เอ​เส​เคี​ยล​
Chapter 11
Freedom Bible (Thai)
vs Hebrew Old Testame…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

เอ​เส​เคี​ยล​ 11

Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1แล้ว​พระ​วิญญาณ​ยก​ข้าพเจ้า​ขึ้น​และ​พา​ไป​ยัง​ประตู​ด้าน​ตะวัน​ออก​ของ​พระ​นิเวศ​พระ​ยาห์เวห์​ซึ่ง​หัน​ไป​ทาง​ตะวัน​ออก​ ที่ทาง​เข้า​ประตู​มี​ชาย​ยี่สิบ​ห้า​คน​ ข้าพเจ้า​เห็น​ยา​อา​ซัน​ยาห์​บุตร​อัส​ซูร์​กับ​เปลา​ที​ยาห์​บุตร​เบ​ไน​ยาห์​ ซึ่ง​เป็น​ผู้นำ​ของ​ประชาชน​ อยู่​ท่ามกลาง​พวก​เขา​
1וַתִּשָּׂ֨א אֹתִ֜י ר֗וּחַ וַתָּבֵ֣א אֹ֠תִי אֶל־שַׁ֨עַר בֵּית־יְהוָ֤ה הַקַּדְמֹונִי֙ הַפֹּונֶ֣ה קָדִ֔ימָה וְהִנֵּה֙ בְּפֶ֣תַח הַשַּׁ֔עַר עֶשְׂרִ֥ים וַחֲמִשָּׁ֖ה אִ֑ישׁ וָאֶרְאֶ֨ה בְתֹוכָ֜ם אֶת־יַאֲזַנְיָ֧ה בֶן־עַזֻּ֛ר וְאֶת־פְּלַטְיָ֥הוּ בֶן־בְּנָיָ֖הוּ שָׂרֵ֖י הָעָֽם׃ פ
2พระองค์​ตรัส​กับ​ข้าพเจ้า​ว่า​ “มนุษย์​เอ๋ย​ คน​เหล่า​นี้​เป็น​ผู้​คิด​การ​ชั่ว​และ​ให้​คำ​ปรึกษา​ที่​เลว​ร้าย​ใน​เมือง​นี้​
2וַיֹּ֖אמֶר אֵלָ֑י בֶּן־אָדָ֕ם אֵ֣לֶּה הָאֲנָשִׁ֞ים הַחֹשְׁבִ֥ים אָ֛וֶן וְהַיֹּעֲצִ֥ים עֲצַת־רָ֖ע בָּעִ֥יר הַזֹּֽאת׃
3พวก​เขา​พูด​ว่า​ ‘ยัง​ไม่​ถึง​เวลา​สร้าง​บ้าน​ เมือง​นี้​เป็น​หม้อ​ และ​เรา​เป็น​เนื้อ​’
3הָאֹ֣מְרִ֔ים לֹ֥א בְקָרֹ֖וב בְּנֹ֣ות בָּתִּ֑ים הִ֣יא הַסִּ֔יר וַאֲנַ֖חְנוּ הַבָּשָֽׂר׃
4เพราะ​ฉะนั้น​จง​พยากรณ์​กล่าว​โทษ​พวก​เขา​ มนุษย์​เอ๋ย​ จง​พยากรณ์​”
4לָכֵ֖ן הִנָּבֵ֣א עֲלֵיהֶ֑ם הִנָּבֵ֖א בֶּן־אָדָֽם׃
5แล้ว​พระ​วิญญาณ​ของ​พระ​ยาห์เวห์​ลง​มา​เหนือ​ข้าพเจ้า​ และ​พระองค์​ตรัส​ว่า​ “จง​พูด​ว่า​ ‘พระ​ยาห์เวห์​ตรัส​ดังนี้​ ชน​อิสราเอล​เอ๋ย​ พวก​เจ้า​พูด​เช่น​นั้น​ และ​เรา​รู้​ความ​คิด​ที่​ผุด​ขึ้น​ใน​ใจ​ของ​พวก​เจ้า​
5וַתִּפֹּ֣ל עָלַי֮ ר֣וּחַ יְהוָה֒ וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֗י אֱמֹר֙ כֹּה־אָמַ֣ר יְהוָ֔ה כֵּ֥ן אֲמַרְתֶּ֖ם בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֑ל וּמַעֲלֹ֥ות רֽוּחֲכֶ֖ם אֲנִ֥י יְדַעְתִּֽיהָ׃
6พวก​เจ้า​ได้​ฆ่า​คน​มากมาย​ใน​เมือง​นี้​ และ​ทำให้​ถนน​เต็ม​ไป​ด้วย​ศพ​’
6הִרְבֵּיתֶ֥ם חַלְלֵיכֶ֖ם בָּעִ֣יר הַזֹּ֑את וּמִלֵּאתֶ֥ם חוּצֹתֶ֖יהָ חָלָֽל׃ פ
7“‘เพราะ​ฉะนั้น​ พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ พระ​ยาห์เวห์​ตรัส​ดังนี้​ “คน​ที่​พวก​เจ้า​ฆ่า​และ​ทิ้ง​ไว้​กลาง​เมือง​ต่าง​หาก​คือ​เนื้อ​ และ​เมือง​นี้​คือ​หม้อ​ แต่​พวก​เจ้า​จะ​ถูก​นำ​ออก​จาก​กลาง​เมือง​
7לָכֵ֗ן כֹּֽה־אָמַר֮ אֲדֹנָ֣י יְהוִה֒ חַלְלֵיכֶם֙ אֲשֶׁ֣ר שַׂמְתֶּ֣ם בְּתֹוכָ֔הּ הֵ֥מָּה הַבָּשָׂ֖ר וְהִ֣יא הַסִּ֑יר וְאֶתְכֶ֖ם הֹוצִ֥יא מִתֹּוכָֽהּ׃
8พวก​เจ้า​กลัว​ดาบ​ และ​เรา​จะ​นำ​ดาบ​มา​เหนือ​พวก​เจ้า​” พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ พระ​ยาห์เวห์​ตรัส​ดังนี้​
8חֶ֖רֶב יְרֵאתֶ֑ם וְחֶ֙רֶב֙ אָבִ֣יא עֲלֵיכֶ֔ם נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה׃
9“เรา​จะ​นำ​พวก​เจ้า​ออก​จาก​กลาง​เมือง​ มอบ​พวก​เจ้า​ไว้​ใน​มือ​คน​ต่าง​ชาติ​ และ​พิพากษา​พวก​เจ้า​
9וְהֹוצֵאתִ֤י אֶתְכֶם֙ מִתֹּוכָ֔הּ וְנָתַתִּ֥י אֶתְכֶ֖ם בְּיַד־זָרִ֑ים וְעָשִׂ֛יתִי בָכֶ֖ם שְׁפָטִֽים׃
10พวก​เจ้า​จะ​ล้ม​ด้วย​ดาบ​ เรา​จะ​พิพากษา​พวก​เจ้า​ที่​เขตแดน​อิสราเอล​ แล้ว​พวก​เจ้า​จะ​รู้​ว่า​เรา​คือ​พระ​ยาห์เวห์​
10בַּחֶ֣רֶב תִּפֹּ֔לוּ עַל־גְּב֥וּל יִשְׂרָאֵ֖ל אֶשְׁפֹּ֣וט אֶתְכֶ֑ם וִֽידַעְתֶּ֖ם כִּֽי־אֲנִ֥י יְהוָֽה׃
11เมือง​นี้​จะ​ไม่​เป็น​หม้อ​สำหรับ​พวก​เจ้า​ และ​พวก​เจ้า​จะ​ไม่​เป็น​เนื้อ​อยู่​กลาง​หม้อ​นั้น​ เรา​จะ​พิพากษา​พวก​เจ้า​ที่​เขตแดน​อิสราเอล​
11הִ֗יא לֹֽא־תִהְיֶ֤ה לָכֶם֙ לְסִ֔יר וְאַתֶּ֛ם תִּהְי֥וּ בְתֹוכָ֖הּ לְבָשָׂ֑ר אֶל־גְּב֥וּל יִשְׂרָאֵ֖ל אֶשְׁפֹּ֥ט אֶתְכֶֽם׃
12แล้ว​พวก​เจ้า​จะ​รู้​ว่า​เรา​คือ​พระ​ยาห์เวห์​ เพราะ​พวก​เจ้า​ไม่​ได้​ดำเนิน​ตาม​ข้อ​กำหนด​ของ​เรา​ ไม่​ได้​ทำ​ตาม​คำ​ตัดสิน​ของ​เรา​ แต่​ทำ​ตาม​กฎ​เกณฑ์​ของ​ประชาชาติ​ที่​อยู่​รอบ​พวก​เจ้า​”’”
12וִֽידַעְתֶּם֙ כִּֽי־אֲנִ֣י יְהוָ֔ה אֲשֶׁ֤ר בְּחֻקַּי֙ לֹ֣א הֲלַכְתֶּ֔ם וּמִשְׁפָּטַ֖י לֹ֣א עֲשִׂיתֶ֑ם וּֽכְמִשְׁפְּטֵ֧י הַגֹּויִ֛ם אֲשֶׁ֥ר סְבִיבֹותֵיכֶ֖ם עֲשִׂיתֶֽם׃
13ขณะ​ที่​ข้าพเจ้า​กำลัง​พยากรณ์​ เปลา​ที​ยาห์​บุตร​เบ​ไน​ยาห์​ก็​เสีย​ชีวิต​ ข้าพเจ้า​จึง​ซบ​หน้า​ลง​และ​ร้อง​เสียง​ดัง​ว่า​ “โอ พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ พระ​ยาห์เวห์​! พระองค์​จะ​ทรง​ทำลาย​ชน​อิสราเอล​ที่​เหลือ​อยู่​จน​หมด​สิ้น​หรือ​?”
13וַֽיְהִי֙ כְּהִנָּ֣בְאִ֔י וּפְלַטְיָ֥הוּ בֶן־בְּנָיָ֖ה מֵ֑ת וָאֶפֹּ֨ל עַל־פָּנַ֜י וָאֶזְעַ֣ק קֹול־גָּדֹ֗ול וָאֹמַר֙ אֲהָהּ֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה כָּלָה֙ אַתָּ֣ה עֹשֶׂ֔ה אֵ֖ת שְׁאֵרִ֥ית יִשְׂרָאֵֽל׃ פ
14พระ​ดำรัส​ของ​พระ​ยาห์เวห์​มา​ถึง​ข้าพเจ้า​ว่า​
14וַיְהִ֥י דְבַר־יְהוָ֖ה אֵלַ֥י לֵאמֹֽר׃
15“มนุษย์​เอ๋ย​ พี่​น้อง​ของ​เจ้า​ ญาติ​ของ​เจ้า​ และ​ชน​อิสราเอล​ทั้งหมด​ คือ​ผู้​ที่​ชาว​เยรูซาเล็ม​พูด​กับ​พวก​เขา​ว่า​ ‘จง​อยู่​ให้​ห่าง​จาก​พระ​ยาห์เวห์​ แผ่น​ดิน​นี้​ยก​ให้​พวก​เรา​เป็น​กรรมสิทธิ์​แล้ว​’
15בֶּן־אָדָ֗ם אַחֶ֤יךָ אַחֶ֙יךָ֙ אַנְשֵׁ֣י גְאֻלָּתֶ֔ךָ וְכָל־בֵּ֥ית יִשְׂרָאֵ֖ל כֻּלֹּ֑ה אֲשֶׁר֩ אָמְר֨וּ לָהֶ֜ם יֹשְׁבֵ֣י יְרוּשָׁלַ֗͏ִם רַֽחֲקוּ֙ מֵעַ֣ל יְהוָ֔ה לָ֥נוּ הִ֛יא נִתְּנָ֥ה הָאָ֖רֶץ לְמֹורָשָֽׁה׃ ס
16“เพราะ​ฉะนั้น​จง​บอก​พวก​เขา​ว่า​ ‘พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ พระ​ยาห์เวห์​ตรัส​ดังนี้​ แม้​เรา​จะ​ให้​พวก​เขา​ไป​อยู่​ไกล​ท่ามกลาง​ประชาชาติ​ และ​กระจาย​พวก​เขา​ไป​ตาม​ดิน​แดน​ต่าง​ ๆ แต่​ใน​ดิน​แดน​ที่​พวก​เขา​ไป​อยู่​นั้น​ เรา​จะ​เป็น​สถาน​บริสุทธิ์​ให้​พวก​เขา​ชั่ว​ระยะ​หนึ่ง​’
16לָכֵ֣ן אֱמֹ֗ר כֹּֽה־אָמַר֮ אֲדֹנָ֣י יְהוִה֒ כִּ֤י הִרְחַקְתִּים֙ בַּגֹּויִ֔ם וְכִ֥י הֲפִֽיצֹותִ֖ים בָּאֲרָצֹ֑ות וָאֱהִ֤י לָהֶם֙ לְמִקְדָּ֣שׁ מְעַ֔ט בָּאֲרָצֹ֖ות אֲשֶׁר־בָּ֥אוּ שָֽׁם׃ ס
17“เพราะ​ฉะนั้น​จง​บอก​ว่า​ ‘พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ พระ​ยาห์เวห์​ตรัส​ดังนี้​ เรา​จะ​รวบรวม​พวก​เจ้า​จาก​ชนชาติ​ต่าง​ ๆ และ​นำ​พวก​เจ้า​กลับ​มา​จาก​ดิน​แดน​ที่​พวก​เจ้า​กระจัดกระจาย​อยู่​ แล้ว​เรา​จะ​มอบ​แผ่น​ดิน​อิสราเอล​ให้​พวก​เจ้า​
17לָכֵ֣ן אֱמֹ֗ר כֹּֽה־אָמַר֮ אֲדֹנָ֣י יְהוִה֒ וְקִבַּצְתִּ֤י אֶתְכֶם֙ מִן־הָ֣עַמִּ֔ים וְאָסַפְתִּ֣י אֶתְכֶ֔ם מִן־הָ֣אֲרָצֹ֔ות אֲשֶׁ֥ר נְפֹצֹותֶ֖ם בָּהֶ֑ם וְנָתַתִּ֥י לָכֶ֖ם אֶת־אַדְמַ֥ת יִשְׂרָאֵֽל׃
18“‘พวก​เขา​จะ​กลับ​มา​ที่​นั่น​ และ​กำจัด​สิ่ง​น่า​ขยะแขยง​และ​สิ่ง​น่า​รังเกียจ​ทั้งหมด​ออก​ไป​
18וּבָ֖אוּ־שָׁ֑מָּה וְהֵסִ֜ירוּ אֶת־כָּל־שִׁקּוּצֶ֛יהָ וְאֶת־כָּל־תֹּועֲבֹותֶ֖יהָ מִמֶּֽנָּה׃
19เรา​จะ​ให้​พวก​เขา​มี​ใจ​เป็น​หนึ่ง​ และ​ใส่​วิญญาณ​ใหม่​ไว้​ภายใน​ เรา​จะ​เอาใจ​หิน​ออก​จาก​ร่าง​ของ​พวก​เขา​ แล้ว​ให้​ใจ​เนื้อ​แก่​พวก​เขา​
19וְנָתַתִּ֤י לָהֶם֙ לֵ֣ב אֶחָ֔ד וְר֥וּחַ חֲדָשָׁ֖ה אֶתֵּ֣ן בְּקִרְבְּכֶ֑ם וַהֲסִ֨רֹתִ֜י לֵ֤ב הָאֶ֙בֶן֙ מִבְּשָׂרָ֔ם וְנָתַתִּ֥י לָהֶ֖ם לֵ֥ב בָּשָֽׂר׃
20เพื่อ​พวก​เขา​จะ​ดำเนิน​ตาม​ข้อ​กำหนด​ของ​เรา​ รักษา​คำ​ตัดสิน​ของ​เรา​และ​ปฏิบัติ​ตาม​ พวก​เขา​จะ​เป็น​ประชาชน​ของ​เรา​ และ​เรา​จะ​เป็น​พระเจ้า​ของ​พวก​เขา​
20לְמַ֙עַן֙ בְּחֻקֹּתַ֣י יֵלֵ֔כוּ וְאֶת־מִשְׁפָּטַ֥י יִשְׁמְר֖וּ וְעָשׂ֣וּ אֹתָ֑ם וְהָיוּ־לִ֣י לְעָ֔ם וַאֲנִ֕י אֶהְיֶ֥ה לָהֶ֖ם לֵאלֹהִֽים׃
21แต่​คน​ที่​ใจ​ยัง​ติดตาม​สิ่ง​น่า​ขยะแขยง​และ​สิ่ง​น่า​รังเกียจ​ของ​ตน​ เรา​จะ​ให้การ​กระทำ​ของ​พวก​เขา​ย้อน​กลับ​มาส​นอง​ตัว​พวก​เขา​เอง​’ พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ พระ​ยาห์เวห์​ตรัส​ดังนี้​”
21וְאֶל־לֵ֧ב שִׁקּוּצֵיהֶ֛ם וְתֹועֲבֹותֵיהֶ֖ם לִבָּ֣ם הֹלֵ֑ךְ דַּרְכָּם֙ בְּרֹאשָׁ֣ם נָתַ֔תִּי נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה׃
22แล้ว​พวก​เค​รู​บกาง​ปีก​ โดย​มี​ล้อ​อยู่​ข้าง​ ๆ และ​ความ​รุ่งโรจน์​ของ​พระเจ้า​แห่ง​อิสราเอล​อยู่​เหนือ​พวก​เขา​
22וַיִּשְׂא֤וּ הַכְּרוּבִים֙ אֶת־כַּנְפֵיהֶ֔ם וְהָאֹֽופַנִּ֖ים לְעֻמָּתָ֑ם וּכְבֹ֧וד אֱלֹהֵֽי־יִשְׂרָאֵ֛ל עֲלֵיהֶ֖ם מִלְמָֽעְלָה׃
23ความ​รุ่งโรจน์​ของ​พระ​ยาห์เวห์​เคลื่อน​ขึ้น​จาก​กลาง​เมือง​ และ​ไป​หยุด​อยู่​บน​ภูเขา​ทาง​ตะวัน​ออก​ของ​เมือง​
23וַיַּ֙עַל֙ כְּבֹ֣וד יְהוָ֔ה מֵעַ֖ל תֹּ֣וךְ הָעִ֑יר וַֽיַּעֲמֹד֙ עַל־הָהָ֔ר אֲשֶׁ֖ר מִקֶּ֥דֶם לָעִֽיר׃
24พระ​วิญญาณ​ยก​ข้าพเจ้า​ขึ้น​ และ​พระ​วิญญาณ​ของ​พระเจ้า​พา​ข้าพเจ้า​กลับ​ไป​ใน​นิมิต​ยัง​พวก​เชลย​ใน​แผ่น​ดิน​เคล​เดีย​ แล้ว​นิมิต​ที่​ข้าพเจ้า​เห็น​ก็​เลื่อน​ขึ้น​จาก​ข้าพเจ้า​ไป​
24וְר֣וּחַ נְשָׂאַ֗תְנִי וַתְּבִיאֵ֤נִי כַשְׂדִּ֙ימָה֙ אֶל־הַגֹּולָ֔ה בַּמַּרְאֶ֖ה בְּר֣וּחַ אֱלֹהִ֑ים וַיַּ֙עַל֙ מֵֽעָלַ֔י הַמַּרְאֶ֖ה אֲשֶׁ֥ר רָאִֽיתִי׃
25ข้าพเจ้า​จึง​เล่า​ให้​พวก​เชลย​ฟัง​ทุก​สิ่ง​ที่​พระ​ยาห์เวห์​ทรง​สำแดง​แก่​ข้าพเจ้า​
25וָאֲדַבֵּ֖ר אֶל־הַגֹּולָ֑ה אֵ֛ת כָּל־דִּבְרֵ֥י יְהוָ֖ה אֲשֶׁ֥ר הֶרְאָֽנִי׃ פ

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.