1. Мојсијева 45
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Тада Јосиф не могући се уздржати пред осталима који стајаху око њега, повика: Изађите сви напоље. Тако не оста нико код њега кад се Јосиф показа браћи својој.
1Então José não conseguiu mais se conter diante de todos os que estavam perante ele, e clamou: “Façam todos sair da minha presença!” Ninguém mais ficou com ele, enquanto José se dava a conhecer aos seus irmãos.
2Па бризну плакати тако да чуше Мисирци, чу и дом Фараонов.
2Ele chorou em alta voz. Os egípcios ouviram, e a casa de Faraó também ouviu.
3И рече Јосиф браћи својој: Ја сам Јосиф; је ли ми отац још у животу? Али му браћа не могаху одговорити, јер се препадоше од њега.
3José disse aos seus irmãos: “Eu sou José! Meu pai ainda vive?” Seus irmãos não conseguiam lhe responder, pois estavam aterrorizados diante dele.
4А Јосиф рече браћи својој: Приступите ближе к мени. И приступише; а он рече ја сам Јосиф брат ваш, ког продадосте у Мисир.
4José disse aos seus irmãos: “Cheguem perto de mim, por favor.” Eles se aproximaram. Ele disse: “Eu sou José, seu irmão, a quem vocês venderam para o Egito.
5А сада немојте жалити нити се кајати што ме продадосте овамо, јер Бог мене посла пред вама ради живота вашег.
5Agora, não se entristeçam, nem fiquem irados com vocês mesmos por terem me vendido para cá, pois foi para preservar vidas que Deus me enviou adiante de vocês.
6Јер је већ две године дана глад у земљи, а биће још пет година, где неће бити ни орања ни жетве.
6Pois já houve dois anos de fome na terra, e ainda restam cinco anos em que não haverá arado nem colheita.
7А Бог ме посла пред вама, да вас сачува на земљи и да вам избави живот избављењем превеликим.
7Deus me enviou adiante de vocês para lhes preservar um remanescente na terra, e para salvar a vida de vocês por meio de um grande livramento.
8И тако нисте ме ви оправили овамо него сам Бог, који ме постави оцем Фараону и господарем од свега дома његовог и старешином над свом земљом мисирском.
8Assim, não foram vocês que me enviaram para cá, mas Deus. Ele me fez como um pai para Faraó, senhor de toda a sua casa e governador sobre toda a terra do Egito.
9Вратите се брже к оцу мом и кажите му: Овако вели син твој Јосиф: Бог ме је поставио господарем свему Мисиру, ходи к мени, немој оклевати.
9Apressem-se, subam ao meu pai e digam-lhe: 'Assim diz o seu filho José: “Deus me fez senhor de todo o Egito. Desça para vir a mim. Não demore.
10Седећеш у земљи гесемској и бићеш близу мене, ти и синови твоји и синови синова твојих, и овце твоје и говеда твоја и шта је год твоје.
10Você habitará na terra de Gósen e estará perto de mim, você, seus filhos, os filhos de seus filhos, seus rebanhos, seu gado e tudo o que você tem.
11И ја ћу те хранити онде, јер ће још пет година бити глад, да не погинеш од глади ти и дом твој и шта је год твоје.
11Lá eu o sustentarei; pois ainda haverá cinco anos de fome; para que você não caia na miséria, você, sua família e tudo o que você tem.”’
12А ето видите очима својим, и брат мој Венијамин својим очима, да вам ја из уста говорим.
12Vejam, os olhos de vocês veem, e os olhos do meu irmão Benjamim também, que é a minha própria boca que fala com vocês.
13Кажите оцу мом сву славу моју у Мисиру и шта сте год видели; похитајте и доведите овамо оца мог.
13Vocês devem contar ao meu pai sobre toda a minha glória no Egito, e sobre tudo o que viram. Apressem-se e tragam meu pai para cá.”
14Тада паде око врата Венијамину брату свом и плака. И Венијамин плака о врату његовом.
14Ele se lançou ao pescoço de seu irmão Benjamim e chorou, e Benjamim chorou em seu pescoço.
15И изљуби сву браћу своју и исплака се над њима. Потом се браћа његова разговараху с њим.
15Ele beijou todos os seus irmãos e chorou sobre eles. Depois disso, seus irmãos conversaram com ele.
16И чу се глас у кући Фараоновој, и рекоше: Дођоше браћа Јосифу. И мило би Фараону и слугама његовим;
16A notícia foi ouvida na casa de Faraó, dizendo: “Os irmãos de José chegaram.” Isso agradou muito a Faraó e aos seus servos.
17и рече Фараон Јосифу: Кажи браћи својој: Овако учините: натоварите магарце своје, па идите и вратите се у земљу хананску,
17Faraó disse a José: “Diga aos seus irmãos: 'Façam o seguinte: carreguem os seus animais, partam e viajem para a terra de Canaã.
18па узмите оца свог и чељад своју, и дођите к мени, и даћу вам најбоље што има у земљи мисирској, и јешћете најбоље обиље ове земље.
18Peguem o seu pai e as suas famílias, e venham para mim. Eu lhes darei o melhor da terra do Egito, e vocês comerão da gordura da terra.’
19А ти им заповеди: Овако учините: узмите са собом из земље мисирске кола за децу своју и за жене своје, и поведите оца свог и дођите овамо;
19Agora você tem a ordem de fazer isto: Peguem carroças da terra do Egito para os seus pequeninos e para as suas mulheres, tragam o seu pai e venham.
20а на покућство своје не гледајте, јер шта има најбоље у свој земљи мисирској ваше је.
20Além disso, não se preocupem com os seus bens, pois o melhor de toda a terra do Egito é de vocês.”
21И синови Израиљеви учинише тако; и Јосиф им даде кола по заповести Фараоновој; даде им и брашњенице на пут.
21Os filhos de Israel assim fizeram. José lhes deu carroças, conforme a ordem de Faraó, e lhes deu provisões para o caminho.
22И свакоме даде по две хаљине, а Венијамину даде триста сребрника и петоре хаљине.
22A cada um deles ele deu mudas de roupa, mas a Benjamim deu trezentas peças de prata e cinco mudas de roupa.
23А оцу свом посла још десет магараца натоварених најлепших ствари што има у Мисиру, и десет магарица натоварених жита и хлеба и јестива оцу на пут.
23Ele enviou o seguinte ao seu pai: dez jumentos carregados com as melhores coisas do Egito, e dez jumentas carregadas com cereais, pão e provisões para o seu pai no caminho.
24Тако оправи браћу своју, и пођоше; и рече им: Немојте се корити путем.
24Assim ele despediu os seus irmãos, e eles partiram. Ele lhes disse: “Cuidem para não brigarem no caminho.”
25Тако се вратише из Мисира, и дођоше у земљу хананску к Јакову оцу свом.
25Eles subiram do Egito e chegaram à terra de Canaã, a Jacó, seu pai.
26И јавише му и рекоше: Још је жив Јосиф, и заповеда над свом земљом мисирском. А у њему срце пренеможе, јер им не вероваше.
26Eles lhe contaram, dizendo: “José ainda está vivo, e ele é o governador sobre toda a terra do Egito.” Seu coração desfaleceu, pois não acreditou neles.
27Али кад му казаше све речи Јосифове, које им је Јосиф рекао, и виде кола, која посла Јосиф по оца, тада оживе дух Јакова оца њиховог;
27Eles lhe contaram todas as palavras de José, que ele lhes havia dito. Quando ele viu as carroças que José havia enviado para transportá-lo, o espírito de Jacó, seu pai, reviveu.
28и рече Израиљ: Доста ми је кад је још жив син мој Јосиф; идем да га видим докле нисам умро.
28Israel disse: “Já basta. Meu filho José ainda está vivo. Eu irei e o verei antes que eu morra.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.