เอเสเคียล 8
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
1ในปีที่หก เดือนที่หก วันที่ห้าของเดือน ขณะที่ข้าพเจ้านั่งอยู่ในบ้านและพวกผู้อาวุโสแห่งยูดาห์นั่งอยู่ตรงหน้า พระหัตถ์ของพระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ก็มาเหนือข้าพเจ้าที่นั่น
1וַיְהִ֣י׀ בַּשָּׁנָ֣ה הַשִּׁשִּׁ֗ית בַּשִּׁשִּׁי֙ בַּחֲמִשָּׁ֣ה לַחֹ֔דֶשׁ אֲנִי֙ יוֹשֵׁ֣ב בְּבֵיתִ֔י וְזִקְנֵ֥י יְהוּדָ֖ה יוֹשְׁבִ֣ים לְפָנָ֑י וַתִּפֹּ֤ל עָלַי֙ שָׁ֔ם יַ֖ד אֲדֹנָ֥י יְהֹוִֽה׃
2ข้าพเจ้ามองดู เห็นสิ่งหนึ่งมีรูปลักษณ์คล้ายไฟ ตั้งแต่เอวลงไปเป็นไฟ และตั้งแต่เอวขึ้นไปมีลักษณะสว่างไสวเหมือนโลหะเรืองแสง
2וָאֶרְאֶ֗ה וְהִנֵּ֤ה דְמוּת֙ כְּמַרְאֵה־אֵ֔שׁ מִמַּרְאֵ֥ה מָתְנָ֛יו וּלְמַ֖טָּה אֵ֑שׁ וּמִמָּתְנָ֣יו וּלְמַ֔עְלָה כְּמַרְאֵה־זֹ֖הַר כְּעֵ֥ין הַחַשְׁמַֽלָה׃
3พระองค์ยื่นสิ่งที่มีลักษณะเหมือนมือมาจับปอยผมของข้าพเจ้า พระวิญญาณยกข้าพเจ้าขึ้นระหว่างแผ่นดินกับท้องฟ้า และในนิมิตจากพระเจ้าพาข้าพเจ้าไปยังเยรูซาเล็ม ถึงทางเข้าประตูลานชั้นในด้านเหนือ ตรงบริเวณที่ตั้งของรูปเคารพซึ่งยั่วยุให้ทรงหึงหวง
3וַיִּשְׁלַח֙ תַּבְנִ֣ית יָ֔ד וַיִּקָּחֵ֖נִי בְּצִיצִ֣ת רֹאשִׁ֑י וַתִּשָּׂ֣א אֹתִ֣י ר֣וּחַ׀ בֵּֽין־הָאָ֣רֶץ וּבֵ֣ין הַשָּׁמַ֡יִם וַתָּבֵא֩ אֹתִ֨י יְרוּשָׁלְַ֜מָה בְּמַרְא֣וֹת אֱלֹהִ֗ים אֶל־פֶּ֜תַח שַׁ֤עַר הַפְּנִימִית֙ הַפּוֹנֶ֣ה צָפ֔וֹנָה אֲשֶׁר־שָׁ֣ם מוֹשַׁ֔ב סֵ֖מֶל הַקִּנְאָ֥ה הַמַּקְנֶֽה׃
4ที่นั่นข้าพเจ้าเห็นความรุ่งโรจน์ของพระเจ้าแห่งอิสราเอล มีลักษณะเหมือนที่ข้าพเจ้าเคยเห็นในที่ราบ
4וְהִ֨נֵּה־שָׁ֔ם כְּב֖וֹד אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל כַּמַּרְאֶ֕ה אֲשֶׁ֥ר רָאִ֖יתִי בַּבִּקְעָֽה׃
5พระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “มนุษย์เอ๋ย เงยหน้ามองไปทางเหนือ” ข้าพเจ้าจึงเงยหน้ามองไปทางเหนือ และเห็นรูปเคารพที่ยั่วยุให้ทรงหึงหวงตั้งอยู่ตรงทางเข้า ทางเหนือของประตูแท่นบูชา
5וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֔י בֶּן־אָדָ֕ם שָׂא־נָ֥א עֵינֶ֖יךָ דֶּ֣רֶךְ צָפ֑וֹנָה וָאֶשָּׂ֤א עֵינַי֙ דֶּ֣רֶךְ צָפ֔וֹנָה וְהִנֵּ֤ה מִצָּפוֹן֙ לְשַׁ֣עַר הַמִּזְבֵּ֔חַ סֵ֛מֶל הַקִּנְאָ֥ה הַזֶּ֖ה בַּבִּאָֽה׃
6พระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “มนุษย์เอ๋ย เจ้าเห็นสิ่งที่พวกเขาทำไหม? เห็นสิ่งน่ารังเกียจใหญ่หลวงที่ชนอิสราเอลทำอยู่ที่นี่ จนทำให้เราต้องจากสถานบริสุทธิ์ของเราไปไกลหรือไม่? แต่เจ้าจะได้เห็นสิ่งน่ารังเกียจที่ยิ่งกว่านี้อีก”
6וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֔י בֶּן־אָדָ֕ם הֲרֹאֶ֥ה אַתָּ֖ה מָ֣ההֵ֣ם עֹשִׂ֑ים תּוֹעֵב֨וֹת גְּדֹל֜וֹת אֲשֶׁ֥ר בֵּֽית־יִשְׂרָאֵ֣ל׀ עֹשִׂ֣ים פֹּ֗ה לְרָֽחֳקָה֙ מֵעַ֣ל מִקְדָּשִׁ֔י וְעוֹד֙ תָּשׁ֣וּב תִּרְאֶ֔ה תּוֹעֵב֖וֹת גְּדֹלֽוֹת׃ ס
7แล้วพระองค์พาข้าพเจ้าไปที่ประตูลาน ข้าพเจ้ามองดู เห็นรูหนึ่งที่กำแพง
7וַיָּבֵ֥א אֹתִ֖י אֶל־פֶּ֣תַח הֶֽחָצֵ֑ר וָאֶרְאֶ֕ה וְהִנֵּ֥ה חֹר־אֶחָ֖ד בַּקִּֽיר׃
8พระองค์ตรัสว่า “มนุษย์เอ๋ย จงเจาะกำแพง” เมื่อข้าพเจ้าเจาะกำแพง ก็พบประตูหนึ่ง
8וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֔י בֶּן־אָדָ֖ם חֲתָר־נָ֣א בַקִּ֑יר וָאֶחְתֹּ֣ר בַּקִּ֔יר וְהִנֵּ֖ה פֶּ֥תַח אֶחָֽד׃
9พระองค์ตรัสว่า “เข้าไปดูสิ่งชั่วร้ายน่ารังเกียจที่พวกเขาทำอยู่ที่นี่”
9וַיֹּ֖אמֶר אֵלָ֑י בֹּ֤א וּרְאֵה֙ אֶת־הַתּוֹעֵב֣וֹת הָרָע֔וֹת אֲשֶׁ֛ר הֵ֥ם עֹשִׂ֖ים פֹּֽה׃
10ข้าพเจ้าจึงเข้าไปและมองดู เห็นภาพสัตว์เลื้อยคลานทุกชนิด สัตว์น่าขยะแขยง และรูปเคารพทั้งปวงของชนอิสราเอล วาดไว้ทั่วกำแพงโดยรอบ
10וָאָבוֹא֮ וָֽאֶרְאֶה֒ וְהִנֵּ֨ה כָל־תַּבְנִ֜ית רֶ֤מֶשׂ וּבְהֵמָה֙ שֶׁ֔קֶץ וְכָל־גִּלּוּלֵ֖י בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֑ל מְחֻקֶּ֥ה עַל־הַקִּ֖יר סָבִ֥יב׀ סָבִֽיב׃
11ผู้อาวุโสของชนอิสราเอลเจ็ดสิบคนยืนอยู่ต่อหน้าภาพเหล่านั้น ยาอาซันยาห์บุตรชาฟานยืนอยู่ท่ามกลางพวกเขา แต่ละคนถือกระถางเผาเครื่องหอม กลุ่มควันหอมลอยขึ้น
11וְשִׁבְעִ֣ים אִ֣ישׁ מִזִּקְנֵ֣י בֵֽית־יִ֠שְׂרָאֵל וְיַאֲזַנְיָ֨הוּ בֶן־שָׁפָ֜ן עֹמֵ֤ד בְּתוֹכָם֙ עֹמְדִ֣ים לִפְנֵיהֶ֔ם וְאִ֥ישׁ מִקְטַרְתּ֖וֹ בְּיָד֑וֹ וַעֲתַ֥ר עֲנַֽן־הַקְּטֹ֖רֶת עֹלֶֽה׃
12พระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “มนุษย์เอ๋ย เจ้าเห็นไหมว่าพวกผู้อาวุโสของชนอิสราเอลทำอะไรในความมืด แต่ละคนอยู่ในห้องที่เต็มไปด้วยรูปภาพของตน? เพราะพวกเขาพูดว่า ‘พระยาห์เวห์ไม่เห็นเรา พระยาห์เวห์ทอดทิ้งแผ่นดินนี้แล้ว’”
12וַיֹּ֣אמֶר אֵלַי֮ הֲרָאִ֣יתָ בֶן־אָדָם֒ אֲשֶׁ֨ר זִקְנֵ֤י בֵֽית־יִשְׂרָאֵל֙ עֹשִׂ֣ים בַּחֹ֔שֶׁךְ אִ֖ישׁ בְּחַדְרֵ֣י מַשְׂכִּית֑וֹ כִּ֣י אֹמְרִ֗ים אֵ֤ין יְהוָה֙ רֹאֶ֣ה אֹתָ֔נוּ עָזַ֥ב יְהוָ֖ה אֶת־הָאָֽרֶץ׃
13แล้วพระองค์ตรัสว่า “เจ้าจะได้เห็นสิ่งน่ารังเกียจใหญ่หลวงยิ่งกว่านี้อีก”
13וַיֹּ֖אמֶר אֵלָ֑י ע֣וֹד תָּשׁ֥וּב תִּרְאֶ֛ה תּוֹעֵב֥וֹת גְּדֹל֖וֹת אֲשֶׁר־הֵ֥מָּה עֹשִֽׂים׃
14พระองค์พาข้าพเจ้าไปยังทางเข้าประตูพระนิเวศของพระยาห์เวห์ด้านเหนือ ที่นั่นข้าพเจ้าเห็นพวกผู้หญิงนั่งร้องไห้ให้ทัมมุส
14וַיָּבֵ֣א אֹתִ֗י אֶל־פֶּ֙תַח֙ שַׁ֣עַר בֵּית־יְהוָ֔ה אֲשֶׁ֖ר אֶל־הַצָּפ֑וֹנָה וְהִנֵּה־שָׁם֙ הַנָּשִׁ֣ים יֹֽשְׁב֔וֹת מְבַכּ֖וֹת אֶת־הַתַּמּֽוּז׃ ס
15พระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “มนุษย์เอ๋ย เจ้าเห็นแล้วใช่ไหม? เจ้าจะได้เห็นสิ่งน่ารังเกียจที่ยิ่งกว่านี้อีก”
15וַיֹּ֥אמֶר אֵלַ֖י הֲרָאִ֣יתָ בֶן־אָדָ֑ם ע֣וֹד תָּשׁ֥וּב תִּרְאֶ֛ה תּוֹעֵב֥וֹת גְּדֹל֖וֹת מֵאֵֽלֶּה׃
16พระองค์พาข้าพเจ้าเข้าไปในลานชั้นในของพระนิเวศพระยาห์เวห์ ตรงทางเข้าพระวิหารของพระยาห์เวห์ ระหว่างมุขกับแท่นบูชา มีชายประมาณยี่สิบห้าคนหันหลังให้พระวิหารของพระยาห์เวห์และหันหน้าไปทางตะวันออก กำลังกราบไหว้ดวงอาทิตย์ทางทิศตะวันออก
16וַיָּבֵ֣א אֹתִ֗י אֶל־חֲצַ֣ר בֵּית־יְהוָה֮ הַפְּנִימִית֒ וְהִנֵּה־פֶ֜תַח הֵיכַ֣ל יְהוָ֗ה בֵּ֤ין הָֽאוּלָם֙ וּבֵ֣ין הַמִּזְבֵּ֔חַ כְּעֶשְׂרִ֥ים וַחֲמִשָּׁ֖ה אִ֑ישׁ אֲחֹ֨רֵיהֶ֜ם אֶל־הֵיכַ֤ל יְהוָה֙ וּפְנֵיהֶ֣ם קֵ֔דְמָה וְהֵ֛מָּה מִשְׁתַּחֲוִיתֶ֥ם קֵ֖דְמָה לַשָּֽׁמֶשׁ׃
17พระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “มนุษย์เอ๋ย เจ้าเห็นแล้วใช่ไหม? ชนยูดาห์เห็นว่าสิ่งน่ารังเกียจที่พวกเขาทำที่นี่เป็นเรื่องเล็กน้อยหรือ? พวกเขายังทำให้แผ่นดินเต็มไปด้วยความรุนแรง และกลับมายั่วยุเราให้โกรธอีก ดูสิ พวกเขาเอากิ่งไม้มาจ่อจมูกของตน
17וַיֹּ֣אמֶר אֵלַי֮ הֲרָאִ֣יתָ בֶן־אָדָם֒ הֲנָקֵל֙ לְבֵ֣ית יְהוּדָ֔ה מֵעֲשׂ֕וֹת אֶת־הַתּוֹעֵב֖וֹת אֲשֶׁ֣ר עָֽשׂוּ־פֹ֑ה כִּֽי־מָלְא֨וּ אֶת־הָאָ֜רֶץ חָמָ֗ס וַיָּשֻׁ֙בוּ֙ לְהַכְעִיסֵ֔נִי וְהִנָּ֛ם שֹׁלְחִ֥ים אֶת־הַזְּמוֹרָ֖ה אֶל־אַפָּֽם׃
18เพราะฉะนั้นเราจะจัดการพวกเขาด้วยความเดือดดาล เราจะไม่ปรานีและจะไม่สงสาร แม้พวกเขาจะร้องตะโกนให้เราได้ยิน เราก็จะไม่ฟัง”
18וְגַם־אֲנִי֙ אֶעֱשֶׂ֣ה בְחֵמָ֔ה לֹֽא־תָח֥וֹס עֵינִ֖י וְלֹ֣א אֶחְמֹ֑ל וְקָרְא֤וּ בְאָזְנַי֙ ק֣וֹל גָּד֔וֹל וְלֹ֥א אֶשְׁמַ֖ע אוֹתָֽם׃
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.