Авакум 3
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Молитва пророка Авакума; за певање.
1Uma oração do profeta Habacuque, com música vitoriosa.
2Господе, чух реч Твоју, и уплаших се; Господе, дело своје усред година сачувај у животу, усред година објави га, у гневу сети се милости.
2SENHOR, eu ouvi da sua fama. Estou maravilhado com as suas obras, SENHOR. Renove a sua obra no meio dos anos. No meio dos anos, torne-a conhecida. Na ira, lembre-se da misericórdia.
3Бог дође од Темана и Светац с горе Фарана; слава Његова покри небеса и земља се напуни хвале Његове.
3Deus veio de Temã, o Santo, do monte Parã. Selá. A sua glória cobriu os céus, e o seu louvor encheu a terra.
4Светлост Му беше као сунце, зраци излажаху Му из руку, и онде беше сакривена сила Његова.
4O seu esplendor é como o nascer do sol. Raios brilham da sua mão, onde o seu poder está escondido.
5Пред Њим иђаше помор, и живо угљевље иђаше испод ногу Његових.
5A praga foi adiante dele, e a pestilência seguiu os seus passos.
6Стаде, и измери земљу, погледа и разметну народе, распадоше се вечне горе, слегоше се хумови вечни; путеви су Му вечни.
6Ele parou, e fez a terra tremer. Ele olhou, e fez as nações tremerem. As antigas montanhas se desmoronaram. As colinas seculares desabaram. Os seus caminhos são eternos.
7Видех шаторе етиопске у муци, устрепташе завеси земљи мадијанској.
7Vi as tendas de Cusã em aflição. As habitações da terra de Midiã tremeram.
8Еда ли се на реке разгневи Господ? Еда ли се на реке распали гнев Твој? На море јарост Твоја, кад си појездио на коњима својим и на колима својим за спасење?
8O SENHOR estava descontente com os rios? A sua ira era contra os rios, ou o seu furor contra o mar, para que montasse nos seus cavalos, nos seus carros de salvação?
9Помоли се лук Твој као што си се заклео племенима; раздро си земљу за реке.
9Você descobriu o seu arco. Convocou as suas flechas juradas. Selá. Você fendeu a terra com rios.
10Видеше Те горе и уздрхташе, поводањ навали; бездана пусти глас свој, увис подиже руке своје.
10As montanhas o viram, e tiveram medo. A tempestade de águas passou. O abismo rugiu e ergueu as suas mãos para o alto.
11Сунце и месец стадоше у стану свом, идоше према светлости Твоје стреле, према севању сјајног копља Твог.
11O sol e a lua pararam no céu à luz das suas flechas enquanto voavam, ao brilho da sua lança reluzente.
12Срдито си ишао по земљи, гневно си газио народе.
12Você marchou pela terra com ira. Debulhou as nações com furor.
13Изашао си на спасење народу свом, на спасење с помазаником својим; размрскао си главу кући безбожничкој до врата откривши темељ.
13Você saiu para a salvação do seu povo, para a salvação do seu ungido. Esmagou a cabeça da terra da maldade. Você os desnudou da cabeça aos pés. Selá.
14Његовим копљима пробио си главу селима његовим кад наваљиваху као вихор да ме разаспу, радоваху се као да ће прождрети сиромаха у потаји.
14Traspassou as cabeças dos guerreiros dele com as suas próprias lanças. Eles vieram como um redemoinho para me espalhar, regozijando-se como se fossem devorar o miserável em segredo.
15Ишао си по мору на коњима својим, по гомили многе воде.
15Você pisou o mar com os seus cavalos, agitando as águas poderosas.
16Чух, и утроба се моја усколеба, усне ми уздрхташе на глас, у кости ми уђе трулеж, и устресох се на месту свом; како ћу почивати у дан невоље, кад дође на народ који ће га опустошити.
16Eu ouvi, e o meu corpo tremeu. Os meus lábios tremeram ao som da voz. A podridão entra nos meus ossos, e eu tremo no meu lugar, porque devo esperar em silêncio pelo dia da angústia, pela subida do povo que nos invade.
17Јер смоква неће цвасти, нити ће бити рода на лози виновој; род ће маслинов преварити, и њиве неће дати хране, оваца ће нестати из тора, и говеда неће бити у обору.
17Pois ainda que a figueira não floresça, nem haja fruto nas videiras, o trabalho da oliveira falhe, os campos não produzam alimento, os rebanhos sejam cortados do aprisco, e não haja gado nos currais,
18Али ћу се ја радовати у Господу, веселићу се у Богу спасења свог.
18ainda assim eu me alegrarei no SENHOR. Eu exultarei no Deus da minha salvação!
19Господ је Господ сила моја, и даће ми ноге као у кошуте, и водиће ме по висинама мојим. Начелнику певачком уз жице моје.
19DEUS, o Senhor, é a minha força. Ele faz os meus pés como os pés da corça, e me permite andar em lugares altos. Para o diretor de música, nos meus instrumentos de corda.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.