตามข้อกำหนดของเรา’
6וַתֶּ֨מֶר אֶת־מִשְׁפָּטַ֤י לְרִשְׁעָה֙ מִן־הַגּוֹיִ֔ם וְאֶ֨ת־חֻקּוֹתַ֔י מִן־הָאֲרָצ֖וֹת אֲשֶׁ֣ר סְבִיבוֹתֶ֑יהָ כִּ֤י בְמִשְׁפָּטַי֙ מָאָ֔סוּ וְחֻקּוֹתַ֖י לֹא־הָלְכ֥וּ בָהֶֽם׃ ס
7“เพราะฉะนั้น พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ ‘เพราะพวกเจ้าก่อความปั่นป่วนยิ่งกว่าประชาชาติรอบข้าง ไม่ดำเนินตามข้อกำหนดของเรา ไม่รักษาคำตัดสินของเรา และแม้แต่กฎเกณฑ์ของประชาชาติรอบข้างก็ไม่ได้ทำตาม
7לָכֵ֞ן כֹּֽה־אָמַ֣ר׀ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֗ה יַ֤עַן הֲמָנְכֶם֙ מִן־הַגּוֹיִם֙ אֲשֶׁ֣ר סְבִיבֽוֹתֵיכֶ֔ם בְּחֻקּוֹתַי֙ לֹ֣א הֲלַכְתֶּ֔ם וְאֶת־מִשְׁפָּטַ֖י לֹ֣א עֲשִׂיתֶ֑ם וּֽכְמִשְׁפְּטֵ֧י הַגּוֹיִ֛ם אֲשֶׁ֥ר סְבִיבוֹתֵיכֶ֖ם לֹ֥א עֲשִׂיתֶֽם׃ ס
8ดังนั้น พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสว่า เราเองเป็นศัตรูกับเจ้า และเราจะพิพากษาเจ้าต่อหน้าประชาชาติ
8לָכֵ֗ן כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה הִנְנִ֥י עָלַ֖יִךְ גַּם־אָ֑נִי וְעָשִׂ֧יתִי בְתוֹכֵ֛ךְ מִשְׁפָּטִ֖ים לְעֵינֵ֥י הַגּוֹיִֽם׃
9เพราะสิ่งน่ารังเกียจทั้งปวงของเจ้า เราจะทำกับเจ้าสิ่งที่เราไม่เคยทำมาก่อน และจะไม่ทำเช่นนั้นอีก
9וְעָשִׂ֣יתִי בָ֗ךְ אֵ֚ת אֲשֶׁ֣ר לֹֽא־עָשִׂ֔יתִי וְאֵ֛ת אֲשֶֽׁר־לֹֽא־אֶעֱשֶׂ֥ה כָמֹ֖הוּ ע֑וֹד יַ֖עַן כָּל־תּוֹעֲבֹתָֽיִךְ׃ ס
10พ่อจะกินลูกในเมืองของเจ้า และลูกจะกินพ่อ เราจะพิพากษาเจ้า แล้วกระจายผู้รอดชีวิตทั้งหมดของเจ้าไปตามลมทุกทิศ
10לָכֵ֗ן אָב֞וֹת יֹאכְל֤וּ בָנִים֙ בְּתוֹכֵ֔ךְ וּבָנִ֖ים יֹאכְל֣וּ אֲבוֹתָ֑ם וְעָשִׂ֤יתִי בָךְ֙ שְׁפָטִ֔ים וְזֵרִיתִ֥י אֶת־כָּל־שְׁאֵרִיתֵ֖ךְ לְכָל־רֽוּחַ׃ פ
11พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสว่า เราขอยืนยันด้วยชีวิตของเราว่า เพราะเจ้าได้ทำให้สถานบริสุทธิ์ของเราเป็นมลทินด้วยสิ่งน่าขยะแขยงและสิ่งน่ารังเกียจทั้งปวง เราจะลดจำนวนเจ้าอย่างแน่นอน เราจะไม่ปรานีและจะไม่สงสาร
11לָכֵ֣ן חַי־אָ֗נִי נְאֻם֮ אֲדֹנָ֣י יְהוִה֒ אִם־לֹ֗א יַ֚עַן אֶת־מִקְדָּשִׁ֣י טִמֵּ֔את בְּכָל־שִׁקּוּצַ֖יִךְ וּבְכָל־תּוֹעֲבֹתָ֑יִךְ וְגַם־אֲנִ֤י אֶגְרַע֙ וְלֹא־תָח֣וֹס עֵינִ֔י וְגַם־אֲנִ֖י לֹ֥א אֶחְמֽוֹל׃
12หนึ่งในสามของพวกเจ้าจะตายด้วยโรคระบาดและความอดอยากในเมือง หนึ่งในสามจะล้มด้วยดาบรอบเมือง อีกหนึ่งในสามเราจะกระจายไปตามลมทุกทิศ และจะชักดาบไล่ตามพวกเขา
12שְׁלִשִׁתֵ֞יךְ בַּדֶּ֣בֶר יָמ֗וּתוּ וּבָֽרָעָב֙ יִכְל֣וּ בְתוֹכֵ֔ךְ וְהַ֨שְּׁלִשִׁ֔ית בַּחֶ֖רֶב יִפְּל֣וּ סְבִיבוֹתָ֑יִךְ וְהַשְּׁלִישִׁית֙ לְכָל־ר֣וּחַ אֱזָרֶ֔ה וְחֶ֖רֶב אָרִ֥יק אַחֲרֵיהֶֽם׃
13“‘เมื่อเป็นเช่นนี้ ความโกรธของเราจะถึงที่สุด เราจะระบายความเดือดดาลเหนือพวกเขาจนสงบ และเราจะพอใจ พวกเขาจะรู้ว่าเรา พระยาห์เวห์ ได้พูดด้วยความหวงแหน เมื่อเราได้ระบายความเดือดดาลเหนือพวกเขาจนครบถ้วน
13וְכָלָ֣ה אַפִּ֗י וַהֲנִחוֹתִ֧י חֲמָתִ֛י בָּ֖ם וְהִנֶּחָ֑מְתִּי וְֽיָדְע֞וּ כִּי־אֲנִ֣י יְהוָ֗ה דִּבַּ֙רְתִּי֙ בְּקִנְאָתִ֔י בְּכַלּוֹתִ֥י חֲמָתִ֖י בָּֽם׃
14“‘เราจะทำให้เจ้าร้างเปล่าและเป็นที่เยาะเย้ยท่ามกลางประชาชาติรอบข้าง ต่อหน้าทุกคนที่ผ่านไปมา
14וְאֶתְּנֵךְ֙ לְחָרְבָּ֣ה וּלְחֶרְפָּ֔ה בַּגּוֹיִ֖ם אֲשֶׁ֣ר סְבִיבוֹתָ֑יִךְ לְעֵינֵ֖י כָּל־עוֹבֵֽר׃
15เมื่อเราพิพากษาเจ้าด้วยความโกรธ ความเดือดดาล และการลงโทษอย่างรุนแรง เจ้าจะกลายเป็นที่ดูหมิ่น เป็นคำเยาะเย้ย เป็นบทเรียน และเป็นสิ่งที่ทำให้ประชาชาติรอบข้างตกตะลึง เรา พระยาห์เวห์ ได้พูดไว้แล้ว
15וְֽהָ֨יְתָ֜ה חֶרְפָּ֤ה וּגְדוּפָה֙ מוּסָ֣ר וּמְשַׁמָּ֔ה לַגּוֹיִ֖ם אֲשֶׁ֣ר סְבִיבוֹתָ֑יִךְ בַּעֲשׂוֹתִי֩ בָ֨ךְ שְׁפָטִ֜ים בְּאַ֤ף וּבְחֵמָה֙ וּבְתֹכְח֣וֹת חֵמָ֔ה אֲנִ֥י יְהוָ֖ה דִּבַּֽרְתִּי׃
16เมื่อเรายิงลูกธนูแห่งความอดอยากที่นำความพินาศมายังพวกเขา เพื่อทำลายเจ้า เราจะเพิ่มความอดอยากและตัดเสบียงอาหารของเจ้า
16בְּֽשַׁלְּחִ֡י אֶת־חִצֵּי֩ הָרָעָ֨ב הָרָעִ֤ים בָּהֶם֙ אֲשֶׁ֣ר הָי֣וּ לְמַשְׁחִ֔ית אֲשֶׁר־אֲשַׁלַּ֥ח אוֹתָ֖ם לְשַֽׁחֶתְכֶ֑ם וְרָעָב֙ אֹסֵ֣ף עֲלֵיכֶ֔ם וְשָׁבַרְתִּ֥י לָכֶ֖ם מַטֵּה־לָֽחֶם׃
17เราจะส่งความอดอยากและสัตว์ร้ายมาทำให้เจ้าสูญเสียลูกหลาน โรคระบาดและการนองเลือดจะกวาดผ่านเจ้า และเราจะนำดาบมาเหนือเจ้า เรา พระยาห์เวห์ ได้พูดไว้แล้ว’”
17וְשִׁלַּחְתִּ֣י עֲ֠לֵיכֶם רָעָ֞ב וְחַיָּ֤ה רָעָה֙ וְשִׁכְּלֻ֔ךְ וְדֶ֥בֶר וָדָ֖ם יַעֲבָר־בָּ֑ךְ וְחֶ֙רֶב֙ אָבִ֣יא עָלַ֔יִךְ אֲנִ֥י יְהוָ֖ה דִּבַּֽרְתִּי׃ פ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.