เอเสเคียล 32
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1ในปีที่สิบสอง เดือนที่สิบสอง วันที่หนึ่งของเดือน พระดำรัสของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าว่า
1וַֽיְהִי֙ בִּשְׁתֵּ֣י עֶשְׂרֵ֣ה שָׁנָ֔ה בִּשְׁנֵי־עָשָׂ֥ר חֹ֖דֶשׁ בְּאֶחָ֣ד לַחֹ֑דֶשׁ הָיָ֥ה דְבַר־יְהוָ֖ה אֵלַ֥י לֵאמֹֽר׃
2“มนุษย์เอ๋ย จงเปล่งบทคร่ำครวญถึงฟาโรห์กษัตริย์แห่งอียิปต์ และบอกเขาว่า ‘เจ้าเคยถูกเปรียบเหมือนสิงโตหนุ่มท่ามกลางประชาชาติ แต่แท้จริงเจ้าเหมือนสัตว์ประหลาดในทะเล เจ้าพุ่งพล่านอยู่ในแม่น้ำของตน ใช้เท้ากวนน้ำ และทำให้ลำธารขุ่น’”
2בֶּן־אָדָ֗ם שָׂ֤א קִינָה֙ עַל־פַּרְעֹ֣ה מֶֽלֶךְ־מִצְרַ֔יִם וְאָמַרְתָּ֣ אֵלָ֔יו כְּפִ֥יר גֹּויִ֖ם נִדְמֵ֑יתָ וְאַתָּה֙ כַּתַּנִּ֣ים בַּיַּמִּ֔ים וַתָּ֣גַח בְּנַהֲרֹותֶ֗יךָ וַתִּדְלַח־מַ֙יִם֙ בְּרַגְלֶ֔יךָ וַתִּרְפֹּ֖ס נַהֲרֹותָֽם׃
3พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ “เราจะกางตาข่ายเหนือเจ้าโดยใช้ชนชาติมากมาย และพวกเขาจะลากเจ้าขึ้นด้วยตาข่ายของเรา
3כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה וּפָרַשְׂתִּ֤י עָלֶ֙יךָ֙ אֶת־רִשְׁתִּ֔י בִּקְהַ֖ל עַמִּ֣ים רַבִּ֑ים וְהֶעֱל֖וּךָ בְּחֶרְמִֽי׃
4เราจะทิ้งเจ้าไว้บนแผ่นดิน โยนเจ้าไว้กลางทุ่ง ให้นกทุกชนิดบนท้องฟ้ามาเกาะบนตัวเจ้า และให้สัตว์ทั่วโลกกินเจ้าจนอิ่ม
4וּנְטַשְׁתִּ֣יךָ בָאָ֔רֶץ עַל־פְּנֵ֥י הַשָּׂדֶ֖ה אֲטִילֶ֑ךָ וְהִשְׁכַּנְתִּ֤י עָלֶ֙יךָ֙ כָּל־עֹ֣וף הַשָּׁמַ֔יִם וְהִשְׂבַּעְתִּ֥י מִמְּךָ֖ חַיַּ֥ת כָּל־הָאָֽרֶץ׃
5เราจะวางเนื้อของเจ้าบนภูเขา และเอาซากใหญ่โตของเจ้าใส่เต็มหุบเขา
5וְנָתַתִּ֥י אֶת־בְּשָׂרְךָ֖ עַל־הֶֽהָרִ֑ים וּמִלֵּאתִ֥י הַגֵּאָיֹ֖ות רָמוּתֶֽךָ׃
6เราจะให้เลือดของเจ้านองทั่วแผ่นดินที่เจ้าว่ายอยู่ จนถึงภูเขา และลำธารจะเต็มไปด้วยเลือดของเจ้า
6וְהִשְׁקֵיתִ֨י אֶ֧רֶץ צָפָתְךָ֛ מִדָּמְךָ֖ אֶל־הֶֽהָרִ֑ים וַאֲפִקִ֖ים יִמָּלְא֥וּן מִמֶּֽךָּ׃
7เมื่อเราดับเจ้า เราจะคลุมท้องฟ้า และทำให้ดวงดาวมืดลง เราจะคลุมดวงอาทิตย์ด้วยเมฆ และดวงจันทร์จะไม่ส่องแสง
7וְכִסֵּיתִ֤י בְכַבֹּֽותְךָ֙ שָׁמַ֔יִם וְהִקְדַּרְתִּ֖י אֶת־כֹּֽכְבֵיהֶ֑ם שֶׁ֚מֶשׁ בֶּעָנָ֣ן אֲכַסֶּ֔נּוּ וְיָרֵ֖חַ לֹא־יָאִ֥יר אֹורֹֽו׃
8เราจะทำให้ดวงสว่างทั้งหมดบนท้องฟ้ามืดเหนือเจ้า และวางความมืดเหนือแผ่นดินของเจ้า” พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้
8כָּל־מְאֹ֤ורֵי אֹור֙ בַּשָּׁמַ֔יִם אַקְדִּירֵ֖ם עָלֶ֑יךָ וְנָתַ֤תִּי חֹ֙שֶׁךְ֙ עַֽל־אַרְצְךָ֔ נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה׃
9“เราจะทำให้ใจของชนชาติมากมายปั่นป่วน เมื่อเรานำข่าวความพินาศของเจ้าไปท่ามกลางประชาชาติ ถึงดินแดนที่เจ้าไม่รู้จัก
9וְהִ֨כְעַסְתִּ֔י לֵ֖ב עַמִּ֣ים רַבִּ֑ים בַּהֲבִיאִ֤י שִׁבְרְךָ֙ בַּגֹּויִ֔ם עַל־אֲרָצֹ֖ות אֲשֶׁ֥ר לֹֽא־יְדַעְתָּֽם׃
10เราจะทำให้ชนชาติมากมายตกตะลึงเพราะเจ้า กษัตริย์ของพวกเขาจะหวาดกลัวอย่างยิ่งเพราะเจ้า เมื่อเราแกว่งดาบต่อหน้าพวกเขา พวกเขาจะตัวสั่นไม่หยุด แต่ละคนหวาดกลัวเพื่อชีวิตของตนเอง ในวันที่เจ้าล้ม”
10וַהֲשִׁמֹּותִ֨י עָלֶ֜יךָ עַמִּ֣ים רַבִּ֗ים וּמַלְכֵיהֶם֙ יִשְׂעֲר֤וּ עָלֶ֙יךָ֙ שַׂ֔עַר בְּעֹופְפִ֥י חַרְבִּ֖י עַל־פְּנֵיהֶ֑ם וְחָרְד֤וּ לִרְגָעִים֙ אִ֣ישׁ לְנַפְשֹׁ֔ו בְּיֹ֖ום מַפַּלְתֶּֽךָ׃ ס
11เพราะพระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ “ดาบของกษัตริย์แห่งบาบิโลนจะมาถึงเจ้า
11כִּ֛י כֹּ֥ה אָמַ֖ר אֲדֹנָ֣י יְהוִ֑ה חֶ֥רֶב מֶֽלֶךְ־בָּבֶ֖ל תְּבֹואֶֽךָ׃
12เราจะทำให้ฝูงชนของเจ้าล้มด้วยดาบของนักรบ คนเหล่านั้นล้วนโหดร้ายที่สุดในหมู่ประชาชาติ พวกเขาจะทำลายความหยิ่งของอียิปต์ และฝูงชนทั้งหมดจะพินาศ
12בְּחַרְבֹ֤ות גִּבֹּורִים֙ אַפִּ֣יל הֲמֹונֶ֔ךָ עָרִיצֵ֥י גֹויִ֖ם כֻּלָּ֑ם וְשָֽׁדְדוּ֙ אֶת־גְּאֹ֣ון מִצְרַ֔יִם וְנִשְׁמַ֖ד כָּל־הֲמֹונָֽהּ׃
13เราจะทำลายสัตว์ทั้งหมดของนางที่อยู่ริมน้ำมากมายด้วย เท้ามนุษย์จะไม่กวนน้ำอีก และกีบสัตว์จะไม่ทำให้น้ำขุ่นอีก
13וְהַֽאֲבַדְתִּי֙ אֶת־כָּל־בְּהֶמְתָּ֔הּ מֵעַ֖ל מַ֣יִם רַבִּ֑ים וְלֹ֨א תִדְלָחֵ֤ם רֶֽגֶל־אָדָם֙ עֹ֔וד וּפַרְסֹ֥ות בְּהֵמָ֖ה לֹ֥א תִדְלָחֵֽם׃
14แล้วเราจะทำให้น้ำของพวกเขาใส และให้แม่น้ำไหลเรียบเหมือนน้ำมัน” พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้
14אָ֚ז אַשְׁקִ֣יעַ מֵֽימֵיהֶ֔ם וְנַהֲרֹותָ֖ם כַּשֶּׁ֣מֶן אֹולִ֑יךְ נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה׃
15“เมื่อเราทำให้แผ่นดินอียิปต์ร้างเปล่าและพินาศ แผ่นดินสูญสิ้นทุกสิ่งที่เคยมีเต็มอยู่ เมื่อเราลงโทษทุกคนที่อาศัยอยู่ พวกเขาจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์
15בְּתִתִּי֩ אֶת־אֶ֨רֶץ מִצְרַ֜יִם שְׁמָמָ֣ה וּנְשַׁמָּ֗ה אֶ֚רֶץ מִמְּלֹאָ֔הּ בְּהַכֹּותִ֖י אֶת־כָּל־יֹ֣ושְׁבֵי בָ֑הּ וְיָדְע֖וּ כִּֽי־אֲנִ֥י יְהוָֽה׃
16“‘“นี่คือบทคร่ำครวญที่คนจะใช้คร่ำครวญ พวกหญิงแห่งประชาชาติจะร้องบทนี้ คร่ำครวญถึงอียิปต์และฝูงชนทั้งหมดของนาง” พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้’”
16קִינָ֥ה הִיא֙ וְקֹ֣ונְנ֔וּהָ בְּנֹ֥ות הַגֹּויִ֖ם תְּקֹונֵ֣נָּה אֹותָ֑הּ עַל־מִצְרַ֤יִם וְעַל־כָּל־הֲמֹונָהּ֙ תְּקֹונֵ֣נָּה אֹותָ֔הּ נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה׃ פ
17ในปีที่สิบสอง วันที่สิบห้าของเดือน พระดำรัสของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าว่า
17וַֽיְהִי֙ בִּשְׁתֵּ֣י עֶשְׂרֵ֣ה שָׁנָ֔ה בַּחֲמִשָּׁ֥ה עָשָׂ֖ר לַחֹ֑דֶשׁ הָיָ֥ה דְבַר־יְהוָ֖ה אֵלַ֥י לֵאמֹֽר׃
18“มนุษย์เอ๋ย จงคร่ำครวญถึงฝูงชนของอียิปต์ และส่งนางพร้อมลูกสาวของประชาชาติเลื่องชื่อลงไปยังส่วนลึกของแผ่นดิน ร่วมกับผู้ที่ลงสู่หลุม
18בֶּן־אָדָ֕ם נְהֵ֛ה עַל־הֲמֹ֥ון מִצְרַ֖יִם וְהֹורִדֵ֑הוּ אֹ֠ותָהּ וּבְנֹ֨ות גֹּויִ֧ם אַדִּרִ֛ם אֶל־אֶ֥רֶץ תַּחְתִּיֹּ֖ות אֶת־יֹ֥ורְדֵי בֹֽור׃
19เจ้างามกว่าใครหรือ? ลงไปเถิด และนอนอยู่กับคนไม่เข้าสุหนัต
19מִמִּ֖י נָעָ֑מְתָּ רְדָ֥ה וְהָשְׁכְּבָ֖ה אֶת־עֲרֵלִֽים׃
20พวกเขาจะล้มท่ามกลางผู้ถูกฆ่าด้วยดาบ นางถูกมอบไว้แก่ดาบ จงลากนางกับฝูงชนทั้งหมดไป
20בְּתֹ֥וךְ חַלְלֵי־חֶ֖רֶב יִפֹּ֑לוּ חֶ֣רֶב נִתָּ֔נָה מָשְׁכ֥וּ אֹותָ֖הּ וְכָל־הֲמֹונֶֽיהָ׃
21ผู้แข็งแกร่งท่ามกลางนักรบจะพูดกับเขาจากกลางเชโอล พร้อมผู้ช่วยเหลือของเขา พวกเขาลงมาแล้ว คนไม่เข้าสุหนัตนอนนิ่ง ถูกฆ่าด้วยดาบ
21יְדַבְּרוּ־לֹ֞ו אֵלֵ֧י גִבֹּורִ֛ים מִתֹּ֥וךְ שְׁאֹ֖ול אֶת־עֹֽזְרָ֑יו יָֽרְד֛וּ שָׁכְב֥וּ הָעֲרֵלִ֖ים חַלְלֵי־חָֽרֶב׃
22“อัสชูร์อยู่ที่นั่นพร้อมฝูงชนทั้งหมด หลุมศพอยู่รอบนาง ทุกคนถูกฆ่า ล้มด้วยดาบ
22שָׁ֤ם אַשּׁוּר֙ וְכָל־קְהָלָ֔הּ סְבִֽיבֹותָ֖יו קִבְרֹתָ֑יו כֻּלָּ֣ם חֲלָלִ֔ים הַנֹּפְלִ֖ים בֶּחָֽרֶב׃
23หลุมศพของพวกเขาอยู่ในส่วนลึกสุดของหลุม และฝูงชนล้อมหลุมศพ ทุกคนถูกฆ่า ล้มด้วยดาบ คนเหล่านี้เคยทำให้แผ่นดินของคนเป็นหวาดกลัว
23אֲשֶׁ֨ר נִתְּנ֤וּ קִבְרֹתֶ֙יהָ֙ בְּיַרְכְּתֵי־בֹ֔ור וַיְהִ֣י קְהָלָ֔הּ סְבִיבֹ֖ות קְבֻרָתָ֑הּ כֻּלָּ֤ם חֲלָלִים֙ נֹפְלִ֣ים בַּחֶ֔רֶב אֲשֶׁר־נָתְנ֥וּ חִתִּ֖ית בְּאֶ֥רֶץ חַיִּֽים׃
24“เอลามอยู่ที่นั่นพร้อมฝูงชนทั้งหมดล้อมหลุมศพ ทุกคนถูกฆ่า ล้มด้วยดาบ ลงสู่ส่วนลึกของแผ่นดินโดยไม่ได้เข้าสุหนัต พวกเขาเคยทำให้แผ่นดินของคนเป็นหวาดกลัว บัดนี้ต้องแบกรับความอับอายร่วมกับผู้ที่ลงสู่หลุม
24שָׁ֤ם עֵילָם֙ וְכָל־הֲמֹונָ֔הּ סְבִיבֹ֖ות קְבֻרָתָ֑הּ כֻּלָּ֣ם חֲלָלִים֩ הַנֹּפְלִ֨ים בַּחֶ֜רֶב אֲֽשֶׁר־יָרְד֥וּ עֲרֵלִ֣ים ׀ אֶל־אֶ֣רֶץ תַּחְתִּיֹּ֗ות אֲשֶׁ֨ר נָתְנ֤וּ חִתִּיתָם֙ בְּאֶ֣רֶץ חַיִּ֔ים וַיִּשְׂא֥וּ כְלִמָּתָ֖ם אֶת־יֹ֥ורְדֵי בֹֽור׃
25มีการจัดที่นอนให้เอลามท่ามกลางผู้ถูกฆ่าพร้อมฝูงชน หลุมศพอยู่รอบ ทุกคนไม่เข้าสุหนัตและถูกฆ่าด้วยดาบ เพราะเคยทำให้แผ่นดินของคนเป็นหวาดกลัว บัดนี้แบกรับความอับอายร่วมกับผู้ที่ลงสู่หลุม เอลามถูกวางไว้ท่ามกลางผู้ถูกฆ่า
25בְּתֹ֣וךְ חֲ֠לָלִים נָתְנ֨וּ מִשְׁכָּ֥ב לָהּ֙ בְּכָל־הֲמֹונָ֔הּ סְבִֽיבֹותָ֖יו קִבְרֹתֶ֑הָ כֻּלָּ֣ם עֲרֵלִ֣ים חַלְלֵי־חֶ֡רֶב כִּֽי־נִתַּ֨ן חִתִּיתָ֜ם בְּאֶ֣רֶץ חַיִּ֗ים וַיִּשְׂא֤וּ כְלִמָּתָם֙ אֶת־יֹ֣ורְדֵי בֹ֔ור בְּתֹ֥וךְ חֲלָלִ֖ים נִתָּֽן׃
26“เมเชค ทูบัล และฝูงชนทั้งหมดอยู่ที่นั่น หลุมศพอยู่รอบ ทุกคนไม่เข้าสุหนัตและถูกฆ่าด้วยดาบ เพราะเคยทำให้แผ่นดินของคนเป็นหวาดกลัว
26שָׁ֣ם מֶ֤שֶׁךְ תֻּבַל֙ וְכָל־הֲמֹונָ֔הּ סְבִֽיבֹותָ֖יו קִבְרֹותֶ֑יהָ כֻּלָּ֤ם עֲרֵלִים֙ מְחֻ֣לְלֵי חֶ֔רֶב כִּֽי־נָתְנ֥וּ חִתִּיתָ֖ם בְּאֶ֥רֶץ חַיִּֽים׃
27พวกเขาจะไม่ได้นอนร่วมกับนักรบผู้ไม่เข้าสุหนัตที่ล้มลง ผู้ลงสู่เชโอลพร้อมอาวุธสงคราม วางดาบไว้ใต้ศีรษะ ความผิดของพวกเขาอยู่บนกระดูก เพราะนักรบเหล่านี้เคยเป็นความน่าสะพรึงในแผ่นดินของคนเป็น
27וְלֹ֤א יִשְׁכְּבוּ֙ אֶת־גִּבֹּורִ֔ים נֹפְלִ֖ים מֵעֲרֵלִ֑ים אֲשֶׁ֣ר יָרְדֽוּ־שְׁאֹ֣ול בִּכְלֵֽי־מִלְחַמְתָּם֩ וַיִּתְּנ֨וּ אֶת־חַרְבֹותָ֜ם תַּ֣חַת רָאשֵׁיהֶ֗ם וַתְּהִ֤י עֲוֹֽנֹתָם֙ עַל־עַצְמֹותָ֔ם כִּֽי־חִתִּ֥ית גִּבֹּורִ֖ים בְּאֶ֥רֶץ חַיִּֽים׃
28“ส่วนเจ้า เจ้าจะถูกบดขยี้ท่ามกลางคนไม่เข้าสุหนัต และนอนร่วมกับผู้ถูกฆ่าด้วยดาบ
28וְאַתָּ֗ה בְּתֹ֧וךְ עֲרֵלִ֛ים תִּשָּׁבַ֥ר וְתִשְׁכַּ֖ב אֶת־חַלְלֵי־חָֽרֶב׃
29“เอโดมอยู่ที่นั่น พร้อมกษัตริย์และผู้นำทั้งหมด แม้เคยมีอำนาจ ก็ถูกวางไว้กับผู้ถูกฆ่าด้วยดาบ พวกเขาจะนอนกับคนไม่เข้าสุหนัตและผู้ที่ลงสู่หลุม
29שָׁ֣מָּה אֱדֹ֗ום מְלָכֶ֙יהָ֙ וְכָל־נְשִׂיאֶ֔יהָ אֲשֶׁר־נִתְּנ֥וּ בִגְבוּרָתָ֖ם אֶת־חַלְלֵי־חָ֑רֶב הֵ֛מָּה אֶת־עֲרֵלִ֥ים יִשְׁכָּ֖בוּ וְאֶת־יֹ֥רְדֵי בֹֽור׃
30“ผู้นำแห่งทิศเหนือทั้งหมดและชาวไซดอนทั้งปวงอยู่ที่นั่น พวกเขาลงไปกับผู้ถูกฆ่า ต้องอับอายทั้งที่เคยทำให้คนหวาดกลัวด้วยกำลัง นอนโดยไม่ได้เข้าสุหนัตกับผู้ถูกฆ่าด้วยดาบ และแบกรับความอับอายร่วมกับผู้ที่ลงสู่หลุม
30שָׁ֣מָּה נְסִיכֵ֥י צָפֹ֛ון כֻּלָּ֖ם וְכָל־צִֽדֹנִ֑י אֲשֶׁר־יָרְד֣וּ אֶת־חֲלָלִ֗ים בְּחִתִּיתָ֑ם מִגְבֽוּרָתָם֙ בֹּושִׁ֔ים וַיִּשְׁכְּב֤וּ עֲרֵלִים֙ אֶת־חַלְלֵי־חֶ֔רֶב וַיִּשְׂא֥וּ כְלִמָּתָ֖ם אֶת־יֹ֥ורְדֵי בֹֽור׃
31“ฟาโรห์จะเห็นคนเหล่านี้ แล้วจะได้รับการปลอบใจเรื่องฝูงชนทั้งหมดของตน คือฟาโรห์กับกองทัพทั้งหมดซึ่งถูกฆ่าด้วยดาบ” พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้
31אֹותָם֙ יִרְאֶ֣ה פַרְעֹ֔ה וְנִחַ֖ם עַל־כָּל־*הֲמֹונֹה (הֲמֹונֹ֑ו) חַלְלֵי־חֶ֙רֶב֙ פַּרְעֹ֣ה וְכָל־חֵילֹ֔ו נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה׃
32“เพราะเราให้ความน่าสะพรึงของเขาอยู่ในแผ่นดินของคนเป็น เขาจะถูกวางไว้ท่ามกลางคนไม่เข้าสุหนัต ร่วมกับผู้ถูกฆ่าด้วยดาบ คือฟาโรห์และฝูงชนทั้งหมดของเขา” พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้
32כִּֽי־נָתַ֥תִּי אֶת־*חִתִּיתֹו (חִתִּיתִ֖י) בְּאֶ֣רֶץ חַיִּ֑ים וְהֻשְׁכַּב֩ בְּתֹ֨וךְ עֲרֵלִ֜ים אֶת־חַלְלֵי־חֶ֗רֶב פַּרְעֹה֙ וְכָל־הֲמֹונֹ֔ה נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה׃ פ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.