Habakuk 3
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Een gebed van den profeet Habakuk. Op de toon van een klaaglied.
1Uma oração do profeta Habacuque, com música vitoriosa.
2Jahweh, ik heb uw boodschap gehoord, Vol ontzag voor uw werk, o Jahweh; Roep het ten leven in het midden der jaren, Openbaar het in het midden der tijden: Wil zelfs in uw gramschap De erbarming gedenken!
2SENHOR, eu ouvi da sua fama. Estou maravilhado com as suas obras, SENHOR. Renove a sua obra no meio dos anos. No meio dos anos, torne-a conhecida. Na ira, lembre-se da misericórdia.
3God trekt op van Teman, De Heilige van het gebergte Paran; Zijn majesteit bedekt de hemel, De aarde is vol van zijn glorie;
3Deus veio de Temã, o Santo, do monte Parã. Selá. A sua glória cobriu os céus, e o seu louvor encheu a terra.
4Zijn heerlijkheid glanst als het licht, Zijn kracht gaat schuil in de stralen uit zijn zijde.
4O seu esplendor é como o nascer do sol. Raios brilham da sua mão, onde o seu poder está escondido.
5Voor hem uit gaat de pest, Het verderf volgt zijn schreden.
5A praga foi adiante dele, e a pestilência seguiu os seus passos.
6Hij staat overeind, en schudt de aarde dooreen, Ziet toe, en doet de volkeren rillen. De eeuwige bergen splijten vaneen, De oude heuvelen worden geslecht als zijn eeuwige paden.
6Ele parou, e fez a terra tremer. Ele olhou, e fez as nações tremerem. As antigas montanhas se desmoronaram. As colinas seculares desabaram. Os seus caminhos são eternos.
7Ik zie de tenten van Koesjan in nood, De zeilen uit het land van Midjan trillen.
7Vi as tendas de Cusã em aflição. As habitações da terra de Midiã tremeram.
8Is uw woede tegen de stromen ontstoken, Jahweh, uw gramschap tegen de zee? Neen, Gij rijdt op uw paarden En wagens, om redding te brengen!
8O SENHOR estava descontente com os rios? A sua ira era contra os rios, ou o seu furor contra o mar, para que montasse nos seus cavalos, nos seus carros de salvação?
9Uw boog is ontbloot, Gij hebt uw koker met pijlen gevuld;
9Você descobriu o seu arco. Convocou as suas flechas juradas. Selá. Você fendeu a terra com rios.
10De aarde splijt Gij tot rivieren, De bergen zien sidderend naar U op; Een stortvloed van water jaagt voort, De afgrond buldert.
10As montanhas o viram, e tiveram medo. A tempestade de águas passou. O abismo rugiu e ergueu as suas mãos para o alto.
11De zon steekt haar handen omhoog, De maan trekt zich terug in haar woning Voor het licht van uw snorrende pijlen, Voor de bliksemglans van uw speer.
11O sol e a lua pararam no céu à luz das suas flechas enquanto voavam, ao brilho da sua lança reluzente.
12In woede doorschrijdt Gij de aarde, In gramschap dorst Gij de volken!
12Você marchou pela terra com ira. Debulhou as nações com furor.
13Gij rukt uit, om uw volk te verlossen, En uw Gezalfde te redden; Maar Gij slaat het dak van het huis Van den goddeloze te pletter, Legt de grondslagen bloot Tot op de rots.
13Você saiu para a salvação do seu povo, para a salvação do seu ungido. Esmagou a cabeça da terra da maldade. Você os desnudou da cabeça aos pés. Selá.
14Gij doorboort met uw lans het hoofd van zijn helden, Die aanstormen, om mij te verstrooien; Die al jubelen, Als hadden ze den ongelukkige in zijn schuilhoek verslonden.
14Traspassou as cabeças dos guerreiros dele com as suas próprias lanças. Eles vieram como um redemoinho para me espalhar, regozijando-se como se fossem devorar o miserável em segredo.
15Met uw paarden betreedt Gij de zee, Onder het bulderen der machtige wateren.
15Você pisou o mar com os seus cavalos, agitando as águas poderosas.
16Ik hoor het, en mijn binnenste rilt, Ik verneem het met bevende lippen; Mijn beenderen worden weggevreten, Mijn schreden wankelen, waar ik ga: Zo verbeid ik de dag van ellende, Die aanbreekt voor het volk, dat ons kwelt!
16Eu ouvi, e o meu corpo tremeu. Os meus lábios tremeram ao som da voz. A podridão entra nos meus ossos, e eu tremo no meu lugar, porque devo esperar em silêncio pelo dia da angústia, pela subida do povo que nos invade.
17Al bloeit dan de vijgeboom niet, En geeft de wijnstok geen vrucht; Al mislukt de oogst van de olijf, En brengt de akker geen spijs; Al zijn de schapen weg uit de kooi, En zijn er geen runderen in de stallen:
17Pois ainda que a figueira não floresça, nem haja fruto nas videiras, o trabalho da oliveira falhe, os campos não produzam alimento, os rebanhos sejam cortados do aprisco, e não haja gado nos currais,
18Toch zal ik mij in Jahweh verheugen, Mij verblijden in den God van mijn heil!
18ainda assim eu me alegrarei no SENHOR. Eu exultarei no Deus da minha salvação!
19Jahweh, de Heer, is mijn kracht, Hij maakt mijn voeten vlug als van hinden, En laat mij de hoogten betreden! Voor muziekbegeleiding; met harpen.
19DEUS, o Senhor, é a minha força. Ele faz os meus pés como os pés da corça, e me permite andar em lugares altos. Para o diretor de música, nos meus instrumentos de corda.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.