เอเสเคียล 44
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1แล้วเขานำข้าพเจ้ากลับไปทางประตูชั้นนอกของสถานบริสุทธิ์ซึ่งหันไปทางตะวันออก ประตูนั้นปิดอยู่
1וַיָּ֣שֶׁב אֹתִ֗י דֶּ֣רֶךְ שַׁ֤עַר הַמִּקְדָּשׁ֙ הַֽחִיצֹ֔ון הַפֹּנֶ֖ה קָדִ֑ים וְה֖וּא סָגֽוּר׃
2พระยาห์เวห์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “ประตูนี้จะต้องปิดไว้ ห้ามเปิด และห้ามใครเข้าไปทางนี้ เพราะพระยาห์เวห์ พระเจ้าของอิสราเอล เสด็จเข้าไปทางนี้แล้ว ดังนั้นประตูจึงต้องปิดไว้
2וַיֹּ֨אמֶר אֵלַ֜י יְהוָ֗ה הַשַּׁ֣עַר הַזֶּה֩ סָג֨וּר יִהְיֶ֜ה לֹ֣א יִפָּתֵ֗חַ וְאִישׁ֙ לֹא־יָ֣בֹא בֹ֔ו כִּ֛י יְהוָ֥ה אֱלֹהֵֽי־יִשְׂרָאֵ֖ל בָּ֣א בֹ֑ו וְהָיָ֖ה סָגֽוּר׃
3ส่วนผู้นำ เขาจะนั่งที่ประตูนั้นในฐานะผู้นำเพื่อกินอาหารเฉพาะพระพักตร์พระยาห์เวห์ เขาจะเข้าทางมุขประตูและออกทางเดิม”
3אֶֽת־הַנָּשִׂ֗יא נָ֥שִׂיא ה֛וּא יֵֽשֶׁב־בֹּ֥ו *לֶאֱכֹול־ (לֶאֱכָל)־לֶ֖חֶם לִפְנֵ֣י יְהוָ֑ה מִדֶּ֨רֶךְ אֻלָ֤ם הַשַּׁ֙עַר֙ יָבֹ֔וא וּמִדַּרְכֹּ֖ו יֵצֵֽא׃
4แล้วเขานำข้าพเจ้าไปทางประตูด้านเหนือมาถึงหน้าพระนิเวศ ข้าพเจ้ามองดู ก็เห็นความรุ่งโรจน์ของพระยาห์เวห์เต็มพระนิเวศของพระยาห์เวห์ ข้าพเจ้าจึงซบหน้าลงกับพื้น
4וַיְבִיאֵ֜נִי דֶּֽרֶךְ־שַׁ֣עַר הַצָּפֹון֮ אֶל־פְּנֵ֣י הַבַּיִת֒ וָאֵ֕רֶא וְהִנֵּ֛ה מָלֵ֥א כְבֹוד־יְהוָ֖ה אֶת־בֵּ֣ית יְהוָ֑ה וָאֶפֹּ֖ל אֶל־פָּנָֽי׃
5พระยาห์เวห์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “มนุษย์เอ๋ย จงใส่ใจ ใช้ตาดู และใช้หูฟังทุกสิ่งที่เราบอกเจ้าเกี่ยวกับข้อกำหนดทั้งปวงของพระนิเวศของพระยาห์เวห์และกฎทั้งหมด จงใส่ใจทางเข้าพระนิเวศและทางออกทุกทางของสถานบริสุทธิ์
5וַיֹּ֨אמֶר אֵלַ֜י יְהֹוָ֗ה בֶּן־אָדָ֡ם שִׂ֣ים לִבְּךָ֩ וּרְאֵ֨ה בְעֵינֶ֜יךָ וּבְאָזְנֶ֣יךָ שְּׁמָ֗ע אֵ֣ת כָּל־אֲשֶׁ֤ר אֲנִי֙ מְדַבֵּ֣ר אֹתָ֔ךְ לְכָל־חֻקֹּ֥ות בֵּית־יְהוָ֖ה וּלְכָל־*תֹּורֹתֹו (תֹּֽורֹתָ֑יו) וְשַׂמְתָּ֤ לִבְּךָ֙ לִמְבֹ֣וא הַבַּ֔יִת בְּכֹ֖ל מֹוצָאֵ֥י הַמִּקְדָּֽשׁ׃
6จงบอกชนอิสราเอลผู้กบฏว่า ‘พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ “ชนอิสราเอลเอ๋ย พอกันทีสำหรับสิ่งน่ารังเกียจทั้งหลายของพวกเจ้า
6וְאָמַרְתָּ֤ אֶל־מֶ֙רִי֙ אֶל־בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל כֹּ֥ה אָמַ֖ר אֲדֹנָ֣י יְהוִ֑ה רַב־לָכֶ֛ם מִֽכָּל־תֹּועֲבֹֽותֵיכֶ֖ם בֵּ֥ית יִשְׂרָאֵֽל׃
7พวกเจ้านำคนต่างชาติเข้ามาในสถานบริสุทธิ์ของเรา ทั้งผู้ที่ใจไม่ได้เข้าสุหนัตและเนื้อหนังไม่ได้เข้าสุหนัต ทำให้สถานบริสุทธิ์ คือพระนิเวศของเรา เป็นมลทิน ขณะที่พวกเจ้าถวายอาหารแก่เรา คือไขมันและเลือด พวกเขาทำลายพันธสัญญาของเรา ซ้ำเติมสิ่งน่ารังเกียจทั้งหลายของพวกเจ้า
7בַּהֲבִיאֲכֶ֣ם בְּנֵֽי־נֵכָ֗ר עַרְלֵי־לֵב֙ וְעַרְלֵ֣י בָשָׂ֔ר לִהְיֹ֥ות בְּמִקְדָּשִׁ֖י לְחַלְּלֹ֣ו אֶת־בֵּיתִ֑י בְּהַקְרִֽיבְכֶ֤ם אֶת־לַחְמִי֙ חֵ֣לֶב וָדָ֔ם וַיָּפֵ֙רוּ֙ אֶת־בְּרִיתִ֔י אֶ֖ל כָּל־תֹּועֲבֹותֵיכֶֽם׃
8พวกเจ้าไม่ได้ดูแลสิ่งบริสุทธิ์ของเรา แต่กลับตั้งคนอื่นมาทำหน้าที่ดูแลสถานบริสุทธิ์ของเราแทนพวกเจ้า”
8וְלֹ֥א שְׁמַרְתֶּ֖ם מִשְׁמֶ֣רֶת קָדָשָׁ֑י וַתְּשִׂימ֗וּן לְשֹׁמְרֵ֧י מִשְׁמַרְתִּ֛י בְּמִקְדָּשִׁ֖י לָכֶֽם׃
9พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ “ไม่มีคนต่างชาติคนใดที่ใจไม่ได้เข้าสุหนัตและเนื้อหนังไม่ได้เข้าสุหนัตจะเข้าในสถานบริสุทธิ์ของเราได้ แม้เป็นคนต่างชาติที่อาศัยอยู่ท่ามกลางชนอิสราเอล
9כֹּה־אָמַר֮ אֲדֹנָ֣י יְהוִה֒ כָּל־בֶּן־נֵכָ֗ר עֶ֤רֶל לֵב֙ וְעֶ֣רֶל בָּשָׂ֔ר לֹ֥א יָבֹ֖וא אֶל־מִקְדָּשִׁ֑י לְכָל־בֶּן־נֵכָ֔ר אֲשֶׁ֕ר בְּתֹ֖וךְ בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃
10“‘“ส่วนชาวเลวีที่ห่างไกลจากเราเมื่ออิสราเอลหลงผิด คือผู้ที่หลงไปจากเราตามรูปเคารพของตน พวกเขาจะต้องรับผลความผิดของตน
10כִּ֣י אִם־הַלְוִיִּ֗ם אֲשֶׁ֤ר רָֽחֲקוּ֙ מֵֽעָלַ֔י בִּתְעֹ֤ות יִשְׂרָאֵל֙ אֲשֶׁ֣ר תָּע֣וּ מֵֽעָלַ֔י אַחֲרֵ֖י גִּלּֽוּלֵיהֶ֑ם וְנָשְׂא֖וּ עֲוֹנָֽם׃
11ถึงกระนั้น พวกเขาจะรับใช้ในสถานบริสุทธิ์ของเรา ดูแลประตูพระนิเวศ และทำงานรับใช้ในพระนิเวศ พวกเขาจะฆ่าสัตว์สำหรับเครื่องบูชาเผาทั้งตัวและเครื่องบูชาอื่นๆ ให้ประชาชน และยืนต่อหน้าประชาชนเพื่อรับใช้พวกเขา
11וְהָי֤וּ בְמִקְדָּשִׁי֙ מְשָׁ֣רְתִ֔ים פְּקֻדֹּות֙ אֶל־שַׁעֲרֵ֣י הַבַּ֔יִת וּֽמְשָׁרְתִ֖ים אֶת־הַבָּ֑יִת הֵ֠מָּה יִשְׁחֲט֨וּ אֶת־הָעֹלָ֤ה וְאֶת־הַזֶּ֙בַח֙ לָעָ֔ם וְהֵ֛מָּה יַעַמְד֥וּ לִפְנֵיהֶ֖ם לְשָֽׁרְתָֽם׃
12เพราะชาวเลวีเคยรับใช้ประชาชนต่อหน้ารูปเคารพของพวกเขา และเป็นเหตุให้อิสราเอลสะดุดเข้าสู่ความผิด เราจึงยกมือปฏิญาณลงโทษพวกเขา” พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ “พวกเขาจะต้องรับผลความผิดของตน
12יַ֗עַן אֲשֶׁ֨ר יְשָׁרְת֤וּ אֹותָם֙ לִפְנֵ֣י גִלּֽוּלֵיהֶ֔ם וְהָי֥וּ לְבֵֽית־יִשְׂרָאֵ֖ל לְמִכְשֹׁ֣ול עָוֹ֑ן עַל־כֵּן֩ נָשָׂ֨אתִי יָדִ֜י עֲלֵיהֶ֗ם נְאֻם֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה וְנָשְׂא֖וּ עֲוֹנָֽם׃
13พวกเขาจะเข้ามาใกล้เราเพื่อทำหน้าที่ปุโรหิตให้เราไม่ได้ และจะเข้าใกล้สิ่งบริสุทธิ์ใดๆ ของเรา โดยเฉพาะสิ่งบริสุทธิ์ที่สุดไม่ได้ พวกเขาจะต้องรับความอับอายจากสิ่งน่ารังเกียจที่ตนทำ
13וְלֹֽא־יִגְּשׁ֤וּ אֵלַי֙ לְכַהֵ֣ן לִ֔י וְלָגֶ֙שֶׁת֙ עַל־כָּל־קָ֣דָשַׁ֔י אֶל־קָדְשֵׁ֖י הַקְּדָשִׁ֑ים וְנָֽשְׂאוּ֙ כְּלִמָּתָ֔ם וְתֹועֲבֹותָ֖ם אֲשֶׁ֥ר עָשֽׂוּ׃
14แต่เราจะให้พวกเขารับผิดชอบงานของพระนิเวศ ทั้งงานรับใช้ทุกอย่างและทุกสิ่งที่ต้องทำในนั้น
14וְנָתַתִּ֣י אֹותָ֔ם שֹׁמְרֵ֖י מִשְׁמֶ֣רֶת הַבָּ֑יִת לְכֹל֙ עֲבֹ֣דָתֹ֔ו וּלְכֹ֛ל אֲשֶׁ֥ר יֵעָשֶׂ֖ה בֹּֽו׃ פ
15“‘“ส่วนปุโรหิตชาวเลวีผู้เป็นลูกหลานของศาโดก ซึ่งดูแลสถานบริสุทธิ์ของเราเมื่อชนอิสราเอลหลงไปจากเรา พวกเขาจะเข้ามาใกล้เราเพื่อรับใช้เรา และยืนต่อหน้าเราเพื่อถวายไขมันและเลือดแก่เรา” พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้
15וְהַכֹּהֲנִ֨ים הַלְוִיִּ֜ם בְּנֵ֣י צָדֹ֗וק אֲשֶׁ֨ר שָׁמְר֜וּ אֶת־מִשְׁמֶ֤רֶת מִקְדָּשִׁי֙ בִּתְעֹ֤ות בְּנֵֽי־יִשְׂרָאֵל֙ מֵֽעָלַ֔י הֵ֛מָּה יִקְרְב֥וּ אֵלַ֖י לְשָֽׁרְתֵ֑נִי וְעָמְד֣וּ לְפָנַ֗י לְהַקְרִ֥יב לִי֙ חֵ֣לֶב וָדָ֔ם נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה׃
16“พวกเขาจะเข้าในสถานบริสุทธิ์ของเรา และเข้ามาใกล้โต๊ะของเราเพื่อรับใช้เรา และจะรักษาคำสั่งของเรา
16הֵ֜מָּה יָבֹ֣אוּ אֶל־מִקְדָּשִׁ֗י וְהֵ֛מָּה יִקְרְב֥וּ אֶל־שֻׁלְחָנִ֖י לְשָׁרְתֵ֑נִי וְשָׁמְר֖וּ אֶת־מִשְׁמַרְתִּֽי׃
17“‘“เมื่อพวกเขาเข้าประตูลานชั้นใน ต้องสวมเสื้อผ้าป่าน ห้ามสวมเสื้อผ้าขนสัตว์ขณะรับใช้ภายในประตูลานชั้นในและด้านใน
17וְהָיָ֗ה בְּבֹואָם֙ אֶֽל־שַׁעֲרֵי֙ הֶחָצֵ֣ר הַפְּנִימִ֔ית בִּגְדֵ֥י פִשְׁתִּ֖ים יִלְבָּ֑שׁוּ וְלֹֽא־יַעֲלֶ֤ה עֲלֵיהֶם֙ צֶ֔מֶר בְּשָֽׁרְתָ֗ם בְּשַׁעֲרֵ֛י הֶחָצֵ֥ר הַפְּנִימִ֖ית וָבָֽיְתָה׃
18ต้องโพกศีรษะด้วยผ้าป่าน และสวมกางเกงป่านที่เอว ห้ามสวมสิ่งใดที่ทำให้เหงื่อออก
18פַּאֲרֵ֤י פִשְׁתִּים֙ יִהְי֣וּ עַל־רֹאשָׁ֔ם וּמִכְנְסֵ֣י פִשְׁתִּ֔ים יִהְי֖וּ עַל־מָתְנֵיהֶ֑ם לֹ֥א יַחְגְּר֖וּ בַּיָּֽזַע׃
19เมื่อออกไปยังลานชั้นนอกซึ่งประชาชนอยู่ พวกเขาต้องถอดเสื้อผ้าที่ใช้รับใช้และเก็บไว้ในห้องบริสุทธิ์ แล้วสวมเสื้อผ้าชุดอื่น เพื่อไม่ให้ความศักดิ์สิทธิ์จากเสื้อผ้าที่ใช้รับใช้ส่งผ่านไปถึงประชาชน
19וּ֠בְצֵאתָם אֶל־הֶחָצֵ֨ר הַחִיצֹונָ֜ה אֶל־הֶחָצֵ֣ר הַחִיצֹונָה֮ אֶל־הָעָם֒ יִפְשְׁט֣וּ אֶת־בִּגְדֵיהֶ֗ם אֲשֶׁר־הֵ֙מָּה֙ מְשָׁרְתִ֣ם בָּ֔ם וְהִנִּ֥יחוּ אֹותָ֖ם בְּלִֽשְׁכֹ֣ת הַקֹּ֑דֶשׁ וְלָֽבְשׁוּ֙ בְּגָדִ֣ים אֲחֵרִ֔ים וְלֹֽא־יְקַדְּשׁ֥וּ אֶת־הָעָ֖ם בְּבִגְדֵיהֶֽם׃
20“‘“พวกเขาห้ามโกนศีรษะและห้ามปล่อยผมยาว ต้องตัดผมให้เรียบร้อยเท่านั้น
20וְרֹאשָׁם֙ לֹ֣א יְגַלֵּ֔חוּ וּפֶ֖רַע לֹ֣א יְשַׁלֵּ֑חוּ כָּסֹ֥ום יִכְסְמ֖וּ אֶת־רָאשֵׁיהֶֽם׃
21ปุโรหิตคนใดจะดื่มเหล้าองุ่นเมื่อเข้าไปในลานชั้นในไม่ได้
21וְיַ֥יִן לֹֽא־יִשְׁתּ֖וּ כָּל־כֹּהֵ֑ן בְּבֹואָ֖ם אֶל־הֶחָצֵ֥ר הַפְּנִימִֽית׃
22พวกเขาห้ามแต่งงานกับหญิงม่ายหรือหญิงที่ถูกหย่าร้าง แต่ให้แต่งงานกับหญิงพรหมจารีเชื้อสายอิสราเอล หรือหญิงม่ายที่เคยเป็นภรรยาปุโรหิต
22וְאַלְמָנָה֙ וּגְרוּשָׁ֔ה לֹֽא־יִקְח֥וּ לָהֶ֖ם לְנָשִׁ֑ים כִּ֣י אִם־בְּתוּלֹ֗ת מִזֶּ֙רַע֙ בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל וְהָֽאַלְמָנָה֙ אֲשֶׁ֣ר תִּֽהְיֶ֣ה אַלְמָנָ֔ה מִכֹּהֵ֖ן יִקָּֽחוּ׃
23พวกเขาต้องสอนประชาชนของเราให้รู้ความแตกต่างระหว่างสิ่งบริสุทธิ์กับสิ่งสามัญ และให้แยกแยะสิ่งที่ไม่สะอาดออกจากสิ่งที่สะอาด
23וְאֶת־עַמִּ֣י יֹור֔וּ בֵּ֥ין קֹ֖דֶשׁ לְחֹ֑ל וּבֵין־טָמֵ֥א לְטָהֹ֖ור יֹודִעֻֽם׃
24“‘“เมื่อเกิดข้อพิพาท พวกเขาต้องยืนทำหน้าที่ตัดสิน และตัดสินตามข้อกำหนดของเรา พวกเขาต้องรักษากฎและข้อกำหนดของเราในเทศกาลทั้งหมดที่กำหนดไว้ และรักษาวันพักอันศักดิ์สิทธิ์ของเราให้บริสุทธิ์
24וְעַל־רִ֗יב הֵ֚מָּה יַעַמְד֣וּ *לִשְׁפֹּט (לְמִשְׁפָּ֔ט) בְּמִשְׁפָּטַ֖י *וּשָׁפְטֻהוּ (יִשְׁפְּט֑וּהוּ) וְאֶת־תֹּורֹתַ֤י וְאֶת־חֻקֹּתַי֙ בְּכָל־מֹועֲדַ֣י יִשְׁמֹ֔רוּ וְאֶת־שַׁבְּתֹותַ֖י יְקַדֵּֽשׁוּ׃
25“‘“พวกเขาห้ามเข้าใกล้ศพจนทำให้ตัวเองเป็นมลทิน แต่ยอมให้เป็นมลทินได้เพราะบิดา มารดา บุตรชาย บุตรสาว พี่น้องชาย หรือน้องสาวที่ยังไม่เคยมีสามี
25וְאֶל־מֵ֣ת אָדָ֔ם לֹ֥א יָבֹ֖וא לְטָמְאָ֑ה כִּ֣י אִם־לְאָ֡ב וּ֠לְאֵם וּלְבֵ֨ן וּלְבַ֜ת לְאָ֗ח וּלְאָחֹ֛ות אֲשֶֽׁר־לֹא־הָיְתָ֥ה לְאִ֖ישׁ יִטַּמָּֽאוּ׃
26หลังจากปุโรหิตคนนั้นชำระตัวแล้ว ต้องนับต่อไปอีกเจ็ดวัน
26וְאַחֲרֵ֖י טָֽהֳרָתֹ֑ו שִׁבְעַ֥ת יָמִ֖ים יִסְפְּרוּ־לֹֽו׃
27ในวันที่เขาเข้าไปในสถานบริสุทธิ์ คือเข้าไปในลานชั้นในเพื่อรับใช้ในสถานบริสุทธิ์ เขาต้องถวายเครื่องบูชาไถ่บาปของตน” พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้
27וּבְיֹום֩ בֹּאֹ֨ו אֶל־הַקֹּ֜דֶשׁ אֶל־הֶחָצֵ֤ר הַפְּנִימִית֙ לְשָׁרֵ֣ת בַּקֹּ֔דֶשׁ יַקְרִ֖יב חַטָּאתֹ֑ו נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה׃
28“‘“ปุโรหิตจะมีมรดก คือเราเองเป็นมรดกของพวกเขา พวกเจ้าห้ามมอบที่ดินเป็นกรรมสิทธิ์แก่พวกเขาในอิสราเอล เราเป็นกรรมสิทธิ์ของพวกเขา
28וְהָיְתָ֤ה לָהֶם֙ לְֽנַחֲלָ֔ה אֲנִ֖י נַֽחֲלָתָ֑ם וַאֲחֻזָּ֗ה לֹֽא־תִתְּנ֤וּ לָהֶם֙ בְּיִשְׂרָאֵ֔ל אֲנִ֖י אֲחֻזָּתָֽם׃
29พวกเขาจะกินเครื่องบูชาธัญพืช เครื่องบูชาไถ่บาป และเครื่องบูชาชดใช้ความผิด และสิ่งใดในอิสราเอลที่ถวายขาดแด่พระเจ้า สิ่งนั้นจะเป็นของพวกเขา
29הַמִּנְחָה֙ וְהַחַטָּ֣את וְהָאָשָׁ֔ם הֵ֖מָּה יֹֽאכְל֑וּם וְכָל־חֵ֥רֶם בְּיִשְׂרָאֵ֖ל לָהֶ֥ם יִהְיֶֽה׃
30ผลแรกอย่างดีที่สุดจากทุกสิ่ง และของถวายทุกชนิดจากของถวายทั้งปวงของพวกเจ้า จะเป็นของปุโรหิต พวกเจ้าต้องมอบแป้งก้อนแรกแก่ปุโรหิตด้วย เพื่อให้พระพรอยู่เหนือครัวเรือนของพวกเจ้า
30וְרֵאשִׁית֩ כָּל־בִּכּ֨וּרֵי כֹ֜ל וְכָל־תְּר֣וּמַת כֹּ֗ל מִכֹּל֙ תְּרוּמֹ֣ותֵיכֶ֔ם לַכֹּהֲנִ֖ים יִֽהְיֶ֑ה וְרֵאשִׁ֤ית עֲרִסֹֽותֵיכֶם֙ תִּתְּנ֣וּ לַכֹּהֵ֔ן לְהָנִ֥יחַ בְּרָכָ֖ה אֶל־בֵּיתֶֽךָ׃
31ปุโรหิตห้ามกินนกหรือสัตว์ใดที่ตายเองหรือถูกสัตว์อื่นฉีกตาย
31כָּל־נְבֵלָה֙ וּטְרֵפָ֔ה מִן־הָעֹ֖וף וּמִן־הַבְּהֵמָ֑ה לֹ֥א יֹאכְל֖וּ הַכֹּהֲנִֽים׃ פ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.