เอ​เส​เคี​ยล​
Chapter 17
Freedom Bible (Thai)
vs Hebrew Old Testame…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

เอ​เส​เคี​ยล​ 17

Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1พระ​ดำรัส​ของ​พระ​ยาห์เวห์​มา​ถึง​ข้าพเจ้า​ว่า​
1וַיְהִ֥י דְבַר־יְהוָ֖ה אֵלַ֥י לֵאמֹֽר׃
2“มนุษย์​เอ๋ย​ จง​ตั้ง​ปริศนา​และ​เล่า​เรื่อง​เปรียบ​แก่​ชน​อิสราเอล​
2בֶּן־אָדָ֕ם ח֥וּד חִידָ֖ה וּמְשֹׁ֣ל מָשָׁ֑ל אֶל־בֵּ֖ית יִשְׂרָאֵֽל׃
3แล้ว​พูด​ว่า​ ‘พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ พระ​ยาห์เวห์​ตรัส​ดังนี้​ นก​อินทรี​ตัว​ใหญ่​ ปีก​กว้าง​ ขน​ยาว​ และ​มี​ขน​หลาก​สี​เต็ม​ตัว​ มายัง​เลบานอน​ แล้ว​เด็ด​ส่วน​ยอด​ของ​ต้นสน​ซี​ดาร์​
3וְאָמַרְתָּ֞ כֹּה־אָמַ֣ר ׀ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֗ה הַנֶּ֤שֶׁר הַגָּדֹול֙ גְּדֹ֤ול הַכְּנָפַ֙יִם֙ אֶ֣רֶךְ הָאֵ֔בֶר מָלֵא֙ הַנֹּוצָ֔ה אֲשֶׁר־לֹ֖ו הָֽרִקְמָ֑ה בָּ֚א אֶל־הַלְּבָנֹ֔ון וַיִּקַּ֖ח אֶת־צַמֶּ֥רֶת הָאָֽרֶז׃
4มัน​หัก​ยอด​อ่อน​บน​สุด​ นำ​ไป​ยัง​แผ่น​ดิน​แห่ง​การ​ค้า​ และ​ปลูก​ไว้​ใน​เมือง​พ่อค้า​
4אֵ֛ת רֹ֥אשׁ יְנִֽיקֹותָ֖יו קָטָ֑ף וַיְבִיאֵ֙הוּ֙ אֶל־אֶ֣רֶץ כְּנַ֔עַן בְּעִ֥יר רֹכְלִ֖ים שָׂמֹֽו׃
5“‘“จาก​นั้น​มัน​เอา​เมล็ด​พันธุ์​ของ​แผ่น​ดิน​มา​ปลูก​ใน​ดิน​อุดม​ ตั้ง​ไว้​ริม​น้ำ​มากมาย​ และ​ปลูก​เหมือน​ต้น​หลิว​
5וַיִּקַּח֙ מִזֶּ֣רַע הָאָ֔רֶץ וַֽיִּתְּנֵ֖הוּ בִּשְׂדֵה־זָ֑רַע קָ֚ח עַל־מַ֣יִם רַבִּ֔ים צַפְצָפָ֖ה שָׂמֹֽו׃
6มัน​เติบโต​เป็น​เถา​องุ่น​เตี้ย​แผ่​กิ่ง​ กิ่ง​หัน​เข้าหา​นก​อินทรี​ ส่วน​ราก​อยู่​ใต้​ตัว​มัน​ เถา​องุ่น​นั้น​แตก​กิ่ง​และ​แตก​ยอด​
6וַיִּצְמַ֡ח וַיְהִי֩ לְגֶ֨פֶן סֹרַ֜חַת שִׁפְלַ֣ת קֹומָ֗ה לִפְנֹ֤ות דָּלִיֹּותָיו֙ אֵלָ֔יו וְשָׁרָשָׁ֖יו תַּחְתָּ֣יו יִֽהְי֑וּ וַתְּהִ֣י לְגֶ֔פֶן וַתַּ֣עַשׂ בַּדִּ֔ים וַתְּשַׁלַּ֖ח פֹּארֹֽות׃
7“‘“ต่อ​มา​มี​นก​อินทรี​ใหญ่​อีก​ตัว​หนึ่ง​ ปีก​กว้าง​และ​มี​ขน​มาก​ เถา​องุ่น​นี้​กลับ​ชอน​ไช​ราก​ไป​หา​นก​ตัว​นั้น​ และ​ยื่น​กิ่ง​จาก​แปลง​ที่​ปลูก​ไป​หา​ เพื่อ​ให้​นก​ตัว​นั้น​รดน้ำ​
7וַיְהִ֤י נֶֽשֶׁר־אֶחָד֙ גָּדֹ֔ול גְּדֹ֥ול כְּנָפַ֖יִם וְרַב־נֹוצָ֑ה וְהִנֵּה֩ הַגֶּ֨פֶן הַזֹּ֜את כָּֽפְנָ֧ה שָׁרֳשֶׁ֣יהָ עָלָ֗יו וְדָֽלִיֹּותָיו֙ שִׁלְחָה־לֹּ֔ו לְהַשְׁקֹ֣ות אֹותָ֔הּ מֵעֲרֻגֹ֖ות מַטָּעָֽהּ׃
8ทั้ง​ที่​มัน​ถูก​ปลูก​ไว้​ใน​ดิน​ดี​ริม​น้ำ​มากมาย​ เพื่อ​จะ​แตก​กิ่ง​ ออก​ผล​ และ​เป็น​เถา​องุ่น​งาม​”’
8אֶל־שָׂ֥דֶה טֹּ֛וב אֶל־מַ֥יִם רַבִּ֖ים הִ֣יא שְׁתוּלָ֑ה לַעֲשֹׂ֤ות עָנָף֙ וְלָשֵׂ֣את פֶּ֔רִי לִהְיֹ֖ות לְגֶ֥פֶן אַדָּֽרֶת׃ ס
9“จง​พูด​ว่า​ ‘พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ พระ​ยาห์เวห์​ตรัส​ดังนี้​ มัน​จะ​เจริญ​หรือ​? นก​อินทรี​ตัว​แรก​จะ​ไม่​ถอน​ราก​และ​เด็ด​ผล​ของ​มัน​หรือ​ จน​ใบ​อ่อน​ทั้งหมด​เหี่ยวแห้ง​? ไม่​ต้อง​ใช้​แขน​ที่​แข็ง​แรง​หรือ​คน​จำนวน​มาก​ก็​ถอน​มัน​ออก​จาก​ราก​ได้​
9אֱמֹ֗ר כֹּ֥ה אָמַ֛ר אֲדֹנָ֥י יְהֹוִ֖ה תִּצְלָ֑ח הֲלֹוא֩ אֶת־שָׁרָשֶׁ֨יהָ יְנַתֵּ֜ק וְאֶת־פִּרְיָ֣הּ ׀ יְקֹוסֵ֣ס וְיָבֵ֗שׁ כָּל־טַרְפֵּ֤י צִמְחָהּ֙ תִּיבָ֔שׁ וְלֹֽא־בִזְרֹ֤עַ גְּדֹולָה֙ וּבְעַם־רָ֔ב לְמַשְׂאֹ֥ות אֹותָ֖הּ מִשָּׁרָשֶֽׁיהָ׃
10ถึง​จะ​ปลูก​ไว้​แล้ว​ มัน​จะ​เจริญ​หรือ​? เมื่อ​ลม​ตะวัน​ออก​พัด​ต้อง​มัน​ จะ​ไม่​เหี่ยวแห้ง​หมด​หรือ​? มัน​จะ​เหี่ยว​อยู่​ใน​แปลง​ที่​มัน​เติบโต​นั้น​เอง​’”
10וְהִנֵּ֥ה שְׁתוּלָ֖ה הֲתִצְלָ֑ח הֲלֹוא֩ כְגַ֨עַת בָּ֜הּ ר֤וּחַ הַקָּדִים֙ תִּיבַ֣שׁ יָבֹ֔שׁ עַל־עֲרֻגֹ֥ת צִמְחָ֖הּ תִּיבָֽשׁ׃ פ
11พระ​ดำรัส​ของ​พระ​ยาห์เวห์​มา​ถึง​ข้าพเจ้า​อีก​ว่า​
11וַיְהִ֥י דְבַר־יְהוָ֖ה אֵלַ֥י לֵאמֹֽר׃
12“จง​ถาม​ชน​กบฏ​ว่า​ ‘พวก​เจ้า​ไม่รู้​หรือ​ว่า​สิ่ง​เหล่า​นี้​หมาย​ถึง​อะไร​?’ แล้ว​บอก​พวก​เขา​ว่า​ ‘กษัตริย์​แห่ง​บา​บิ​โลน​มายัง​เยรูซาเล็ม​ จับ​กษัตริย์​และ​พวก​ผู้นำ​ของ​เมือง​ไป​ยัง​บา​บิ​โลน​
12אֱמָר־נָא֙ לְבֵ֣ית הַמֶּ֔רִי הֲלֹ֥א יְדַעְתֶּ֖ם מָה־אֵ֑לֶּה אֱמֹ֗ר הִנֵּה־בָ֨א מֶֽלֶךְ־בָּבֶ֤ל יְרוּשָׁלַ֙͏ִם֙ וַיִּקַּ֤ח אֶת־מַלְכָּהּ֙ וְאֶת־שָׂרֶ֔יהָ וַיָּבֵ֥א אֹותָ֛ם אֵלָ֖יו בָּבֶֽלָה׃
13เขา​เลือก​คน​หนึ่ง​จาก​เชื้อ​พระ​วงศ์​ มา​ทำ​พันธ​สัญญา​ด้วย​ ให้​สาบาน​ต่อ​เขา​ และ​พา​คน​สำคัญ​ของ​แผ่น​ดิน​ไป​
13וַיִּקַּח֙ מִזֶּ֣רַע הַמְּלוּכָ֔ה וַיִּכְרֹ֥ת אִתֹּ֖ו בְּרִ֑ית וַיָּבֵ֤א אֹתֹו֙ בְּאָלָ֔ה וְאֶת־אֵילֵ֥י הָאָ֖רֶץ לָקָֽח׃
14เพื่อ​อาณาจักร​จะ​ถูก​กด​ให้​ต่ำ​ ไม่​อาจ​ยก​ตน​ขึ้น​ แต่​จะ​ดำรง​อยู่​ได้​ด้วย​การ​รักษา​พันธ​สัญญา​นั้น​
14לִֽהְיֹות֙ מַמְלָכָ֣ה שְׁפָלָ֔ה לְבִלְתִּ֖י הִתְנַשֵּׂ֑א לִשְׁמֹ֥ר אֶת־בְּרִיתֹ֖ו לְעָמְדָֽהּ׃
15แต่​เขา​กลับ​กบฏ​ ส่ง​ทูต​ไป​อียิปต์​เพื่อ​ขอ​ม้า​และ​คน​จำนวน​มาก​ เขา​จะ​เจริญ​หรือ​? คน​ที่​ทำ​เช่น​นี้​จะ​รอด​หรือ​? เขา​ทำลาย​พันธ​สัญญา​แล้ว​จะ​ยัง​รอด​ได้​หรือ​?
15וַיִּמְרָד־בֹּ֗ו לִשְׁלֹ֤חַ מַלְאָכָיו֙ מִצְרַ֔יִם לָֽתֶת־לֹ֥ו סוּסִ֖ים וְעַם־רָ֑ב הֲיִצְלָ֤ח הֲיִמָּלֵט֙ הָעֹשֵׂ֣ה אֵ֔לֶּה וְהֵפֵ֥ר בְּרִ֖ית וְנִמְלָֽט׃
16“‘พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ พระ​ยาห์เวห์​ตรัส​ว่า​ เรา​มี​ชีวิต​อยู่​แน่​ฉันใด​ เขา​จะ​ตาย​ใน​บา​บิ​โลน​ ที่​ซึ่ง​กษัตริย์​ผู้​ตั้ง​เขา​เป็น​กษัตริย์​ประทับ​อยู่​ เพราะ​เขา​ดู​หมิ่น​คำ​สาบาน​และ​ทำลาย​พันธ​สัญญา​ของ​กษัตริย์​นั้น​
16חַי־אָ֗נִי נְאֻם֮ אֲדֹנָ֣י יְהוִה֒ אִם־לֹ֗א בִּמְקֹום֙ הַמֶּ֙לֶךְ֙ הַמַּמְלִ֣יךְ אֹתֹ֔ו אֲשֶׁ֤ר בָּזָה֙ אֶת־אָ֣לָתֹ֔ו וַאֲשֶׁ֥ר הֵפֵ֖ר אֶת־בְּרִיתֹ֑ו אִתֹּ֥ו בְתֹוךְ־בָּבֶ֖ל יָמֽוּת׃
17เมื่อ​ศัตรู​ก่อ​เชิง​เทิน​และ​สร้าง​ป้อม​ล้อม​เพื่อ​ทำลาย​ชีวิต​คน​จำนวน​มาก​ ฟาโรห์​กับ​กองทัพ​ใหญ่​และ​ฝูง​ชน​มากมาย​ก็​ช่วย​เขา​ใน​การ​รบ​ไม่​ได้​
17וְלֹא֩ בְחַ֨יִל גָּדֹ֜ול וּבְקָהָ֣ל רָ֗ב יַעֲשֶׂ֨ה אֹותֹ֤ו פַרְעֹה֙ בַּמִּלְחָמָ֔ה בִּשְׁפֹּ֥ךְ סֹלְלָ֖ה וּבִבְנֹ֣ות דָּיֵ֑ק לְהַכְרִ֖ית נְפָשֹׁ֥ות רַבֹּֽות׃
18เพราะ​เขา​ดู​หมิ่น​คำ​สาบาน​ด้วย​การ​ทำลาย​พันธ​สัญญา​ ทั้ง​ที่​ได้​ยื่น​มือ​ให้​คำมั่น​แล้ว​ แต่​ยัง​ทำ​สิ่ง​เหล่า​นี้​ เขา​จะ​หนี​ไม่​พ้น​
18וּבָזָ֥ה אָלָ֖ה לְהָפֵ֣ר בְּרִ֑ית וְהִנֵּ֨ה נָתַ֥ן יָדֹ֛ו וְכָל־אֵ֥לֶּה עָשָׂ֖ה לֹ֥א יִמָּלֵֽט׃ ס
19“เพราะ​ฉะนั้น​ พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ พระ​ยาห์เวห์​ตรัส​ดังนี้​ เรา​มี​ชีวิต​อยู่​แน่​ฉันใด​ คำ​สาบาน​ของ​เรา​ที่​เขา​ดู​หมิ่น​และ​พันธ​สัญญา​ของ​เรา​ที่​เขา​ทำลาย​ เรา​จะ​ให้​ผล​ของ​มัน​ตก​บน​ศีรษะ​ของ​เขา​เอง​
19לָכֵ֞ן כֹּה־אָמַ֨ר אֲדֹנָ֣י יְהוִה֮ חַי־אָנִי֒ אִם־לֹ֗א אָֽלָתִי֙ אֲשֶׁ֣ר בָּזָ֔ה וּבְרִיתִ֖י אֲשֶׁ֣ר הֵפִ֑יר וּנְתַתִּ֖יו בְּרֹאשֹֽׁו׃
20เรา​จะ​กาง​ตาข่าย​ดัก​เขา​ และ​เขา​จะ​ติด​บ่วง​ของ​เรา​ เรา​จะ​พา​เขา​ไป​บา​บิ​โลน​ และ​พิพากษา​เขา​ที่​นั่น​เพราะ​ความ​ไม่​ซื่อสัตย์​ที่​เขา​ได้​ทำ​ต่อ​เรา​
20וּפָרַשְׂתִּ֤י עָלָיו֙ רִשְׁתִּ֔י וְנִתְפַּ֖שׂ בִּמְצֽוּדָתִ֑י וַהֲבִיאֹותִ֣יהוּ בָבֶ֗לָה וְנִשְׁפַּטְתִּ֤י אִתֹּו֙ שָׁ֔ם מַעֲלֹ֖ו אֲשֶׁ֥ר מָֽעַל־בִּֽי׃
21คน​ที่​หลบ​หนี​จาก​กอง​กำลัง​ทั้งหมด​ของ​เขา​จะ​ล้ม​ด้วย​ดาบ​ ส่วน​คน​ที่​เหลือ​จะ​กระจัดกระจาย​ไป​ตาม​ลม​ทุก​ทิศ​ แล้ว​พวก​เจ้า​จะ​รู้​ว่า​เรา​ พระ​ยาห์เวห์​ ได้​พูด​ไว้​แล้ว​
21וְאֵ֨ת כָּל־*מִבְרָחֹו (מִבְרָחָ֤יו) בְּכָל־אֲגַפָּיו֙ בַּחֶ֣רֶב יִפֹּ֔לוּ וְהַנִּשְׁאָרִ֖ים לְכָל־ר֣וּחַ יִפָּרֵ֑שׂוּ וִידַעְתֶּ֕ם כִּ֛י אֲנִ֥י יְהוָ֖ה דִּבַּֽרְתִּי׃ ס
22“พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ พระ​ยาห์เวห์​ตรัส​ดังนี้​ ‘เรา​จะ​เอา​กิ่ง​หนึ่ง​จาก​ยอด​สูง​ของ​ต้นสน​ซี​ดาร์​มา​ปลูก​ เรา​จะ​เด็ด​กิ่ง​อ่อน​จาก​ยอด​สูงสุด​ แล้ว​ปลูก​ไว้​บน​ภูเขา​สูง​ตระหง่าน​
22כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה וְלָקַ֣חְתִּי אָ֗נִי מִצַּמֶּ֧רֶת הָאֶ֛רֶז הָרָמָ֖ה וְנָתָ֑תִּי מֵרֹ֤אשׁ יֹֽנְקֹותָיו֙ רַ֣ךְ אֶקְטֹ֔ף וְשָׁתַ֣לְתִּי אָ֔נִי עַ֥ל הַר־גָּבֹ֖הַ וְתָלֽוּל׃
23เรา​จะ​ปลูก​มัน​บน​ภูเขา​สูง​แห่ง​อิสราเอล​ มัน​จะ​แตก​กิ่ง​ ออก​ผล​ และ​กลาย​เป็นต้น​สน​ซี​ดาร์​งาม​ นก​ทุก​ชนิด​จะ​มา​อาศัย​และ​พัก​ใต้​ร่ม​กิ่ง​ของ​มัน​
23בְּהַ֨ר מְרֹ֤ום יִשְׂרָאֵל֙ אֶשְׁתֳּלֶ֔נּוּ וְנָשָׂ֤א עָנָף֙ וְעָ֣שָׂה פֶ֔רִי וְהָיָ֖ה לְאֶ֣רֶז אַדִּ֑יר וְשָׁכְנ֣וּ תַחְתָּ֗יו כֹּ֚ל צִפֹּ֣ור כָּל־כָּנָ֔ף בְּצֵ֥ל דָּלִיֹּותָ֖יו תִּשְׁכֹּֽנָּה׃
24ต้นไม้​ทุก​ต้น​ใน​ทุ่ง​จะ​รู้​ว่า​เรา​ พระ​ยาห์เวห์​ เป็น​ผู้​กด​ต้น​สูง​ให้​ต่ำ​ ยก​ต้น​ต่ำ​ให้​สูง​ ทำ​ต้น​เขียว​ให้​แห้ง​ และ​ทำ​ต้น​แห้ง​ให้​งอกงาม​ “‘เรา พระ​ยาห์เวห์​ ได้​พูด​และ​ได้​ทำ​แล้ว​’”
24וְֽיָדְע֞וּ כָּל־עֲצֵ֣י הַשָּׂדֶ֗ה כִּ֣י אֲנִ֤י יְהוָה֙ הִשְׁפַּ֣לְתִּי ׀ עֵ֣ץ גָּבֹ֗הַ הִגְבַּ֙הְתִּי֙ עֵ֣ץ שָׁפָ֔ל הֹובַ֙שְׁתִּי֙ עֵ֣ץ לָ֔ח וְהִפְרַ֖חְתִּי עֵ֣ץ יָבֵ֑שׁ אֲנִ֥י יְהוָ֖ה דִּבַּ֥רְתִּי וְעָשִֽׂיתִי׃ פ

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.