เอเสเคียล 17
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Lutherbibel 1912
1พระดำรัสของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าว่า
1Und des HERRN Wort geschah zu mir und sprach:
2“มนุษย์เอ๋ย จงตั้งปริศนาและเล่าเรื่องเปรียบแก่ชนอิสราเอล
2Du Menschenkind, lege doch dem Hause Israel ein Rätsel vor und ein Gleichnis
3แล้วพูดว่า ‘พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ นกอินทรีตัวใหญ่ ปีกกว้าง ขนยาว และมีขนหลากสีเต็มตัว มายังเลบานอน แล้วเด็ดส่วนยอดของต้นสนซีดาร์
3und sprich: So spricht der Herr HERR: Ein großer Adler mit großen Flügeln und langen Fittichen und voll Federn, die bunt waren, kam auf den Libanon und nahm den Wipfel von der Zeder
4มันหักยอดอ่อนบนสุด นำไปยังแผ่นดินแห่งการค้า และปลูกไว้ในเมืองพ่อค้า
4und brach das oberste Reis ab und führte es ins Krämerland und setzte es in die Kaufmannstadt.
5“‘“จากนั้นมันเอาเมล็ดพันธุ์ของแผ่นดินมาปลูกในดินอุดม ตั้งไว้ริมน้ำมากมาย และปลูกเหมือนต้นหลิว
5Er nahm auch vom Samen des Landes und pflanzte es in gutes Land, da viel Wasser war, und setzte es lose hin.
6มันเติบโตเป็นเถาองุ่นเตี้ยแผ่กิ่ง กิ่งหันเข้าหานกอินทรี ส่วนรากอยู่ใต้ตัวมัน เถาองุ่นนั้นแตกกิ่งและแตกยอด
6Und es wuchs und ward ein ausgebreiteter Weinstock und niedrigen Stammes; denn seine Reben bogen sich zu ihm, und seine Wurzeln waren unter ihm; und er war also ein Weinstock, der Reben kriegte und Zweige.
7“‘“ต่อมามีนกอินทรีใหญ่อีกตัวหนึ่ง ปีกกว้างและมีขนมาก เถาองุ่นนี้กลับชอนไชรากไปหานกตัวนั้น และยื่นกิ่งจากแปลงที่ปลูกไปหา เพื่อให้นกตัวนั้นรดน้ำ
7Und da war ein anderer großer Adler mit großen Flügeln und vielen Federn; und siehe, der Weinstock hatte verlangen an seinen Wurzeln zu diesem Adler und streckte seine Reben aus gegen ihn, daß er gewässert würde, vom Platz, da er gepflanzt war.
8ทั้งที่มันถูกปลูกไว้ในดินดีริมน้ำมากมาย เพื่อจะแตกกิ่ง ออกผล และเป็นเถาองุ่นงาม”’
8Und war doch auf einen guten Boden an viel Wasser gepflanzt, da er wohl hätte können Zweige bringen, Früchte tragen und ein herrlicher Weinstock werden.
9“จงพูดว่า ‘พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ มันจะเจริญหรือ? นกอินทรีตัวแรกจะไม่ถอนรากและเด็ดผลของมันหรือ จนใบอ่อนทั้งหมดเหี่ยวแห้ง? ไม่ต้องใช้แขนที่แข็งแรงหรือคนจำนวนมากก็ถอนมันออกจากรากได้
9So sprich nun: Also sagt der Herr HERR: Sollte der geraten? Ja, man wird seine Wurzeln ausrotten und seine Früchte abreißen, und er wird verdorren, daß alle Blätter seines Gewächses verdorren werden; und es wird nicht geschehen durch großen Arm noch viel Volks, daß man ihn von seinen Wurzeln wegführe.
10ถึงจะปลูกไว้แล้ว มันจะเจริญหรือ? เมื่อลมตะวันออกพัดต้องมัน จะไม่เหี่ยวแห้งหมดหรือ? มันจะเหี่ยวอยู่ในแปลงที่มันเติบโตนั้นเอง’”
10Siehe, er ist zwar gepflanzt; aber sollte er geraten? Ja, sobald der Ostwind an ihn rühren wird, wird er verdorren auf dem Platz, da er gewachsen ist.
11พระดำรัสของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าอีกว่า
11Und des HERR Wort geschah zu mir und sprach:
12“จงถามชนกบฏว่า ‘พวกเจ้าไม่รู้หรือว่าสิ่งเหล่านี้หมายถึงอะไร?’ แล้วบอกพวกเขาว่า ‘กษัตริย์แห่งบาบิโลนมายังเยรูซาเล็ม จับกษัตริย์และพวกผู้นำของเมืองไปยังบาบิโลน
12Sprich doch zu diesem ungehorsamen Haus: Wißt ihr nicht, was das ist? Und sprich: Siehe, es kam ein König zu Babel gen Jerusalem und nahm ihren König und ihre Fürsten und führte sie weg zu sich gen Babel.
13เขาเลือกคนหนึ่งจากเชื้อพระวงศ์ มาทำพันธสัญญาด้วย ให้สาบานต่อเขา และพาคนสำคัญของแผ่นดินไป
13Und nahm einen vom königlichen Geschlecht und machte einen Bund mit ihm und nahm einen Eid von ihm; aber die Gewaltigen im Lande nahm er weg,
14เพื่ออาณาจักรจะถูกกดให้ต่ำ ไม่อาจยกตนขึ้น แต่จะดำรงอยู่ได้ด้วยการรักษาพันธสัญญานั้น
14damit das Königreich demütig bliebe und sich nicht erhöbe, auf daß sein Bund gehalten würde und bestünde.
15แต่เขากลับกบฏ ส่งทูตไปอียิปต์เพื่อขอม้าและคนจำนวนมาก เขาจะเจริญหรือ? คนที่ทำเช่นนี้จะรอดหรือ? เขาทำลายพันธสัญญาแล้วจะยังรอดได้หรือ?
15Aber derselbe fiel von ihm ab und sandte seine Botschaft nach Ägypten, daß man ihm Rosse und viel Volks schicken sollte. Sollte es dem geraten? Sollte er davonkommen, der solches tut? und sollte der, so den Bund bricht davonkommen?
16“‘พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสว่า เรามีชีวิตอยู่แน่ฉันใด เขาจะตายในบาบิโลน ที่ซึ่งกษัตริย์ผู้ตั้งเขาเป็นกษัตริย์ประทับอยู่ เพราะเขาดูหมิ่นคำสาบานและทำลายพันธสัญญาของกษัตริย์นั้น
16So wahr ich lebe spricht der Herr HERR, an dem Ort des Königs, der ihn zum König gesetzt hat, dessen Eid er verachtet und dessen Bund er gebrochen hat, da soll er sterben, nämlich zu Babel.
17เมื่อศัตรูก่อเชิงเทินและสร้างป้อมล้อมเพื่อทำลายชีวิตคนจำนวนมาก ฟาโรห์กับกองทัพใหญ่และฝูงชนมากมายก็ช่วยเขาในการรบไม่ได้
17Auch wird ihm Pharao nicht beistehen im Kriege mit großem Heer und vielem Volk, wenn man den Wall aufwerfen wird und die Bollwerke bauen, daß viel Leute umgebracht werden.
18เพราะเขาดูหมิ่นคำสาบานด้วยการทำลายพันธสัญญา ทั้งที่ได้ยื่นมือให้คำมั่นแล้ว แต่ยังทำสิ่งเหล่านี้ เขาจะหนีไม่พ้น
18Denn weil er den Eid verachtet und den Bund gebrochen hat, darauf er seine Hand gegeben hat, und solches alles tut, wird er nicht davonkommen.
19“เพราะฉะนั้น พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ เรามีชีวิตอยู่แน่ฉันใด คำสาบานของเราที่เขาดูหมิ่นและพันธสัญญาของเราที่เขาทำลาย เราจะให้ผลของมันตกบนศีรษะของเขาเอง
19Darum spricht der Herr HERR also; So wahr ich lebe, so will ich meinen Eid, den er verachtet hat, und meinen Bund, den er gebrochen hat, auf seinen Kopf bringen.
20เราจะกางตาข่ายดักเขา และเขาจะติดบ่วงของเรา เราจะพาเขาไปบาบิโลน และพิพากษาเขาที่นั่นเพราะความไม่ซื่อสัตย์ที่เขาได้ทำต่อเรา
20Denn ich will mein Netz über ihn werfen, und er muß in meinem Garn gefangen werden; und ich will ihn gen Babel bringen und will daselbst mit ihm rechten über dem, daß er sich also an mir vergriffen hat.
21คนที่หลบหนีจากกองกำลังทั้งหมดของเขาจะล้มด้วยดาบ ส่วนคนที่เหลือจะกระจัดกระจายไปตามลมทุกทิศ แล้วพวกเจ้าจะรู้ว่าเรา พระยาห์เวห์ ได้พูดไว้แล้ว
21Und alle seine Flüchtigen, die ihm anhingen, sollen durchs Schwert fallen, und ihre übrigen sollen in alle Winde zerstreut werden; und ihr sollt's erfahren, daß ich, der HERR, es geredet habe.
22“พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ ‘เราจะเอากิ่งหนึ่งจากยอดสูงของต้นสนซีดาร์มาปลูก เราจะเด็ดกิ่งอ่อนจากยอดสูงสุด แล้วปลูกไว้บนภูเขาสูงตระหง่าน
22So spricht der Herr HERR: Ich will auch von dem Wipfel des hohen Zedernbaumes nehmen und oben auf seinen Zweigen ein zartes Reis brechen und will's auf einen hohen, erhabenen Berg pflanzen;
23เราจะปลูกมันบนภูเขาสูงแห่งอิสราเอล มันจะแตกกิ่ง ออกผล และกลายเป็นต้นสนซีดาร์งาม นกทุกชนิดจะมาอาศัยและพักใต้ร่มกิ่งของมัน
23auf den hohen Berg Israels will ich's pflanzen, daß es Zweige gewinne und Früchte bringe und ein herrlicher Zedernbaum werde, also daß allerlei Vögel unter ihm wohnen und allerlei Fliegendes unter dem Schatten seiner Zweige bleiben möge.
24ต้นไม้ทุกต้นในทุ่งจะรู้ว่าเรา พระยาห์เวห์ เป็นผู้กดต้นสูงให้ต่ำ ยกต้นต่ำให้สูง ทำต้นเขียวให้แห้ง และทำต้นแห้งให้งอกงาม “‘เรา พระยาห์เวห์ ได้พูดและได้ทำแล้ว’”
24Und sollen alle Feldbäume erfahren, daß ich, der HERR, den hohen Baum erniedrigt habe und den niedrigen Baum erhöht habe und den grünen Baum ausgedörrt und den dürren Baum grünend gemacht habe. Ich, der HERR, rede es und tue es auch.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.