อพยพ 22
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
King James Version with Apocrypha
1“ถ้าชายคนหนึ่งขโมยวัวหรือแกะ แล้วฆ่าหรือขาย เขาต้องชดใช้วัว 5 ตัวแทนวัว 1 ตัว และแกะ 4 ตัวแทนแกะ 1 ตัว
1If a man shall steal an ox, or a sheep, and kill it, or sell it; he shall restore five oxen for an ox, and four sheep for a sheep.
2ถ้าพบขโมยกำลังงัดแงะเข้าบ้านและมีคนตีเขาจนตาย ผู้ที่ตีเขาไม่ต้องรับผิดในความตายของเขา
2¶ If a thief be found breaking up, and be smitten that he die, there shall no blood be shed for him.
3แต่ถ้าดวงอาทิตย์ขึ้นแล้ว ผู้ที่ฆ่าเขาต้องรับผิดในความตายของเขา ขโมยต้องชดใช้ ถ้าไม่มีอะไรจะชดใช้ ให้ขายตัวเขาเพื่อชำระค่าของที่ขโมย
3If the sun be risen upon him, there shall be blood shed for him; for he should make full restitution; if he have nothing, then he shall be sold for his theft.
4ถ้าพบของที่ขโมยอยู่ในมือเขาและยังมีชีวิต ไม่ว่าจะเป็นวัว ลา หรือแกะ เขาต้องชดใช้เป็น 2 เท่า
4If the theft be certainly found in his hand alive, whether it be ox, or ass, or sheep; he shall restore double.
5“ถ้าชายคนหนึ่งปล่อยสัตว์ของตนไปกินหญ้า แล้วมันไปกินพืชในไร่หรือสวนองุ่นของคนอื่น เขาต้องชดใช้จากผลผลิตที่ดีที่สุดในไร่และสวนองุ่นของตน
5¶ If a man shall cause a field or vineyard to be eaten, and shall put in his beast, and shall feed in another man’s field; of the best of his own field, and of the best of his own vineyard, shall he make restitution.
6“ถ้าเกิดไฟไหม้แล้วลามไปติดพุ่มหนาม จนเผากองข้าว ต้นข้าวที่ยังอยู่ในนา หรือทั้งไร่ คนที่จุดไฟต้องชดใช้ความเสียหายอย่างแน่นอน
6¶ If fire break out, and catch in thorns, so that the stacks of corn, or the standing corn, or the field, be consumed therewith; he that kindled the fire shall surely make restitution.
7“ถ้าชายคนหนึ่งมอบเงินหรือสิ่งของให้ผู้อื่นเก็บรักษา แล้วของนั้นถูกขโมยจากบ้าน ถ้าจับขโมยได้ ขโมยต้องชดใช้เป็น 2 เท่า
7¶ If a man shall deliver unto his neighbour money or stuff to keep, and it be stolen out of the man’s house; if the thief be found, let him pay double.
8ถ้าจับขโมยไม่ได้ เจ้าของบ้านต้องเข้าไปใกล้พระเจ้า เพื่อให้รู้ว่าเขาได้ยื่นมือไปเอาทรัพย์ของผู้อื่นหรือไม่
8If the thief be not found, then the master of the house shall be brought unto the judges, to see whether he have put his hand unto his neighbour’s goods.
9ในคดีเกี่ยวกับการล่วงละเมิดทุกชนิด ไม่ว่าจะเป็นวัว ลา แกะ เสื้อผ้า หรือของที่สูญหายซึ่งมีคนอ้างว่า ‘นี่เป็นของผม’ ให้ทั้งสองฝ่ายนำคดีมาหาพระเจ้า ผู้ที่พระเจ้าตัดสินว่าผิดต้องชดใช้ให้อีกฝ่ายเป็น 2 เท่า
9For all manner of trespass, whether it be for ox, for ass, for sheep, for raiment, or for any manner of lost thing, which another challengeth to be his, the cause of both parties shall come before the judges; and whom the judges shall condemn, he shall pay double unto his neighbour.
10“ถ้าชายคนหนึ่งฝากลา วัว แกะ หรือสัตว์ชนิดใดไว้กับผู้อื่น แล้วสัตว์นั้นตาย บาดเจ็บ หรือถูกต้อนหายไปโดยไม่มีใครเห็น
10If a man deliver unto his neighbour an ass, or an ox, or a sheep, or any beast, to keep; and it die, or be hurt, or driven away, no man seeing it:
11ให้ทั้งสองฝ่ายสาบานต่อพระยาห์เวห์ว่าผู้รับฝากไม่ได้ยื่นมือไปเอาทรัพย์ของเจ้าของ เจ้าของต้องยอมรับคำสาบานนั้น และผู้รับฝากไม่ต้องชดใช้
11Then shall an oath of the LORD be between them both, that he hath not put his hand unto his neighbour’s goods; and the owner of it shall accept thereof , and he shall not make it good.
12แต่ถ้าสัตว์ถูกขโมยไปจากเขา คนที่ขโมยต้องชดใช้ให้เจ้าของ
12And if it be stolen from him, he shall make restitution unto the owner thereof.
13ถ้าสัตว์นั้นถูกฉีกเป็นชิ้น ๆ ให้เขานำซากมาเป็นหลักฐาน และไม่ต้องชดใช้สัตว์ที่ถูกฉีก
13If it be torn in pieces, then let him bring it for witness, and he shall not make good that which was torn.
14“ถ้าชายคนหนึ่งยืมของจากผู้อื่น แล้วของนั้นเสียหาย หรือถ้าเป็นสัตว์แล้วมันบาดเจ็บหรือตาย ขณะที่เจ้าของไม่ได้อยู่ด้วย เขาต้องชดใช้อย่างแน่นอน
14¶ And if a man borrow ought of his neighbour, and it be hurt, or die, the owner thereof being not with it, he shall surely make it good.
15ถ้าเจ้าของอยู่ด้วย เขาไม่ต้องชดใช้ ถ้าเป็นของที่เช่ามา ความเสี่ยงนั้นรวมอยู่ในค่าเช่าแล้ว
15But if the owner thereof be with it, he shall not make it good: if it be an hired thing , it came for his hire.
16“ถ้าชายคนหนึ่งเกลี้ยกล่อมหญิงสาวพรหมจารีที่ยังไม่ได้หมั้นหมาย แล้วนอนกับนาง เขาต้องจ่ายค่าสินสอดและรับนางเป็นภรรยาอย่างแน่นอน
16¶ And if a man entice a maid that is not betrothed, and lie with her, he shall surely endow her to be his wife.
17ถ้าพ่อของนางไม่ยอมยกนางให้เขาอย่างเด็ดขาด เขายังต้องจ่ายเงินเท่ากับค่าสินสอดสำหรับหญิงสาวพรหมจารี
17If her father utterly refuse to give her unto him, he shall pay money according to the dowry of virgins.
18“อย่าปล่อยให้หญิงผู้ใช้เวทมนตร์มีชีวิตอยู่
18¶ Thou shalt not suffer a witch to live.
19“ใครมีเพศสัมพันธ์กับสัตว์ ต้องถูกประหารอย่างแน่นอน
19¶ Whosoever lieth with a beast shall surely be put to death.
20“ใครถวายเครื่องบูชาแก่เทพเจ้าอื่น นอกจากพระยาห์เวห์เพียงพระองค์เดียว ต้องถูกทำลายสิ้น
20¶ He that sacrificeth unto any god, save unto the LORD only, he shall be utterly destroyed.
21“อย่าทำร้ายหรือกดขี่คนต่างถิ่น เพราะพวกเจ้าเองเคยเป็นคนต่างถิ่นในแผ่นดินอียิปต์
21¶ Thou shalt neither vex a stranger, nor oppress him: for ye were strangers in the land of Egypt.
22“อย่าเอาเปรียบหญิงม่ายหรือเด็กกำพร้าพ่อคนใด
22¶ Ye shall not afflict any widow, or fatherless child.
23ถ้าพวกเจ้ารังแกพวกเขา แล้วพวกเขาร้องหาความช่วยเหลือจากเรา เราจะได้ยินเสียงร้องของพวกเขาอย่างแน่นอน
23If thou afflict them in any wise, and they cry at all unto me, I will surely hear their cry;
24ความโกรธของเราจะลุกเป็นไฟ เราจะฆ่าพวกเจ้าด้วยดาบ แล้วภรรยาของพวกเจ้าจะเป็นม่าย และลูก ๆ ของพวกเจ้าจะกำพร้าพ่อ
24And my wrath shall wax hot, and I will kill you with the sword; and your wives shall be widows, and your children fatherless.
25“ถ้าพวกเจ้าให้คนยากจนในประชาชนของเราที่อยู่กับพวกเจ้ายืมเงิน อย่าทำตัวเป็นเจ้าหนี้ที่บีบคั้นเขา และอย่าเรียกดอกเบี้ยจากเขา
25¶ If thou lend money to any of my people that is poor by thee, thou shalt not be to him as an usurer, neither shalt thou lay upon him usury.
26ถ้าพวกเจ้าเอาเสื้อคลุมของผู้อื่นไว้เป็นประกัน ต้องคืนให้เขาก่อนดวงอาทิตย์ตก
26If thou at all take thy neighbour’s raiment to pledge, thou shalt deliver it unto him by that the sun goeth down:
27เพราะนั่นเป็นสิ่งเดียวที่ใช้คลุมตัว เป็นเสื้อผ้าที่ห่มกาย แล้วเขาจะเอาอะไรห่มนอน? เมื่อเขาร้องหาเรา เราจะฟัง เพราะเราเปี่ยมด้วยความเมตตา
27For that is his covering only, it is his raiment for his skin: wherein shall he sleep? and it shall come to pass, when he crieth unto me, that I will hear; for I am gracious.
28“อย่าลบหลู่พระเจ้า และอย่าสาปแช่งผู้ปกครองประชาชนของเจ้า
28¶ Thou shalt not revile the gods, nor curse the ruler of thy people.
29“อย่าชักช้าที่จะถวายผลเก็บเกี่ยวและน้ำที่ได้จากเครื่องคั้นของเจ้า “เจ้าต้องยกลูกคนโตของเจ้าให้เรา
29¶ Thou shalt not delay to offer the first of thy ripe fruits, and of thy liquors: the firstborn of thy sons shalt thou give unto me.
30จงทำเช่นเดียวกันกับวัวและแกะของเจ้า ให้ลูกสัตว์อยู่กับแม่ 7 วัน แล้วในวันที่ 8 จงยกมันให้เรา
30Likewise shalt thou do with thine oxen, and with thy sheep: seven days it shall be with his dam; on the eighth day thou shalt give it me.
31“พวกเจ้าต้องเป็นคนศักดิ์สิทธิ์สำหรับเรา เพราะฉะนั้นอย่ากินเนื้อสัตว์ที่ถูกสัตว์ป่าฉีกในทุ่ง จงโยนให้สุนัขกิน
31¶ And ye shall be holy men unto me: neither shall ye eat any flesh that is torn of beasts in the field; ye shall cast it to the dogs.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.