เอ​เส​เคี​ยล​
Chapter 27
Freedom Bible (Thai)
vs Hebrew Old Testame…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

เอ​เส​เคี​ยล​ 27

Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
1พระ​ดำรัส​ของ​พระ​ยาห์เวห์​มา​ถึง​ข้าพเจ้า​อีก​ว่า​
1וַיְהִ֥י דְבַר־יְהוָ֖ה אֵלַ֥י לֵאמֹֽר׃
2“ส่วน​เจ้า​ มนุษย์​เอ๋ย​ จง​เปล่ง​บท​คร่ำครวญ​ถึง​ไท​ระ​
2וְאַתָּ֣ה בֶן־אָדָ֔ם שָׂ֥א עַל־צֹ֖ר קִינָֽה׃
3และ​บอก​ไท​ระ​ ผู้​ตั้ง​อยู่​ตรง​ทาง​เข้า​สู่​ทะเล​ เป็น​พ่อค้า​ของ​ชนชาติ​ต่าง​ ๆ ตาม​หมู่​เกาะ​มากมาย​ว่า​ พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ พระ​ยาห์เวห์​ตรัส​ดังนี้​ “ไท​ระ​เอ๋ย​ เจ้า​เคย​พูด​ว่า​ ‘ความ​งาม​ของ​เรา​สมบูรณ์​แบบ​’
3וְאָמַרְתָּ֣ לְצ֗וֹר הַיֹּשֶׁ֙בֶת֙ עַל־מְבוֹאֹ֣ת יָ֔ם רֹכֶ֙לֶת֙ הָֽעַמִּ֔ים אֶל־אִיִּ֖ים רַבִּ֑ים כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה צ֕וֹר אַ֣תְּ אָמַ֔רְתְּ אֲנִ֖י כְּלִ֥ילַת יֹֽפִי׃
4เขตแดน​ของ​เจ้า​อยู่​กลาง​ทะเล​ ช่าง​ต่อ​เรือ​แต่ง​เจ้า​ให้​งดงาม​สมบูรณ์​
4בְּלֵ֥ב יַמִּ֖ים גְּבוּלָ֑יִךְ בֹּנַ֕יִךְ כָּלְל֖וּ יָפְיֵֽךְ׃
5พวก​เขา​ใช้​ไม้​สน​ไซ​เปร​ส​จาก​เส​นีร์​ทำ​แผ่น​กระดาน​ทั้งหมด​ ใช้​สน​ซี​ดาร์​จาก​เลบานอน​ทำ​เสา​กระโดง​
5בְּרוֹשִׁ֤ים מִשְּׂנִיר֙ בָּ֣נוּ לָ֔ךְ אֵ֖ת כָּל־לֻֽחֹתָ֑יִם אֶ֤רֶז מִלְּבָנוֹן֙ לָקָ֔חוּ לַעֲשׂ֥וֹת תֹּ֖רֶן עָלָֽיִךְ׃
6ใช้​ไม้​โอ๊ก​จาก​บา​ชาน​ทำ​พาย​ ใช้​งาช้าง​ฝัง​ใน​ไม้​ไซ​เปร​ส​จาก​หมู่​เกาะ​คิท​ทิม​ทำ​ที่​นั่ง​
6אַלּוֹנִים֙ מִבָּ֔שָׁן עָשׂ֖וּ מִשּׁוֹטָ֑יִךְ קַרְשֵׁ֤ךְ עָֽשׂוּ־שֵׁן֙ בַּת־אֲשֻׁרִ֔ים מֵאִיֵּ֖י כִּתִּיִּֽים׃
7ใบ​เรือ​ของ​เจ้า​ทำ​จาก​ผ้า​ลินิน​เนื้อ​ดี​ปัก​ลาย​จาก​อียิปต์​ ใช้​เป็น​ธง​ประจำ​เรือ​ ผ้า​สีน้ำเงิน​และ​สี​ม่วง​จาก​หมู่​เกาะ​เอ​ลี​ชาห์​เป็น​หลังคา​คลุม​
7שֵׁשׁ־בְּרִקְמָ֤ה מִמִּצְרַ֙יִם֙ הָיָ֣ה מִפְרָשֵׂ֔ךְ לִהְי֥וֹת לָ֖ךְ לְנֵ֑ס תְּכֵ֧לֶת וְאַרְגָּמָ֛ן מֵאִיֵּ֥י אֱלִישָׁ֖ה הָיָ֥ה מְכַסֵּֽךְ׃
8ชาว​ไซ​ดอน​และ​อา​ร​วัด​เป็น​ฝีพาย​ ไท​ระ​เอ๋ย​ คน​มี​ปัญญา​ของ​เจ้า​อยู่​ใน​เรือ​ เป็น​นาย​ท้าย​ของ​เจ้า​
8יֹשְׁבֵ֤י צִידוֹן֙ וְאַרְוַ֔ד הָי֥וּ שָׁטִ֖ים לָ֑ךְ חֲכָמַ֤יִךְ צוֹר֙ הָ֣יוּ בָ֔ךְ הֵ֖מָּה חֹבְלָֽיִךְ׃
9ผู้​อาวุโส​แห่ง​เก​บาล​ กับ​ช่าง​ฝีมือ​อยู่​ใน​เรือ​ คอย​อุด​รอย​ต่อ​ เรือ​ทุก​ลำ​ใน​ทะเล​พร้อม​ลูก​เรือ​มา​หา​เจ้า​ เพื่อ​ค้าขาย​สินค้า​
9זִקְנֵ֨י גְבַ֤ל וַחֲכָמֶ֙יהָ֙ הָ֣יוּ בָ֔ךְ מַחֲזִיקֵ֖י בִּדְקֵ֑ךְ כָּל־אֳנִיּ֨וֹת הַיָּ֤ם וּמַלָּֽחֵיהֶם֙ הָ֣יוּ בָ֔ךְ לַעֲרֹ֖ב מַעֲרָבֵֽךְ׃
10“‘“เปอร์เซีย ลูด และ​พู​ตอ​ยู่​ใน​กองทัพ​ของ​เจ้า​ เป็น​นักรบ​ของ​เจ้า​ พวก​เขา​แขวน​โล่​และ​หมวก​เกราะ​ไว้​ใน​เจ้า​ ทำให้​เจ้า​ดู​สง่า​งาม​
10פָּרַ֨ס וְל֤וּד וּפוּט֙ הָי֣וּ בְחֵילֵ֔ךְ אַנְשֵׁ֖י מִלְחַמְתֵּ֑ךְ מָגֵ֤ן וְכוֹבַע֙ תִּלּוּ־בָ֔ךְ הֵ֖מָּה נָתְנ֥וּ הֲדָרֵֽךְ׃
11ชา​วอาร​วัด​กับ​กองทัพ​ของ​เจ้า​อยู่​บน​กำแพง​โดย​รอบ​ นักรบ​กล้า​อยู่​ตาม​หอคอย​ พวก​เขา​แขวน​โล่​ไว้​รอบ​กำแพง​ ทำความ​งาม​ของ​เจ้า​ให้​สมบูรณ์​
11בְּנֵ֧י אַרְוַ֣ד וְחֵילֵ֗ךְ עַל־חוֹמוֹתַ֙יִךְ֙ סָבִ֔יב וְגַ֨מָּדִ֔ים בְּמִגְדְּלוֹתַ֖יִךְ הָי֑וּ שִׁלְטֵיהֶ֞ם תִּלּ֤וּ עַל־חוֹמוֹתַ֙יִךְ֙ סָבִ֔יב הֵ֖מָּה כָּלְל֥וּ יָפְיֵֽךְ׃
12“‘“ทาร​ชิ​ช​ค้าขาย​กับ​เจ้า​เพราะ​เจ้า​มี​ทรัพย์สิน​มากมาย​ทุก​ชนิด​ พวก​เขา​แลก​เงิน​ เหล็ก ดีบุก และ​ตะกั่ว​กับ​สินค้า​ของ​เจ้า​
12תַּרְשִׁ֥ישׁ סֹחַרְתֵּ֖ךְ מֵרֹ֣ב כָּל־ה֑וֹן בְּכֶ֤סֶף בַּרְזֶל֙ בְּדִ֣יל וְעוֹפֶ֔רֶת נָתְנ֖וּ עִזְבוֹנָֽיִךְ׃
13“‘“ยา​วาน​ ทู​บัล​ และ​เม​เชค​ค้าขาย​กับ​เจ้า​ พวก​เขา​นำ​คน​ไป​ค้าขาย​ รวม​ทั้ง​ภาชนะ​ทอง​สัมฤทธิ์​ เพื่อ​แลก​กับ​สินค้า​
13יָוָ֤ן תֻּבַל֙ וָמֶ֔שֶׁךְ הֵ֖מָּה רֹֽכְלָ֑יִךְ בְּנֶ֤פֶשׁ אָדָם֙ וּכְלֵ֣י נְחֹ֔שֶׁת נָתְנ֖וּ מַעֲרָבֵֽךְ׃
14“‘“ชน​ตระกูล​โท​การ​มาห์​แลก​ม้า​ ม้า​ศึก​ และ​ล่อ​กับ​สินค้า​ของ​เจ้า​
14מִבֵּ֖ית תּוֹגַרְמָ֑ה סוּסִ֤ים וּפָֽרָשִׁים֙ וּפְרָדִ֔ים נָתְנ֖וּ עִזְבוֹנָֽיִךְ׃
15“‘“ชาว​เดด​าน​ค้าขาย​กับ​เจ้า​ หมู่​เกาะ​มากมาย​เป็น​ตลาด​ของ​เจ้า​ พวก​เขา​นำ​งาช้าง​และ​ไม้​มะเกลือ​มา​แลก​
15בְּנֵ֤י דְדָן֙ רֹֽכְלַ֔יִךְ אִיִּ֥ים רַבִּ֖ים סְחֹרַ֣ת יָדֵ֑ךְ קַרְנ֥וֹת שֵׁן֙ וְהָבְנִ֔ים הֵשִׁ֖יבוּ אֶשְׁכָּרֵֽךְ׃
16“‘“ซีเรีย​ค้าขาย​กับ​เจ้า​เพราะ​เจ้า​มี​งาน​ฝีมือ​มากมาย​ พวก​เขา​แลก​มรกต​ ผ้า​สี​ม่วง​ ผ้า​ปัก​ ผ้า​ลินิน​เนื้อ​ดี​ ปะการัง และ​ทับทิม​กับ​สินค้า​ของ​เจ้า​
16אֲרָ֥ם סֹחַרְתֵּ֖ךְ מֵרֹ֣ב מַעֲשָׂ֑יִךְ בְּ֠נֹפֶךְ אַרְגָּמָ֨ן וְרִקְמָ֤ה וּבוּץ֙ וְרָאמֹ֣ת וְכַדְכֹּ֔ד נָתְנ֖וּ בְּעִזְבוֹנָֽיִךְ׃
17“‘“ยู​ดาห์​และ​แผ่น​ดิน​อิสราเอล​ค้าขาย​กับ​เจ้า​ พวก​เขา​แลก​ข้าว​สาลี​จา​กมิน​นิท​ ขนม​หวาน​ น้ำ​ผึ้ง​ น้ำมัน และ​ยา​หม่อง​กับ​สินค้า​
17יְהוּדָה֙ וְאֶ֣רֶץ יִשְׂרָאֵ֔ל הֵ֖מָּה רֹכְלָ֑יִךְ בְּחִטֵּ֣י מִ֠נִּית וּפַנַּ֨ג וּדְבַ֤שׁ וָשֶׁ֙מֶן֙ וָצֹ֔רִי נָתְנ֖וּ מַעֲרָבֵֽךְ׃
18“‘“ดามัสกัส​ค้าขาย​กับ​เจ้า​เพราะ​งาน​ฝีมือ​มากมาย​และ​ทรัพย์สิน​ทุก​ชนิด​ โดย​นำ​เหล้า​องุ่น​จาก​เฮล​โบน​และ​ขน​แกะ​ขาว​มา​แลก​
18דַּמֶּ֧שֶׂק סֹחַרְתֵּ֛ךְ בְּרֹ֥ב מַעֲשַׂ֖יִךְ מֵרֹ֣ב כָּל־ה֑וֹן בְּיֵ֥ין חֶלְבּ֖וֹן וְצֶ֥מֶר צָֽחַר׃
19“‘“เว​ดาน​และ​ยา​วาน​แลก​ด้าย​กับ​สินค้า​ของ​เจ้า​ เหล็ก​ตี​ขึ้น​รูป​ อบเชย และ​ว่าน​น้ำหอม​อยู่​ใน​สินค้า​ของ​เจ้า​
19וְדָ֤ן וְיָוָן֙ מְאוּזָּ֔ל בְּעִזְבוֹנַ֖יִךְ נָתָ֑נּוּ בַּרְזֶ֤ל עָשׁוֹת֙ קִדָּ֣ה וְקָנֶ֔ה בְּמַעֲרָבֵ֖ךְ הָיָֽה׃
20“‘“เดด​าน​ค้าขาย​กับ​เจ้า​ด้วย​ผ้า​รอง​อาน​อย่าง​ดี​สำหรับ​ขี่​สัตว์​
20דְּדָן֙ רֹֽכַלְתֵּ֔ךְ בְבִגְדֵי־חֹ֖פֶשׁ לְרִכְבָּֽה׃
21“‘“อา​ระ​เบีย​และ​ผู้นำ​ทั้งหมด​ของ​เคด​าร์​เป็น​คู่​ค้า​สำคัญ​ของ​เจ้า​ พวก​เขา​ค้า​ลูก​แกะ​ แกะ​ผู้​ และ​แพะ​กับ​เจ้า​
21עֲרַב֙ וְכָל־נְשִׂיאֵ֣י קֵדָ֔ר הֵ֖מָּה סֹחֲרֵ֣י יָדֵ֑ךְ בְּכָרִ֤ים וְאֵילִים֙ וְעַתּוּדִ֔ים בָּ֖ם סֹחֲרָֽיִךְ׃
22“‘“พ่อ​ค้า​แห่ง​เช​บา​และ​รา​อา​มาห์​ค้าขาย​กับ​เจ้า​ พวก​เขา​แลก​เครื่อง​เทศ​ชั้น​เยี่ยม​ อัญมณี​ทุก​ชนิด​ และ​ทองคำ​กับ​สินค้า​
22רֹכְלֵ֤י שְׁבָא֙ וְרַעְמָ֔ה הֵ֖מָּה רֹכְלָ֑יִךְ בְּרֹ֨אשׁ כָּל־בֹּ֜שֶׂם וּבְכָל־אֶ֤בֶן יְקָרָה֙ וְזָהָ֔ב נָתְנ֖וּ עִזְבוֹנָֽיִךְ׃
23“‘“ฮา​ราน​ คัน​เนห์​ เอเดน พ่อ​ค้า​แห่ง​เช​บา​ อัส​ชูร์​ และ​คิ​ลมาด​ค้าขาย​กับ​เจ้า​
23חָרָ֤ן וְכַנֵּה֙ וָעֶ֔דֶן רֹכְלֵ֖י שְׁבָ֑א אַשּׁ֖וּר כִּלְמַ֥ד רֹכַלְתֵּֽךְ׃
24พวก​เขา​ค้า​ของ​ชั้น​ดี​ เสื้อ​คลุม​สีน้ำเงิน​และ​ผ้า​ปัก​ หีบ​ไม้​ซี​ดาร์​บรรจุ​เสื้อผ้า​หรู​ผูก​ด้วย​เชือก​ ทั้งหมด​เป็น​สินค้า​ของ​เจ้า​
24הֵ֤מָּה רֹכְלַ֙יִךְ֙ בְּמַכְלֻלִ֔ים בִּגְלוֹמֵי֙ תְּכֵ֣לֶת וְרִקְמָ֔ה וּבְגִנְזֵ֖י בְּרֹמִ֑ים בַּחֲבָלִ֧ים חֲבֻשִׁ֛ים וַאֲרֻזִ֖ים בְּמַרְכֻלְתֵּֽךְ׃
25“‘“เรือ​ทาร​ชิ​ช​เป็นก​อง​คาราวาน​ขน​สินค้า​ของ​เจ้า​ เจ้า​บรรทุก​จน​เต็ม​ และ​รุ่งเรือง​อย่าง​ยิ่ง​กลาง​ทะเล​
25אֳנִיּ֣וֹת תַּרְשִׁ֔ישׁ שָׁרוֹתַ֖יִךְ מַעֲרָבֵ֑ךְ וַתִּמָּלְאִ֧י וַֽתִּכְבְּדִ֛י מְאֹ֖ד בְּלֵ֥ב־יַמִּֽים׃
26ฝีพาย​นำ​เจ้า​ออก​สู่​ทะเล​ลึก​ แต่​ลม​ตะวัน​ออก​ทำให้​เจ้า​แตก​กลาง​ทะเล​
26בְּמַ֤יִם רַבִּים֙ הֱבִיא֔וּךְ הַשָּׁטִ֖ים אֹתָ֑ךְ ר֚וּחַ הַקָּדִ֔ים שְׁבָרֵ֖ךְ בְּלֵ֥ב יַמִּֽים׃
27ทรัพย์​สมบัติ​ สินค้า ของ​ค้าขาย​ ลูก​เรือ​ นาย​ท้าย​ ช่าง​อุด​รอย​ต่อ​เรือ​ พ่อค้า​สินค้า​ของ​เจ้า​ นักรบ​ทั้งหมด​ที่​อยู่​ใน​เจ้า​ และ​ฝูง​ชน​ทั้งหมด​ใน​เจ้า​ จะ​จม​ลง​กลาง​ทะเลใน​วัน​ที่​เจ้า​พัง​พินาศ​
27הוֹנֵךְ֙ וְעִזְבוֹנַ֔יִךְ מַעֲרָבֵ֕ךְ מַלָּחַ֖יִךְ וְחֹבְלָ֑יִךְ מַחֲזִיקֵ֣י בִדְקֵ֣ך וְֽעֹרְבֵ֣י מַ֠עֲרָבֵךְ וְכָל־אַנְשֵׁ֨י מִלְחַמְתֵּ֜ךְ אֲשֶׁר־בָּ֗ךְ וּבְכָל־קְהָלֵךְ֙ אֲשֶׁ֣ר בְּתוֹכֵ֔ךְ יִפְּלוּ֙ בְּלֵ֣ב יַמִּ֔ים בְּי֖וֹם מַפַּלְתֵּֽךְ׃
28เมื่อ​เสียง​ร้อง​ของ​นาย​ท้าย​ดัง​ขึ้น​ ชายฝั่ง​จะ​สั่น​สะเทือน​
28לְק֖וֹל זַעֲקַ֣ת חֹבְלָ֑יִךְ יִרְעֲשׁ֖וּ מִגְרֹשֽׁוֹת׃
29ทุก​คน​ที่​จับ​พาย​ ลูก​เรือ​และ​นาย​ท้าย​ทั้งหมด​ใน​ทะเล​ จะ​ลง​จาก​เรือ​ มา​ยืน​บน​แผ่น​ดิน​
29וְֽיָרְד֞וּ מֵאָנִיּֽוֹתֵיהֶ֗ם כֹּ֚ל תֹּפְשֵׂ֣י מָשׁ֔וֹט מַלָּחִ֕ים כֹּ֖ל חֹבְלֵ֣י הַיָּ֑ם אֶל־הָאָ֖רֶץ יַעֲמֹֽדוּ׃
30และ​ส่ง​เสียง​ร้อง​ถึง​เจ้า​ ร้องไห้​อย่าง​ขมขื่น​ พวก​เขา​โปรย​ฝุ่น​บน​ศีรษะ​ และ​เกลือก​กลิ้ง​ใน​เถ้า​
30וְהִשְׁמִ֤יעוּ עָלַ֙יִךְ֙ בְּקוֹלָ֔ם וְיִזְעֲק֖וּ מָרָ֑ה וְיַעֲל֤וּ עָֽפָר֙ עַל־רָ֣אשֵׁיהֶ֔ם בָּאֵ֖פֶר יִתְפַּלָּֽשׁוּ׃
31พวก​เขา​จะ​โกน​ศีรษะ​ไว้​ทุกข์​ให้​เจ้า​ และ​สวม​ผ้า​กระสอบ​ จะ​ร้องไห้​ด้วย​ใจ​ขมขื่น​ ด้วย​ความ​โศก​เศร้า​อย่าง​หนัก​
31וְהִקְרִ֤יחוּ אֵלַ֙יִךְ֙ קָרְחָ֔ה וְחָגְר֖וּ שַׂקִּ֑ים וּבָכ֥וּ אֵלַ֛יִךְ בְּמַר־נֶ֖פֶשׁ מִסְפֵּ֥ד מָֽר׃
32ท่ามกลาง​เสียง​ร่ำไห้​ พวก​เขา​จะ​เปล่ง​บท​คร่ำครวญ​ถึง​เจ้า​ และ​ร้อง​ว่า​ ‘มี​ใคร​เหมือน​ไท​ระ​ ผู้​ถูก​ทำให้​เงียบ​งัน​กลาง​ทะเล​?’
32וְנָשְׂא֨וּ אֵלַ֤יִךְ בְּנִיהֶם֙ קִינָ֔ה וְקוֹנְנ֖וּ עָלָ֑יִךְ מִ֣י כְצ֔וֹר כְּדֻמָ֖ה בְּת֥וֹךְ הַיָּֽם׃
33เมื่อ​สินค้า​ของ​เจ้า​มา​จาก​ทะเล​ เจ้า​เลี้ยง​ดู​ชนชาติ​มากมาย​ให้​อิ่ม​ เจ้า​ทำให้​กษัตริย์​ทั่ว​โลก​มั่งคั่ง​ ด้วย​ทรัพย์​สมบัติ​และ​สินค้า​มากมาย​
33בְּצֵ֤את עִזְבוֹנַ֙יִךְ֙ מִיַּמִּ֔ים הִשְׂבַּ֖עַתְּ עַמִּ֣ים רַבִּ֑ים בְּרֹ֤ב הוֹנַ֙יִךְ֙ וּמַ֣עֲרָבַ֔יִךְ הֶעֱשַׁ֖רְתְּ מַלְכֵי־אָֽרֶץ׃
34แต่​เมื่อ​เจ้า​ถูก​ทะเล​ทำลาย​ ใน​ห้วง​น้ำ​ลึก​ สินค้า​และ​ฝูง​ชน​ทั้งหมด​ของ​เจ้า​ก็​จม​ลง​ไป​พร้อม​กัน​
34עֵ֛ת נִשְׁבֶּ֥רֶת מִיַּמִּ֖ים בְּמַֽעֲמַקֵּי־מָ֑יִם מַעֲרָבֵ֥ךְ וְכָל־קְהָלֵ֖ךְ בְּתוֹכֵ֥ךְ נָפָֽלוּ׃
35ชาว​หมู่​เกาะ​ทุก​แห่ง​ตก​ตะลึง​เพราะ​เจ้า​ กษัตริย์​ของ​พวก​เขา​หวาด​กลัว​อย่าง​ยิ่ง​ สีหน้า​บิด​เบี้ยว​ด้วย​ความ​ตกใจ​
35כֹּ֚ל יֹשְׁבֵ֣י הָאִיִּ֔ים שָׁמְמ֖וּ עָלָ֑יִךְ וּמַלְכֵיהֶם֙ שָׂ֣עֲרוּ שַׂ֔עַר רָעֲמ֖וּ פָּנִֽים׃
36พ่อค้า​ท่ามกลาง​ชนชาติ​ต่าง​เป่า​ปาก​เยาะ​เจ้า​ เจ้า​มา​ถึง​จุดจบ​อัน​น่า​สะ​พรึง​ และ​จะ​ไม่มี​อยู่​อีก​”’”
36סֹֽחֲרִים֙ בָּ֣עַמִּ֔ים שָׁרְק֖וּ עָלָ֑יִךְ בַּלָּה֣וֹת הָיִ֔ית וְאֵינֵ֖ךְ עַד־עוֹלָֽם׃ ס

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.